ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Αναδημοσίευση άρθρου από την εφημερίδα «Έθνος».

 

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Επίκαιρο θέμα συζήτησης αποτελούν είναι τα «εθνικά θέματα», με ειδική αναφορά στο Δίκαιο της Θάλασσας και κατ’ επέκταση στο δικαίωμα παράκτιων κρατών ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Η ιστορία της θέσπισης κανονισμών αποκλειστικής εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πόρων των θαλασσών αρχίζει κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν οι ευρωπαϊκές κοινότητες αναγνώρισαν την αποκλειστικότητα της εκμετάλλευσης των ιχθυαποθεμάτων μπακαλιάρου στην Ισλανδία, τερματίζοντας τις πολύχρονες διενέξεις με το ΗΒ, γνωστές, συλλήβδην, σαν «ο πόλεμος του μπακαλιάρου». Οι πρωτοβουλίες που λήφθηκαν και οι διεθνείς διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν οδήγησαν στην υπογραφή της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS όπως έχει καθιερωθεί, το 1982. Η πλειοψηφία των κρατών μελών του ΟΗΕ έχε υπογράψει και επικυρώσει την συμφωνία, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, η Αίγυπτος και η ΕΕ. 14 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ και Λιβύη, ενώ έχουν υπογράψει την συνθήκη, ουδέποτε την επικύρωσαν. Η Τουρκία αλλά και το Ισραήλ, ούτε υπέγραψαν, ούτε βέβαια, ποτέ, επικύρωσαν την συμφωνία. Παρ΄ όλα αυτά, και οι ΗΠΑ και η Τουρκία έχουν, de facto, αναγνωρίσει τις προβλέψεις της συμφωνίας, επεκτείνοντας και τα χωρικά τους ύδατα στα δώδεκα μίλια και εφαρμόζοντας τις διατάξεις της αποκλειστικότητας, οι μεν ΗΠΑ σε όλες τις νησιωτικές κτήσεις τους, ενώ η Τουρκία στην θαλάσσια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Οι διατάξεις της συνθήκης λόγω της γενικευμένης αποδοχής τους αποτελούν πλέον γενικά παραδεδεγμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και δεσμεύουν όλες τις χώρες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου