Αναδημοσίευση : άρθρο DOCOUMENTO
«Η ανθρωπότητα έχει μια επιλογή, συνεργασίας η εξαφάνισης. Το κενό στον περιορισμό των εκπομπών αερίων είναι αποτέλεσμα ενός κενού πολιτικής ηγεσίας. Όμως οι ηγέτες μπορούν ακόμη να πάρουν την απόφαση για ένα πιο φιλικό στο περιβάλλον μέλλον αντί να αφήσουν την κατάσταση να οδηγηθεί σε μια κλιματική καταστροφή»
Α. Γκουτέρες, Γ.Γ. του ΟΗΕ
Η COP 27 (Διακοινοβουλευτική Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή), που διεξήχθη πρόσφατα στην Αίγυπτο, αποτελεί άλλη μια προσπάθεια της διεθνούς Κοινότητας, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής και να αντιπαλέψει την πορεία προς ανεπίστρεπτες κλιματικές συνθήκες του Πλανήτη, που ενισχύονται από την διαρκή υπερθέρμανσή του. Ωστόσο τα αποτελέσματα της Συνδιάσκεψης ήταν πενιχρά, αφού, ήταν έντονη η σύγκρουση συμφερόντων διάφορων ενεργειακών λόμπυ, εν μέσω εντόνων παρεμβάσεων χωρών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, από τις συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής. Απεδείχθη, για άλλη μια φορά, η έντονη ταξική διάσταση της Κλιματικής Αλλαγής, που οξύνει περαιτέρω τις ανισότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η COP 27 διεξήχθη υπό τη σκιά μιας παγκόσμιας οικονομικής και ενεργειακής κρίσης, η οποία οξύνθηκε μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Ευρώπη απεδείχθη διχασμένη και κατώτερη των περιστάσεων στο χειρισμό της ενεργειακής κρίσης, ενώ αντιμετωπίζει και σοβαρό πρόβλημα ενεργειακής ασφάλειας. Θετικό της συνδιάσκεψης θεωρείται η συμφωνία των χωρών για τη δημιουργία του Ταμείου «απωλειών και ζημιών», σημειώνοντας ότι, πρέπει να εξασφαλισθεί επί πλέον χρηματοδότηση από χώρες και εταιρείες, που έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κλιματική κρίση. Να υλοποιηθεί η υπάρχουσα δέσμευση των πλούσιων χωρών για 100 δις το χρόνο στις αναπτυσσόμενες και «φτωχές» χώρες, για πολιτικές αντιμετώπισης και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, ενώ, ο ΟΗΕ πρότεινε ακόμη και τη φορολόγηση των υπερκερδών ενεργειακών εταιρειών, σαν επιπλέον πηγή χρηματοδότησης. Το τελικό κείμενο της Συνδιάσκεψης, όμως, δεν περιλάμβανε νέες δεσμεύσεις για τα ορυκτά καύσιμα και παραμένουν οι φόβοι πως η αναφορά σε «ενέργεια χαμηλών εκπομπών», ίσως ανοίγει το δρόμο, ώστε να χαρακτηριστεί «πράσινο» το φυσικό αέριο.
Στην Ελλάδα όμως, η ενεργειακή κρίση είναι κύρια, κρίση ακρίβειας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται πεισματικά να πάρει μέτρα ουσιαστικής παρέμβασης στην αγορά ενέργειας, εκεί, δηλαδή, που διαμορφώνονται οι τιμές, εξυπηρετώντας, εμφανώς πλέον, καρτέλ στον τομέα της Ενέργειας, αρνείται να μειώσει τον ΕΦΚ στα καύσιμα και τον ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης (ευρωπαϊκή πρακτική). Το φάσμα της ενεργειακής φτώχειας επανέρχεται σταθερά , θυμίζοντας εποχές του 2012-14. Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και ο ανταγωνισμός, αντί να μειώσουν τις τιμές, όπως διεκήρυττε ο κ. Χατζηδάκης, όταν «υπερήφανα» ιδιωτικοποιούσε τη ΔΕΗ, έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Η αισχροκέρδεια ανθεί, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αδρανοποιούνται και η κυβέρνηση ουσιαστικά με την πολιτική της επιδοτεί την αισχροκέρδεια. Τα υπερκέρδη-υπερέσοδα κατά τον κ. Μητσοτάκη- των ενεργειακών εταιρειών αυξάνουν και η κυβέρνηση μετά από έντονη πίεση της αντιπολίτευσης και κύρια του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αναγκάζεται να φορολογήσει, υπολογίζοντας τα υπερκέρδη μόνο σε 415 εκ(10/2021-6/2022),τη στιγμή, που με στοιχεία της ΡΑΕ και ΑΔΜΗΕ τα υπερκέρδη υπολογίζονται σε 2,2 δις (7/2021-2022).
Η Κυβέρνηση επικαλείται, ως συνήθως, το ευρωπαϊκό περιβάλλον, αλλά δεν δίνει απαντήσεις γιατί επί μήνες η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια στην Ευρώπη στην χονδρεμπορική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας και πρωταθλήτρια στην τιμή της βενζίνης.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Το ενεργειακό κόστος είναι δυσβάσταχτο και ο χειμώνας προβλέπεται «βαρύς».
Η ανάγκη άμεσης Πολιτικής Αλλαγής είναι πλέον ορατή από την πλειοψηφία της Κοινωνίας και γρήγορα, θα την επιβάλει ο Λαός.
Χαρά Καφαντάρη
Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Δυτικής Αθήνας
Αναπληρωτής Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας
Α’ Αντιπρόεδρος επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής
Χαρά Καφαντάρη 