Σχέδια βιώσιμης κινητικότητας, για μια ασφαλή και κλιματικά θωρακισμένη πόλη

Τοποθέτηση της Χαράς Καφαντάρη, Βουλευτή Δυτικής Αθήνας και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία,  στις 10.03.2021, κατά τη συζήτηση του σ/ν Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών: «Η Ελλάδα σε κίνηση: Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα – Μικροκινητικότητα – Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό, την απλούστευση και την ψηφιοποίηση διαδικασιών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών».

  • Η βία γεννά πάντα βία. Απευθύνομαι προς όλους: Κανείς δεν βγήκε κερδισμένος από συνθήκες και περιβάλλον βίας.
  • Τα Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας είναι ένας στρατηγικός σχεδιασμός κινητικότητας και πρέπει να είναι πάντα σε σύνδεση με τον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό.
  • Αφαιρούνται σημαντικές αρμοδιότητες από την τοπική αυτοδιοίκηση με το εν λόγω σχέδιο νόμου και το πολύ σημαντικό είναι και η απουσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Όταν μιλάμε για βιώσιμη πόλη, για βιώσιμη αστική κινητικότητα, δεν μπορούμε να μην λαμβάνουμε υπόψη μας συγκεκριμένα θέματα και επιδράσεις που υπάρχουν από την ατμοσφαιρική ρύπανση και τους ρύπους, τη βιοποικιλότητα, τον θόρυβο.
  • Στόχος των ΣΒΑΚ, σύμφωνα με το «Eltis», (ευρωπαϊκής πλατφόρμα για την αστική κινητικότητα), είναι η βελτίωση της προσβασιμότητας, η έμφαση στο περπάτημα, στο ποδήλατο, στη δημόσια συγκοινωνία και γενικότερα η εστίαση στις ανάγκες μιας λειτουργικής πόλης. Υψηλού επιπέδου δημόσιες συγκοινωνίες, λέει η ευρωπαϊκή πλατφόρμα.
  • Υπάρχουν ζητήματα στη δημόσια υγεία και στις μετακινήσεις. Δυστυχώς κατάφερε η Κυβέρνηση να χωρίσει τους Έλληνες σε δύο κατηγορίες: σ’ αυτούς που μπορούν να κάνουν τα κορωνοπάρτι τους σε δημόσια κτήρια και στους ανθρώπους του μόχθου, της καθημερινής εργασίας, οι οποίοι στοιβάζονται στα λεωφορεία σε μία απόσταση μηδαμινή.
  • Εκατόν εξήντα δύο ΣΒΑΚ έχουν εκπονηθεί από δήμους. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα στη χρηματοδότηση και αυτό δεν λύνεται μέσα στο νομοσχέδιο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε εξασφαλίσει από το Πράσινο Ταμείο πόρους, για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν.
  • Τα Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας σημαίνουν πρώτα απ’ όλα σχεδιασμό με τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Όλα τα συστήματα αστικής βιώσιμης κινητικότητας πρέπει να έχουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο, αλλά και την ασφάλεια του ανθρώπου στον πυρήνα τους. Πρέπει τα ΣΒΑΚ να υπηρετούν τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, την παγκόσμια στρατηγική για την υγεία των παιδιών και των εφήβων, το Σύμφωνο της Στοκχόλμης, που είναι κι ένα αίτημα. Και για αυτόν το λόγο και η μείωση μέσα στις πόλεις του ορίου ταχύτητας στα τριάντα χιλιόμετρα την ώρα είναι κάτι σημαντικό και απαραίτητο.
  • Ο σχεδιασμός της αστικής βιωσιμότητας πρέπει να είναι εμπνευσμένος και να αποτελέσει έναν μοχλό μετατροπής της κοινωνίας για την αλλαγή καθιερωμένων παραγωγικών αλλά και καταναλωτικών προτύπων. Μεταξύ των άλλων, πρέπει να ενισχύει την ανάπτυξη και την παραγωγή εγχώριων αγαθών και τη λογική αντικατάστασης των ορυκτών καυσίμων πλέον με ανανεώσιμη κατεύθυνση.

Ακολουθεί η πλήρης τοποθέτηση.

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, δεν μπορώ να μην ενώσω και εγώ τη φωνή μου στις ευχές για ταχεία ανάρρωση του εργαζόμενου στην Ελληνική Αστυνομία που χθες τραυματίστηκε. Θα πω δυο λόγια γιατί έχουν λεχθεί πάρα πολλά. Η βία γεννά πάντα βία. Απευθύνομαι προς όλους: Κανείς δεν βγήκε κερδισμένος από συνθήκες και περιβάλλον βίας.

Έρχομαι τώρα στο σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε σήμερα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ΣΒΑΚ, τα Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας είναι ένας στρατηγικός σχεδιασμός κινητικότητας και πρέπει να είναι πάντα σε σύνδεση με τον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Τα ΣΒΑΚ, τα Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας δεν είναι απλές συγκοινωνιακές μελέτες. Οφείλουν πάντα να δίνουν ένα όραμα, ένα όραμα το οποίο να έχει ένα χρονοδιάγραμμα από την πενταετία μέχρι και την εικοσαετία, θα έλεγα εγώ, ένα όραμα για τις μεταφορές, την κινητικότητα στη συγκεκριμένη περιοχή μελέτης, με στόχους και αναλυτική περιγραφή πλαισίου μέτρων.

Για το σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής θα ήθελα να πω τα εξής: Υπάρχει μία προεργασία, υπάρχει σχετικός νόμος ο οποίος ψηφίστηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση, υπάρχουν τα ευρωπαϊκά δεδομένα, υπάρχει εμπειρία από εκατοντάδες πόλεις σε όλη την Ευρώπη. Το ζητούμενο είναι να ακολουθούνται οι ευρωπαϊκές οδηγίες και να υπάρχει μία συνέχεια του κράτους. Δεν πρέπει να έρχεται μια κυβέρνηση και να αναιρεί όλα όσα έκανε η προηγούμενη. Θα έλεγα συγκεκριμένα ότι η ευρωπαϊκή πλατφόρμα «Εltis» για την αστική κινητικότητα, η οποία είναι γνωστή, περιλαμβάνει σχέδιο βραχυπρόθεσμης υλοποίησης στρατηγικής, προσδιορίζει χρονικό ορίζοντα, κατανέμει αρμοδιότητες και δίνει κάποιες γενικότερες κατευθύνσεις.

Θα μιλήσω πιο συγκεκριμένα. Στο σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε υπάρχει ένα ζήτημα: Υπάρχουν περιφερειακά ΣΒΑΚ και ΣΒΑΚ δημοτικά, σε δήμους, στην αυτοδιοίκηση του πρώτου βαθμού. Πώς εξασφαλίζεται ο συντονισμός, ένα περιφερειακό ΣΒΑΚ να εναρμονίζεται με αυτό το οποίο γίνεται σε επιμέρους δήμους ή κοινότητες; Αφαιρούνται σημαντικές αρμοδιότητες από την τοπική αυτοδιοίκηση με το εν λόγω σχέδιο νόμου.

Επίσης, το πολύ σημαντικό, επιτρέψτε, μου κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι και η απουσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Και το λέω αυτό γιατί όταν μιλάμε για βιώσιμη πόλη, όταν μιλάμε για βιώσιμη αστική κινητικότητα, δεν μπορούμε να μην λαμβάνουμε υπόψη μας συγκεκριμένα θέματα και επιδράσεις που υπάρχουν από την ατμοσφαιρική ρύπανση και τους ρύπους τους ατμοσφαιρικούς γενικότερα σε μία πόλη, που έχουν σχέση και με τις μεταφορές, δεν μπορούμε να ξεχνάμε τη βιοποικιλότητα, δεν μπορούμε επίσης να ξεχνάμε και έναν ρύπο ο οποίος είναι πολύ σημαντικός, τον θόρυβο, διότι πρόκειται για περιβαλλοντικό ρύπο. Προσωπικά έχω καταθέσει ερωτήσεις και στην Κυβέρνηση την νυν της Νέας Δημοκρατίας για την υλοποίηση των χαρτών θορύβου, για την υλοποίηση της συγκεκριμένης οδηγίας που έχει δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι ένας ρύπος που δεν πρέπει να υποτιμάται.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στόχος των ΣΒΑΚ, σύμφωνα με το «Eltis», όπως είπαμε, της ευρωπαϊκής πλατφόρμας, είναι η βελτίωση της προσβασιμότητας, η έμφαση στο περπάτημα, στο ποδήλατο, στη δημόσια συγκοινωνία και γενικότερα η εστίαση στις ανάγκες μιας λειτουργικής πόλης. Υψηλού επιπέδου δημόσιες συγκοινωνίες, λέει η ευρωπαϊκή πλατφόρμα.

 Εδώ υπάρχουν όμως κάποια ζητήματα. Υπάρχουν τα ζητήματα της δημόσιας υγείας και οι μετακινήσεις. Και εγώ εδώ πέρα θα πω ότι δυστυχώς κατάφερε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του κ. Μητσοτάκη να χωρίσει τους Έλληνες σε δύο κατηγορίες: σ’ αυτούς που μπορούν να κάνουν τα κορωνοπάρτι τους σε δημόσια κτήρια -το είδαμε πρόσφατα στη «Helexpo»- ακολουθώντας το παράδειγμα του Πρωθυπουργού είτε στην Πάρνηθα είτε στην Ικαρία -είναι γνωστά τα πράγματα αυτά, δεν επαναλαμβάνω-αλλά υπάρχουν και οι άνθρωποι του μόχθου, της καθημερινής εργασίας, οι οποίοι στοιβάζονται στα λεωφορεία σε μία απόσταση μηδαμινή. Όλα αυτά δεν βοηθούν καθόλου. Ίσα ίσα δημιουργούν επιμέρους προβλήματα και με την πανδημία που είναι ένας σοβαρός παράγοντας και ένας κίνδυνος τον οποίο προσπαθούμε να ξεπεράσουμε. Είναι παγκόσμιο ζήτημα, αλλά μιλάμε τώρα για την Ελλάδα.

Επίσης, υπάρχουν θέματα για τα όρια ταχύτητας στις αστικές περιοχές: τριάντα χιλιόμετρα την ώρα. Εδώ όμως θα πούμε ότι είναι κάτι το οποίο μπαίνει με έμφαση και από την ευρωπαϊκή πλατφόρμα και από την εμπειρία των ευρωπαϊκών πόλεων και από το Σύμφωνο της Στοκχόλμης και το ζήτησαν και στη διαβούλευση, είτε στη Βουλή, είτε στη δημόσια, που έγινε για το νομοσχέδιο, και εκπρόσωποι ΑμεΑ και πάρα πολλοί φορείς και βέβαια οι ποδηλάτες.

Κύριοι της Κυβέρνησης, εκατόν εξήντα δύο ΣΒΑΚ έχουν εκπονηθεί από δήμους. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα στη χρηματοδότηση και αυτό δεν λύνεται μέσα στο νομοσχέδιο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε εξασφαλίσει από το Πράσινο Ταμείο πόρους, για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν. Όταν λέμε ότι για 30.000 πληθυσμό και πάνω μία πόλη πρέπει να εκπονήσει ΣΒΑΚ, πρέπει πραγματικά να δούμε με τι πόρους θα γίνει αυτό το πράγμα. Οι δήμοι, όπως γνωρίζουμε, και από τεχνικό προσωπικό είναι υποστελεχωμένοι και τα προβλήματα είναι μεγάλα.

Επίσης, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη διαβούλευση, στο πώς θα γίνει διαβούλευση με την τοπική κοινωνία.

Κλείνοντας, τα Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας σημαίνουν πρώτα απ’ όλα σχεδιασμό με τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό, το οποίο δεν νομίζω ότι υπηρετείται από το εν λόγω σχέδιο νόμου. Όλα τα συστήματα αστικής βιώσιμης κινητικότητας πρέπει να έχουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο, αλλά και την ασφάλεια του ανθρώπου στον πυρήνα τους. Διότι η ασφάλεια του ανθρώπου είναι απαραίτητη και πρέπει τα ΣΒΑΚ να υπηρετούν τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, την παγκόσμια στρατηγική για την υγεία των παιδιών και των εφήβων, αυτό που είπα πριν, το Σύμφωνο της Στοκχόλμης, όπως αναφερθήκαμε, το οποίο είναι κι ένα αίτημα. Και για αυτόν το λόγο και η μείωση μέσα στις πόλεις του ορίου ταχύτητας στα τριάντα χιλιόμετρα την ώρα είναι κάτι σημαντικό και απαραίτητο, όπως έχει γίνει και σε άλλες πόλεις. Αλλά αν αυτό δεν γίνει, πρέπει να υπάρχουν ξεχωριστές λωρίδες, διακριτές λωρίδες για μικρά μηχανοκίνητα, για ποδηλάτες, για ελαφρά οχήματα.

Κλείνοντας, ο σχεδιασμός της αστικής βιωσιμότητας πρέπει να είναι εμπνευσμένος και να αποτελέσει έναν μοχλό, θα έλεγα, μετατροπής της κοινωνίας για την αλλαγή καθιερωμένων παραγωγικών αλλά και καταναλωτικών προτύπων. Μεταξύ των άλλων, πρέπει να ενισχύει την ανάπτυξη και την παραγωγή εγχώριων αγαθών -μιλάμε και για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας- και τη λογική αντικατάστασης των ορυκτών καυσίμων πλέον με ανανεώσιμη κατεύθυνση.

Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ.

«Κατάφωρη αδικία εις βάρος των μαθητών των εσπερινών σχολείων η ελάχιστη βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»

Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων
ΑΝΑΦΟΡΑ
Για την κ. Υπουργό Παιδείας


Θέμα: «Κατάφωρη αδικία εις βάρος των μαθητών των εσπερινών σχολείων η ελάχιστη βάση εισαγωγής

στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»


Οι Βουλευτές Βίτσας Δημήτριος, Δραγασάκης Ιωάννης, Καφαντάρη Χαρά και Κουρουμπλής Παναγιώτης καταθέτουν προς την κ. Υπουργό Παιδείας αναφορά την επιστολή του Συλλόγου Μαθητών του 1ου Εσπερινού ΕΠΑΛ Αιγάλεω με θέμα: «Κατάφωρη αδικία εις βάρος των μαθητών των εσπερινών σχολείων η ελάχιστη βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση», στην οποία επισημαίνεται ότι στα εσπερινά λύκεια φοιτούν άνθρωποι ως επί το πλείστον ενήλικες, οι οποίοι με τον ν. 4777/2021 εξισώνονται με τους μαθητές των πρωινών σχολείων, μολονότι οι συνθήκες φοίτησής τους είναι εντελώς διαφορετικοί και ζητείται να αποκατασταθεί αυτή η αδικία και να οριστεί μια Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) που να αφορά μόνο τα εσπερινά λύκεια.
Επισυνάπτεται η επιστολή.
Παρακαλούμε για την απάντηση και τις σχετικές ενέργειες και να μας ενημερώσετε σχετικά.
Αθήνα, 5 Μαρτίου 2021
Οι καταθέτοντες Βουλευτές
Βίτσας Δημήτριος
Δραγασάκης Ιωάννης
Καφαντάρη Χαρά
Κουρουμπλής Παναγιώτης

Σύλλογος μαθητών 1ου εσπερινού ΕΠΑΛ Αιγάλεω
e-mail: 15meles.1esperinouepalaigaleo@gmail.com
Αξιότιμη κυρία Υπουργέ
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για μια κατάφωρη αδικία που συντελείται εις βάρος των μαθητών των εσπερινών σχολείων με την ψήφιση του νέου νόμου που αφορά και την ελάχιστη βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όπως είναι γνωστό σε όλα τα εσπερινά λύκεια φοιτούν άνθρωποι οι οποίοι ουσιαστικά προσπαθούν για μια δεύτερη ευκαιρία στην εκπαίδευση, μια δεύτερη ευκαιρία στη μόρφωση. Άνθρωποι, που προσπαθούν, εισερχόμενοι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, να αποκτήσουν ένα πανεπιστημιακό τίτλο προκειμένου να έχουν καλύτερες πιθανότητες στην αγορά εργασίας και με τον τρόπο αυτό, να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Άνθρωποι κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, άνθρωποι ως επί το πλείστον ενήλικες, εργαζόμενοι, γονείς. Άνθρωποι που σε νεαρότερη ηλικία δεν τους δόθηκε η ευκαιρία εκ των συνθηκών να κάνουν κάτι τέτοιο. Άνθρωποι που την ημέρα εργάζονται με πλήρες ωράριο και το απόγευμα πηγαίνουν και παρακολουθούν έως αργά το βράδυ μαθήματα στο σχολείο. Άνθρωποι οι οποίοι θυσιάζουν την ξεκούρασή τους ή την επαφή με τα παιδιά τους, εφόσον εκείνες τις ώρες βρίσκονται στο σχολείο, προκειμένου να έχουν μια καλύτερη τύχη στο μέλλον.
Με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, εξισώνονται τα πρωινά λύκεια με τα εσπερινά ΓΕΛ και ΕΠΑΛ αντίστοιχα. Με τον τρόπο αυτό, όλοι οι προαναφερθέντες μαθητές εξισώνονται με τους μαθητές των πρωινών σχολείων οι οποίοι απολαμβάνουν ευνοϊκότερες συνθήκες και ως προς τη φοίτηση στο σχολείο, μιας και λόγω του νεαρού της ηλικίας τους δεν έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις. Αλλά το ίδιο συμβαίνει και ως προς το θέμα της εκπαίδευσης μιας και αυτοί μπορούν τα απογεύματα, μετά τα σχολεία, αν το επιθυμούν, να παρακολουθούν ιδιωτικά φροντιστήρια προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις πανελλήνιες εξετάσεις αποτελεσματικότερα.
Αν και τα πρωινά λύκεια με τα εσπερινά λύκεια είναι ισότιμα μεταξύ τους, ΓΕΛ και ΕΠΑΛ, παρά ταύτα δεν είναι ισότιμες οι συνθήκες μεταξύ των μαθητών που παρακολουθούν στα αντίστοιχα σχολεία. Γι’ αυτό και μέχρι την ψήφιση του παρόντος νόμου υπήρχε η πρόνοια, και ορθώς κατά τη γνώμη μας, διότι λάμβανε υπόψιν του τις ιδιαιτερότητες της κατηγορίας των μαθητών αυτών, ώστε κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις οι μαθητές των εσπερινών λυκείων, ΓΕΛ και ΕΠΑΛ αντίστοιχα, να ανταγωνίζονται μόνο μεταξύ τους και όχι και με τους μαθητές των πρωινών λυκείων.
Θεωρούμε λοιπόν εν κατακλείδι ότι το υπουργείο οφείλει να αποκαταστήσει αυτή την αδικία η οποία συντελείται εις βάρος μας και να ισχύσει ναι μεν η ελάχιστη βάση εισαγωγής, αλλά να οριστεί μια Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) που να αφορά μόνο τα εσπερινά λύκεια, τα οποία θα κληθούν να ανταγωνιστούν μεταξύ τους και μόνο για την ποσόστωση του 1% επί των εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που έχει προβλεφθεί για τους μαθητές των Εσπερινών.
Σε αναμονή της απάντησής σας
Με εκτίμηση
Ο σύλλογος μαθητών του 1ου εσπερινού ΕΠΑ Λ Αιγάλεω

8η ΜΑΡΤΗ 2021, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

8/3/2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: 8η ΜΑΡΤΗ 2021, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Η 8η Μάρτη, διεθνής ημέρα της Γυναίκας, δεν είναι ημέρα εορτασμού, αλλά ημέρα αφύπνισης της Κοινωνίας και των γυναικών για το διαρκή αγώνα, για ισοτιμία και ίσα δικαιώματα, σε όλους τους τομείς. Ίσα δικαιώματα στην εργασία, στην κατάληψη θέσεων ευθύνης, στην επιστήμη, στην πολιτική, στην οικογένεια, στην κοινωνική ζωή,σπάζοντας τις πατριαρχικές αντιλήψεις.

Η δεκαετής οικονομική κρίση, οι εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και οι επιπτώσεις τους στη Γυναίκα, έκαναν πάλι αντικείμενο διεκδίκησης, τις γυναικείες κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης.

Φεμινιστικά κινήματα ξαναζωντανεύουν και στο περιβάλλον της πανδημίας που ζούμε, τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις των γυναικών γίνονται ιδιαίτερα επίκαιρα. Οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από την ανεργία και βιώνουν μεγαλύτερη εργασιακή ανασφάλεια. Νέες εργασιακές σχέσεις με «ενοικιαζόμενη εργασία», κυρίως νέων γυναικών, επιδεινώνουν την κατάσταση.

Η Γυναίκα είναι παρούσα, στην πρώτη γραμμή και την εποχή της πανδημίας. Χρήζουν ιδιαίτερης αναφοράς οι εργαζόμενες στην Υγεία, στην Εκπαίδευση, στην Καθαριότητα, στα ταχυδρομεία, στα σούπερ μάρκετ και στην εφοδιαστική αλυσίδα, ενώ λείπουν οι κοινωνικές υποδομές στήριξης της γυναίκας και της οικογένειας.

 Επιπλέον, η τηλεργασία δημιουργεί νέα δεδομένα, ενοποιώντας το χώρο του σπιτιού με το χώρο της δουλειάς και διαμορφώνοντας ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Οι μητέρες έχουν να αντιμετωπίσουν και τη συνεχή παρουσία των παιδιών, το τρόπο απασχόλησης τους, την απομάκρυνση από το σχολείο και τη σχολική κοινότητα.Σοβαρά είναι και όλα τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα, απόρροια των συνεχών lockdown και του περιορισμού  ανθρώπινων επαφών και σχέσεων.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, έχουμε αύξηση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας σε συνθήκες εγκλεισμού, καθώς και τον πρόσφατο καταιγισμό από αποκαλύψεις σεξουαλικών παρενοχλήσεων και βιασμών στους χώρους του πολιτισμού, του αθλητισμού και εν γένει της εργασίας.

Το ελληνικό metoo έφερε στην επιφάνεια όλες τις χρόνιες αντιλήψεις υποβάθμισης των γυναικών, την έλλειψη Παιδείας και μέτρων αντιμετώπισης από την πλευρά της Πολιτείας, στα θέματα έμφυλης βίας και προστασίας των θυμάτων.

Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη μετέφερε τη Γενική Γραμματεία-οικογενειακής πολιτικής -και Ισότητας των Φύλων (νέα ονομασία), στο Υπουργείο Εργασίας, υποβαθμίζοντάς τη, αγνοώντας  την ανάγκη οριζόντιων πολιτικών Ισότητας  και σε αντίθεση με την άποψη των γυναικείων οργανώσεων.

Επιπλέον, τα Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ., που δημιουργήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παραμένουν υποστελεχωμένα.

ΟΛΕΣ -όπως και όλοι-έχουν δικαίωμα και πρέπει να μιλήσουν. Ταυτόχρονα, όλες και όλοι πρέπει να αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των γυναικών στην Εργασία, στην ασφάλιση, σε αξιοπρεπή ζωή.Για τη προστασία της μητρότητας,για τη λειτουργία σε κάθε νομό ιατροδικαστικών κέντρων και δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών, για την πρόληψη του φαινομένου της βίας και για τη στήριξη των θυμάτων της έμφυλης βίας (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης, ειδικά στελεχωμένα αστυνομικά τμήματα κ.ά).

Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία, σε όλους τους χώρους της κοινωνικοπολιτικής ζωής.

3 ΜΑΡΤΙΟΥ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ

2/3/2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ :3 ΜΑΡΤΙΟΥ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ

Την 3η Μαρτίου 1978 υιοθετήθηκε η Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας,  ώστε να διασφαλιστεί ότι το διεθνές εμπόριο άγριων ζώων και φυτών, δεν θα αποτελεί απειλή για την επιβίωσή τους.

Από τότε καθιερώθηκε η ημέρα ως Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας σε θέματα προστασίας της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Στη Συνολική Εκτίμηση της  Διακυβερνητικής Πλατφόρμας Επιστήμης και Πολιτικής για τη Βιοποικιλότητα και τις Υπηρεσίες Οικοσυστημάτων για το 2019, είχε ήδη επισημανθεί  ότι ο τρέχων παγκόσμιος ρυθμός εξαφάνισης ειδών είναι ανεξέλεγκτος και επιταχύνεται.Σήμερα, σχεδόν το ένα τέταρτο του συνόλου των ειδών στον πλανήτη απειλείται από εξαφάνιση, μέσα στις επόμενες δεκαετίες.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες στη περσινή του δήλωση έλεγε: ‘Έχουμε καθήκον να διατηρήσουμε και να χρησιμοποιήσουμε με βιώσιμο τρόπο την τεράστια ποικιλία ζωής στον πλανήτη. Η ανθρωπότητα έχει ξεχάσει πόσο χρειαζόμαστε τη φύση για την επιβίωση και την ευημερία μας. Όσο ο πληθυσμός και οι ανάγκες μας αυξάνονται, συνεχίζουμε να εκμεταλλευόμαστε τους φυσικούς πόρους –συμπεριλαμβανομένων των άγριων φυτών και ζώων και των φυσικών οικοτόπων τους – με έναν μη βιώσιμο τρόπο.:

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ το θέμα του φετινού εορτασμού είναι «Δάση και Βιοπορισμός: Υποστηρίζοντας τους Ανθρώπους και τον Πλανήτη». Στόχος, η ανάδειξη του κεντρικού ρόλου των δασικών ειδών, των δασικών οικοσυστημάτων και των υπηρεσιών τους, για τη διατήρηση των μέσων διαβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκόσμια, και ιδιαίτερα των αυτόχθονων και τοπικών κοινοτήτων, που συνδέονται με ιστορικούς δεσμούς με δασικές, ή γειτονικές με δάση, περιοχές.

Η επιδίωξη της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Άγριας Ζωής ευθυγραμμίζεται με τους Στόχους 1, 12, 13 και 15 του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη έως το 2030 ( δεσμεύσεις τους για την εξάλειψη της φτώχειας, τη διασφάλιση βιώσιμων προτύπων κατανάλωσης και παραγωγής, την ανάληψη επείγουσας δράσης για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της, την προστασία, αποκατάσταση και προώθηση της βιώσιμης χρήσης των χερσαίων οικοσυστημάτων και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, την αντιμετώπιση της ερημοποίησης και την ανάσχεση της υποβάθμισης του εδάφους και της απώλειας της βιοποικιλότητας).Τα δάση, η ποικιλία της ζωής που υποστηρίζουν και οι ανθρώπινες κοινωνίες που εξαρτώνται από αυτά, βρίσκονται σήμερα στο σταυροδρόμι των πολλαπλών πλανητικών κρίσεων που αντιμετωπίζουμε, από την κλιματική αλλαγή έως την απώλεια της βιοποικιλότητας και τις υγειονομικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19.

Στην χώρα μας  δυστυχώς, νόμοι και αποφάσεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. ΥΠΟΒΑΘΜΊΖΟΥΝ ΤΟ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ.

Στο συζητούμενο νομοσχέδιο για τις Δημόσιες συμβάσεις στο άρθρο 219, επιτρέπεται ο κατά παρέκκλιση σχεδιασμός υπό-περιοχών προστασίας εντός των προστατευόμενων περιοχών για την εξυπηρέτηση μεμονωμένων «ήπιων (;;) αναπτυξιακών έργων δημοσίου ενδιαφέροντος».

Αντί δηλ. να υπάρχει συνολικός σχεδιασμός, που θα καθορίζει την βιώσιμη ανάπτυξη μιας περιοχής, τα –πιθανά έργα θα είναι αυτά που θα ορίζουν τον τρόπο προστασίας σε τμήματα περιοχής .Φαίνεται ότι η ΝΔ δεν υπολογίζει την πρόσφατη καταδίκη της χώρας (C-849/19 της 17ης Δεκεμβρίου 2020) για ανεπαρκή προστασία των περιοχών Natura 2000, ούτε τη δέσμευση της Ελλάδας στους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας για διατήρηση της βιοποικιλότητας στο επίκεντρο της αναπτυξιακής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ζητάμε να αποσυρθεί το άρθρο 219 από το σχέδιο νόμου και να επιταχυνθεί η ολοκλήρωση των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών και η έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων των προστατευόμενων περιοχών.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ακολουθεί σχετικός σύνδεσμος:

https://left.gr/news/h-kafantari-stin-hora-mas-dystyhos-nomoi-kai-apofaseis-tis-kyvernisis-tis-nd-ypovathmizoyn

ΟΧΙ κε ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ, ΟΙ ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2.3.2020

Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: ΟΧΙ κε ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ, ΟΙ ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο εργασιακός  οδοστρωτήρας της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη «σαρώνει».

Με αφορμή την Πανδημία, όπου η αποτυχία διαχείρισης από την πλευρά της κυβέρνησης φαίνεται κάθε μέρα, εισάγονται διατάξεις  σε μια σειρά τομείς. Η πανδημία χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση και για περιστολή   εργασιακών δικαιωμάτων.

Σήμερα ο υπουργός Εργασίας κ. Χατζηδάκης σε τηλεοπτική εκπομπή,  σχετικά με τις απλήρωτες υπερωρίες  εργαζομένων τον καιρό της πανδημίας, αναφέρθηκε σε διευθέτηση των ωρών εργασίας, πάντα σε συνεννόηση με τους εργοδότες. Δεν υπάρχουν κατοχυρωμένα ωράρια για τους εργαζόμενους, δεν υπάρχουν ΣΣΕ, δεν υπάρχουν κανόνες, για τον κ. Χατζηδάκη.

Αλλά η επίθεση στα εργασιακά  και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, από τον «έμπειρο»  στις ιδιωτικοποιήσεις  και νεοφιλελεύθερες πολιτικές υπουργό ΅Εργασίας συνεχίζεται.

Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον κ .Βρούτση, στη ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, προχωρεί στην ιδιωτικοποίηση της  Επικουρικής Κοινωνικής Ασφάλισης, την  πρόσληψη μάνατζερ για έκδοση  συντάξεων, οι οποίες ξεπερνούν τις 400.000, ενώ δίνει φιλοδώρημα εθνικής σύνταξης στους καταπονημένους συνταξιούχους «εν αναμονή», για άγνωστο χρονικό διάστημα.

Η πολιτική αυτή όμως δεν θα περάσει. Οι εργαζόμενοι  και συνταξιούχοι γνωρίζουν και αντιδρούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι εδώ,  ασκώντας  προγραμματική, μαχητική, αριστερή Αντιπολίτευση.


ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ  

Ακολουθεί σχετικός σύνδεσμος:


https://left.gr/news/x-kafantari-ohi-k-hatzidaki-oi-aplirotes-yperories-den-einai-dieythetisi-hronoy-ergasias

ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25.2.2021

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ

Η αξιοποίηση και ανάδειξη της ιστορικότητας του χώρου των εγκαταστάσεων της Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ στο Ίλιον, αποτελεί διαχρονικό αίτημα των κατοίκων και των δημοτικών αρχών ήδη από τη δεκαετία του 1990. Ιδιαίτερα σήμερα, που η ανάγκη χώρων πρασίνου είναι αδιαμφισβήτητη για την περιβαλλοντικά υποβαθμισμένη Δυτική Αθήνα, η αξιοποίηση και διαμόρφωση του χώρου, ώστε να είναι προβάσιμος στους πολίτες, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Την Τετάρτη 24.02.2021, η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Δυτικής Αθήνας και αναπληρ. Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας, Χαρά Καφαντάρη, μαζί με τον Κώστα Κάβουρα επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Αλληλέγγυα Πόλη – Συμμαχία για το Ίλιον» και τον Βαγγέλη Τσακό, μέλος της Γραμματείας της Ν.Ε. Δυτικής Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, συναντήθηκαν με τον Δήμαρχο Ιλίου κ. Ζενέτο. Σκοπός της συνάντησης ήταν η πορεία υλοποίησης του έργου ανάδειξης του Πάρκου Ραδιοφωνίας, ιδιοκτησίας της ΕΡΤ ΑΕ, στο Δήμο Ιλίου, μετά την πρόσφατη υπογραφή Μνημονίου συνεργασίας της ΕΡΤ ΑΕ και του Δήμου Ιλίου.

Σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού(ΦΕΚ991Β/1999) οι εγκαταστάσεις της ΕΡΤ έχουν το χαρακτηρισμό ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία  και ο περιβάλλον χώρος ορίσθηκε ως ζώνη προστασίας. Μετά από χρόνια απραξίας από τις κυβερνήσεις, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης ελήφθησαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση και ανάδειξη του χώρου.

Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο 2018,εγκρίθηκαν, εντάχθηκαν στο ΠΔΕ και διενεργήθηκαν οι μελέτες ωρίμανσης του έργου, ενώ μετά την παράδοσή τους τον Ιούνιο του 2019 συντάχθηκε το τεύχος προϋπολογισμού ανακαίνισης κτιρίων και διαμόρφωσης περιβάλλοντος χώρου. Σημειώνεται ότι το έργο έχει ήδη λάβει έγκριση με απόφαση του Τοπικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Αττικής, καθώς αποτελεί διατηρητέο μνημείο τεχνολογικού πολιτισμού.

Η κυβέρνηση, δια του Υπουργού κ. Πέτσα, κατά τη συζήτηση της σχετικής Επίκαιρης Ερώτησης της Χ. Καφαντάρη την 8.11.2019, έκφρασε τη βούληση της για ανάδειξη του χώρου και εκτέλεση των σχετικών απαιτούμενων έργων. Με χρονική καθυστέρηση, ακολούθησε πρόσφατα και η υπογραφή Μνημονίου συνεργασίας, μεταξύ Δήμου Ιλίου και ΕΡΤ ΑΕ.

Κατά τη συζήτηση με τον Δήμαρχο Ιλίου εκφράσθηκε και από τις δύο πλευρές η βούληση για εκτέλεση του έργου ανάδειξης του Πάρκου Ραδιοφωνίας. Ωστόσο παραμένει ακόμη ασαφές, το ακριβές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, καθώς και οι πόροι χρηματοδότησης του έργου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συνεχίζει να παρακολουθεί στενά την πορεία υλοποίησης του έργου, τόσο κοινοβουλευτικά, όσο και σε τοπικό επίπεδο, πολιτικά και κινηματικά.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ «ΜΕ ΠΑΤΑΓΟ», ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΙΟΝΙΑ…

Αναδημοσίευση άρθρου 21.2.2020

Πηγή: Εφημερίδα Documendo

Η επέλαση της ΜΗΔΕΙΑΣ και οι συνέπειες της στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας είναι σημαντικές, δυστυχώς  και με ανθρώπινες απώλειες.Ένα έντονο καιρικό φαινόμενο χιονοπτώσεων, που είχε έγκαιρα προβλεφθεί από αρμόδιους επιστημονικούς φορείς της Πολιτείας, ήταν ικανό να αποδείξει την ανεπάρκεια, την «αδιαφορία» και την προχειρότητα, του πολύ-διαφημιζόμενου Επιτελικού κράτους του κ. Μητσοτάκη.Η χώρα «κόπηκε» στα δύο, η κύρια οδική αρτηρία, η Εθνική Οδός Αθήνας- Θεσσαλονίκης, με απόφαση του κ. Χρυσοχοΐδη, ετέθη εκτός λειτουργίας,  για πολλές ώρες,δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα.

Η Πολιτική Προστασία, για άλλη μια φορά, παρά την πολυδιαφημιζόμενη αναβάθμισή της σε Υφυπουργείο και μετά τον «εμβληματικό», κατά την Κυβέρνηση, νόμο 4662/2020, δεν στάθηκε ικανή, να «παίξει» τον κύριο ρόλο της, αυτόν της ΠΡΟΛΗΨΗΣ και κύρια του συντονισμού όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

Τελικά, από τα σχέδια και την ανάγκη πολιτικών Πρόληψης, το μόνο που μένει είναι η επικοινωνία και η «δοξολογία» των καναλιών ότι όλα έγιναν καλά, ή ότι το φαινόμενο ήταν ιδιαίτερα ισχυρό, ή ότι η «κακή» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «τα είχε κάνει» χειρότερα το 2017.Πίσω όμως από την επικοινωνία κρύβεται και  η ιδεοληψία της κυβέρνησης και η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Οι παραχωρησιούχοι της Εθνικής οδού, έχουν συμβατική υποχρέωση να διατηρούν το οδικό δίκτυο ανοικτό. Να διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα και υποδομή για καθαρισμό του δικτύου και διατήρηση της απρόσκοπτης κυκλοφορίας.Αν παραμείνει ο δρόμος κλειστός πάνω από μια ώρα, με βάση το νόμο οι παραχωρησιούχοι καταβάλλουν αποζημιώσεις.. Σημειώνουμε ότι και στα τέλη του 2020 συνέβη ένα ανάλογο γεγονός, η «ΖΗΝΟΒΙΑ», που για λίγα εκατοστά χιόνι, η εθνική Οδός κόπηκε πάλι στα δύο.

Η έλλειψη συντονισμού φορέων, η επίρριψη ευθυνών του ενός στον άλλο, είναι χαρακτηριστικό των ημερών, τη στιγμή που περιοχές ακόμη και μέσα στην Αττική, έμειναν χωρίς ηλεκτρικό και ακόμη και χωρίς νερό, επί μέρες.

Η επίρριψη ευθυνών στο ΔΕΔΔΗΕ, που προσπαθούν  συντονισμένα να εισάγουν στη δημόσια συζήτηση τις τελευταίες μέρες τα γνωστά «παπαγαλάκια», έχει και άλλες σκοπιμότητες.Ο ΔΕΔΔΗΕ με αποδυναμωμένο σε αριθμό  το προσωπικό του, τα τελευταία χρόνια, βάλλεται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που θέλουν την πλήρη ιδιωτικοποίησή του και την παράδοση των δικτύων, σε επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ στα goldenboys του Ομίλου οι αποδοχές αυξάνονται υπέρμετρα…

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, στο ΔΕΔΔΗΕ και τον ΑΔΜΗΕ,η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ είχαν έγκαιρα προειδοποιήσει τις Διοικήσεις για την ανάγκη ετοιμότητας και προετοιμασίας όλου του μηχανισμού για την αντιμετώπισης της επερχόμενης κακοκαιρίας. Αλλά εις «ώτα μη ακουόντων»….

Η ευθύνη της κυβέρνησης και του κ. Μητσοτάκη είναι τεράστια.  Η λογική του υπουργού ΠΡΟ-ΠΟ, «κλείνω τον δρόμο, για να μην αναγκαστώ να τον κλείσω…», εκφράζει τα αδιέξοδα μιας κυβερνητικής πολιτικής, που δρα ενάντια στο ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, εξυπηρετώντας λίγους, «κολλητούς», πολιτικούς φίλους και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ η κοινωνική πλειοψηφία και οι ανάγκες της υποτιμώνται.

Η Πολιτική Προστασία οφείλει να αναβαθμισθεί ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, και όχι μόνο στα λόγια. Απαιτείται: 1) ενίσχυση σε υλικοτεχνική υποδομή (πρόσφατη η υπογραφή δανείου με την ΕΤΕπ 595 εκ ευρώ την 28.01.2021 για εξοπλισμό και για αντιμετώπιση και φυσικών καταστροφών), με διαφανείς διαδικασίες. 2) ενίσχυση σε προσωπικό, αλλά μέσω ΑΣΕΠ (όχι όπως έγινε πρόσφατα) και 3) με κυρίαρχο το ρόλο της Επιστήμης και των φορέων της, καθώς η εποχή της Κλιματικής κρίσης, που διανύουμε, θέτει υψηλές προτεραιότητες.

8 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ #METOO

Αναδημοσίευση άρθρου 20.2.21 Πηγή: GreekScannel

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ – Αναπληρώτρια Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Όταν, το 2017, ξεκίνησε ουσιαστικά το κίνημα #MeToo, με αφορμή διεξοδικό ρεπορτάζ δημοσιογράφων των «New York Times», που οδήγησε σε σωρεία καταγγελιών για παρενοχλήσεις και βιασμούς εναντίον γνωστού παραγωγού του Χόλιγουντ, ο οποίος καταδικάστηκε, ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι κάτι παρόμοιο θα συνέβαινε και στη χώρα μας.

Μετά τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου, που είχε το θάρρος να καταγγείλει τον βιαστή της, βλέπουμε καθημερινά ανάλογες καταγγελίες γυναικών, κατά κύριο λόγο στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού. Μπορεί τα μεγέθη «εξουσίας» των κατηγορούμενων να είναι άνισα, διαφορετικού βεληνεκούς και υπό διαφορετικό πλαίσιο, η ουσία όμως είναι ίδια: Όποια εξουσία έχουν, ή θεωρούν ότι έχουν, την άσκησαν εις βάρος του «αδύναμου», την άσκησαν για να ικανοποιήσουν ίδιες επιθυμίες εις βάρος της αξιοπρέπειας του «αδύναμου», εις βάρος του σεβασμού απέναντι στον άνθρωπο. Σεβασμός που θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένος από όλους τους Ανθρώπους.

Η εκμετάλλευση που προκύπτει σχεδόν φυσικά, κάποιες φορές, από τους έχοντες εξουσία, δεν έχει μόνο σεξουαλική μορφή. Έχει και εργασιακή και κοινωνική και οικογενειακή. Στην εργασία όμως γίνεται ξεκάθαρη και μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί και σε σεξουαλική. Όλα ξεκινούν από το «Αν θέλεις αυτό, θα πρέπει να κάνεις εκείνο…». Τουτέστιν, «αν θέλεις τη δουλειά, πρέπει να αποδείξεις πόσο τη θέλεις», ή «εφόσον πήρες τη δουλειά, πρέπει να κάνεις ό,τι ο εργοδότης προστάζει». Δυστυχώς, είναι μια συνηθισμένη συζήτηση, ένα θέμα που έχουν συζητήσει πολλές γυναίκες μεταξύ τους ως κάτι φυσιολογικό, στη λογική τού «Έτσι έχουν τα πράγματα»…

Τώρα, λοιπόν, μέσα στην καταιγίδα καταγγελιών που δεν έχει κοπάσει ακόμη και τις οποίες οφείλει η Δικαιοσύνη άμεσα να διερευνήσει, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις, που κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από φαινομενικά εύλογες ερωτήσεις: «Γιατί δεν μίλησαν τότε; Γιατί τους άφησαν να αλωνίζουν; Γιατί δεν απευθύνθηκαν στην Αστυνομία;» Πολλές φορές, έχουμε και διαπιστώσεις: «Βρέθηκε στο ίδιο δωμάτιο μαζί του! Γνώριζε τις προθέσεις του και πήγε! Τα ανεχόταν τόσο καιρό!»

Αυτές οι αντιλήψεις έχουν βάση στο θέμα της ισότητας των φύλων και στο ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει όλοι την αναγκαιότητα να υπάρχει όντως πραγματική και ουσιαστική ισότητα. Είναι θέμα οικογένειας, πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, πώς τους δείχνουμε να σέβονται και να διεκδικούν την ισότητα. Είναι θέμα Παιδείας, πώς το σχολείο συμβάλλει στην κατανόηση αυτού του ζητήματος, πώς το «είμαστε όλοι ίδιοι» των βιβλίων μπορεί να διαμορφώσει την ανάλογη συμπεριφορά απέναντι στον συνάνθρωπο. Είναι θέμα της Πολιτείας, πώς διαχειρίζεται τα θέματα έμφυλης βίας, πώς προστατεύει τις γυναίκες που υφίστανται παρενόχληση και κακοποίηση.

Η Πολιτεία όμως μας έχει απογοητεύσει τον τελευταίο καιρό, με την υποβάθμιση της ΓΓΟΠΙΦ από την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και, άρα, με υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας. Τα Τμήματα-Γραφεία Αντιμετώπισης της Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ., που δημιουργήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι επαρκώς στελεχωμένα, ενώ πρέπει να αποτελούνται από αστυνομικούς κατάλληλα εκπαιδευμένους, ώστε με κατανόηση και δέουσα ευαισθησία να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά. Έτσι, μόνο οι γυναίκες δεν θα φοβούνται να πάνε στην Αστυνομία και να καταγγείλουν πράξεις βίας.

Η αντιμετώπιση της βίας σε όλους τους τομείς δεν πρέπει να γίνεται με όρους επιδίωξης δημοσιότητας, αλλά να συμβάλλει μέσω της δημοσιοποίησης στην εξάλειψη τέτοιων φαινομένων και να οδηγεί στην τιμωρία των υπευθύνων. Ο ρόλος της Δικαιοσύνης είναι καθοριστικός.

Να σπάσει επιτέλους η σιωπή. Τα θύματα έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να μιλήσουν. Ανεξαρτήτως οικονομικής ή οικογενειακής κατάστασης, ανεξαρτήτως επαγγέλματος ή επαγγελματικής καταξίωσης, ανεξαρτήτως του αν είναι δημόσια πρόσωπα ή όχι. Θα είναι δύσκολο, απαιτεί μεγάλες αντοχές, όμως η καταδίκη της κουλτούρας του βιασμού και της βίας, σε κάθε μορφή, είναι μονόδρομος.