Περί μείωσης του ΕΦΚ του πετρελαίου θέρμανσης…

*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Αυγή (20/06/2014)

Πολλή συζήτηση γίνεται τελευταία γύρω από την… όψιμη πρόθεση της κυβέρνησης να μειώσει τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Έχουμε ήδη την εμπειρία δύο χειμερινών περιόδων, μετά την απόφαση της μνημονιακής συγκυβέρνησης να εξισώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης με εκείνον του πετρελαίου κίνησης. Μια απόφαση που έγινε προσπάθεια εν πολλοίς να αιτιολογηθεί και να ακολουθηθεί στη βάση της υπαρκτής ανάγκης πάταξης του λαθρεμπορίου καυσίμων, το οποίο όμως δυστυχώς εξακολουθεί να οργιάζει.

Η άστοχη επιβολή του μέτρου είχε χωρίς υπερβολή τραγικές συνέπειες, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στον χειμαζόμενο από τα μνημονιακά μέτρα ελληνικό λαό, ενώ παράλληλα έπληξε το περιβάλλον και την ποιότητα του αστικού ατμοσφαιρικού αέρα και επιδείνωσε τη δημόσια υγεία.

Η πλειονότητα του ελληνικού πληθυσμού δεν κατάφερε να προστατευτεί από το κρύο, αφού, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, το 71% των πολυκατοικιών δεν προμηθεύτηκε καν πετρέλαιο θέρμανσης κατά τη χειμερινή περίοδο. Οι πολίτες αναζήτησαν εναλλακτικές πηγές θέρμανσης, χρησιμοποιώντας σε πολλές περιπτώσεις ακατάλληλα υλικά, ενώ παρατηρήθηκαν φαινόμενα λαθραίας υλοτόμησης, που αποψίλωσαν περαιτέρω περιαστικά δάση και άλση. Το φαινόμενο ενισχύθηκε από την ολιγωρία της κυβέρνησης να εκδώσει τις αναγκαίες οδηγίες και προδιαγραφές για καύσιμες ύλες από βιομάζα.

Ευθέως συνδεόμενη με την αύξηση του ΕΦΚ του πετρελαίου θέρμανσης είναι η επανεμφάνιση του νέφους και της αιθαλομίχλης μετά από πολλά χρόνια στα αστικά κέντρα. Υπήρξαν μέρες και νύχτες που ξυπνήσαν μνήμες περασμένων εποχών, τότε που το νέφος κυριαρχούσε στον Αττικό ουρανό και οι δηλώσεις των τότε αρμόδιων υπουργών συνοψίζονταν στο αλήστου μνήμης «φέρτε μου έναν νεκρό από το νέφος». Η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του αστικού πληθυσμού ενισχύθηκε δε και από την ταυτόχρονη, σχεδόν, απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης στα αστικά κέντρα Αθηνών και Θεσσαλονίκης και την άρση της απαγόρευσης καύσης βιομάζας.

Οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία είναι σοβαρότατοι, εφόσον ακόμα και οι μικρές υπερβάσεις στις συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα ευθύνονται για σημαντικές βλάβες της υγείας, όπως προειδοποιούν διεθνείς φορείς (ΠΟΥ, ΕΕΑ κ.ά.). Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή τροφοδοτείται και τροφοδοτεί την αύξηση των ρύπων, όπως το «κακό» όζον και η αιθάλη.

Και εάν έστω για τη δημόσια υγεία δεν είναι ποτέ αργά, δυστυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα τραγικά παράπλευρα θύματα της τουλάχιστον ανεύθυνης κυβερνητικής πολιτικής. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πυροσβεστικού Σώματος, σημειώθηκε αύξηση των αστικών πυρκαγιών από τα θερμαντικά σώματα και τζάκια, με ορισμένα από αυτά τα περιστατικά να καταλήγουν με τον χειρότερο τρόπο.

Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι του εισπρακτικού (κατά δήλωση Σταϊκούρα στη «Realnews», 20.1.2013) αυτού μέτρου κάθε άλλο παρά επετεύχθησαν -η έκθεση για την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το α΄ τετράμηνο του 2014 ομολογεί την απώλεια 182 εκατ. Ούτε βέβαια πατάχθηκε το λαθρεμπόριο καυσίμων, όπως ομολογεί η γνωστή έκθεση ΟΟΣΑ, όπου αναφέρεται ότι το λαθρεμπόριο καυσίμων δεν αντιμετωπίστηκε, απλώς αντί να γίνεται με το πετρέλαιο κίνησης γίνεται με το πολύ φθηνότερο ναυτιλιακό (επιβαρύνοντας ταυτόχρονα επιπλέον την ατμοσφαιρική ρύπανση, καθώς το ναυτιλιακό πετρέλαιο περιέχει περισσότερο θείο). Μέχρι στιγμής δεν έχει ολοκληρωθεί η εγκατάσταση συστήματος εισροών-εκροών ούτε σε όλα τα πρατήρια, ούτε στις εγκαταστάσεις των ολιγάριθμων εταιρειών εμπορίας (φρόντισαν μάλιστα με τροπολογία σε πρόσφατο νόμο να δώσουν παράταση για την εφαρμογή του μέτρου 24 μηνών) ούτε στις φορτηγίδες εφοδιασμού ναυτιλιακών καυσίμων. Και βέβαια, δεν θα πρέπει να αγνοείται το προς εξαγωγή καύσιμο, καθώς σε πολύ πρόσφατη έκθεση του ΓΛΚ ομολογείται, από τα πλέον αρμόδια χείλη, η κατάρρευση των εσόδων από τη μεγάλη πτώση στις πωλήσεις.

Δύο χρόνια τώρα, η συγκυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί, τυφλωμένοι από τις μνημονιακές επιταγές και «υποχρεώσεις» που έχουν υπογράψει, δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Αρκούνται σε ανήκουστες δικαιολογίες, όπως τη μεγάλη δήλωση, ανήμερα Χριστουγέννων, ότι στόχος τους δήθεν είναι «η αποτροπή κάποιων να μην χρησιμοποιούν το πετρέλαιο θέρμανσης για να θερμαίνουν τις πισίνες τους»! Ή ίσως περιμένουν να θυμηθούν το θέμα μόνο μετά από «εντολή Σαμαρά»!

Δύο χρόνια τώρα, η μνημονιακή συγκυβέρνηση σχεδίασε και εκτέλεσε με παταγώδη αποτυχία κάποια αποσπασματικά και αναποτελεσματικά μέτρα, προσπαθώντας να «ξεγελάσει» τον ελληνικό λαό και τους Ευρωπαίους εταίρους. Εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν, αφού και η Eurostat επισημαίνει ότι μόνο το 2ο εξάμηνο του 2014 ακρίβυνε το ρεύμα κατά 20% στην Ελλάδα και η τιμή του φυσικού αερίου είναι υψηλή και φορτωμένη με φόρους.

Δύο χρόνια τώρα, η παραπαίουσα εσχάτως κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ αρνείται να εφαρμόσει τις αρχές του Συντάγματος, που με το άρθρο 5 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην προστασία της υγείας και με το άρθρο 21 ορίζει ότι το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να καταργηθεί ΑΜΕΣΑ το μέτρο της εξίσωσης του ΕΦΚ πετρελαίου θέρμανσης με εκείνου της κίνησης, ώστε η τιμή του να επανέλθει τουλάχιστον στα επίπεδα του 2011 (0,90 ευρώ ανά λίτρο). Και σε ένα δεύτερο στάδιο θα πρέπει να παρακολουθείται η διεθνής τιμή του πετρελαίου, ώστε να ρυθμίζεται ανάλογα το ύψος του φόρου του πετρελαίου θέρμανσης προς όφελος του καταναλωτή. Όμοια, η τιμή του φυσικού αερίου για την οικιακή κατανάλωση θα πρέπει να απαλλαγεί από μεγάλο μέρος των φόρων που το βαρύνουν, ώστε να φθηνύνει ουσιαστικά.

Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να προστατεύσει τα θεμελιώδη δικαιώματα και να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του λαού μας για φθηνή θέρμανση και παροχή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί τουλάχιστον να φύγει. Να φύγει το συντομότερο, ώστε να ξαναβρεί αυτός ο κόσμος τα όνειρα του κι αυτός ο τόπος την ελπίδα.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας

Έρευνες μη συμβατικών υδρογονανθράκων στη Δ. Θράκη

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

    20.06.2014

ΘΕΜΑ: ΕΡΕΥΝΕΣ ΜΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΤΗΝ Δ. ΘΡΑΚΗ

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο Τύπο (ενδεικτικά αναφέρεται δημοσίευμα της Εφημερίδας Συντακτών 11.06.2014) εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Τορόντο με έδρα στο Τέξας και με ισχυρή παρουσία στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας στην Ουκρανία αλλά και στην Τουρκία, υπέβαλλε αίτημα για την παραχώρηση άδειας ερευνών σε δύο περιοχές στη Θράκη και συγκεκριμένα η μία στην Αλεξανδρούπολη και η άλλη στην Ορεστιάδα.

Σύμφωνα με τους υποψήφιους επενδυτές, η γεωεπιστημονική γνώση των συγκεκριμένων περιοχών της Θράκης, από παλαιότερες έρευνες των ΔΕΠ, ΔΕΠ-ΕΚΥ κλπ δημιουργεί προσδοκίες, αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που ζητείται η παραχώρηση. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν η ευρύτερη περιοχή της Θράκης έχει βρεθεί στο επίκεντρο δηλώσεων και επιστημονικών ανακοινώσεων που την συσχετίζουν με την ύπαρξη κοιτασμάτων μη συμβατικού σχιστολιθικού αερίου, κυρίως επειδή συνορεύει γεωγραφικά και προσομοιάζει γεωλογικά με τα μεγάλα κοιτάσματα σχιστολιθικού αερίου που έχουν «εντοπιστεί» τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Θράκη στην Τουρκία (το περίφημο Hamitabat Shale). Επίσης, σύμφωνα με προκαταρκτική μελέτη του ΙΓΜΕ, αλλά και άλλες δημοσιεύσεις, υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη μη συμβατικών υδρογονανθράκων, δηλαδή «σχιστολιθικού αερίου (shale gas)» ή, όπως σωστότερα αναφέρονται στην έκθεση του ΙΓΜΕ, πιθανότητες ύπαρξης βιτουμενίων (υδρογονανθράκων) σε «μικροκοκκώδη κλαστικά ιζηματογενή πετρώματα». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τη στιγμή που περισσότερο από το 1/3 της Ελλάδας βρίσκεται σε υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης ή έχει ήδη ερημοποιηθεί, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συνεχίζει απτόητη την καταστροφική για το περιβάλλον μνημονιακή της πολιτική

Δήλωση της Χαράς Καφαντάρη για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης:

«H γη ανήκει στο μέλλον». Αυτό είναι το κεντρικό σύνθημα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ερημοποίησης, με κεντρικό θέμα τη διάσωση της καλλιεργήσιμης γης από την ξηρασία και την έλλειψη νερού.

H επιβίωση 1,5 περίπου δισεκατομμύριου ανθρώπων που ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές εξαρτάται σήμερα από την περιορισμένη παραγωγή και διαθεσιμότητα νερού. Μίλαμε για περιοχές που η ξηρασία και η έλλειψη γλυκού νερού είναι ενδημικό φαινόμενο, με την κατάσταση να επιδεινώνεται συνεχώς από την Κλιματική Αλλαγή και την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Ενώ το φαινόμενο της ερημοποίησης εντείνεται διαρκώς και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Μεσογειακές χώρες και παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις ότι οι συνεπαγόμενοι κίνδυνοι συνεχώς αυξάνονται, η συγκυβέρνηση, συνεπής στις μνημονιακές της «υποχρεώσεις», δεν λαμβάνει κανένα μέτρο πρόληψης ή αναστροφής της κατάστασης.Τη στιγμή που περισσότερο από το 1/3 της Ελλάδας βρίσκεται σε υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης ή έχει ήδη ερημοποιηθεί, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ συνεχίζει απτόητη την καταστροφική για το περιβάλλον μνημονιακή πολιτική.

Θυσιάζει το φυσικό περιβάλλον στον βωμό του κέρδους, αποχαρακτηρίζει δάση, ξεπουλά το σύνολο των παραλιών και του αιγιαλού στο όνομα μιας ιδεοληπτικής ανάπτυξης, εκποιεί τη δημόσια περιουσία, σχεδιάζει με το σπάσιμο της ΔΕΗ την εκποίηση και των τεχνητών λιμνών της εταιρείας (όπως π.χ. της λίμνης Πλαστήρα), δεν προστατεύει τη γη υψηλής παραγωγικότητας, ενώ προωθεί δυστυχώς από την πίσω πόρτα την καλλιέργεια των μεταλλαγμένων, ακολουθώντας αποκλειστικά τις επιταγές της τρόικας και των μεγάλων συμφερόντων.

Απέναντι στις καταστροφικές πολιτικές που ακολουθούνται, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει τη διαχείριση των δημόσιων πόρων με γνώμονα την εξυπηρέτηση των αναγκών του ανθρώπου και την προστασία του περιβάλλοντος, με την εφαρμογή μια σειράς μέτρων προσανατολισμένων στην προστασία των περιοχών που δεν έχουν ακόμα πληγεί και στη βελτίωση των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών των ήδη υποβαθμισμένων περιοχών (ορθή γεωργική πρακτική, περιορισμός λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, ορθολογική διαχείριση υδάτων, υποστηρικτικά έργα εδαφών, αρδευτικά έργα, αποκατάσταση εδαφών, αντιπλημμυρικά έργα, ενημέρωση, προστασία παράκτιων περιοχών, κ.λπ.).

Ο Γενικός γραμματέας των Η.Ε., με αφορμή τη σημερινή ημέρα, δήλωσε ότι «Η υποβάθμιση του εδάφους που προκαλείται ή επιδεινώνεται από την Κλιματική Αλλαγή δεν είναι μόνο ένας κίνδυνος για τη ζωή, αλλά και μια απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα.» Η αναγκαιότητα για τη μείωση των υπαρκτών αυτών κινδύνων μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη διεθνή συνεργασία για την επίτευξη μιας δίκαιης και φιλόδοξης συμφωνίας για την αναστροφή της Κλιματικής Αλλαγής, για την αποτροπή της αποδάσωσης και για την απομάκρυνση των κινδύνων από την ερημοποίηση.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χ. Καφαντάρη για μεταλλαγμένα: Ακόμα ένας κρίκος στην επικίνδυνη και αντιπεριβαλλοντική πολιτική της κυβέρνησης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

30/05/2014

«Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε από δημοσιεύματα του τύπου, καθώς η κυβέρνηση δεν έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει τον ελληνικό λαό σχετικά με ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, ότι ύστερα από πρωτοβουλία της Ελληνικής Προεδρίας τα κράτη μέλη της ΕΕ συμφώνησαν ομόφωνα στην καλλιέργεια μεταλλαγμένων, γενετικά τροποποιημένων οργανισμών εντός των ορίων των κρατών της Ένωσης. Είναι ακατανόητο πως οι προεδρεύοντες, αυτή την εποχή, στην ΕΕ αρμόδιοι υπουργοί κ.κ. Βενιζέλος, Μανιάτης και Τσαυτάρης συναίνεσαν σε μια από τις πιο επικίνδυνες ίσως αποφάσεις, που απειλεί ευθέως την υγεία των ευρωπαίων πολιτών και την απαραίτητη περιβαλλοντική ισορροπία στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Η συναίνεση στην αμφιλεγόμενη αυτή συμφωνία, που ικανοποιεί μόνο τις πολυεθνικές εταιρείες μεταλλαγμένων, είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των καταστροφικών περιβαλλοντοκτόνων πολιτικών που προωθεί η παραπαίουσα, πλέον, μνημονιακή συγκυβέρνηση των κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλου. Μια αλυσίδα που αρχίζει με την χωρίς αντίσταση αποδοχή, αν όχι επιδίωξη, της καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας στο κέντρο της Μεσογείου -με τις σοβαρές μελλοντικές επιπτώσεις να ελλοχεύουν- και συνεχίζεται με το ξεπούλημα του συνόλου σχεδόν των παραλιών της χώρας εν ονόματι της ανάπτυξης, τον αποχαρακτηρισμό εκατομμυρίων στρεμμάτων δασών, την έλλειψη στρατηγικής για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την Κλιματική Αλλαγή και τόσα άλλα.

Με την τελευταία της απόφαση η κυβέρνηση αγνοεί και εναντιώνεται στη βούληση της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού, που δεν θέλει τα μεταλλαγμένα ούτε στο πιάτο ούτε στο χωράφι του. Αν μη τι άλλο, οι αρμόδιοι κ.κ. υπουργοί οφείλουν άμεσες απαντήσεις και εξηγήσεις για τα κίνητρα της απόφασής τους, σίγουρα πριν τις 12/06/2014, όταν και θα γίνει στο Λουξεμβούργο η σύνοδος των Υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ που θα επικυρώσει τη σχετική απόφαση. Καλούμε, έστω και την ύστατη ώρα, την κυβέρνηση να αναιρέσει τις μέχρι τώρα αποφάσεις της και να αντιταχθεί σθεναρά στην υιοθέτηση της πρότασης αυτής. Καλούμε τους νεοεκλεχθέντες ευρωβουλευτές όλων των κομμάτων να αναλάβουν πρωτοβουλίες, ώστε να ανατραπεί η σχεδιαζόμενη συμφωνία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκεται σε σταθερή επαγρύπνηση, στο πλευρό των πολιτών και των οικολογικών κινημάτων που αντιδρούν. Το ζοφερό μέλλον που μας προετοιμάζουν δεν το θέλουμε. Μας αξίζει ένα μέλλον βασισμένο στην ισόρροπη αειφόρο ανάπτυξη, με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον.»

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η απειλή των μεταλλαγμένων

Η απειλή των μεταλλαγμένων

Του Πέτρου Μωραΐτη*

  Ένα από τα πιο σημαντικά και όμως από τα λιγότερο προβεβλημένα ζητήματα  σε παγκόσμια κλίμακα είναι αυτό των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών  (ΓΤΟ ή κοινώς μεταλλαγμένα). Οι ΓΤΟ είναι τα προϊόντα της γενετικής μηχανικής, της επιστήμης δηλαδή που παρεμβαίνει στο γενετικό υλικό ενός οργανισμού, αλλάζοντας μόνιμα την “κωδικοποιημένη” πληροφορία που εγγράφεται εκεί και προσδίδοντας στον οργανισμό μια νέα ιδιότητα που δεν κατείχε προηγουμένως. Και αν αυτό δεν φαίνεται τόσο επικίνδυνο σε μια πρώτη ανάγνωση, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται από τις ανθρώπινες αποφάσεις είναι εντελώς διαφορετική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι εφαρμογές της γενετικής μηχανικής είναι εξ ορισμού θετικές ή αρνητικές για τον άνθρωπο και τη φύση. Άλλες από τις εφαρμογές μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ευεργετικές για τον άνθρωπο – και είναι εκείνες που δεν διαταράσσουν τη σχέση του με τη φύση και δεν προσβάλλουν την ισορροπία των οικοσυστημάτων- και άλλες χαρακτηρίζονται από μία διάθεση «διόρθωσης» της φύσης – και είναι εκείνες που εγκυμονούν τους μεγαλύτερους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του πλανήτη και της ίδιας της ζωής.

Στη δεύτερη κατηγορία, αυτή των επικίνδυνων εφαρμογών, περίοπτη θέση κατέχει η βαριά βιομηχανία που ασχολείται με τον αγροδιατροφικό κλάδο. Πολυεθνικοί, απρόσωποι και πανίσχυροι οικονομικά κολοσσοί, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη Monsanto, έχουν εστιάσει εδώ και 20 χρόνια στην αλυσίδα παραγωγής τροφίμων, ελέγχοντας ολοένα και στενότερα τη διαδικασία από το χωράφι και τις πρωτογενείς κτηνοτροφικές μονάδες έως και το πιάτο του καταναλωτή, επιθυμώντας έτσι να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου