ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Καταρχάς, είναι πάρα πολύ σημαντικό να πούμε ότι ο ελληνικός τουρισμός στήριξε πραγματικά τη χώρα και την πατρίδα μας αυτά τα 8 χρόνια της κρίσης. Στην προσπάθεια που κάναμε να βγει η χώρα μας από αυτή τη μνημονιακή λαίλαπα, προσέφερε πολλά στην εθνική οικονομία. Εάν δούμε και συγκεκριμένα στοιχεία, δηλαδή ότι το 2017 η συνεισφορά του ήταν περίπου στο 20% του Α.Ε.Π., επιβεβαιώνονται αυτά τα οποία είπα.

Το ζήτημα, όμως, είναι η τουριστική ανάπτυξη της χώρας μας να έχει τέτοιο χαρακτήρα ώστε να μη περιορίζεται σε «ήλιο, θάλασσα κι ένα ουζάκι», να το πω έτσι, αλλά να επεκταθεί όλο το χρόνο, με ποικίλες μορφές, διότι η επέκταση της τουριστικής περιόδου είναι κάτι πολύ σημαντικό και, εάν θέλετε, επειδή όλα γενικότερα είναι εύθραυστα, το να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις για τουρισμό 365 ημέρες το χρόνο είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Σ’ αυτή την προσπάθεια έχει βασική θέση και η ανάπτυξη του θεματικού τουρισμού. Έχουμε ένα νομοσχέδιο, αυτή τη στιγμή, το οποίο εισάγει κάποιες έννοιες και κάποιους ορισμούς, εγώ θα έλεγα, δεν θεσμοθετεί, γιατί χρειάζονται και άλλες διαδικασίες και Υπουργικές Αποφάσεις κ.λπ., υπάρχει συναρμοδιότητα κι αυτό είναι, εάν θέλετε, και το πιο χαρακτηριστικό του τουρισμού, δεν νομίζω ότι μόνο του το Υπουργείο Τουρισμού μπορεί να προχωρήσει σε κάτι εάν δεν έρθει σε επαφή με πολλά Υπουργεία, όπως και τα θέματα που αναφέρθηκαν πριν από τον συνάδελφο στον αγροτουρισμό κ.λπ., είτε άλλα ζητήματα με το Υπουργείο Ανάπτυξης, το Υπουργείο Πολιτισμού, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Υγείας, δηλαδή πάντα υπάρχει συναρμοδιότητα.

Έχουν γίνει, λοιπόν, πολλές προσπάθειες και θα έλεγα, εάν θέλετε να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, και επενδύσεις. Επειδή κάποιοι ρωτούν τι επενδύσεις έχουν γίνει, έχουν γίνει πολλές επενδύσεις στον τουριστικό τομέα, σε μεγάλα ξενοδοχεία, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά γενικότερα και στην Περιφέρεια.

Πάντα, όμως, ο νους μας πρέπει να είναι – και από εδώ και πέρα πρέπει να το δούμε και σ’ αυτό βοηθάει και το θέμα της ανάπτυξης του θεματικού τουρισμού – το περιβάλλον, η φύση και η επιβάρυνση που γίνεται τοπικά. Γι’ αυτό λέμε ότι και για ανάπτυξη αποκεντρωμένων και θεματικών μορφών τουρισμού και όχι φαραωνικά έργα, είναι σ’ αυτή την κατεύθυνση ώστε να είναι συμβατά και με την ιστορία μας, με το περιβάλλον μας, με την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Έρχομαι τώρα συγκεκριμένα στο άρθρο 4, όπου δίνει κάποιους ορισμούς, εγώ έτσι θα το έλεγα, γιατί είπαμε χρειάζονται και άλλες ενέργειες για να υλοποιηθούν αυτά. Εκεί, στον τουρισμό υπαίθρου, χαίρομαι πολύ που άκουσα από πολλούς συναδέλφους και όχι μόνο από το κόμμα στο οποίο είμαι εγώ για το θέμα του γεωτουρισμού ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό και θα ήθελα πάνω σε αυτό να πω μερικά πράγματα. Καταρχάς υπάρχει το Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO και η Ελλάδα είναι μία από τις πρωτοπόρες χώρες στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων, τα οποία, πλέον, εντάσσονται, από τον Νοέμβριο του 2015, κάτω από την αιγίδα της UNESCO. Πρέπει να πούμε όμως, ότι στο δίκτυο των γεωπάρκων, έχουν αναγνωριστεί 4 στη χώρα μας: της Λέσβου, του Ψηλορείτη, του Χελμού – Βουραϊκού –  Βίκου – Αώου και της Σητείας.

Είναι μια διαδικασία, που θα έλεγα ότι έχει προχωρήσει από το 2016 και εγώ προσωπικά έχω καταθέσει σχετικά δύο ερωτήσεις, για την ανάπτυξη και την ανάδειξη των γεωτόπων. Στη χώρα μας έχουμε μάθει να προστατεύουμε, ως πολιτιστική κληρονομιά, τις αρχαιότητες, αλλά εξίσου σημαντική κληρονομιά είναι και η γεωλογική και η παλαιοντολογική κληρονομιά. Όπως έλεγε ο Αϊνστάιν, «περιβάλλον είναι ό,τι δεν είμαι εγώ» και όταν λέμε περιβάλλον, δεν εννοούμε μόνο το βιοτικό, δηλαδή την προστασία της βιοποικιλότητας κ.λπ., αλλά και το αβιοτικό. Εκεί εντάσσεται και το θέμα των γεωτόπων, των γεωπάρκων κ.λπ..

Μετά από δύο χρόνια, εδώ και δεκαπέντε μέρες, κάτω από σχετική πίεση, έχει συσταθεί μια Επιτροπή στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, για να εξετάσει τα ζητήματα των γεωτόπων και της γεωλογικής μας κληρονομιάς. Η Υπουργός θα γνωρίζει, ότι σε αυτή την Επιτροπή συμμετέχει και ένας Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Τουρισμού. Θα έλεγα, λοιπόν, αφού φαίνεται και από τις τοποθετήσεις και επειδή πιστεύω, κυρία Υπουργέ, ότι θα έχετε και εσείς το ίδιο ενδιαφέρον, ότι καλό είναι το Υπουργείο Τουρισμού να πιέσει στο βαθμό που μπορεί. Επίσης, μπορούμε ως Επιτροπή, άκουσα μια ανάλογη πρόταση από συνάδελφο άλλου κόμματος, να καταθέσουμε συγκεκριμένη πρόταση για την ανάδειξη του γεωτουρισμού, που επισημαίνω ότι δεν είναι θέμα μόνο του Υπουργείου Τουρισμού, αλλά είναι συναρμοδιότητα πολλών Υπουργείων.

Είναι ένα θέμα που μπορούμε να αναδείξουμε και θέλω να αναφέρω το επιτυχημένο παράδειγμα του γεωπάρκου στη Λέσβο, που έχει αγροτουρισμό, πολιτισμό, εκπαίδευση, που συνδυάζει τα πάντα. Άρα, θα πρότεινα να γίνει από την πλευρά σας μια προσπάθεια ανάδειξης της σημασίας του γεωτουρισμού, σε συνεργασία με άλλα Υπουργεία, γιατί όπως προείπα το Υπουργείο Τουρισμού πάντα συνεννοείται και με άλλα Υπουργεία, γιατί ο τουρισμός είναι κάτι, που αφορά πολλές πτυχές της εθνικής οικονομίας και γι’ αυτό ασχολούνται πολλά Υπουργεία.

Θα κλείσω λέγοντας, ότι στον τουρισμό δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται θέσεις εργασίας, δεν είναι μόνο οι επενδύσεις που έχουν γίνει τα τελευταία τρία – τέσσερα χρόνια. Δεν μπορώ να μην ξαναπώ, ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα στον εργασιακό έλεγχο από το ΣΕΠΕ, δηλαδή από την Επιθεώρηση Εργασίας, αναφορικά με τις δύσκολες εργασιακές συνθήκες που βιούν οι εργαζόμενοι ξενοδοχοϋπάλληλοι. Επίσης, θα δουν σημαντική αύξηση, με την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων, που έγινε από τον Αύγουστο του 2018. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι αφορά πάνω από εκατό χιλιάδες εργαζόμενους στο χώρο του τουρισμού και η διαδικασία αυτή συνεχίζεται.