«Κυβέρνηση αυτοαναίρεσης, ξεπουλήματος, εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων και υποκρισίας »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

20.07.2021

Τοποθέτηση της Βουλευτή Δυτικής Αθήνας και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Χαράς Καφαντάρη, σήμερα 20/07/2021, επί του νομοσχεδίου για τη διαχείριση αποβλήτων στην Ολομέλεια της Βουλής.

• Μνημείο κακής νομοθέτησής το νομοσχέδιο ,σκόπιμα ώστε να μην γίνει διαβούλευση με τους φορείς
• Νέα βάρη στην Αυτοδιοίκηση χωρίς πόρους
• Ενώ τίθενται υψηλοί στόχοι ανακύκλωσης η κυβέρνηση κάνει για να ναρκοθετήσει την ανακύκλωση και να πυροδοτήσει την καύση, ως μόνη επιλογή.
• Καταρρίπτεται ο δημόσιος χαρακτήρας του ελέγχου των Ο.Τ.Α. και των συστημάτων ανακύκλωσης και εκχωρείται σε ιδιώτες.
• Ευθύνες και αρμοδιότητές και «πρόστιμα »στην Τ.Α. ενώ τα οικονομικά των δήμων δεν είναι και στο καλύτερο σημείο –χωρίς πρόβλεψη επιπλέον χρηματοδότησης. θα μετατεθεί και αυτό το βάρος στις πλάτες των δημοτών??
• Αγωνία στην δυτική Αθηνά για την μονάδα καύσης και την συνέχιση λειτουργίας της Φυλής ,ως το 2036,ενώ το ελεγκτικό εντόπισε φωτογραφικές προδιάγραφες στο διαγωνισμό –μαμούθ εξοπλισμού ανακύκλωσης ΕΔΣΝΑ.
• Έχουμε μια κυβέρνηση της αυτοαναίρεσης
• Μια κυβέρνηση του ξεπουλήματος (π.χ. ΔΕΔΔΗΕ )
• Μια κυβέρνηση εξυπηρέτησης συμφερόντων, πλήθος οι  φωτογραφικές διατάξεις και οι τροπολογίες εν μέσω της νυκτός για πολεοδομικά-χωροταξικά θέματα.
• Μια κυβέρνηση υποκρισίας: «Ένας πράσινος πρωθυπουργός» που βιάζεται  να κλείσει λιγνιτικές μονάδες στο όνομα της απολιγνιτοποιησης , όχι της ανθρακοποιήσεις  προωθώντας  παράλληλα το φυσικό αέριο  το οποίο είναι ορυκτό καύσιμο, εξυπηρετώντας ιδιωτικά συμφέροντα.
• Με τέτοιες πολίτικες δεν θα πιάσουμε τους στόχους της πράσινης συμφωνία της Ε.Ε. ενώ οι ρυθμίσεις αντίκειται στις πρακτικές και κανόνες της Ε.Ε.
• Πρόσφατα η ΕΕ μας παρέπεμψε για το μέγα ζήτημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης τομέας για τον οποίο δεν υπάρχει ολιστικό σχέδιο από την πλευρά της κυβέρνησης .
• Είναι η κυβέρνηση των λίγων, όσους και να εξυπηρετήσει ο λαός έχει καταλάβει και θα αναδείξει μια Προοδευτική –Δημοκρατική κυβέρνηση, που μέλημα της  θα είναι οι ανάγκες των πολλών.

Γραφείο Τύπου

Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση:

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.

Μνημείο κακής νομοθέτησης μπορούσαμε να πούμε το εν λόγω σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε. Άλλωστε, δεν είναι και το πρώτο. Αυτό το οποίο ανέφεραν πολλοί και από την Αντιπολίτευση και εμείς ως κακή νομοθέτηση, άλλα άρθρα δίνονται σε διαβούλευση, με περισσότερα άρθρα έρχεται το νομοσχέδιο στη Βουλή, τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και πολύ σημαντικές. Όντως είναι κακή νομοθέτηση, αλλά μήπως ο στόχος της Κυβέρνησης είναι αυτός; Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, χωρίς διαβούλευση και την τελευταία στιγμή να περνά πολλές ρυθμίσεις οι οποίες δεν συζητιούνται στην κοινωνία και σε αυτούς που αφορά και με αυτόν τον τρόπο να νομοθετούνται και να εξυπηρετούνται συγκεκριμένα συμφέροντα. Άλλωστε, και στη διαδικασία του νομοσχεδίου στη δεύτερη επιτροπή οι εκπρόσωποι και της τοπικής αυτοδιοίκησης ήρθαν εδώ και έβαλαν κάποιες ενστάσεις, κάποια σημαντικά ερωτήματα τα οποία δεν ξέρω κατά πόσο απαντήθηκαν για ζητήματα τα οποία ουσιαστικά περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο. Νέα βάρη στην αυτοδιοίκηση χωρίς πόρους. Ενώ τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης έπρεπε να παράσχουν εξοπλισμό, οι δήμοι θα χρηματοδοτηθούν από το «Αντώνης Τρίτσης».

Στο εν λόγω σχέδιο νόμου το οποίο, όπως γνωρίζουμε, ενσωματώνει δύο οδηγίες ευρωπαϊκές τίθενται υψηλοί στόχοι ανακύκλωσης, η Κυβέρνηση όμως με την πρακτική της και ό,τι περιλαμβάνεται παρακάτω ναρκοθετεί αυτήν την ανακύκλωση, προωθεί την καύση σαν τη μόνη επιλογή. Για τη Νέα Δημοκρατία και την Κυβέρνηση, η διαχείριση απορριμμάτων με καύση είναι μονόδρομος, κάτι το οποίο είναι και αντίθετο σε ευρωπαϊκές οδηγίες και γενικότερα είναι αντίθετο και στα ζητήματα του κλίματος και γενικότερα την κατάσταση που ζει ο πλανήτης αυτόν τον καιρό.

Σοβαρές ασάφειες υπάρχουν στη χωριστή διαλογή σε τέσσερα ρεύματα, στην πρόληψη αποβλήτων τροφίμων που τίθεται στόχος χωρίς χρονικό προσδιορισμό, ενώ για τα αδρανή εξαιρούνται μεγάλα έργα από τις υποχρεώσεις διαχείρισης των αποβλήτων τους προς όφελος εργολάβων και σε βάρος του περιβάλλοντος.

Για το σύστημα «Πληρώνω όσο πετάω», ενώ ο κ. Χατζηδάκης, ο προκάτοχος του νυν Υπουργού έλεγε στις 4.11.2020 ότι άμεσα θα εφαρμοστεί το σύστημα «Πληρώνω όσο πετάω», τελικά στέλνει το πρόγραμμα στις καλένδες. Μιλά δε για δήμους άνω των εκατό χιλιάδων το 2023 και διαφορετικό ορίζοντα προσαρμογής στους ΟΤΑ.

Επαναφέρεται το τέλος ταφής που με τον ν.4609/2019 είχε αντικατασταθεί με την εισφορά ενίσχυσης δράσεων κυκλικής οικονομίας. Ζούμε στην εποχή της κυκλικής οικονομίας και για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι καθοριστικός στόχος αυτός. Και βέβαια ο συγκεκριμένος νόμος του 2019 περί κυκλικής οικονομίας είχε και την έγκριση, τη σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΕ και της Επιτροπής Περιβάλλοντος.

Με το τέλος ταφής, με αυτόν τρόπο στην ουσία ενισχύεται η καύση, ενώ δεν υπάρχουν εργαλεία για την ενίσχυση των ΟΤΑ που καθυστερούν στην ανακύκλωση. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το ΥΠΕΝ, ουσιαστικά αφαιρεί αρμοδιότητα επεξεργασίας από τους δήμους και αναλαμβάνει τις μονάδες καύσης. Έχει διατάξεις στο σχέδιο νόμου ακόμα και αν ένας ΠΕΣΔΑ δεν περιλαμβάνει μονάδες ενεργειακής αξιοποίησης, μπορεί να το επιβάλλει το ΥΠΕΝ. Με το άρθρο 63 αναλαμβάνει τη δημιουργία δικτύου μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης αποβλήτων και άρα μεταφέρει τις επιλογές της Κυβέρνησης μόνο το κόστος στα δημοτικά τέλη -είναι πολύ σημαντικό αυτό-, ενώ τις αποφάσεις θα λαμβάνει το Υπουργείο και οι Υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας. Πρόκειται για αντιδημοκρατική, οπισθοδρομική και μη τεκμηριωμένη επιλογή που δεσμεύει τη χώρα μας σε μονάδες καύσης, τη στιγμή που η ιεραρχία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης με οδηγίες αντίστοιχες είναι συγκεκριμένη στη διαχείριση των απορριμμάτων και τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν χρηματοδοτεί μονάδες καύσης και μάλιστα σύμμεικτων απορριμμάτων, κάτι το οποίο διαφαίνεται ότι θα γίνεται με το εν λόγω νομοσχέδιο. Ευθύνες και αρμοδιότητες και πρόστιμα στην τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ τα οικονομικά των δήμων δεν είναι στα καλύτερά τους, χωρίς πρόβλεψη επιπλέον χρηματοδότησης και βέβαια καταλαβαίνουμε ότι όλο αυτό θα μεταφερθεί στις πλάτες των δημοτών.

Όμως τι γίνεται στην Αττική, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Μεταφέρω την κραυγή αγωνίας, ανησυχίας και αγωνιστικότητας των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής για την κατάσταση η οποία υπάρχει. Συγκεκριμένα μιλάω και για τη Φυλή. Μονάδα καύσης στη Φυλή, συνέχιση λειτουργίας της Φυλής έως το 2036 και αυτό προκύπτει από την ΑΕΠΟ της 11.6.2021, ενώ ο κ. Πατούλης εδώ στη Βουλή, όταν ανέλαβε, είχε πει ότι θα κλείσει, «είμαστε υπέρ».

Από την άλλη μεριά γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Συνεχίζει να λειτουργεί σαν αποθετήριο απορριμμάτων όλης της Αττικής, φαραωνικές εγκαταστάσεις, δύο νέες μονάδες μέσω ΣΔΙΤ. Ενώ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ και ήταν εξασφαλισμένη σαν δημόσιο έργο, έρχεται τώρα εδώ με τα ΣΔΙΤ –όπως λέτε- ουσιαστικά εξυπηρετούνται πάλι λίγοι. Ο νέος περιφερειακός σχεδιασμός που ήρθε πέρυσι τον Αύγουστο -μέσα στον δεκαπενταύγουστο να το πω πιο απλά- περιλαμβάνει τα έργα αυτά, τον μονόδρομο και τη λογική της καύσης, ενώ δημοπρατούνται μονάδες και τα χαρακτηριστικά τους θα είναι σε δεύτερη φάση.

Δεν μπορούμε, όμως, να μην πούμε και τις φωτογραφικές προδιαγραφές που εντόπισε το Ελεγκτικό Συνέδριο στον διαγωνισμό του ΕΣΔΑ με εντολή φυσικά του Περιφερειάρχη Αττικής Γεωργίου Πατούλη. Μιλάω για τον διαγωνισμό για τρεις ομάδες προμηθειών εξοπλισμού ανακύκλωσης που ουσιαστικά το Ελεγκτικό Συνέδριο ακύρωσε τη διαδικασία, ενώ ενέκρινε τις υπόλοιπες επτά. Πρόκειται δηλαδή για το ένα τρίτο ενός διαγωνισμού μαμούθ για την ανακύκλωση στην Αττική.

Τι έχετε να πείτε, κύριε Υπουργέ, όμως, για όλα αυτά; Τι έχετε να πείτε πραγματικά;

Πρώτον, έχουμε μια Κυβέρνηση της αυτοαναίρεσης, άλλα ψηφίζετε και σε έξι μήνες τα αλλάζετε. Για παράδειγμα, ο ΟΦΥΠΕΚΑ, την ουσιαστική κατάργηση των διοικήσεων στους φορείς διαχείρισης, αλλά και οι αποφάσεις τώρα θα παίρνονται στο Υπουργείο. Ο δε ΟΦΥΠΕΚΑ ουσιαστικά μπορεί να κάνει και διαγωνισμούς για το ΥΠΕΝ.

Διευκόλυνση της αδειοδότησης πανηγύριζε ο κ. Χατζηδάκης με τον ν.4685 για τις ΑΠΕ. Ελαφρύνθηκε το καθεστώς. Μάλλον έγινε πιο εύκολο το καθεστώς αδειοδότησης. Έρχεστε εσείς τώρα και εισάγετε την εγγυητική επιστολή βεβαίωσης άδειας παραγωγού ΑΠΕ και δεν λέτε κουβέντα για το νέο ειδικό χωροταξικό για τις ΑΠΕ που είναι απαραίτητο και οι τοπικές κοινωνίες διαμαρτύρονται γι’ αυτό που γίνεται μέχρι σήμερα.

Τρίτον, έχουμε μια κυβέρνηση του ξεπουλήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που γίνεται με τον ΔΕΔΔΗΕ, απόφαση που θα είναι σε βάρος των συμφερόντων και της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ, αλλά και του ελληνικού λαού ουσιαστικά, ιδιωτικοποίηση των δικτύων. Ο κ. Χατζηδάκης έλεγε κάποτε ότι θα τα πουλήσουμε για να σωθεί η ΔΕΗ. Η ΔΕΗ, παρά τα προβλήματα, στέκεται στα πόδια της. Αύξησε και τις τιμές του ηλεκτρικού ο κ. Χατζηδάκης και ετοιμάζονται και καινούργιες τώρα. Βέβαια τα «golden boys» αυξάνουν και αυτοί τους μισθούς τους. Οι τιμές του ηλεκτρικού έχουν πάρει την ανηφόρα, αποκοπές ηλεκτρικού γίνονται και μένουν άνθρωποι χωρίς το αγαθό της ενέργειας, να το πω έτσι, που πρέπει να είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένο και έρχεστε τώρα και μιλάτε για ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ, τη στιγμή που εσείς οι ευρωπαϊστές δεν κοιτάτε τι κάνει η Ευρώπη, η οποία ουσιαστικά μιλά για δημόσια δίκτυα και στην ενέργεια και είναι σ’ αυτή τη διαδικασία.

Είπατε αφοπλιστικά, κύριε Υπουργέ, στην Επιτροπή ότι αυτή είναι η ιδεολογία μας. «Είμαστε υπέρ των ιδιωτών». Πραγματικά υλοποιείτε τις ιδεοληψίες σας σαν Κυβέρνηση, γιατί δεν είναι και κάποια μνημονιακή υποχρέωση η ιδιωτικοποίηση.Τέταρτον έχουμε μια κυβέρνηση εξυπηρέτησης συμφερόντων. Αυτό φαίνεται με τις διατάξεις στα πολεοδομικά, αλλά και με τις καινούργιες τροπολογίες, χωρίς κανόνες. Επενδυτές σοβαροί δεν μπορούν να επενδύσουν όταν δεν είναι ξεκαθάρισμα τα πράγματα. Βέβαια ίσως δεν θέλετε σοβαρούς, αλλά ευκαιριακούς. Είναι μια Κυβέρνηση της υποκρισίας, «πράσινος πρωθυπουργός» ο κ. Μητσοτάκης, απολιγνιτοποίηση όχι απανθρακοποίηση, πιο γρήγορα από άλλες χώρες, χωρίς κοινωνική ενσυναίσθηση συνεπειών και χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα και με φυσικό αέριο που ουσιαστικά είναι ορυκτό καύσιμο, ενώ η Ευρώπη μιλάει για απανθρακοποίηση και αυτό λέει η πράσινη συμφωνία.

Και κλείνω λέγοντας ότι η χώρα μας παραπέμφθηκε και για την ατμοσφαιρική ρύπανση, ένα σοβαρό ζήτημα. Εδώ μαζί με το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων πρέπει να υπάρξει ένα ολιστικό σχέδιο, γιατί η επιτυχής αντιμετώπιση των συνεπειών, είτε των συνεπειών της διαχείρισης της μη ορθολογικής απορριμμάτων, όσο και ατμοσφαιρικής ρύπανσης χρειάζεται συγκεκριμένες δράσεις.

Από εκεί και πέρα με το σχέδιο νόμου μας φέρνετε στο παρελθόν, μακριά από αυτό που λέει η Ευρώπη, αλλά γρήγορα η κατάσταση θα αλλάξει και θα υπάρξει μια δημοκρατική προοδευτική κυβέρνηση σε όφελος των πολλών και όχι των λίγων.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Χαρά Καφαντάρη: Η προστασία του δασικού πλούτου και της βιοποικιλότητας της πατρίδας δεν είναι επικοινωνία. Απαιτείται πολιτική βούληση.

Τοποθέτηση της Βουλευτή Δυτικής Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος με θέμα ««Επετειακή συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος για τη συμπλήρωση των 200 ετών από την Εθνική Επανάσταση-Ειδικό αφιέρωμα στα αιωνόβια φυτά από την εποχή της Επαναστάσεως: Σύγχρονες Προκλήσεις και η προστασία τους».

·     Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χαρακτηρίσει τη δεκαετία 2020 – 2030, ως δεκαετία προστασίας της βιοποικιλότητας.

·     Στις ΗΠΑ, ο Μπάιντεν χαρακτήρισε πολύ σημαντική την προστασία της βιοποικιλότητας και έβαλε σαν στόχο να αυξηθούν οι προστατευόμενες περιοχές, κατά 20% επιπλέον.

·     Στη χώρα μας οι περιοχές Νατούρα και οι φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών υποβαθμίστηκαν ιδιαίτερα από την παρούσα κυβέρνηση, ουσιαστικά καταργήθηκαν και πήγαν σε ένα κεντρικό φορέα, και επίσης δεν προχωρούν τα διαχειριστικά σχέδια.

·     η προστασία των δασών που είναι ένα πολύ σημαντικό, ειδικά την εποχή της κλιματικής κρίσης την οποία διανύουμε και με το μεσογειακό οικοσύστημα ειδικότερα θίγεται

·     η κλιματική κρίση επιδρά ιδιαίτερα και στο κομμάτι του φυσικού πλούτου, όπως αυξάνουν και οι δασικές πυρκαγιές, πρέπει εμείς να είμαστε όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένοι.

·     Χρειάζονται συγκεκριμένα σχέδια, για τη θωράκιση των δασών, τη θωράκιση και την αντιπυρική θωράκιση τους, με συγκεκριμένες ενέργειες: παρεμβάσεις, οργάνωση, συστήματα, χρησιμοποίηση μοντέλων επιχειρησιακής προσομοίωσης στα δάση, εκπαίδευση προσωπικού που θα κάνει αυτό και, γενικότερα, καλύτερο συντονισμό ΥΠΕΝ και Πολιτικής Προστασίας και ενισχυμένες δασικές υπηρεσίες.

·     Χρειάζεται νομοθεσία και θεσμική θωράκιση των δασών -και αυτό σημαίνει δασικοί χάρτες κυρωμένοι πλέον, γεωργικές πρακτικές διαχείρισης αγροτικής γης, νομοθεσία συγκεκριμένη για τους δασωμένους αγρούς, επεμβάσεις στη βλάστηση κλπ.

·     Να υπάρχει μία οργάνωση, μία έγκαιρη πολιτική πρόληψης και  διαχείρισης του δάσους και, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με οριοθετημένους κανόνες, νομοθεσία για το χαρακτήρα το δασικό, τον ιδιοκτησιακό, να μπορέσουμε να προστατέψουμε την πλούσια βιοποικιλότητα και το δασικό πλούτο, ο οποίος χαρακτηρίζει την πατρίδα μας.

Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση:

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

Ευχαριστούμε τους εκλεκτούς προσκεκλημένους, οι οποίοι συμμετείχαν στις δύο Επιτροπές σήμερα και ας αγωνισθούμε όλοι – δεν θα το πω ευχή – ο καθένας από τη θέση του, είτε από την πλευρά περιβαλλοντικών οργανώσεων είτε από την κεντρική διοίκηση, τα πολιτικά κόμματα, τους επιστημονικούς φορείς, με ευκαιρία τη διαδικασία των 200 χρόνων και την ανάδειξη των υπεραιωνόβιων δένδρων, τα οποία πρέπει να προστατευθούν, να γίνει μια ουσιαστική αρχή για δράσεις και πολιτικές, για την προστασία του δασικού πλούτου της χώρας μας. Ξέρουμε πραγματικά, ότι το οικοσύστημα της χώρας μας είναι σπάνιο και η βιοποικιλότητα είναι πολύ αυξημένη.

Θα ήθελα να πω μερικά πράγματα γενικότερα, γιατί παρακολουθώντας και την πρώτη Επιτροπή, συζητήθηκαν γενικότερα θέματα δασικής πολιτικής και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χαρακτηρίσει τη δεκαετία 2020 – 2030, ως δεκαετία προστασίας της βιοποικιλότητας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες δε πρόσφατα, ο πρόεδρος Μπάιντεν εκτός του ότι έστρεψε στη σύνοδο τις αποφάσεις του Παρισιού, να συμμετέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, χαρακτήρισε πολύ σημαντική την προστασία της βιοποικιλότητας και έβαλε σαν στόχο να αυξηθούν οι προστατευόμενες περιοχές, κατά 20% επιπλέον.

Θα αναγκαστώ να πω κάποια πράγματα, που μπορεί να είπαν κάποιοι συνάδελφοι στην πρώτη Επιτροπή, αλλά νομίζω είναι σημαντικά, ότι, δυστυχώς, στη χώρα μας οι περιοχές Νατούρα και οι φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών υποβαθμίστηκαν ιδιαίτερα από την παρούσα κυβέρνηση και δεν είναι μόνον, ότι ουσιαστικά καταργήθηκαν και πήγαν σε ένα κεντρικό φορέα, αλλά και ότι δεν προχωρούν τα διαχειριστικά σχέδια και όλα αυτά. Έδωσε κάποιες απαντήσεις ο κύριος Υπουργός, μακάρι γρήγορα να ολοκληρωθούν αυτά, αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα. Δηλαδή, δεν μπορεί σε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης να εισάγονται και αντι επιστημονικοί όροι – γιατί αυτή τη στιγμή μιλάω και με πολλούς φυσικούς επιστήμονες – όπως υποπεριοχή μέσα σε περιοχή Νατούρα, όπου νομοθετικά επιτρέπεται πλέον να υπάρχουν βιομηχανικές εγκαταστάσεις, οι οποίες δεν συνάδουν με το χαρακτήρα μιας προστατευόμενης περιοχής, δηλαδή υποπεριοχή Νατούρα. Αν υπάρχει αυτός ο όρος επιστημονικά, εισήχθη όμως στη νομοθεσία μας πρόσφατα από το Υπουργείο Ανάπτυξης. Λέω όμως το εξής, η προστασία των δασών που είναι ένα πολύ σημαντικό, ειδικά την εποχή της κλιματικής κρίσης την οποία διανύουμε και με το μεσογειακό οικοσύστημα ειδικότερα θίγεται, όπως λένε οι ειδικοί και οι επιστήμονες, η κλιματική κρίση επιδρά ιδιαίτερα και στο κομμάτι του φυσικού πλούτου, όπως αυξάνουν και οι δασικές πυρκαγιές, πρέπει εμείς να είμαστε όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένοι. Δηλαδή να υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια, για τη θωράκιση των δασών, τη θωράκιση και την αντιπυρική θωράκιση τους, διανύουμε τώρα την αντιπυρική περίοδο.

Μάλιστα, η θωράκιση αυτή προϋποθέτει και συγκεκριμένες ενέργειες. Προϋποθέτει παρεμβάσεις, οργάνωση, συστήματα, χρησιμοποίηση μοντέλων επιχειρησιακής προσομοίωσης στα δάση, εκπαίδευση προσωπικού που θα κάνει αυτό και, γενικότερα, καλύτερο συντονισμό. Ο συντονισμός αυτός μπορεί να είναι και από την πλευρά του Υπουργείου Περιβάλλοντος, το ΥΠΕΝ φυσικά που εποπτεύει τις δασικές υπηρεσίες και σε σχέση και με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ειδικά με την Πολιτική Προστασία. Αυτός ο συντονισμός, όμως, προϋποθέτει ενισχυμένες δασικές υπηρεσίες. Το επαναφέρω και εγώ, για άλλη μια φορά. Είναι πάρα πολύ σοβαρό αυτό.

Όμως, από την άλλη μεριά, να πούμε και τη συγκεκριμένη διοικητική δομή, η οποία υπάρχει και η οποία –πιθανόν, λέω εγώ- δημιουργεί και κάποια ζητήματα. Η Κεντρική Δασική Υπηρεσία, Υπουργείο Περιβάλλοντος, Περιφερειακές Δασικές Υπηρεσίες στις αποκεντρωμένες διοικήσεις, Υπουργείο Εσωτερικών. Άρα, λοιπόν, το θέμα του συντονισμού είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Πέραν, όμως, της αντιπυρικής θωράκισης των δασών, η οποία πρέπει να γίνεται έγκαιρα και, τέλος πάντων, έπρεπε ήδη και για φέτος να έχουν γίνει πολλά πράγματα πριν, όπως νομοθεσία και η θεσμική θωράκιση των δασών -και αυτό σημαίνει δασικοί χάρτες κυρωμένοι πλέον. Έγινε ότι έγινε από τη νυν Κυβέρνηση που πήγαμε, δυστυχώς, πίσω. Και πάλι ξανά συνεχίζεται το ίδιο, ώστε να καταλήξουν οι δασικοί χάρτες. Σημαίνει γεωργικές πρακτικές διαχείρισης αγροτικής γης, νομοθεσία συγκεκριμένη για τους δασωμένους αγρούς, επεμβάσεις στη βλάστηση κλπ. Γενικά, οι χρήσεις γης πρέπει και αυτές πλέον να καταλήξουν. Διότι, ξέρετε, όταν υπάρχει αυτή η ασάφεια -και για το δασικό χαρακτήρα και για τα ιδιοκτησιακά, κατά δεύτερον- πολλά πράγματα δημιουργούνται και επιτείνουν και τον μεγάλο κίνδυνο της κλιματικής κρίσης, την οποία διανύουμε.

Λοιπόν, να μην ζήσουμε καταστάσεις που ζήσαμε πρόσφατα, δυστυχώς -αναγκάζομαι να το πω- και σε συγκεκριμένες περιοχές της Αττικής, όπου βάσει κάποιας νομοθεσίας από την Πολιτική Προστασία κάποιες περιοχές χαρακτηρίστηκαν επικίνδυνες για πυρκαγιές. Είδαμε ιδιώτες. Δεν είμαι εγώ αντίθετη στο ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται κάποια στιγμή και να υπάρχουν συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ. Αλλά είδαμε να καθαρίζουν περιοχές, στη λογική της αντιπυρικής προστασίας, χωρίς τη γνώμη του Δασαρχείου. Ή, τελοσπάντων, να επεμβαίνει εκ των υστέρων το Δασαρχείο για να σταματήσουν αυτά.

Αναφέρομαι συγκεκριμένα και στην Ιπποκράτειο Πολιτεία. Νομίζω ότι και ο Υπουργός κ. Αμυράς ήταν παρών, εκεί, σε μία -κατά τη γνώμη μου- επικοινωνιακού χαρακτήρα παρουσία, για την προστασία των σημείων που κινδυνεύουν. Λοιπόν, να μη ζούμε τέτοια πράγματα. Να υπάρχει μία οργάνωση, μία έγκαιρη πολιτική πρόληψης και  διαχείρισης του δάσους και, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με οριοθετημένους κανόνες, νομοθεσία για το χαρακτήρα το δασικό, τον ιδιοκτησιακό, να μπορέσουμε να προστατέψουμε την πλούσια βιοποικιλότητα και το δασικό πλούτο, ο οποίος χαρακτηρίζει την πατρίδα μας.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Και, άλλη μια φορά, ευχαριστούμε τους προσκεκλημένους.

Ερημοποίηση- απόρριψη από ΣΤΕ των προσφυγών για εκτροπή που Αχελώου

• Ερημοποίηση: Παγκόσμιο, σοβαρό ζήτημα που έχει τεθεί έγκαιρα, από το 1994, από τον ΟΗΕ. Στους στόχους του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη, στόχος 15 είναι η αντιμετώπιση της ερημοποίησης. Το 2015 η ΕΕ και τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να επιτύχουν μηδενική υποβάθμιση της γης στην ΕΕ έως το 2030.
• Η κλιματική κρίση είναι καθοριστικής σημασίας και για την ερημοποίηση.
• Η ποσότητα και η ποιότητα του νερού υποβαθμίζεται σημαντικά, ωστόσο μία από τις πρώτες κινήσεις της Κυβέρνησης ήταν η κατάργηση της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων.
• Οι συστάσεις της ΕΕ είναι:

1) Κατανόηση της υποβάθμισης της γης και της ερημοποίησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που σημαίνει ότι πρέπει να καταρτιστεί μεθοδολογία και σχετικοί δείκτες με αφετηρία τους τρεις δείκτες που βάζει ο ΟΗΕ για την αξιολόγηση της έκτασης ερημοποίησης και της υποβάθμισης της γης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2020. Συλλογή στοιχείων, δημιουργία διαδραστικών χαρτών για χρήση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα κράτη μέλη και αυτό έχει όριο υλοποίησης 31 Δεκεμβρίου του 2021.

2) Αξιολόγηση της αναγκαιότητας βελτίωσης του νομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο και αν αυτό το οποίο ισχύει σήμερα αρκεί ή πρέπει πραγματικά να αναβαθμιστεί και να επικαιροποιηθεί. Αυτό έχει στόχο 30 Ιουνίου του 2021 που διανύουμε τώρα.

3) Μηδενική υποβάθμιση της γης, μέχρι το 2030.

• Επανέρχεται διά της πλαγίας οδού το θέμα της εκτροπής του Αχελώου Το Συμβούλιο Επικρατείας έχει αποφανθεί και έχει απορρίψει προσφυγές.
• Όταν λέμε ότι το νερό είναι ένας φυσικός πόρος σε ανεπάρκεια, πρέπει να τον προστατεύσουμε και σε ποσότητα και ποιότητα, το ζήτημα δεν είναι να λύνουμε προβλήματα μεταφέροντας νερό από εδώ εκεί. Το ζήτημα είναι να έχουμε τέτοιες πολιτικές, τέτοια έργα, τα οποία μπορούν να γίνουν, όπως μικρά αρδευτικά, μικρά φράγματα και για τη συγκεκριμένη περιοχή της Θεσσαλίας, αλλά και συνολικές πολιτικές και από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, για τον εμπλουτισμό του εδάφους, για την αλλαγή καλλιεργειών πολλές φορές στις σύγχρονες συνθήκες κλπ.
• Τα σχέδια διαχείρισης υδάτων και στα υδατικά διαμερίσματα της χώρας μας ολοκληρώθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τώρα είμαστε στη φάση της καινούργιας αναθεώρησης γι’ αυτούς τους σχεδιασμούς, από το 2020 και μετά.
• Πρέπει να υπάρχουν συναινέσεις και με την επιστημονικότητα που απαιτείται, γιατί η επιστήμη με την πολιτική πρέπει κάποια στιγμή να συμβαδίσουν, αν θέλουμε να πάμε μπροστά και να αντιμετωπίσουμε αυτό που λέγεται κλιματική κρίση

Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση.

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Πρώτα απ’ όλα, η συζήτηση για την ερημοποίηση είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Δεν εντοπίζεται μόνο στη Θεσσαλία, στην οποία, σαφώς συμφωνούμε, ότι έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό η ερημοποίηση με όποιες συνέπειες. Είναι ένα παγκόσμιο θέμα, το οποίο έχει τεθεί έγκαιρα, από το 1994, από τον ΟΗΕ, μετά την Συνδιάσκεψη του Ρίο.

Επίσης, από το 2015, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ορίσει μέχρι το 2030, ότι πρέπει να υπάρξει μηδενική υποβάθμιση της γης. Αυτό σημαίνει, ότι έχει βάλει κάποιους στόχους, τους οποίους πρέπει να επιτύχουμε όλοι. Και βέβαια, καταλαβαίνουμε, φυσικά, ότι ο σημαντικός παράγων «κλιματική κρίση» και το να αντιπαλέψουμε τις συνέπειές της, αλλά και με πολιτικές προσαρμογής, είναι καθοριστικό και για το κομμάτι της ερημοποίησης, που είναι και μια έκφραση, αν θέλετε, αυτής της κλιματικής κρίσης, η οποία επελαύνει.

Επίσης, οφείλω να πω, ότι και στους στόχους του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη, στόχος νούμερο 15 είναι η αντιμετώπιση της ερημοποίησης. Αναφέρθηκαν εδώ αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Ακούσαμε και την επικεφαλής της Επιτροπής κατά της Ερημοποίησης, την κυρία Μπριασούλη – θα της πω καλή επιτυχία στο έργο της και καλή επιτυχία και στην Επιτροπή – και θα πιαστώ από κάτι το οποίο είπε. Είπε ότι, τελικά, για το νερό, που όλοι καταλαβαίνουμε τη σημασία του, σήμερα και ειδικά, την εποχή της κλιματικής κρίσης, που και η ποσότητα και η ποιότητά του υποβαθμίζεται σημαντικά, ότι αναφέρονται μια σειρά υπουργεία, όπως το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, το Υπουργείο Υποδομών κ.λπ..

Εδώ θα ήθελα να πω ότι από τις πρώτες κινήσεις που δυστυχώς έκανε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν να καταργήσει την Ειδική Γραμματεία Υδάτων, που προσπαθούσε ακριβώς αυτό, να συντονίσει πολιτικές, υπουργεία και τομείς για το θέμα της διαχείρισης του νερού.

Το δεύτερο στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει βάλει συγκεκριμένους στόχους πέραν του 2030, μηδενική υποβάθμιση γης, ναι μεν έχει πάρει κάποιες αποφάσεις, αλλά έχει καθυστερήσει σε μεγάλο βαθμό και έχει κάνει και κάποιες συστάσεις.

Σύσταση 1, κατανόηση της υποβάθμισης της γης και της ερημοποίησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που σημαίνει ότι πρέπει να καταρτιστεί μεθοδολογία και σχετικοί δείκτες με αφετηρία τους τρεις δείκτες που βάζει ο ΟΗΕ για την αξιολόγηση της έκτασης ερημοποίησης και της υποβάθμισης της γης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2020.

Συλλογή στοιχείων, δημιουργία διαδραστικών χαρτών για χρήση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα κράτη μέλη και αυτό έχει όριο υλοποίησης 31 Δεκεμβρίου του 2021.

Η σύσταση δύο που μιλάει για αξιολόγηση της αναγκαιότητας βελτίωσης του νομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο και αν αυτό το οποίο ισχύει σήμερα αρκεί ή πρέπει πραγματικά να αναβαθμιστεί και να επικαιροποιηθεί. Αυτό έχει στόχο 30 Ιουνίου του 2021 που διανύουμε τώρα.

Τρίτη σύσταση, βέβαια, τη μηδενική υποβάθμιση της γης, μέχρι το 2030.

Βλέπουμε λοιπόν πόσο γρήγορα πρέπει να προχωρήσουμε για το συγκεκριμένο.

Εγώ θα ήθελα πριν κλείσω, γιατί σωστά είπατε κυρία Πρόεδρε, είναι θέμα μιας Επιτροπής Περιβάλλοντος το ζήτημα αυτό, να το συζητήσουμε εκτενώς κ.λπ., να αναφερθώ στη Θεσσαλία.

Εδώ και πάρα πολύ καιρό, πάνω από ένα χρόνο, ακούμε είτε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος είτε στην Ολομέλεια της Βουλής να επανέρχεται διά της πλαγίας οδού το θέμα της εκτροπής του Αχελώου. Το ακούσαμε εκτενέστερα και εδώ σήμερα.

Το Συμβούλιο Επικρατείας έχει αποφανθεί και έχει απορρίψει προσφυγές και μάλιστα πρόσφατα πριν από λίγο χρονικό διάστημα, και προσφυγές από την περιφέρεια Θεσσαλίας και μεμονωμένων βουλευτών, σχετικά με τα σχέδια διαχείρισης του υδατικού διαμερίσματος Θεσσαλίας.

Όταν λέμε ότι το νερό είναι ένας φυσικός πόρος σε ανεπάρκεια πρέπει να τον προστατεύσουμε και σε ποσότητα και ποιότητα, το ζήτημα δεν είναι να λύνουμε προβλήματα μεταφέροντας νερό από εδώ εκεί. Το ζήτημα είναι να έχουμε τέτοιες πολιτικές, τέτοια έργα, τα οποία μπορούν να γίνουν, όπως μικρά αρδευτικά, μικρά φράγματα και για τη συγκεκριμένη περιοχή της Θεσσαλίας και να μπορέσει να λυθεί το ζήτημα αυτό μαζί με συνολικές πολιτικές και από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, για την εμπλουτισμό του εδάφους, για την αλλαγή καλλιεργειών πολλές φορές στις σύγχρονες συνθήκες και χίλια δυο πράγματα.

Μην προσπαθούμε, λοιπόν, να φέρνουμε θέματα για τα οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφανθεί, κυρία Πρόεδρε και ήθελα να το πω για να αποκαταστήσω κάποια πράγματα, γιατί τα σχέδια διαχείρισης υδάτων και στα υδατικά διαμερίσματα της χώρας μας ολοκληρώθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τώρα είμαστε στη φάση της καινούργιας αναθεώρησης γι’ αυτούς τους σχεδιασμούς, από το 2020 και μετά. Και αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα σοβαρό που πρέπει με σοβαρότητα και η κυβέρνηση, αλλά βέβαια επειδή είναι θέμα που άπτεται, όπως καταλαβαίνουμε, της ύπαρξης του καθενός μας, πρέπει να υπάρχουν συναινέσεις και με την επιστημονικότητα που απαιτείται, γιατί η επιστήμη με την πολιτική πρέπει κάποια στιγμή να συμβαδίσουν, αν θέλουμε να πάμε μπροστά και να αντιμετωπίσουμε αυτό που λέγεται κλιματική κρίση.

Ευχαριστώ.