Χαιρετισμός της Χαράς Καφαντάρη στο 7ο Συνέδριο SafeGreece – Νέες Τεχνολογίες και Πολιτική Προστασία

Χαιρετισμός της Χαράς Καφαντάρη, Βουλευτή Δυτικής Αθήνας και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, στο 7ο Συνέδριο SafeGreece – Νέες Τεχνολογίες και Πολιτική Προστασία, που διεξήχθη στις 14-16 Οκτωβρίου 2020.

«Χαιρετίζω κι εγώ από την πλευρά μου το 7ο Συνέδριο Safe Greece το οποίο γίνεται σε μία καθοριστική χρονική στιγμή για την πατρίδα μας. Χαιρετίζω ως Αναπληρώτρια Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, αλλά, βέβαια, και ως Γεωλόγος και χαιρετίζω συναδέλφους που μπορεί να παρακολουθούν.

Πραγματικά, η πατρίδα μας βρίσκεται σε μία κρίσιμη κατάσταση αυτή τη στιγμή, γιατί πολλές περιοχές της, όπως η Καρδίτσα, τα Ιόνια Νησιά, η Εύβοια, μετά το πέρασμα του Ιανού, μετρούν ακόμα τις πληγές τους. Η κλιματική αλλαγή που είναι ένα παγκόσμιο γεγονός, το οποίο όλοι πλέον παραδέχονται, είναι παρούσα κάθε στιγμή. Οι συνέπειες αυτής της κλιματικής κρίσης απαιτούν και αλλαγή πολιτικών σε όλους τους τομείς γιατί η κλιματική αλλαγή τελικά είναι θέμα ασφάλειας, ανθρώπινης ασφάλειας, για το ευ ζην, την υγεία, τη μακροημέρευση και τη βιωσιμότητα των οικοσυστημάτων. Οι φυσικές καταστροφές πραγματικά δοκιμάζουν τις αντοχές των συστημάτων. Ιδιαίτερα ευάλωτα εμφανίζονται τα συστήματα υποδομών, υγείας, μεταφορών, αγροτικής παραγωγής, μεταφοράς ενέργειας. Υπενθυμίζω ότι χθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Μείωσης Επιπτώσεων από Φυσικές Καταστροφές.

 Η εποχή αυτή, λοιπόν, απαιτεί αναβαθμισμένες δράσεις προσαρμογής στις λήψεις μέτρων μετριασμού των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα και μέσα σε αυτές τις συνθήκες η Πολιτική Προστασία αποκτά ένα καινούριο περιεχόμενο. Απαιτείται αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός των πολιτικών της. Ο Νόμος 4426/2020, ο οποίος ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο και θα έλυνε τα προβλήματα – αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Χαρδαλιάς στην καινοτόμα νομοθέτηση της Κυβέρνησης – , ανεστάλη ενάμιση μήνα μετά την ψήφισή του, με την ΠΝΠ της 31ης Μαρτίου και αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, έχουμε αναβίωση παλαιότερων νόμων, ακόμη και από το 2003.

Πράγματι, στην Πολιτική Προστασία, ο ρόλος της τεχνολογίας και της καινοτομίας είναι σημαντικός. Απαιτούνται πόροι να διατεθούν στους συγκεκριμένους τομείς, οι οποίοι πόροι, όμως, είτε είναι ευρωπαϊκοί, είτε είναι δημόσιοι πρέπει να διαχειρίζονται με μέγιστη διαφάνεια. Το αναφέρω αυτό, γιατί στον Νόμο που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο υπάρχουν μυστικά κονδύλια. Σημασία έχει, βέβαια, και η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ κι άλλων ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Υπάρχει, λοιπόν, και πρέπει να υπάρχει, σχέδιο εκτίμησης κινδύνου από φυσικές καταστροφές. Στην πατρίδα μας, όμως, δυστυχώς, τέτοια σχέδια δεν υπάρχουν, ενώ στην Ευρώπη έχουν εκπονηθεί και εφαρμόζονται. Αυτό έχει πολλές επιπτώσεις στην αντιμετώπιση. Η πρόσφατη εμπειρία από τον «Ιανό» έδειξε κατά πόσο η πατρίδα μας ήταν προετοιμασμένη αλλά και τις ανάγκες οι οποίες υπάρχουν, ανάγκες για ένα νέο χωροταξικό σχεδιασμό, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα στην κατασκευή των πόλεων και των υποδομών. Δεν είναι δυνατόν να κατασκευάζονται κρίσιμες υποδομές χωρίς μελέτες, σε άκρως επικίνδυνα σημεία, όπως έγινε με το Κέντρο Υγείας Μουζακίου που ήταν χτισμένο στην όχθη του χειμάρρου. Η ανθεκτικότητα, λοιπόν, των πόλεων και των υποδομών είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Η ενίσχυση της Πολιτικής προστασίας και ειδικά της Πρόληψης, που είναι βασικό στάδιο είναι απαραίτητη και καθοριστική. Δυστυχώς, οι πολιτικές που ακολουθούνται είναι περισσότερο καταστολής παρά ουσιαστικής πρόληψης, γι’ αυτόν το λόγο η αναβάθμιση της πολιτικής προστασίας και ειδικά του τομέα πρόληψης είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση όλων αυτών. Μαζί, βέβαια, πάντα με την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ Βαθμού που πρέπει να εφαρμόσουν συγκεκριμένα σχέδια, όπως και όλες οι Υπηρεσίες και Φορείς που αναφέρονται στην Πολιτική Προστασία: ερευνητικά ινστιτούτα, Σώματα Ασφαλείας, ΕΚΑΒ, Δίκτυα Ενέργειας και Επικοινωνίας κλπ. Όλα αυτά πρέπει να είναι πάντα σε κατάσταση ετοιμότητας, ειδικά όταν από τους επιστήμονες έχουμε και σχετικές προειδοποιήσεις. Όπως και πρόληψη είναι και ο αντισεισμικός έλεγχος των κτιρίων και να υπάρχει πάντα ένα αντίστοιχο σχέδιο.

Δυστυχώς, στις πρόσφατες φυσικές καταστροφές (πλημμύρες, δασικές πυρκαγιές κλπ.) είδαμε ότι εκ των υστέρων υπήρξε η παρέμβαση. Ο κρατικός μηχανισμός δεν ενήργησε προληπτικά, ούτως ώστε να αποτραπούν πολλά από τα αποτελέσματα. Ακόμη και το πολυδιαφημιζόμενο από την Κυβέρνηση 112 δεν λειτούργησε, πχ. στην Εύβοια.

Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή και κοινοτική γενικότερα Αλληλεγγύη και Συνεργασία. Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας – το γνωστό «Rescue», που συμβάλλει ώστε οι χώρες να ενσωματώσουν την πρόληψη καταστροφών σε όλες τις πολιτικές τους και να θεσπίζουν ανάλογες ρυθμίσεις.

Ευχαριστώ πολύ.

Καλή Επιτυχία στο Συνέδριο».

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ – NEWSLETTER ΧΑΡΑΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ_ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2020

Ενημερωτικό δελτίο – Newsletter με τις κοινοβουλευτικές και μη δραστηριότητες (ερωτήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές,  άρθρα, συνεντεύξεις κ.α.) της Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α.  Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, Χαράς Καφαντάρη, για το Σεπτέμβριο 2020.

Ο COVID 19 ΚΑΛΠΑΖΕΙ… ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

22/09/2020

Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: Ο COVID 19 ΚΑΛΠΑΖΕΙ… ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ…

Οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης για μέτρα περιορισμού της πανδημίας πολλές, αλλά συγχρόνως δεν υπάρχει καμμιά βελτίωση στις δημόσιες συγκοινωνίες, ο συνωστισμός στα ΜΜΜ συνεχίζεται.

Με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις μας και ειδικότερα της ερώτησης 8687/31.07.2020, με θέμα «Αραίωση των δρομολογίων των μέσων μαζικής μεταφοράς», αναδείξαμε έγκαιρα τα προβλήματα και την ανάγκη λήψης μέτρων.

Η πρόσφατη απάντηση 18.09.2020 του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του θέματος, επιδεικνύοντας ανευθυνότητα.

Αναγνωρίζοντας μεν το πρόβλημα και αναζητώντας άλλοθι, διαφαίνεται η προσπάθεια επίρριψης ευθυνών στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (προσφιλής τακτική της ΝΔ), αναγράφοντας τα χρόνια καθυστέρησης προσλήψεων και αγοράς οχημάτων. Γίνεται αναφορά σε συσκέψεις της ΝΔ από αρχές Αυγούστου και πολλά «θα», για άμεσα μέτρα αγοράς νέων οχημάτων και ανάγκη προσλήψεων, αναβαθμίσεις και ενίσχυση των δρομολογίων, επενδύσεις και σχέδια …Την ίδια στιγμή ακύρωσε μέτρα και διαγωνισμούς δρομολογημένους από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

 ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ.

 Οποιος/α κυκλοφορεί με ΜΜΜ το γνωρίζει καλά και το αντιμετωπίζει καθημερινά, ιδιαίτερα τις ώρες αιχμής.

Δεν αρκούν οι εξαγγελίες για μάσκες, οι απολυμάνσεις, οι αφίσες και τα μηνύματα. Δεν αρκεί η προσωπική ευθύνη.

Οι επιστήμονες επιμένουν στη τήρηση αποστάσεων, κάτι που ούτε κατά φαντασία γίνεται στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως δυστυχώς δεν γίνεται και στα σχολεία, με τα γνωστά αποτελέσματα, που άρχισαν να εμφανίζονται πρόσφατα.

Δυστυχώς, τα τελευταία στοιχεία του ΕΟΔΥ είναι ανησυχητικά και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη Δημόσια Υγεία, ακόμη μία φορά.

Οι συγκοινωνίες και η μετακίνηση του κόσμου είναι δημόσιο αγαθό και κάθε πολίτης δικαιούται έγκαιρη, αξιόπιστη, ασφαλή και από υγειονομική άποψη, μετακίνηση.

ΤΟ ΓΡAΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

«ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ»

Αναδημοσίευση άρθρου πηγή Εφημερίδα Αυγή, 05 Σεπτεμβρίου 2020 17:35

Η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων

Της Χαράς Καφαντάρη*

Η διεθνής κοινότητα, μετά τη λαίλαπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δημιουργία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προσπαθεί να παρέμβει στη διευθέτηση ζητημάτων παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Με την αξιοποίηση των διεθνών οργανισμών, που εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν, και τη δράση της παγκόσμιας κοινότητας, παρεμβαίνουν ειρηνικά, τις περισσότερες φορές, προωθώντας λύσεις σε κοινωνικά ζητήματα και τομείς, όπως η καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας, η μείωση των θυμάτων από σοβαρές ασθένειες και η ειρηνική διευθέτηση θεμάτων εθνικής κυριαρχίας.

Η επιβολή εθνικής κυριαρχίας στις θάλασσες του πλανήτη ήταν από τα πιο σημαντικά θέματα. Μακρά η προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας, με προσπάθειες που κράτησαν πάνω από είκοσι χρόνια. Οι προσπάθειες ευοδώθηκαν με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο των Θαλασσών, γνωστή και ως το σύμφωνο του «Μοντέγκο Μπέι», υπογράφτηκε στην τελική της μορφή το 1982.

Πάνω από 160 χώρες συνυπέγραψαν τη σχετική σύμβαση, η οποία άρχισε την επίσημη εφαρμογή της μόλις το 1994, μετά την επικύρωση από το εξηκοστό κράτος – μέλος. Βέβαια πρέπει να τονιστεί ότι η γειτονική μας χώρα, η Τουρκία, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση, αναγνωρίζοντάς την de facto με την εφαρμογή της στη Μαύρη Θάλασσα.

Τα χωρικά ύδατα και οι ζώνες εκμετάλλευσης

Το Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS, καθορίζει τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών σε περιοχές πέραν της κυριαρχίας των χωρικών υδάτων, αναγνωρίζει τις ζώνες επιρροής κάθε κράτους και αποσαφηνίζει τα δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης.

Οι λεπτομέρειες της συνθήκης είναι σαφείς και δεν χωρούν αμφισβητήσεις για το πώς χαράσσονται οι γραμμές βάσης, απ’ όπου μετρώνται όλες οι αποστάσεις και το εύρος των ζωνών, όπως τα χωρικά ύδατα, η συνορεύουσα ζώνη, και καθορίζονται όλες οι δραστηριότητες εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των πόρων της θαλάσσιας περιοχής.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Δίκαιο της Θάλασσας δεν πρέπει να συγχέεται με τις διατάξεις για τη ναυσιπλοΐα και το ναυτικό δίκαιο, ενώ προβλέπει και τη λειτουργία διεθνούς δικαστηρίου για την επίλυση διαφορών που μπορεί να προκύψουν, με έδρα το Αμβούργο.

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις θάλασσες θέτει κανόνες όχι μόνο για τις σχέσεις μεταξύ των κρατών και καθορισμού των ορίων δικαιοδοσίας και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι προωθεί την περιφερειακή και διεθνή συνεργασία σε όλους τους τομείς.  Άρθρα προβλέπουν την ανάγκη της ελεύθερης πρόσβασης στη ναυσιπλοΐα, την παροχή βοήθειας και διάσωσης στον θαλάσσιο χώρο, την ελεύθερη πόντιση ηλεκτρικών καλωδίων ή καλωδίων μεταφοράς δεδομένων και αγωγών.

Τα πιο σημαντικά στοιχεία που εισάγονται είναι το «κυριαρχικό δικαίωμα των κρατών για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων» (άρθρο 193) απαγορεύοντας την άνευ αδείας έρευνα από άλλα κράτη και η αρχή ότι «η θαλάσσια περιοχή και οι πόροι της είναι κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας» και δεν πρέπει να σπαταλώνται αλόγιστα.

Δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις

Η σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, εκτός από τα δικαιώματα, επιβάλλει εξίσου σημαντικές υποχρεώσεις. Η κυριότερη υποχρέωση είναι η προστασία της ναυσιπλοΐας με τον καθορισμό διαδρομών ελεύθερης ναυσιπλοΐας ακόμη και σε στενές διόδους.  Όμως η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων.

Μεγάλο μέρος της σύμβασης αποτελείται από άρθρα για την υποχρέωση προστασίας του περιβάλλοντος. Η γενική παραδοχή του όλου κειμένου της σύμβασης είναι η αποδοχή του όρου της πρόληψης, έναντι των πιθανών κινδύνων.  Άρθρα της σύμβασης προβλέπουν την πρόληψη, τον περιορισμό και τον έλεγχο της ρύπανσης από πλοία, από παράνομες απορρίψεις ακόμα και από την ξηρά, αλλά και από πηγές ρύπανσης στην ατμόσφαιρα, ή τις δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων.

Ουσιαστικό στοιχείο είναι η διατήρηση των ζώντων πόρων, η λήψη μέτρων για την ουσιαστική προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη μελέτη και την εκτίμηση των κινδύνων που το απειλούν. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την προστασία των θαλάσσιων θηλαστικών, δελφινιών, φαλαινών και άλλων κητωδών, πράγμα που γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο μετά την πρόσφατη, σπάνια είναι αλήθεια, εμφάνιση φάλαινας φυσητήρα στα ανοικτά των ακτών της Μάνης.

Οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με την επικύρωση των συμβάσεων για υποθαλάσσια εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και δυτικά της Κρήτης, η επικύρωση της σύμβασης για τον υδράργυρο ύστερα από προτροπή μας, η επικύρωση των συμβάσεων για τον αγωγό EastMed και ο καθορισμός ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο καθιστούν αδήριτη ανάγκη την επικύρωση αριθμού διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων που μέχρι σήμερα δεν έχουν επικυρωθεί.

Η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 30/2013, με τον Νόμο 4409/2016, δεν αρκεί, αλλά πρέπει να επικυρωθούν ορισμένες προσθήκες στο Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης για τις υπεράκτιες δραστηριότητες, για τις προστατευόμενες περιοχές, τη βιοποικιλότητα και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας και αν. τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ