Η Χαρά Καφαντάρη ,βουλευτής Δ Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ , αναπληρώτρια τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας και α αντιπρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, συμμετείχε σε αντιπροσωπεία της Βουλής, στην 143η συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (ΙΡU), στη Μαδρίτη.
Η Διακοινοβουλευτική Ένωση από το 1889, είναι ο Παγκόσμιος Οργανισμός των Κοινοβουλίων των Κυρίαρχων Κρατών, έχει δε ως σκοπό την προώθηση του κοινοβουλευτικού διαλόγου, την υπεράσπιση της Ειρήνης και των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, τη συνεργασία των λαών.
Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν μεταξύ άλλων, η εδραίωση της Δημοκρατίας, η πανδημία covid19, τα δικαιώματα των Γυναικών και οι γυναικοκτονίες, μέτρα για την προστασία των παιδιών από κακοποιήσεις και traffiking και βέβαια η Κλιματική Κρίση.
Στη Γενική Συνέλευση της ΙΡU εκφράσθηκε κλίμα Αλληλεγγύης προς τις χώρες της Αφρικής, σχετικά με τους εμβολιασμούς, καθώς αποσύρθηκαν ψηφίσματα, ώστε να περάσει το ψήφισμα για την Αφρική.
H Χαρά Καφαντάρη τοποθετήθηκε σε δύο συνεδριάσεις επιτροπών, σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών και γυναικών, καθώς και σχετικά με τη Κλιματική Κρίση και την COP 26.
H παγκόσμια συνεργασία, ο διακοινοβουλευτικός διάλογος και Αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών, είναι σημαντικοί παράγοντες, που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων και κρίσεων .
H Χαρά Καφαντάρη Βουλευτής Δυτ. Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Αναπληρώτρια Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας Κ.Ο ΣΥΡΙΖΑ και Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής στις 30.11.2021, σε τοποθέτησή της για το σ/ν του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων :Στρατηγικές επενδύσεις και βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος μέσω της επιτάχυνσης διαδικασιών στις ιδιωτικές και στρατηγικές επενδύσεις και δημιουργία πλαισίου για τις εταιρείες τεχνοβλαστούς αναφέρθηκε:
Στο ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται σε άμυνα αλλά και σε πανικό καταθέτοντας μια τροπολογία ως μια απέλπιδα προσπάθεια να συγκαλύψει παρατυπίες σχετικά με τη λίστα Πέτσα.
Στο ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη έχει, πολλάκις, ως σλόγκαν το«η Ν.Δ θέλει επενδύσεις, ενώ ο Σύριζα δεν θέλει» όμως για παράδειγμα δυόμιση χρόνια ακόμα το Ελληνικό είναι σε μια στασιμότητα.
Στο ότι επί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 η χώρα μας είχε ρεκόρ άμεσων ξένων επενδύσεων.
Στο ότι ένας αναπτυξιακός νόμος από μόνος τους δεν αποτρέπει την ύφεση. Απλά σηματοδοτεί εξελίξεις και μπορεί να δώσει μια επενδυτική ώθηση. Δεν θεοποιούμε τις επενδύσεις.
Στο ότι από το 2010 -2015, περίοδο διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και τότε ΠΑΣΟΚ είχαμε μια άνεργη ανάπτυξη, έργα που δεν ολοκλήρωθηκαν ενώ τα χαρακτηριστικά τους κύρια ήταν επενδύσεις σε μαρίνες, σε φωτοβολταϊκά κ.ά.
Στο ότι ένας αναπτυξιακός νόμος πρέπει να εντάσσεται σε μια ολική αναπτυξιακή πολιτική, να δίνει θέσεις εργασίας, και να προκύπτει όφελος στην τοπική κοινωνία και όχι μόνο κέρδος για τον επενδυτή.
Στην περίοδο της κλιματικής κρίσης που διανύουμε ένας αναπτυξιακός νόμος πρέπει να εντάσσεται και στη λογική της δίκαιης πράσινης μετάβασης.
Στο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατά την τροποποίηση του νόμου το 2019 είχε ως κεντρική ιδέα την παροχή να προσελκύσει επενδύσεις σε κλάδους και τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας όπως την καινοτομία, την μεταποίηση, τις νεοφυείς επιχειρήσεις.
Στο ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη τροποποιεί νόμους με συγκεντροποίηση και υποκειμενισμό, χωρίς έλεγχο, χωρίς κριτήρια, χωρίς κανόνες, χωρίς διαφάνεια, χωρίς τη συμμετοχή της κοινωνίας.
Στο ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη θεωρεί το περιβάλλον εμπόδιο για αυτό και οι περιβαλλοντικές και πολεοδομικές παρεκκλίσεις..
Στο ότι η κυβέρνηση του κ .Μητσοτάκη καταργεί τελικά την προϋπόθεση το επενδυτικό σχέδιο να εντάσσεται στη λογική εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής.
Στο ότι το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από μια περιπτωσιολογία για μελλοντικές εξυπηρετήσεις σε φίλους και «αρίστους».
«ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ -ΟΧΙ ΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ –ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ»
Η Χαρά Καφαντάρη βουλευτής Δυτικής Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αναπληρώτρια τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας Κ.Ο. και αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, σε χαιρετισμό της στο 8ο Διεθνές Συνέδριο για την Πολιτική Προστασία και τις Νέες Τεχνολογίες, ‘SafeGreece 2021 on-line’, το οποίο και εφέτος πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά στις 24 -26 Νοεμβρίου, αναφέρθηκε:
-στην απαιτούμενη συνεργασία του επιστημονικού κόσμου, της πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
-στις έντονες, καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης, στη συχνότητα των φαινομένων, καθώς και στην αναγκαιότητα προσαρμογής σε αυτή
-στα 3 στάδια Πολιτικής Προστασίας (με ιδιαίτερη έμφαση στη ΠΡΟΛΗΨΗ, με χρήση νέων τεχνολογιών , στην εκπαίδευση –κατάρτιση και στήριξη του ανθρώπινου δυναμικού)
-στο υπάρχον σύστημα ΠΠ , στον πρακτικά αδρανή Ν. 4662/20 (μιας και λείπουν ακόμα οι κανονιστικές πράξεις), στη πολιτεία που δε δείχνει να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης (μετά τις καταστροφές από ΙΑΝΟ, ΜΗΔΕΙΑ, τις πυρκαγιές του καλοκαιριού τους πρόσφατους σεισμούς..), αλλά μοιράζει κονδύλια και κάνει απ ‘ευθείας αναθέσεις
-στην αναγκαία αξιοποίηση των υπαρχόντων αξιόλογων επιστημονικών Ιδρυμάτων της χώρας (Εθνικό Αστεροσκοπείο, ΕΛΚΕΘΕ, ΕΜΥ..) και πανεπιστήμια
-στις συνεργασίες σε Περιφερειακό και Ευρωπαϊκό επίπεδο
-στο νέο υπουργείο Κλιματικής κρίσης και Π.Π. και στην απαιτούμενη χάραξη πολιτικής.
Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των International Society for Prevention and Mitigation of Natural Hazards, του επιστημονικού περιοδικού GeoHazards, του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, της Περιφέρειας Κρήτης και των Δήμων Εορδαίας και Κεντρικής Κέρκυρας.
Κατ’ αρχάς αφού ευχαριστήσουμε τους προσκεκλημένους για τις τοποθετήσεις τους και το παράδειγμά τους. Το παράδειγμα δράσης είναι ένα έναυσμα για μεγαλύτερη δραστηριοποίηση προστασίας της Μεσογείου, της κοινής μας θάλασσας, η οποία όπως όλοι γνωρίζουμε είναι μια κλειστή θάλασσα, της οποίας τα ύδατα ανανεώνονται κάθε 100 χρόνια. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνουμε τη σημασία που έχει η προστασία της Μεσογείου και από την πλευρά των αλιευμάτων, των έμβιων οργανισμών, αλλά γενικότερα και της βιοποικιλότητάς της.
Πριν όμως πω δυο τρία πράγματα στο θέμα μας, θα ήθελα σε συνέχεια αυτών που είπε ο συνάδελφος ο κ. Χρυσομάλλης πριν, να πω ότι υπάρχει ένα δίκαιο της θάλασσας, το οποίο πρέπει να τηρείται από όλους και αυτό έχει να κάνει και με την τοποθέτηση που κάνατε για την αλίευση μέσα στο Αιγαίο κ.λπ..
Υπάρχει και αυτό που λέγεται ΑΟΖ και πρέπει κάποια στιγμή να ξεκινήσουμε αυτές τις διαδικασίες με ενεργητική εξωτερική πολιτική από την πλευρά της Κυβέρνησης για την οριοθέτησή της και πάνω σε αυτό το δίκαιο της θάλασσας έχει συγκεκριμένα θέματα και βάζει και κανόνες, σχετικά με την αλίευση.
Έρχομαι τώρα στο θέμα μας.
Δεκαετία Βιοποικιλότητας 2020 – 2030 από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, λοιπόν, το θαλάσσιο περιβάλλον και η προστασία της βιοποικιλότητάς του.
Αυτό το οποίο θέλω να τονίσω είναι και η τοποθέτηση που έκανε ο εκπρόσωπος των αλιέων, ο οποίος ήταν πολύ κατατοπιστικός, αλλά έβαλε και ένα ζήτημα, τα ζητήματα της διαβούλευσης.
Σε όλα αυτά τα θέματα η διαβούλευση με τους κοινωνικούς φορείς με τα τοπικά κινήματα θα έλεγα, με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, με όλους τους ενδιαφερόμενους είναι κάτι το πολύ σημαντικό και οποιαδήποτε απόφαση παρθεί πρέπει να έχει αυτό το χαρακτήρα της συμμετοχής των ενδιαφερομένων.
Αναφέρθηκε και πριν για τους φορείς διαχείρισης στο θαλάσσιο χώρο. Συμμετείχαν εκπρόσωποι των φορέων και Μη Κυβερνητικών και αρμόδιων επιστημονικών φορέων τοπικά, οι οποίοι αναφέρουν – όταν λειτουργούσαν οι φορείς διαχείρισης γιατί τώρα ουσιαστικά έχουν καταργηθεί στην πράξη και με τον νόμο που πέρασε ο κ. Χατζηδάκης – ότι περιορίζεται η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας που είναι καθοριστική, είτε πρόκειται για θαλάσσιο, είτε για χερσαίο περιβάλλον.
Η Μεσόγειος, λοιπόν, κινδυνεύει. Και δεν είναι μόνον η ρύπανση, που είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα που έχει να κάνει με τον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων, των λυμάτων και των αποβλήτων γενικότερα. Έχει να κάνει και με την αλλαγή της βιοποικιλότητάς της, η οποία προκαλείται και από ξενικά είδη τα οποία έχουν εισβάλλει – και είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και για την αλιεία αυτό – έχουν να κάνουν και με τους λεσεψιανούς μετανάστες κ.λπ. Άρα, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα.
Επίσης, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι ολόκληρες καλλιέργειες, και παραδοσιακές θα έλεγα στον ελλαδικό χώρο και ειδικότερα στη Βόρεια Ελλάδα πιο πολύ, όπως είναι οι μυδοκαλλιεργητές, οι οποίοι σήμερα έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά και κινδυνεύει πραγματικά η μυδοκαλλιέργεια. Άρα, λοιπόν, είναι πάρα πολλά ζητήματα τα οποία πρέπει να δούμε. Ενώ ο ρόλος των συνεταιρισμών, γιατί υπάρχουν και αλιευτικοί συνεταιρισμοί και συνεταιρισμοί κλειστών θαλασσών και λιμνοθαλασσών, έχουν και αυτοί λόγο, γιατί και με τη δράση τους και την παρουσία τους σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προστατεύσουν το θαλάσσιο περιβάλλον.
Τώρα, ο κ. Γραμματέας, ο κ. Αραβώσης, για άλλη μια φορά σήμερα στην τοποθέτησή του αναφέρθηκε στα ίδια και τα ίδια. Γιατί τα ίδια ακούσαμε και στην κοινή συνεδρίαση Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Επιτροπής Περιβάλλοντος την προηγούμενη βδομάδα. Μάλιστα, σήμερα, αναφέρθηκε και στη Σύμβαση της Βαρκελώνης, τι προβλέπει και τι κάνει. Αλλά η Κυβέρνηση δεν έχει κυρώσει κάποια πρωτόκολλα της Σύμβασης της Βαρκελώνης. Εγώ θα έλεγα για την προστασία της παράκτιας περιοχής, για την προστασία της βιοποικιλότητας στις παράκτιες περιοχές, τα πρωτόκολλα προστασίας από εξορύξεις κ.λπ. Το επικαλούμεθα το πρωτόκολλο, αλλά στην πράξη τι. Ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών σε παρεμβάσεις κοινοβουλευτικές που έχουν γίνει είναι θετικό στο να προχωρήσουν αυτές οι κυρώσεις.
Η κυκλική οικονομία η οποία αναφέρθηκε, από το 2016 είναι στη στρατηγική της Ε.Ε. και μάλιστα, όπως αναφέρθηκε και πριν, υπάρχει και νόμος από το 2018 που αφορά την κυκλική οικονομία. Ψηφίστηκε ένας νόμος πέρυσι για τα πλαστικά. Δόθηκαν περιθώρια ακόμα περισσότερο για εφαρμογή κάποιων πραγμάτων τα οποία ήδη είχαν ψηφιστεί, δηλαδή περιθώρια για να αλλάξει αυτό το μοντέλο. Πρέπει κάποια στιγμή, πέρα από τα λόγια και από τη νομοθέτηση, να προχωράμε σε πράξεις. Κάτι που ισχύει φυσικά και για το χωροταξικό σχεδιασμό.
Το μεγάλο πρόβλημα, κυρία Πρόεδρε, στη χώρα μας είναι τα ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Και όχι μόνο στη χώρα μας, είναι πανευρωπαϊκό γενικότερα θα έλεγα, αλλά ειδικά στη χώρα μας καθυστερεί σημαντικά. Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων υπάρχει εδώ και χρόνια. Κατά πόσον υλοποιείται; Τώρα θα πάμε σε καινούργιους σχεδιασμούς όπως προβλέπεται, αναθεώρηση των υπαρχόντων σχεδίων και σε περιφερειακό επίπεδο. Εγώ θα έρθω όμως και θα κλείσω με κάτι για το οποίο έχω τοποθετηθεί, αλλά το βάζω εδώ στη Επιτροπή και δημόσια και για τους συναδέλφους, ότι πρέπει να κάνουμε μία επίσκεψη, αναφέρομαι ειδικά για την Αττική, στην περιοχή της Φυλής. Εκεί υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα χρόνων, δεν έγινε, το τονίζω, τα τελευταία 2, 3, 5 χρόνια, που απεικονίζει ακριβώς το στρεβλό μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων, που είναι μακριά από την αποκεντρωμένη και μικρής κλίμακας διαχείριση η οποία είναι και η σύγχρονη επιστημονική άποψη και είναι και αυτή η οποία προτείνεται και από την Ε.Ε.
Το πρόβλημα εκεί επιδεινώνεται. Έχουμε έναν καινούργιο Περιφερειακό Σχεδιασμό και αναθεώρηση του υπάρχοντος. Εδώ θα ήθελα να πω ότι, ενώ στην Περιφέρεια Αττικής έχει ζητηθεί να συζητηθεί, δεν συζητείται στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Εδώ φαίνεται ότι πάμε σε λογικές οι οποίες έχουν «απορριφθεί», όπως είναι η καύση σύμμεικτων – και τονίζω τη λέξη σύμμεικτων απορριμμάτων, γιατί αυτό είναι το στρεβλό στη διαχείριση των απορριμμάτων. Ενώ οι πολίτες και της Δυτικής Αττικής και της Δυτικής Αθήνας, αλλά θα έλεγα και γενικότερα στην Αττική, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Τα προβλήματα αυτά έχουν να κάνουν με την ποιότητα του αέρα, έχουν να κάνουν με τον αέρα τον οποίο αναπνέουν. Και τέλος πάντων, ένα μοντέλο υπερ-συγκεντρωτικό, που φαίνεται ότι προχωρεί πάλι, πρέπει να αλλάξει και να πάει σε σύγχρονες λογικές οικολογικές και Ευρωπαϊκές. Αυτό θα το τονίσω.
Άρα, λοιπόν, θα έλεγα ότι πρέπει να οργανώσουμε, κυρία Πρόεδρε, μια επίσκεψη στην περιοχή με τους τοπικούς φορείς, τους κατοίκους και τα τοπικά κινήματα θα έλεγα εγώ, να γίνει αυτή η επίσκεψης στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ Φυλής και το θέμα αυτό να συζητηθεί εκτενέστατα και στην Επιτροπή μας, καλώντας και τους αρμόδιους φορείς οι οποίοι εμπλέκονται σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Το πρόσφατο σχέδιο κλιματικού νόμου, που διθυραμβικά εξαγγέλθηκε από τον αρμόδιο υπουργό, είναι αμφίβολο επιστημονικά αν υπηρετεί το μείζον
Σε αγώνα δρόμου έχει επιδοθεί η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο κ Μητσοτάκης να αποδείξουν ότι είναι μια «πράσινη» κυβέρνηση, που συμβαδίζει με την παγκόσμια ανάγκη αποτροπής της κλιματικής αλλαγής και την μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικού ανθρακικού αποτυπώματος το 2050. Μόνον που εδώ και 2,5 χρόνια που η ΝΔ είναι στη διακυβέρνηση της χώρας, άλλες οι διακηρύξεις της, άλλες οι πρακτικές και οι εφαρμοζόμενες πολιτικές. Άλλες οι δηλώσεις του πρωθυπουργού στο εξωτερικό και τα διεθνή forum, με αποκορύφωμα την COP 26, και άλλα, τελικά, εφαρμόζονται στην χώρα. Η συνοπτική υπενθύμιση των κυβερνητικών «επιτευγμάτων» είναι χαρακτηριστική:
-Απολιγνιτιποίηση: Ξέχασε ο κος Μητσοτάκης να μας εξηγήσει ότι η εσπευσμένη απολιγνιτοποίση, έτσι χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό, μέχρι το 2028 (παλιότερα υποσχόταν μέχρι το 2025!), μετέτρεψε την Ελλάδα σε πρωταθλητή ακρίβειας και πρωταθλητή στο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας.
-Εξάρτηση από το φυσικό αέριο: Ξέχασε ο κος Μητσοτάκης να μας εξηγήσει, πώς η στροφή στο φυσικό αέριο (μεθάνιο) και σχεδόν αποκλειστική χρήση στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργεια (άνω του 55%) βοηθά στην απανθρακοποίηση, την στροφή στις ΑΠΕ, αλλά και πώς συμβαδίζει με την προσπάθεια για περιορισμό εκπομπών μεθανίου (άρα και της χρήσης του) μέχρι το 2030, όπως συμφωνήθηκε;
-Αποψίλωση δασών: Στην COP26 συμφωνήθηκε ο τερματισμός της αποψίλωσης των δασών έως το 2030. Πώς συμβαδίζει η κατάσταση στην Ελλάδα μετά το καταστροφικό καλοκαίρι που κατακάηκαν πάνω από 1.300.000 στρέμματα δάσους και καλλιεργειών;
– Προστασία της βιοποικιλότητας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος: Άραγε πώς συμβαδίζουν οι εξαγγελίες του κου Μητσοτάκη, τόσο στην ομιλία του στην Μασσαλία, όσο και στην Γλασκώβη, με την ουσιαστική κατάργηση των ΦΔΠΠ και τη μειωμένη προστασία περιοχών Νατούρα και τη συνεχιζόμενη και παρατεταμένη καθυστέρηση της επικύρωσης των διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων για την προστασία της Μεσογείου;
– Αναδασώσεις: Το σχέδιο της κυβέρνησης περιλαμβάνει αναδασώσεις που «θα υλοποιηθούν συνολικά σε 165.000 στρέμματα, σε αρκετά υποβαθμισμένα δασικά οικοσυστήματα σε όλη τη χώρα». Το σχέδιο καλύπτει Μόλις το 15% των φετινών καμένων εκτάσεων! (1.300.000 στρέμματα) και κρίνεται ανεπαρκές.
– Ταμείο Ανάκαμψης: Οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης πρέπει να ανασχεδιαστούν, ώστε, όχι μόνο να καλύπτουν την πλήρη ανάκαμψη των περιοχών που επλήγησαν, αλλά και να καλύψουν την αναγέννηση του φυσικού περιβάλλοντος.
-Κλιματικός νόμος: Η πρόσφατη κυβερνητική εξαγγελία περί κλιματικού νόμου πώς συμβαδίζει με την πραγματικότητα αφού προωθεί την συνεχιζόμενη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, με την υποκατάσταση λιγνίτη από το φυσικό αέριο, εξυπηρετώντας 4-5 «μεγάλους».
-Ορατή πλέον καθίσταται η ανάγκη για την εκπόνηση ενός δίκαιου και φιλόδοξου Κλιματικού Νόμου. Ενός νόμου, που θα συμβάλει στη διατήρηση ενός ζωντανού και κλιματικά ανθεκτικού Πλανήτη. Ενός νόμου, που θα διαχέει τη διάσταση της κλιματικής αλλαγής σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων και θα εξασφαλίζει την βιώσιμη ανάπτυξη και ανθεκτικότητα στην οικονομία, την αγροτική ανάπτυξη, τις υποδομές, μέχρι και στις πολιτικές διασφάλισης της υγείας και των πολιτικών μετανάστευσης. Ενός κλιματικού νόμου που θα διασφαλίζει και θα συγκεκριμενοποιεί τις προσπάθειες για μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ανθεκτικές πόλεις και αναγέννηση της παραγωγής. Ενός νόμου που θα προστατεύει επαρκώς το φυσικό περιβάλλον και την βιοποικιλότητα. Ενός νόμου που θα συμβαδίζει με του 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του Ο.Η.Ε. και θα εξασφαλίζει την πορεία προς το Μέλλον.
Το πρόσφατο σχέδιο Κλιματικού νόμου, που διθυραμβικά εξαγγέλθηκε από τον αρμόδιο υπουργό ΥΠΕΝ κ. Σκρέκα, κινείται στο πλαίσιο των από την ΕΕ προσδιορισμένων κλιματικών στόχων για το 2030 και 2050. Είναι αμφίβολο επιστημονικά, αν οι στόχοι αυτοί υπηρετούν το μείζον, δηλαδή να μην ξεπεράσουμε τον 1,5 βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας πλανήτη στο τέλος του αιώνα. Άλλωστε η Αριστερά πρότεινε στην ΕΕ, οι στόχοι να είναι πιο φιλόδοξοι και το 55% μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου το 2030 να είναι τουλάχιστον 70%. Το εν λόγω σχέδιο κλιματικού νόμου περιλαμβάνει τομεακές πολιτικές και εξαγγελίες, απουσιάζουν όμως η Κοινωνία και η κλιματική Δικαιοσύνη, ώστε η πράσινη μετάβαση να συμπαρασύρει ΟΛΟΥΣ. Ο κλιματικός νόμος, πριν κατατεθεί στο Κοινοβούλιο για επεξεργασία και ψήφιση, πρέπει να τύχει ευρείας διαβούλευσης με κοινωνικούς, επιστημονικούς και πολιτικούς φορείς. Να γίνει δηλαδή υπόθεση της Κοινωνίας.
H Χαρά Καφαντάρη, Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος, Αν. Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Π-Σ, στις 18.11.2021 τοποθετήθηκε στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας του Περιβάλλοντος «Ενημέρωση των μελών της Επιτροπής για τα συμπεράσματα: α) του Παγκόσμιου Συνεδρίου της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) (Μασσαλία, 3-11 Σεπτεμβρίου 2021) και της 15ης Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα (Conference of the Parties – COP 15) β) της προπαρασκευαστικής Κοινοβουλευτικής Συνάντησης για την Κλιματική Αλλαγή (Ρώμη, 8-9 Οκτωβρίου 2021) και της 26ης Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών της Σύμβασης – Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC COP 26) » και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε:
«Στο θέμα της χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών. Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη πρέπει να απαντήσει στη θέση της χώρας μας ως προς αυτό το θέμα καθώς και τι διεκδίκησε.
Στο νέο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης το οποίο έχει συσταθεί χωρίς προσωπικό, χωρίς ύπαρξη οργανογράμματος και διασπά τη πολιτική σχετικά με το κλίμα.
Στο ότι ,η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη «κρύβεται» πίσω από τη κλιματική κρίση για να εφαρμόζει τις αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές της.
Στο ότι, δεν μπορούμε να μιλάμε για επιτυχία της Cop26 -τα αποτελέσματα μπορεί να είχαν θετική κατεύθυνση αλλά όχι δεσμευτική-.Υπήρξε αποτυχία στην επιτάχυνση προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών και την διασφάλιση των απαιτούμενων πόρων για την χρηματοδότηση (100 δις. το χρόνο) του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Στο ότι, ο Κ. Μητσοτάκης στη Γλασκώβη «ξέχασε» να μιλήσει για το θέμα της απολιγνοτοποίησης για το οποίο δεν υπάρχει σταθερή εθνική πολιτική, για την εξάρτηση από το φυσικό αέριο και για το πως η στροφή στο μεθάνιο και η αποκλειστική χρήση στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας άνω του 55% βοηθά στην απανθρακοποίηση. Δεν αναφέρθηκε στην αποψίλωση των δασών ειδικά όταν η χώρα μας έχασε 1.4 εκατομμύρια στρέμματα γης λόγω των καταστροφικών πυρκαγιών το φετινό καλοκαίρι.
Όσον αφορά στη προστασία της βιοποικιλότητας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος οι εξαγγελίες του κου Μητσοτάκη, τόσο στην ομιλία του στην Μασσαλία, όσο και στην Γλασκώβη, δεν συμβαδίζουν με την ουσιαστική κατάργηση των ΦΔΠΠ και τη μειωμένη προστασία περιοχών Νατούρα και τη συνεχιζόμενη και παρατεταμένη καθυστέρηση της επικύρωσης των διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων για την προστασία της Μεσογείου.
Επίσης αναφέρθηκε στο νέο νομοσχέδιο για το Κλιματικό Νόμο και την ανάγκη επαρκούς διαβούλευσης με τους κοινωνικούς φορείς όπως απαιτεί η νομοθεσία και η λειτουργία της Βουλής και της πολιτείας.
Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη οφείλει να πάρει επιπλέον σαφή θέση για το θέμα της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας και όχι μόνο να προβαίνει σε επικοινωνιακές εξαγγελίες».
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση:
ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:
Πρώτα απ’ όλα, θα περίμενα να είναι εδώ, ο κ. Σταϊκούρας, τουλάχιστον να μας δίνατε και τη δυνατότητα να κάναμε κάποια ερωτήματα, κυρία Πρόεδρε, γιατί ο Υπουργός έφυγε αμέσως, αφού ανακοίνωσε τις επαφές, γιατί για επαφές επρόκειτο, που είχε στην COP26 το Υπουργείο Οικονομικών.
Εντάξει. Θα ήθελα να τον ρωτήσω και το λέω τώρα, σχετικά με τα θέματα της χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών, τη θέση της χώρας μας, τι πάλεψε, τι διεκδίκησε και δεν ξέρω, αν ήταν και παρών κάποιος από το Υπουργείο, όποιο Ελληνικό Υπουργείο, στην τελική διαπραγμάτευση που βγήκε η απόφαση στο τελικό κείμενο της COP26. Μπορεί να μην ήταν, ο κ. Σταϊκούρας, να ήταν κάποιος άλλος Υπουργός, αλλά, αν εκπροσωπήθηκε η Ελληνική Κυβέρνηση ή μια πάγια τακτική που ακολουθούνταν και παλιά, μέχρι το 2015, όπου ο εκάστοτε Πρέσβης εκπροσωπούσε και την Κυβέρνηση στην τελική διαπραγμάτευση. Θα ήθελα μία απάντηση γι’ αυτό.
Το δεύτερο. Θα δώσω μια απάντηση στο συνάδελφό μου, τον κ. Φάμελλο, που ρωτάει για το καινούργιο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης, επειδή μπήκε σαν ερώτημα εδώ, που αναλαμβάνει την προσαρμογή ενώ το άλλο κομμάτι που αφορά το κλίμα παραμένει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Σαφώς κι εμείς διαφωνήσαμε από την αρχή με τον τρόπο που γίνεται αυτός ο διαχωρισμός και διασπάται η πολιτική για το κλίμα. Κύριε Φάμελλε, οι ίδιοι οι άνθρωποι, μέχρι το τέλος του 2022, θα εκτελούν δουλειές δύο Υπουργείων. Αν είναι δυνατόν να συστήνεται Υπουργείο χωρίς προσωπικό και το οργανόγραμμα του καινούργιου Υπουργείου να μην υπάρχει ακόμα. Έχω καταθέσει επίκαιρη ερώτηση η οποία μετατέθηκε με παράκληση του νέου Υπουργού. Το καταλαβαίνω γιατί είναι νέος Υπουργός, πρέπει να ενημερωθεί, δεν θα πω αυτό, για να δουν τι θα κάνουν με το οργανόγραμμα. Αν αυτή είναι πολιτική για την κλιματική κρίση λυπάμαι πάρα πολύ. Είναι επικοινωνία κυρία Πρόεδρε. Επικοινωνία και πίσω από την κλιματική κρίση και το κλίμα κρύβεται η Κυβέρνηση, του κ. Μητσοτάκη, για να εφαρμόζει τις αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές της. Εγώ περίμενα, σήμερα, και συγνώμη για την ένταση, να είμαστε και πιο συγκεκριμένοι από την πλευρά των Υπουργών ή των παραγόντων από το Υπουργείο. Λοιπόν. Εγώ θα πω και ένα άλλο. Απευθύνομαι στον κύριο Αμυρά συναδελφικά αυτή τη φορά, γιατί είναι και βουλευτής και ήμασταν και στην προηγούμενη θητεία μαζί και λοιπά. Έχω υποβάλει ερώτηση, κ. Αμυρά, με ποιες προτάσεις συμμετέχει στη σύσκεψη για τη βιοποικιλότητα στο … η Ελληνική Κυβέρνηση. Στις 23.9 απαντήσατε, εσείς. Βέβαια, δεν αναφερθήκατε σε προτάσεις, αλλά απαντήσατε το τι θα γίνει εκεί, μιλάω για τον τρόπο νομοθέτησης. Εγώ ρώτησα με τι προτάσεις.
Επίσης, για το άλλο ζήτημα, τη λήψη μέτρων για την περιβαλλοντική προστασία της Μεσογείου, μιλάμε για πρωτόκολλα που δεν έχουν υπογραφεί, μιλάμε για πολλά, απαντάει πάντα, ο κ. Δένδιας, γιατί έχω κάνει δύο ερωτήσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών και όλο επαφίεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Θέλουμε και γι’ αυτό κάποια απάντηση, κάποια στιγμή, που δεν έχει απαντήσει και στη δεύτερη ερώτηση το Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Έρχομαι, λοιπόν, τώρα, να μιλήσω για την COP26, όποια θετικά ή αρνητικά συμπεράσματα που εξήχθησαν. Η COP ξεκίνησε με τη διαπίστωση, ότι ο κόσμος δεν βρίσκεται στη σωστή τροχιά για την εφαρμογή των δεσμεύσεων του Παρισιού. Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης επαναβεβαιώθηκαν οι αντιδράσεις των μεγάλων …, η προσήλωση στο στόχο όμως να κρατηθεί η άνοδος θερμοκρασίας σε ανεκτά επίπεδα. Όμως, μετά από σκληρούς συμβιβασμούς η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε ήταν αρκετά κάτω από τους 2 βαθμούς και ει δυνατόν στον ενάμιση βαθμό. Σημαντική ήταν η πρωτοβουλία για τη συμφωνία για τον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών μέχρι το 2030 με τον Πρόεδρο της Βραζιλίας να διευκρινίζει ότι αφορά μόνο την παράνομη υλοτόμηση. Κακή εντύπωση έκανε η άρνηση Ινδίας, Ρωσίας και Κίνας να συνυπογράψουν υποσχετικό για την προσπάθεια επίτευξης συμφωνίας για τον περιορισμό εκπομπών μεθανίου κατά 30% μέχρι το 2030. Η δε πρόταση του κ. Μπάιντεν στην Αμερική με τυμπανοκρουσίες και λοιπά για τη μείωση των εκπομπών μεθανίου στοχεύει πρώτα, στη μείωση εκπομπών από εξόρυξη, μεταφορά, διανομή και διαρροές φυσικού αερίου. Άρα λοιπόν δύο ζητήματα .
Άρα, λοιπόν, δύο ζητήματα. Θετική κατεύθυνση μπορεί να είχαν τα αποτελέσματα, αλλά όχι δεσμευτικά. Άρα, δεν μπορούμε να μιλάμε για επιτυχία γιατί απέτυχαν σε δύο σημεία, την επιτάχυνση προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών και τη διασφάλιση των απαιτούμενων πόρων, 100 δις, το χρόνο, για τη χρηματοδότηση του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Έρχομαι τώρα. Ο κύριος Μητσοτάκης στη Γλασκόβη, από την τοποθέτησή του, δεν μας είπε κάτι καινούργιο. Ξέχασε να μας πει και για την απολιγνιτοποίηση, πότε τελικά θα υλοποιηθεί η εσπευσμένη, χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα, απολιγνιτοποίηση, που δεν υπάρχει σχεδιασμός. Θα συμφωνήσω με αυτά που είπε και ο συνάδελφος, κύριος Φάμελλος, πριν, άλλοτε είκοσι οκτώ (28) άλλοτε είκοσι πέντε (25) και λοιπά. Δεν υπάρχει σταθερή πολιτική εθνική για το θέμα αυτό.
Την εξάρτηση από το φυσικό αέριο, ξέχασε να μας εξηγήσει, ο κ. Μητσοτάκης, πως η στροφή στο μεθάνιο και η αποκλειστική χρήση στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, άνω του 55%, βοηθά στην απανθρακοποίηση, τη στροφή στις ΑΠΕ, αλλά πως συμβαδίζει αυτό με την προσπάθεια για περιορισμό εκπομπών μεθανίου, άρα και χρήσης του μέχρι το 2030 όπως συμφωνήθηκε στην COP 26 και βέβαια, για την αποψίλωση των δασών, δεν μας είπε, που αυτή τη στιγμή είναι μία από τις συμφωνίες, ένα θετικό σημείο της COP 26, για τον περιορισμό της αποψίλωσης των δασών, μέχρι το 2030, όταν στην Ελλάδα, είναι ένας Πρωθυπουργός, που εκπροσωπεί μία χώρα η οποία έχασε 1,4 εκατομμύρια στρέμματα γης, μέσα σε ένα μήνα, με τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου και βέβαια, για τη βιοποικιλότητα στο θαλάσσιο περιβάλλον που δεν προχωρούν τα πρωτόκολλα, όπως είπα και πριν, που πρέπει να τα κάνουμε, γιατί το απαιτεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό και για την προστασία των ακτών και για την προστασία από εξορύξεις και διάφορα, να μην πω βέβαια και για την βιοποικιλότητα, τα πρωτόκολλα της Βαρκελώνης.
Βέβαια, υπάρχει ένα ανησυχητικό – και δεν θα πω περισσότερα – για το θέμα του Κλιματικού Νόμου, το είπε και ο συνάδελφος πριν, ότι, η επικοινωνία, δυστυχώς, έγινε και σήμερα στην Επιτροπή μας γιατί δεν έχουμε τον Κλιματικό Νόμο, απλά, κάποιες ανακοινώσεις, το τι θα περιλαμβάνει. Εύχομαι, να γίνει μια σωστή διαβούλευση με τους κοινωνικούς φορείς, όπως απαιτεί και η νομοθεσία και η λειτουργία της Βουλής και της Πολιτείας, γενικότερα, στην ανοιχτή διαβούλευση.
Αλλά, θα πω όμως, ότι, υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα στο οποίο πρέπει να τοποθετηθεί η Κυβέρνηση, στο ζήτημα της πυρηνικής ενέργειας. Μας απογοήτευσε, ο κύριος Μητσοτάκης, όταν τοποθετήθηκε πρόσφατα και γι’ αυτό, αφήνοντας μία «κερκόπορτα», θα έλεγα, για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας.
Είναι γνωστό ότι τα δύο μπλοκ της γαλλογερμανικής αντιπαλότητας οργανώθηκαν πρόσφατα. Γερμανία που ναι μεν χρησιμοποιεί την πυρηνική ενέργεια, αλλά θέλει να την αποσύρει και η Γαλλία που ηγείται πυρηνικού λόμπι και αυτά τα δύο μπλοκ, αυτή τη στιγμή, αντιμάχονται, θα έλεγα. Άρα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, πρέπει να πάρει σαφή θέση για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, τι θα κάνει και τελοσπάντων, πώς θα συμβάλλει, αν είναι στις αποφάσεις της, να αποφευχθεί αυτό. Γιατί, εδώ και χρόνια καλλιεργείται η αντίληψη ότι, πρόκειται για καθαρή ενέργεια, μιλάμε για την πυρηνική, τη στιγμή όμως, που η επιστήμη λέει και κάποια άλλα πράγματα, με την έννοια του θέματος της διαχείρισης, το μέγα ζήτημα που αφορά την πυρηνική ενέργεια, τη διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων. Άρα, πρέπει, κάποια στιγμή, να είστε σαφείς, με θέσεις, διεκδικήσεις, ευρωπαϊκή πολιτική, γιατί έχουμε καταδικαστεί και για τα ζητήματα των περιοχών Natura και λοιπά και της προστασίας τους και βέβαια, τελοσπάντων, όχι μόνον επικοινωνία, αλλά σαφείς θέσεις και ευρωπαϊκό προσανατολισμό, θα έλεγα εγώ, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει πράγματα. Εμείς εδώ, δυστυχώς, τα παραβαίνουμε σε μεγάλο βαθμό όχι παντού, βέβαια.
Έκανε πρόσφατα δηλώσεις, ο κύριος Μητσοτάκης, όμως, κυρία Πρόεδρε.
Καλό είναι τα λόγια και τα έργα να συμπίπτουν κυρία Πρόεδρε.
Η Χαρά Καφαντάρη βουλευτής Δυτικής Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αναπληρώτρια τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας Κ.Ο. και αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, δήλωσε:
Η COP26 της Γλασκώβης τελείωσε! Η Διεθνής Διάσκεψη για την Κλιματική ΑλλαγήCOP26, που έλαβε χώρα στην Γλασκώβη, με φυσική παρουσία για πρώτη φορά μετά τα περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αποτελεί παρελθόν. Είναι πλέον η ώρα να αποτιμηθούν όλα τα θετικά ή αρνητικά συμπεράσματα που εξήχθησαν. Ήταν μια σύνοδος από τα παλιά ή έφερε κάτι καινούργιο;
Η COP26 ξεκίνησε με την διαπίστωση ότι, ο κόσμος δεν βρίσκεται στην σωστή τροχιά για την εφαρμογή των δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων του Συμφώνου του Παρισιού. Κατά την διάρκεια της Διάσκεψης επαναβεβαιώθηκε, παρά τις αντιδράσεις μεγάλων ρυπαντών, η «προσήλωση» στον στόχο να κρατηθεί η άνοδος της θερμοκρασίας σε ανεκτά επίπεδα. Όμως, μετά από σκληρούς συμβιβασμούς και πιέσεις, η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε, «αρκετά πιο κάτω από τους 2οC και ει δυνατόν στον 1,5οC», ανοίγει τον δρόμο διάπλατα σε αύξηση της ανόδου της θερμοκρασίας σε επίπεδα αρκετά πάνω από το επίπεδο του 1,5οC. Σημαντική ήταν η πρωτοβουλία για συμφωνία για τον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών μέχρι το 2030, με τον πρόεδρο της Βραζιλίας, να διευκρινίζει ότι, αφορά μόνο την «παράνομη» υλοτόμηση. Αλγεινή εντύπωση, όμως, έκανε η άρνηση της Ινδίας, Ρωσίας και Κίνας να συνυπογράψουν το υποσχετικό για την προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας για τον περιορισμό των εκπομπών μεθανίου κατά 30% μέχρι το 2030. Η, με τυμπανοκρουσίες, πρωτοβουλία του Προέδρου Μπάιντεν (μαζί με την ΕΕ) για τη μείωση των εκπομπών μεθανίου στοχεύει πρώτιστα στη μείωση εκπομπών από εξόρυξη, μεταφορά, διανομή και διαρροές του φυσικού αερίου, αντιμετώπισε τεράστιες αντιδράσεις, ιδιαίτερα, στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Σε μια εποχή που η κλιματική αλλαγή μετατρέπεται σε κλιματική κρίση, η COP26 στην Γλασκώβη, που θεωρήθηκε άκρως σημαντική, απέτυχε οικτρά σε δύο σημεία. Την επιτάχυνση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών της, και την διασφάλιση των απαιτούμενων πόρων (100 δις. Δολάρια ετησίως) για την χρηματοδότηση του αναπτυσσόμενου κόσμου για την αντιμετώπιση και την προσαρμογή της κλιματικής αλλαγής, για την οποία δεν ευθύνονται.
Η Χαρά Καφαντάρη συνεχίζει: Παρά την όποια αποτυχία της COP26, η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί. Μαζί με όλους τους πολίτες του κόσμου να απαιτήσουμε φιλόδοξες πρωτοβουλίες και δεσμεύσεις για το κλίμα, και επιτάχυνση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών της.
Η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή COP26 άρχισε στην Γλασκώβη και θα συνεχιστεί μέχρι την 12.11.2021. Η συνδιάσκεψη γίνεται φέτος με συνδιοργάνωση της Ιταλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια, αφού η περυσινή είχε αναβληθεί λόγω των μέτρων κατά της πανδημίας. Φέτος, η COP26 είναι άκρως σημαντική, γιατί αποτελεί μια ευκαιρία ώστε, να γίνει η κριτική αποτίμηση της προόδου της επίτευξης των στόχων που έχουν τεθεί από το Σύμφωνο του Παρισιού, από το 2015. Η σφοδρότητα των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής την μετατρέπει σε κλιματική κρίση και ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι, ο κόσμος βρίσκεται σε λάθος πορεία και εκτός τροχιάς.
Η προετοιμασία των παρουσιάσεων στην σύνοδο έγινε με εντατικούς ρυθμούς, από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε όχι. Μπορούμε να υπενθυμίσουμε την σύνοδο κορυφής που προκάλεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάϊντεν, στην αρχή της θητείας του μετά την ανακοίνωση της επιστροφής των ΗΠΑ στην Συμφωνία του Παρισιού, και έγινε τον Απρίλιο του 2021. Στην σύνοδο αυτή, 40 ηγέτες, επαναπροσδιόρισαν την διάθεση τους για κλιματική δράση. Όταν έγινε γνωστό ότι, η COP26 θα πραγματοποιηθεί με φυσική παρουσία, άρχισε ένας αγώνας ταχύτητας για την πραγματοποίηση διασκέψεων που είχαν προγραμματιστεί. Για παράδειγμα έγιναν η διάσκεψη κορυφής για τα διατροφικά συστήματα και το πρώτο μέρος της διάσκεψης για την βιοποικιλότητα. Παράλληλα, τίθενται οι βάσεις για την ανάδειξη των «νέων» ηγεσιών της κλιματικής συμμαχίας. Η διελκυστίνδα για την πρωτοκαθεδρία γίνεται αυτήν την στιγμή μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ.
Στην πορεία για την προετοιμασία της συνδιάσκεψης της Γλασκώβης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ψηφοφορία του για τον κλιματικό νόμο, αποδέχθηκε πρόταση για μια σειρά μέτρων στο πλαίσιο της προσπάθειας για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Προτάθηκαν μέτρα για την αναμόρφωση του Συστήματος Εμπορίας Ρύπων, την τροποποίηση οδηγιών για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή απόδοση, όπως και για την αναθεώρηση των κανονισμών CO2 για τα οχήματα και για τις αλλαγές στις χρήσεις γης (LULUCF). H πιο σημαντική πρόταση του ΕΚ ήταν για την αύξηση της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από 40% σε 55% μέχρι το 2030 (συγκρινόμενες με τα επίπεδα του 1990) που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την υιοθέτηση του στόχου αυτού.
Όμως, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, η γνωστή, πλέον, IPCC, στην τελευταία έκθεση της κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Η. Ε.Ε. που μέχρι τώρα φιλοδοξούσε να πρωταγωνιστεί στις κλιματικές διαπραγματεύσεις θα έπρεπε να αποδεχτεί ριζικές μειώσεις στις εκπομπές ρύπων, γιατί τα επίπεδα του 55% που στην πραγματικότητα αντιστοιχεί σε 52,8% πραγματική μείωση είναι ανεπαρκή. Ίσως, αυτός να είναι ο λόγος που η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δηλώνει, εκ των υστέρων, ότι, πρέπει να γίνουν αρκετά ακόμα. Θα υπενθυμίσουμε ότι η Αριστερά και η Πράσινη Συμμαχία στο ΕΚ είχαν καταψηφίσει της πρόταση της Επιτροπής, που τελικά έγινε δεκτή, αντιπροτείνοντας μειώσεις της τάξης του 70% για την επιτάχυνση των προσπαθειών.
Λίγο πριν αρχίζει η κρίσιμη Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή COP26 στην Γλασκώβη, πραγματοποιήθηκε ακόμα μια σύνοδος των G20 (σύνοδος των ηγετών των 20 πιο ισχυρών οικονομιών του πλανήτη). Αποδείχτηκε όμως κατώτερη των περιστάσεων, αφού οι συμμετέχοντες, παρά τις τυπικές εκκλήσεις τους συνήθεις σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν προσφέρουν φιλόδοξες δεσμεύσεις. Ακόμα και η Κ. Γκεωργκίεβνα επικεφαλής του ΔΝΤ, εμφανίστηκε σαφώς ενοχλημένη από το αποτέλεσμα και καλεί τους ηγέτες των G20 να παρουσιαστούν «πιο φιλόδοξοι στην COP26».
Στο πλαίσιο της Διεθνούς Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή ο κος Μητσοτάκης με την ομιλία του στην Γλασκώβη απέδειξε, ακόμα μια φορά, πόσο μακριά από την πραγματικότητα βρίσκεται. Αναφέρθηκε στην συνέχιση των πολιτικών που ήδη έχουν εξαγγελθεί σε προηγούμενες ομιλίες του, δηλαδή την συνεχιζόμενη επίσπευση της απολιγνιτοποίησης (ξεχνώντας ότι, η χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό της μετέτρεψε την Ελλάδα σε πρωταθλητή ακρίβειας ηλεκτρικής ενέργειας), την υποκριτική δήλωση του περί προστασίας της βιοποικιλότητας της Μεσογείου (ξεχνώντας ότι, ακόμα δεν έχουν επικυρωθεί βασικές συνθήκες για την προστασία της και οι περιοχές Νατούρα υπο προστατεύονται), υποσχέθηκε την απεξάρτηση της ναυτιλίας από τα ορυκτά καύσιμα (ξεχνώντας ότι, ακόμα δεν έχουν δρομολογηθεί τα απαραίτητα) και ονειρεύτηκε την μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, πράσινο αυτήν την φορά.
Όμως, η COP26 παρουσιάζει και θετικές πλευρές, σε πείσμα όσων διαδηλώνουν εναντίον της, με διεθνείς συμφωνίες για την μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Πάνω από 100 χώρες, και επιπλέον 24 χώρες – μέλη της Ε.Ε. και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σαν εκπρόσωπος της Ε.Ε., υπέγραψαν κοινό κείμενο για τον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών. Η συμφωνία αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο που παίζουν όλοι οι τύποι δασών και η βιοποικιλότητα για την επίτευξη των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Η υπόσχεση είναι να ενδυναμώσουν τις κοινές προσπάθειες ώστε, να προστατευτούν τα δάση, να διευκολυνθούν πολιτικές συμβατές με την βιώσιμη ανάπτυξη και διαχείριση τους και να αυξήσουν την ανθεκτικότητα των οικονομιών της υπαίθρου. Δεν ξέχασαν όμως να υποσχεθούν την εφαρμογή ή την μετατροπή, όπου είναι αναγκαίο, των αγροτικών πολιτικών, ώστε όχι μόνο να εξασφαλιστεί μια βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά και να διασφαλιστεί η διατροφική ασφάλεια. Ακόμα και ο πρόεδρος της Βραζιλίας, με πάνω από 9 εκατομμύρια στρέμματα καμένα την τελευταία διετία στον Αμαζόνιο, αναγκάστηκε να δεσμευτεί ότι, θα μειώσει την παράνομη αποψίλωση. Η συμφωνία όμως σημείωσε και μεγάλες απουσίες. Μεγάλοι απόντες από την συμφωνία αυτή ήταν τρεις χώρες-μέλη της Ε.Ε., δηλαδή η Κροατία, η Τσεχία και η Ουγγαρία.
Επίσης η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες την Τρίτη 02.11.2021 ανακοίνωσαν την δεσμευτική πρωτοβουλία να μειώσουν τις εκπομπές μεθανίου κατά 30% μέχρι το 2030. Το συνυποσχετικό, που είχε προετοιμαστεί από τον Σεπτέμβριο, υπέγραψαν και εκατό περίπου άλλες χώρες. Το μεθάνιο (δηλαδή το φυσικό αέριο) σαν αέριο του θερμοκηπίου, έχει πολύ ισχυρό δυναμικό, ισχυρότερο από το διοξείδιο του άνθρακα, και μακροχρόνια επίπτωση στην ενίσχυση της κλιματικής αλλαγής. Το μεθάνιο εκπέμπεται τόσο από φυσικές πηγές (π.χ. έλη), όσο και από ανθρωπογενείς πηγές. Από το 2008, με την εντονότερη διαδικασία εξόρυξης, μεταφοράς, διανομής και χρήσης του φυσικού αερίου, οι εκπομπές μεθανίου στην ατμόσφαιρα πολλαπλασιάστηκαν. Τόσο η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όσο και ο πρόεδρος των Η.Π.Α. τόνισαν ότι, «πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές μεθανίου, τάχιστα». Η μείωση κατά 30% αναμένεται να μειώσει την υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 0,3οC , βοηθώντας έτσι την διατήρηση της ανόδου θερμοκρασίας στα ανεκτά επίπεδα του 1,5οC.
Σήμερα, πολλοί αναγνωρίζουν το πόσο σημαντική είναι η μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής και η αντιμετώπιση των συνεπειών της. Ο ΟΗΕ αναγνωρίζοντας την σημασία της προστασίας της Ανθρωπότητας κήρυξε την πρόσβαση σε καθαρό περιβάλλον σανθεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Τα αποτελέσματα της Διεθνούς Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή πρέπει να συναντήσουν τις προσδοκίες του κόσμου. Η COP26 πρέπει να γίνει το βήμα ώστε, να επιταχυνθούν οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών της
Χαρά Καφαντάρη
Βουλευτής Δυτικής Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ,
Αναπληρώτρια τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας Κ.Ο. και
Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής.
Χαρά Καφαντάρη 