Διακοινοβουλευτική συνάντηση προέδρων επιτροπών αρμόδιων για θέματα ενέργειας

Αθήνα, 11 Μαΐου 2018

Στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διάστασης της Βουλγαρικής Προεδρίας στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το 1ο εξάμηνο του 2018, θα πραγματοποιηθεί στη Σόφια, στις 13 και 14 Μαΐου,  Διακοινοβουλευτική Συνάντηση των Προέδρων των αρμόδιων για θέματα ενέργειας επιτροπών των Κοινοβουλίων της Ε.Ε.  Τη συνάντηση θα απασχολήσουν η ενεργειακή υποδομή και ο ασφαλής εφοδιασμός (Energy infrastructure and secure supply), η μετάβαση στην καθαρή ενέργεια στην Ευρώπη (The transition to clean energy in Europe) και η ενσωμάτωση στην αγορά των βιώσιμων πηγών ενέργειας (Market integration of the sustainable energy sources​).  Τη Βουλή των Ελλήνων θα εκπροσωπήσει η Πρόεδρος της  Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου κ. Χαρά Καφαντάρη, η οποία θα συμμετάσχει στις εργασίες της συνάντησης.

 

Πηγή: http://www.hellenicparliament.gr

https://www.hellenicparliament.gr/Enimerosi/Grafeio-Typou/Deltia-Typou/?press=75ffe4d8-10e5-4e68-b35e-a8dd01417e3a

 

 

Advertisements

Η απειλή των μεταλλαγμένων

Η απειλή των μεταλλαγμένων

Του Πέτρου Μωραΐτη*

agenda-21-codex-alimentarius-metallagmena-trofima  Ένα από τα πιο σημαντικά και όμως από τα λιγότερο προβεβλημένα ζητήματα  σε παγκόσμια κλίμακα είναι αυτό των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών  (ΓΤΟ ή κοινώς μεταλλαγμένα). Οι ΓΤΟ είναι τα προϊόντα της γενετικής μηχανικής, της επιστήμης δηλαδή που παρεμβαίνει στο γενετικό υλικό ενός οργανισμού, αλλάζοντας μόνιμα την “κωδικοποιημένη” πληροφορία που εγγράφεται εκεί και προσδίδοντας στον οργανισμό μια νέα ιδιότητα που δεν κατείχε προηγουμένως. Και αν αυτό δεν φαίνεται τόσο επικίνδυνο σε μια πρώτη ανάγνωση, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται από τις ανθρώπινες αποφάσεις είναι εντελώς διαφορετική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι εφαρμογές της γενετικής μηχανικής είναι εξ ορισμού θετικές ή αρνητικές για τον άνθρωπο και τη φύση. Άλλες από τις εφαρμογές μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ευεργετικές για τον άνθρωπο – και είναι εκείνες που δεν διαταράσσουν τη σχέση του με τη φύση και δεν προσβάλλουν την ισορροπία των οικοσυστημάτων- και άλλες χαρακτηρίζονται από μία διάθεση «διόρθωσης» της φύσης – και είναι εκείνες που εγκυμονούν τους μεγαλύτερους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του πλανήτη και της ίδιας της ζωής.

Στη δεύτερη κατηγορία, αυτή των επικίνδυνων εφαρμογών, περίοπτη θέση κατέχει η βαριά βιομηχανία που ασχολείται με τον αγροδιατροφικό κλάδο. Πολυεθνικοί, απρόσωποι και πανίσχυροι οικονομικά κολοσσοί, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη Monsanto, έχουν εστιάσει εδώ και 20 χρόνια στην αλυσίδα παραγωγής τροφίμων, ελέγχοντας ολοένα και στενότερα τη διαδικασία από το χωράφι και τις πρωτογενείς κτηνοτροφικές μονάδες έως και το πιάτο του καταναλωτή, επιθυμώντας έτσι να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου