Η Χαρά Καφαντάρη για το Ελληνικό #MeToo

Όταν, το 2017, ξεκίνησε ουσιαστικά το κίνημα #MeToo, με αφορμή διεξοδικό ρεπορτάζ δημοσιογράφων των «New York Times», που οδήγησε σε σωρεία καταγγελιών για παρενοχλήσεις και βιασμούς εναντίον γνωστού παραγωγού του Χόλιγουντ, ο οποίος καταδικάστηκε, ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι κάτι παρόμοιο θα συνέβαινε και στη χώρα μας.

Μετά τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου, που είχε το θάρρος να καταγγείλει τον βιαστή της, βλέπουμε καθημερινά ανάλογες καταγγελίες γυναικών, κατά κύριο λόγο στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού. Μπορεί τα μεγέθη «εξουσίας» των κατηγορούμενων να είναι άνισα, διαφορετικού βεληνεκούς και υπό διαφορετικό πλαίσιο, η ουσία όμως είναι ίδια: Όποια εξουσία έχουν, ή θεωρούν ότι έχουν, την άσκησαν εις βάρος του «αδύναμου», την άσκησαν για να ικανοποιήσουν ίδιες επιθυμίες εις βάρος της αξιοπρέπειας του «αδύναμου», εις βάρος του σεβασμού απέναντι στον άνθρωπο. Σεβασμός που θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένος από όλους τους Ανθρώπους.

Η εκμετάλλευση που προκύπτει σχεδόν φυσικά, κάποιες φορές, από τους έχοντες εξουσία, δεν έχει μόνο σεξουαλική μορφή. Έχει και εργασιακή και κοινωνική και οικογενειακή. Στην εργασία όμως γίνεται ξεκάθαρη και μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί και σε σεξουαλική. Όλα ξεκινούν από το «Αν θέλεις αυτό, θα πρέπει να κάνεις εκείνο…». Τουτέστιν, «αν θέλεις τη δουλειά, πρέπει να αποδείξεις πόσο τη θέλεις», ή «εφόσον πήρες τη δουλειά, πρέπει να κάνεις ό,τι ο εργοδότης προστάζει». Δυστυχώς, είναι μια συνηθισμένη συζήτηση, ένα θέμα που έχουν συζητήσει πολλές γυναίκες μεταξύ τους ως κάτι φυσιολογικό, στη λογική τού «Έτσι έχουν τα πράγματα»…

Τώρα, λοιπόν, μέσα στην καταιγίδα καταγγελιών που δεν έχει κοπάσει ακόμη και τις οποίες οφείλει η Δικαιοσύνη άμεσα να διερευνήσει, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις, που κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από φαινομενικά εύλογες ερωτήσεις: «Γιατί δεν μίλησαν τότε; Γιατί τους άφησαν να αλωνίζουν; Γιατί δεν απευθύνθηκαν στην Αστυνομία;» Πολλές φορές, έχουμε και διαπιστώσεις: «Βρέθηκε στο ίδιο δωμάτιο μαζί του! Γνώριζε τις προθέσεις του και πήγε! Τα ανεχόταν τόσο καιρό!»

Αυτές οι αντιλήψεις έχουν βάση στο θέμα της ισότητας των φύλων και στο ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει όλοι την αναγκαιότητα να υπάρχει όντως πραγματική και ουσιαστική ισότητα. Είναι θέμα οικογένειας, πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, πώς τους δείχνουμε να σέβονται και να διεκδικούν την ισότητα. Είναι θέμα Παιδείας, πώς το σχολείο συμβάλλει στην κατανόηση αυτού του ζητήματος, πώς το «είμαστε όλοι ίδιοι» των βιβλίων μπορεί να διαμορφώσει την ανάλογη συμπεριφορά απέναντι στον συνάνθρωπο. Είναι θέμα της Πολιτείας, πώς διαχειρίζεται τα θέματα έμφυλης βίας, πώς προστατεύει τις γυναίκες που υφίστανται παρενόχληση και κακοποίηση.

Η Πολιτεία όμως μας έχει απογοητεύσει τον τελευταίο καιρό, με την υποβάθμιση της ΓΓΟΠΙΦ από την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και, άρα, με υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας. Τα Τμήματα-Γραφεία Αντιμετώπισης της Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ., που δημιουργήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι επαρκώς στελεχωμένα, ενώ πρέπει να αποτελούνται από αστυνομικούς κατάλληλα εκπαιδευμένους, ώστε με κατανόηση και δέουσα ευαισθησία να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά. Έτσι, μόνο οι γυναίκες δεν θα φοβούνται να πάνε στην Αστυνομία και να καταγγείλουν πράξεις βίας.

Η αντιμετώπιση της βίας σε όλους τους τομείς δεν πρέπει να γίνεται με όρους επιδίωξης δημοσιότητας, αλλά να συμβάλλει μέσω της δημοσιοποίησης στην εξάλειψη τέτοιων φαινομένων και να οδηγεί στην τιμωρία των υπευθύνων. Ο ρόλος της Δικαιοσύνης είναι καθοριστικός.

Να σπάσει επιτέλους η σιωπή. Τα θύματα έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να μιλήσουν. Ανεξαρτήτως οικονομικής ή οικογενειακής κατάστασης, ανεξαρτήτως επαγγέλματος ή επαγγελματικής καταξίωσης, ανεξαρτήτως του αν είναι δημόσια πρόσωπα ή όχι. Θα είναι δύσκολο, απαιτεί μεγάλες αντοχές, όμως η καταδίκη της κουλτούρας του βιασμού και της βίας, σε κάθε μορφή, είναι μονόδρομος.

Αναδημοσίευση από άρθρο της ιστοσελίδας https://www.greekschannel.com/gr/ με θέμα «8 Γυναίκες Πολιτικοί για το Ελληνικό #MeToo», όπου η Χαρά Καφαντάρη καταθέτει την άποψή της.

https://www.greekschannel.com/gr/8-gynaikes-politikoi-gia-to-ellhniko-metoo/?fbclid=IwAR3rmWqH1uXLqgcXWtlLkZkFNmosbs7DtJV0OfZtddIUMyOv8i9OLFxesGI

ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ – ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

26.11.2020

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ – ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ.

Κατά την 25η Νοεμβρίου, χθες, ημέρα που έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών πλήθος δηλώσεων ακούστηκαν και γράφτηκαν για την αναγκαιότητα ουσιαστικών δράσεων και μέτρων για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Όπως δήλωσε και χθες η Βουλευτής Δυτικής Αθήνας και Αν. Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας της Κ.Ο. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, Χαρά Καφαντάρη, ο αγώνας αυτός είναι διαρκής και μας αφορά όλους. Ο καθένας οφείλει να συμβάλλει με όποιον τρόπο μπορεί στην επίτευξη του στόχου αυτού, πρωτίστως η Πολιτεία.

Σήμερα, με πρωτοβουλία της Χαράς Καφαντάρη κατατέθηκε Ερώτηση, την οποία και συνυπογράφουν ακόμη 56 Βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, για την ανάγκη αναβάθμισης των Τμημάτων Αντιμετώπισης της  Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας. Πρόκειται για ειδικά Τμήματα που δημιουργήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τον Απρίλιο του 2019. Μέχρι και σήμερα λειτουργούν έχοντας ρόλο επιτελικό και τήρησης στατιστικών δεδομένων. Δεν αξιοποιούνται όπως θα έπρεπε, ενώ παράλληλα παρατηρούνται και φαινόμενα ανεπάρκειας των Αρχών πάνω στο θέμα.

Ως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, δεν μένουμε στα λόγια. Στηρίζουμε τους αγώνες των γυναικών και μέσω των κοινοβουλευτικών διαδικασιών καλούμε τους αρμόδιους Υπουργούς και την Κυβέρνηση να πράξουν το ίδιο, απαντώντας στην πράξη.

Οι αρμόδιοι Υπουργοί ερωτώνται για την αποτελεσματική λειτουργία, την κατάλληλη εκπαίδευση Αστυνομικών – πλήρους απασχόλησης – οι οποίοι θα στελεχώνουν τα Τμήματα και φυσικά για τις απαραίτητες ενέργειες του Υπουργείου για την σωστή ενημέρωση των Πολιτών και ειδικά των θυμάτων για το ρόλο των Τμημάτων Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ.

Ακολουθεί η κατατεθείσα Ερώτηση.

Το Γραφείο Τύπου

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 2020

Προς τον κ. Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: Ανάγκη Αναβάθμισης των Τμημάτων Αντιμετώπισης της Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ.

Η 25η  Νοεμβρίου ορίστηκε από τον ΟΗΕ το 1999, ως Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Είναι ημέρα αφύπνισης της Κοινωνίας σχετικά με την παγκόσμια αύξηση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, που τείνει να πάρει και χαρακτήρα πανδημίας, σύμφωνα και με τον ΟΗΕ.

Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών είναι μια παλιά και παγκόσμια πανδημία.

Η βία κατά των γυναικών λαμβάνει πολλές μορφές, από σωματικές επιθέσεις έως την εμπορία ανθρώπων, από τη σεξουαλική βία μέχρι τον γάμο μικρών κοριτσιών, από ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων μέχρι γυναικοκτονία, κι από την κακοποίηση έως την υποταγή.

Σε όλον τον κόσμο και στην Ελλάδα (10 τραγικά περιστατικά γυναικοκτονιών φέτος) έχουν αυξηθεί σημαντικά οι αναφορές περιστατικών βίας κατά γυναικών και κοριτσιών κατά τη διάρκεια της καραντίνας και των άλλων περιοριστικών μέτρων, τα οποία ανάγκασαν πολλές γυναίκες να παραμείνουν παγιδευμένες στο ίδιο σπίτι με τους καταπιεστές τους. Επίσης, παρουσιάζεται αύξηση κατά 20% των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας στην περίοδο του lockdown, ποσοστό στο οποίο δεν υπολογίζονται τα περιστατικά που δεν καταγγέλλονται.

Επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δημιουργήθηκε στην Ελληνική Αστυνομία Τμήμα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας (ΠΔ 37/2019 – ΦΕΚ Α 63/23.04.2019).

Σήμερα, λειτουργούν μεν γραφεία ενδοοικογενειακής βίας, αλλά ο ρόλος τους είναι επιτελικός και τήρησης στατιστικών δεδομένων. Οι αστυνομικοί δε, που εργάζονται στα εν λόγω γραφεία δεν κάνουν προανάκριση και δεν έρχονται σε επαφή με τα θύματα. Τα τμήματα στεγάζονται στις εκάστοτε Αστυνομικές Διευθύνσεις, ως γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής βίας και υπάγονται στη Διεύθυνση Αστυνόμευσης και όχι στη Διεύθυνση Ασφαλείας της ΕΛΑΣ.

Παρατηρούνται, όμως, και φαινόμενα ανεπάρκειας των Αρχών. Για παράδειγμα, υπήρξε καταγγελία γυναίκας σε κέντρο, η οποία απευθύνθηκε ως θύμα βίας στο αστυνομικό τμήμα, όπου της είπαν ότι δεν μπορούν να την εξυπηρετήσουν λόγω αναστολής των λειτουργιών του τμήματος εξαιτίας της πανδημίας. Ακολούθως χρειάστηκε παρέμβαση και δημοσιοποίηση της καταγγελίας για να παρέμβει το τμήμα για την εξάλειψη της ενδοοικογενειακής βίας της ΓΑΔΑ και έτσι να μπορέσει η γυναίκα τελικά να καταθέσει τη μήνυσή της.

Υπάρχουν, όμως, και όργανα της Αστυνομίας που αναπαράγουν έμφυλα στερεότυπα. Έτσι, συχνά, οι γυναίκες δεν ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους, αποτρέπονται από το να καταθέσουν μήνυση με επιχειρήματα του τύπου «τώρα που να μπλέκεις», «μην χαλάς την οικογένειά σου» κ.α. και κυρίως δεν ακολουθείται η αυτόφωρη διαδικασία.

Δεδομένου ότι:

  • Η βία κατά των γυναικών συνδέεται με ευρύτερα θέματα εξουσίας και ελέγχου στις εξουσιαστικές κοινωνίες μας και αποτελεί πολιτικό ζήτημα.
  • Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι υπόθεση μόνο των γυναικών. Είναι ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα και απαιτείται συστράτευση όλων. Απαιτείται συστράτευση και της Aστυνομίας και της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων.
  • Η ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να δραστηριοποιήσει αποτελεσματικά τα ειδικά Τμήματα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, η δημιουργία των οποίων ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
  • Υπάρχει τεράστια έλλειψη σε ανθρώπινο δυναμικό στα αστυνομικά τμήματα.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

  1. Μετά την ίδρυση των τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας από το 2019, πως θα λειτουργούν αποτελεσματικά, όχι μόνο στον τομέα τήρησης στατιστικών δεδομένων, αλλά και σε αυτόν της ουσιαστικής παρέμβασης και συμβολής στην επίλυση του σοβαρού αυτού κοινωνικού προβλήματος;
  2. Θα έχουν τα τμήματα ενδοοικογενειακής βίας της ΕΛ.ΑΣ. τη σχετική αυτονομία τους, με προσωπικό αποκλειστικής απασχόλησης, ώστε να μπορούν να επιτελέσουν το σοβαρό κοινωνικό έργο τους και να υπηρετήσουν το σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκαν;
  3. Θα πάρει πρωτοβουλίες το Υπουργείο για περαιτέρω σχετική εκπαίδευση του αστυνομικού δυναμικού, που υπηρετεί στα τμήματα αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να υπάρχουν καλύτερα αποτελέσματα;
  4. Ποιος ο αριθμός των αστυνομικών, που μέχρι σήμερα έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα για τα ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας;
  5. Θα πάρει πρωτοβουλία το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, για προβολή του ρόλου των τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας της ΕΛ.ΑΣ., προς ενημέρωση των πολιτών ώστε να ξέρουν που μπορούν να απευθύνονται τα «θύματα»;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)

Αβραμάκης Ελευθέριος

Αλεξιάδης Τρύφων

Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)

Αραχωβίτης Σταύρος

Αυγέρη Θεοδώρα (Δώρα)

Αυλωνίτης Αλέξανδρος – Χρήστος

Βαγενά Άννα

Βαρδάκης Σωκράτης

Βασιλικός Βασίλειος

Βέττα Καλλιόπη

Γκαρά Αναστασία (Νατάσα)

Γκιόλας Ιωάννης

Δρίτσας Θεόδωρος

Ελευθεριάδου Σουλτάνα (Τάνια)

Ζαχαριάδης Κωνσταντίνος

Ηγουμενίδης Νικόλαος

Θραψανιώτης Εμμανουήλ

Καλαματιανός Διονύσιος – Χαράλαμπος

Καρασαρλίδου Ευφροσύνη (Φρόσω)

Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)

Κατρούγκαλος Γεώργιος

Κόκκαλης Βασίλειος

Λάππας Σπυρίδων

Μάλαμα Κυριακή

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μάρκου Κωνσταντίνος

Μεικόπουλος Αλέξανδρος

Μουζάλας Ιωάννης

Μπαλάφας Ιωάννης

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Μπουρνούς Ιωάννης

Μωραΐτης Αθανάσιος (Θάνος)

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Παπαδόπουλος Αθανάσιος (Σάκης)

Παπανάτσιου Αικατερίνη

Παππάς Νικόλαος

Πέρκα Θεοπίστη (Πέτη)

Πούλου Παναγιού (Γιώτα)

Ραγκούσης Ιωάννης

Σαντορινιός Νεκτάριος

Σαρακιώτης Ιωάννης

Σκουρλέτης Παναγιώτης (Πάνος)

Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)

Σκούφα Ελισσάβετ (Μπέττυ)

Σπίρτζης Χρήστος

Συρμαλένιος Νικόλαος

Τελιγιορίδου Ολυμπία

Τζάκρη Θεοδώρα

Τζούφη Μερόπη

Φάμελλος Σωκράτης

Φωτίου Θεανώ

Χαρίτου Δημήτριος (Τάκης)

Χαρίτσης Αλέξανδρος (Αλέξης)

Χατζηγιαννάκης Μιλτιάδης

Χρηστίδου Ραλλία

Ψυχογιός Γεώργιος

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25.11.2020

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ

Η 25η Νοεμβρίου ορίστηκε από τον ΟΗΕ το 1999, ως Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της Βίας κατά των γυναικών. Είναι ημέρα αφύπνισης της Κοινωνίας σχετικά με την παγκόσμια αύξηση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, που τείνει να πάρει και χαρακτήρα πανδημίας, σύμφωνα και με τον ΟΗΕ.

Πρόσφατο, το τραγικό γεγονός της γυναικοκτονίας στη Μάνη, που κάνει το ζήτημα τραγικά επίκαιρο. Σημειώνουμε ότι είναι το 9ο ανάλογο περιστατικό μέσα στο 2020.

Το πρώτο νομικά δεσμευτικό διεθνές κείμενο που θέτει κριτήρια για την πρόληψη της έμφυλης βίας, είναι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.  Υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 2011, τέθηκε σε ισχύ το 2014 και υπογράφηκε από την ΕΕ το 2017. Στην Ελλάδα, επικυρώθηκε με νόμο το 2018 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Η άσκηση σωματικής βίας είναι φαινόμενο που παρατηρείται σε όλους τους πολιτισμούς, χώρες και κοινωνίες, με κοινωνικές αιτίες τις σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα δύο φύλα. Αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών-στην ελευθερία, στην ασφάλεια, στη σωματική ακεραιότητα, στην αξιοπρέπεια – στη Ζωή.

Σε όλον τον κόσμο, και στην Ελλάδα, έχουν αυξηθεί σημαντικά οι αναφορές περιστατικών βίας κατά γυναικών και κοριτσιών κατά τη διάρκεια της καραντίνας και των άλλων περιοριστικών μέτρων, τα οποία ανάγκασαν πολλές γυναίκες να παραμείνουν παγιδευμένες στο ίδιο σπίτι με τους καταπιεστές τους.

Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι υπόθεση μόνο των γυναικών. Είναι ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα και απαιτείται συστράτευση όλων. Η Πολιτεία οφείλει να λάβει μέτρα στήριξης των θυμάτων και δημιουργίας συνθηκών ασφάλειας, ώστε να «ανοίξουν στόματα», πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών, ελέω πανδημίας.

Η ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να δραστηριοποιήσει αποτελεσματικά το ειδικό επιτελικό Τμήμα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, η δημιουργία του οποίου ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Η ενδοοικογενειακή βία, που δυστυχώς πολλές φορές εξελίσσεται και σε γυναικοκτονία, είναι υπόθεση που μας αφορά όλους, είναι ένα διαρκές μέτωπο αγώνα, που δεν πρέπει να θυμόμαστε μόνο επετειακά, κάθε 25η Νοέμβρη…

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ​

Η ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

syriza_logo

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

19.11.2019

Η ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Με πρωτοβουλία της ευρωομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της κ. Ε. Κουντουρά, έγινε σήμερα, στο Ευρωκοινοβούλιο, εκδήλωση με θέμα «Gender – based Violence and Social/Political Practices. The extreme case of Femicide» («Έμφυλη Βία και Κοινωνικο-πολιτικές Πρακτικές. Η ακραία περίπτωση της «Γυναικοκτονίας»).

Στην τοποθέτηση της, η Χαρά Καφαντάρη, ανέφερε ότι η βία κατά των γυναικών για το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι «μεγάλο εμπόδιο για την ισότητα», ενώ για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι «παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με διαστάσεις επιδημίας».

Ο συνήθης ύποπτος είναι γνωστός, αλλά είναι απλά θέμα χρωμοσωμάτων και ορμονών ή μια επίκτητη συμπεριφορά; Σ’ ένα σύστημα που γίνεται ολοένα ανταγωνιστικό και αυτό που θεωρούμε κοινωνικό πλέγμα συνεχώς συρρικνώνεται, είναι εξαιρετικά δύσκολο να διατηρηθεί μια ισορροπία, με αποτέλεσμα η βία που ξεσπά να πλήττει τους πιο αδύναμους. Ωστόσο, η οικονομική κρίση δεν είναι δικαιολογία, είναι προσπάθεια εκλογίκευσης, είναι τακτική υπεράσπισης. Ο ρατσισμός πάντα αντλούσε δύναμη από την ικανότητα να ενθαρρύνει τον σεξουαλικό εξαναγκασμό, χρησιμεύει πάντα ως μια πρόκληση για τη γυναικεία κακοποίηση. Ο σεξουαλικός εξαναγκασμός είναι μάλλον μια βασική διάσταση κοινωνικών σχέσεων ανάμεσα στο θύτη και στο θύμα, μια άμεση έκφραση του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Έτερο σημείο των καιρών, η μετανάστευση, συμβάλλει και στο traffiking και στη σεξουαλική εκμετάλλευση.

Η τεράστια έξαρση βίας κατά των γυναικών αποτελεί μόνο μια όψη της βαθιάς και συνεχιζόμενης κρίσης του συστήματος. Η απειλή της θα εξακολουθήσει να υπάρχει για όσο καιρό η γενική καταπίεση των γυναικείων δικαιωμάτων θα παραμείνει ένα απαραίτητο στήριγμα για το σύστημα.

Το γυναικείο κίνημα κατά της βίας πρέπει να τοποθετηθεί σ’ ένα στρατηγικό πλαίσιο με πολιτικές στοχευμένες και μέτρα που θα κάνουν καλύτερη τη ζωή μας, χωρίς θεσμικές διακρίσεις, με προστασία της μητρότητας, με εξάλειψη της βίας στους χώρους εργασίας, που να περιλαμβάνει την τελική ήττα του συστήματος.

Το Γραφείο Τύπου

Αδράνεια και σιωπή στην έμφυλη βία σημαίνει ευθύνη και συνενοχή

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη.

Πηγή: http://www.opalmos.gr

https://www.opalmos.gr/2015-02-15-10-46-34/diadimotika/9384-xara-kafantari-adraneia-kai-siopi-stin-emfyli-via-simainei-efthyni-kai-synenoxi

ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Τους τελευταίους δύο μήνες, παρακολουθούμε συγκλονισμένοι ακόμη τις εξελίξεις μετά τις στυγερές δολοφονίες των δύο γυναικών, της Ελένης και της Αγγελικής. Πρόκειται για εγκλήματα, καθώς αποτελούν εκδηλώσεις ακραίας έμφυλης βίας. Οι δολοφόνοι της Ελένης δεν ήθελαν να δεχτούν το «όχι» της απέναντι στις σεξουαλικές τους διαθέσεις και ο πατέρας της Αγγελικής σκότωσε το παιδί του επειδή δεν ενέκρινε τον σύντροφό της. Αυτές οι νέες γυναίκες χάθηκαν επειδή οι επιλογές τους δεν ήταν αρεστές σε κάποιους, επειδή θέλησαν να ορίσουν οι ίδιες τις επιλογές και τις ζωές τους.  Επέλεξαν να προβάλλουν το δικαίωμα του αυτεξούσιου της ύπαρξης τους απέναντι στην πατριαρχία και το μισογυνισμό.

Η έμφυλη βία έχει πολλές μορφές: σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική, λεκτική κλπ. Η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο που μας αφορά όλους. Δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται προσωπική υπόθεση του θύματος. Και φυσικά, δεν πρέπει επ’ ουδενί να γίνεται λόγος για «μεμονωμένα περιστατικά» ενδοοικογενειακής βίας. Είναι ένα ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία και η εξάλειψή του θα έχει μεγάλο αντίκτυπο σε πολλές πτυχές της  κοινωνικής ζωής. Από την καθημερινότητα των οικογενειών μέχρι την πολιτική. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου