
Aθήνα, 4 Νοεμβρίου 2014
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς:
̵ Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
̵ Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων
̵ Εσωτερικών
Θέμα: «Αντιπλημμυρική προστασία Δυτικής Αθήνας»
Οι πλημμύρες, ως γνωστόν, υπήρχαν ανέκαθεν και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν, γιατί είναι φυσικά φαινόμενα. Ωστόσο, μετατράπηκαν σε Φυσικές Καταστροφές, όταν ο ανθρώπινος παράγοντας με τις κατασκευές και τις παρεμβάσεις του εμφανίστηκε ανάμεσα στις φυσικές διόδους -ποταμοί, χείμαρροι, φυσικό υδρογραφικό δίκτυο- και στις απορροές τους.
Λόγω της ιδιόμορφης γεωμορφολογίας της Ελλάδος (μεγάλος αριθμός ρεμάτων και μικρές σχετικά λεκάνες απορροής με έντονες κλίσεις και γρήγορη αποστράγγιση), οι ξαφνικές ή αιφνίδιες πλημμύρες (flash floods) είναι από τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα, ως αποτέλεσμα ραγδαίων βροχοπτώσεων με μεγάλα ποσά βροχής σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα πιο έντονο όταν στις ζώνες που χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου ως προς τις πλημμύρες, έχουν αυξηθεί, τόσο η δημογραφική πυκνότητα (πυκνότητα ανθρώπων) και τα περιουσιακά στοιχεία των ανθρώπων, όσο και οι υποδομές της πολιτείας. Επίσης, σύμφωνα με εκθέσεις διεθνών οργανισμών, όπως η IPCC, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει, εκτός των άλλων και την σφοδρότητα και συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων και η προσαρμογή και αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής από την Πολιτεία είναι πλέον αδήριτη ανάγκη.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ανθρώπινες παρεμβάσεις των τελευταίων χρόνων αποτελούν τον βασικό παράγοντα της πλημμύρας στη Δυτική Αττική, με την εκτεταμένη τσιμεντοποίηση και ασφαλτόστρωση να έχουν ελαχιστοποιήσει τη διήθηση του νερού στο έδαφος. Επίσης, η μείωση της διατομής των ρεμάτων έχει παίξει αρνητικό ρόλο στη δυνατότητα που έχουν να αποστραγγίζουν τα νερά που κατεβαίνουν από τους ορεινούς όγκους της Πάρνηθας, του Αιγάλεω και του Ποικίλου Όρους. Σε μελέτη ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία παραδόθηκε στον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας το 2010, τονίζονταν οι επιπτώσεις από τις απρογραμμάτιστες και αιφνίδιες μειώσεις της παροχετευτικότητας των ρεμάτων, όπως και του Κηφισού. Όπως επίσης από τη χωρίς προγραμματισμό ανάπτυξη μίας περιοχής ή τις αλλαγές χρήσεων γης μέσα στο αστικό περιβάλλον, παραδείγματος χάριν η δημιουργία μίας νέας κατοικίας, η μετακίνηση μίας κρίσιμης υπηρεσίας ή η συγκέντρωση πληθυσμού μέσα σε ζώνη αυξημένης επικινδυνότητας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου