Πολιτική Προστασία, η επόμενη μέρα…

Αναδημοσίευση άρθρου της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, στην Εφημερίδα Αυγή, 01.08.2018

Να δούμε την Πολιτική Προστασία ως μια «ομπρέλα» που συντονίζει φορείς του Δημοσίου, από το ΕΚΑΒ μέχρι το Λιμενικό και τον ΟΑΣΠ

Της Χαράς Καφαντάρη*

Η πρόσφατη ανείπωτη καταστροφή, πρώτα από όλα σε ανθρώπινες ζωές, από τη δασική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής, δημιουργεί νέα καθήκοντα και νέες ευθύνες.

Συμπεράσματα θα υπάρξουν, ευθύνες θα αποδοθούν, ένα όμως είναι σίγουρο. Με το βλέμμα στο μέλλον, πρέπει πλέον να πάρουμε εκείνα τα μέτρα, να σχεδιάσουμε σε όλα τα επίπεδα, έτσι ώστε να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές.

Ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης δεκαετιών στην Ελλάδα και στον τομέα της πολεοδόμησης, του σχεδιασμού, του εύκολου κέρδους και της οικονομίας της “αρπαχτής”, πρέπει να αποτελέσει παρελθόν. Οι νέες συνθήκες, όπως το παγκόσμιο πλέον ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, οι στόχοι του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη, πρέπει να αποτελούν σταθερό οδηγό στο νέο μοντέλο ανάπτυξης που απαιτείται. Το εθνικό σχέδιο προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, που έχει ψηφισθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο περιέχει προτάσεις οι οποίες πρέπει να εξειδικευτούν στα περιφερειακά σχέδια κάθε περιοχής της χώρας μας.

Όπως ανέφερε πρόσφατα στην επίσκεψή του στην Ελλάδα και ο Ευρωπαίος επίτροπος κ. Στυλιανίδης, η κλιματική αλλαγή δεν είναι “fake news”. Παραδείγματα πολλά σε παγκόσμιο επίπεδο,όπως στη Σουηδία με τις πρόσφατες πυρκαγιές, στον Καναδά με την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, που είχε και ανθρώπινα θύματα, κ.ά. Να μην αναφέρουμε τις φωτιές στην Πορτογαλία το 2017 και γενικότερα τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα.

Η εποχή μας είναι η εποχή της κλιματικής αλλαγής που επελαύνει. Η κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με όλα τα μοντέλα έχει αυξητικές τάσεις τόσο στη συχνότητα όσο και στη σφοδρότητα ακραίων καιρικών φαινομένων, που με τη σειρά τους μπορούν να αυξήσουν τη συχνότητα και τη σφοδρότητα πλημμυρών και δασικών και περιαστικών πυρκαγιών.

Όταν λοιπόν τα ακραία καιρικά φαινόμενα, συνέπεια και της κλιματικής αλλαγής, συναντούν πόλεις χτισμένες άναρχα, χωρίς σχέδιο και κανόνες, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Τέτοιες περιπτώσεις είναι η Μάνδρα και το Μάτι. Όμως η αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών δεν είναι κάτι το καινούργιο. Διότι φυσικές καταστροφές, πέραν των πυρκαγιών, των πλημμυρών, είναι και οι σεισμοί, οι κατολισθήσεις, οι περιβαλλοντικές ρυπάνσεις, τα τεχνολογικά ατυχήματα, οι επιδημίες κ.ά.

Κεντρικό ρόλο στη διαχείριση και βέβαια την πρόληψη των φυσικών καταστροφών αποτελεί ο θεσμός της Πολιτικής Προστασίας (Π.Π.).

Ιστορικά αναφέρουμε ότι το 1995, όταν συστάθηκε η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας – ΓΓΠΠ (Ν. 2344/95), υπήχθη στο υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, το 2009 (Π.Δ. 184/2009) μεταφέρθηκε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ενώ το 2012 (Π.Δ. 101/2012) το Π.Σ. υπήχθη στη ΓΓΠΠ. Με τον νόμο της συγκυβέρνησης Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ (ν. 4249/2014) περί αναδιοργάνωσης Ελληνικής Αστυνομίας και Πυροσβεστικού Σώματος, το Κέντρο Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας υπήχθη στο Πυροσβεστικό Σώμα.

Όπως ορίζεται από τον ν. 3013/2002, “Πολιτική Προστασία είναι η λειτουργία του κράτους που αποβλέπει στην προστασία της ζωής, της υγείας και της περιουσίας των πολιτών από φυσικές, τεχνολογικές και λοιπές καταστροφές, που προκαλούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της ειρηνικής περιόδου, καθώς και στη μέριμνα για υλικά και πολιτιστικά αγαθά, πλουτοπαραγωγικές πηγές και υποδομές της χώρας, με στόχο την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των καταστροφών”.

Η αντιμετώπιση όλων των έκτακτων γεγονότων από την πλευρά της Π.Π. απαιτεί σχεδιασμό, που βασίζεται:

* Στην αναγνώριση κινδύνων – προετοιμασία – ενημέρωση – εκπαίδευση πολιτών.

* Στην πρόληψη – μετριασμό επιπτώσεων.

* Στην ετοιμότητα – αντιμετώπιση.

* Στην αποκατάσταση.

Ο σχεδιασμός και οι δράσεις της Π.Π. αναπτύσσονται κυρίως σε επίπεδο Περιφερειών και δήμων, ως εκ τούτου οι κύριοι φορείς Π.Π. είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση α’ και β’ βαθμού.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό η Πολιτική Προστασία πρέπει να αναγνωρίσει τους σημαντικούς κινδύνους από φυσικές καταστροφές, να εκπονήσει τα αναγκαία επιχειρησιακά και άλλα σχέδια, να σχεδιάσει τις ασφαλείς, κατά περίπτωση, οδεύσεις, να οργανώσει τους ελεύθερους χώρους όπου θα εγκατασταθούν καταυλισμοί, αφού έχει καταγράψει και τις αίθουσες πολλαπλών χρήσεων (γυμναστήρια – σχολεία), ώστε να είναι έτοιμη με το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό και τους εθελοντές να αντιδράσει στις προκλήσεις της στιγμής.

Οι σύγχρονες συνθήκες και μετά την πρόσφατη καταστροφή στην ανατολική Αττική καθιστούν επιτακτική την ανάγκη περαιτέρω αναβάθμισης της ΓΓΠΠ. Ο εκσυγχρονισμός της, η προσαρμογή της στα σύγχρονα ευρωπαϊκά δεδομένα, η χρήση της νέας τεχνολογίας, τα μοντέλα έξυπνων πόλεων, η εκπαίδευση των πολιτών και μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι βήματα που πρέπει άμεσα να πραγματοποιηθούν.

Το πολύ σημαντικό όμως είναι η διαδικασία λήψης απόφασης (ποιος τελικά αποφασίζει), ώστε η επέμβαση της Π.Π. να είναι άμεση και αποτελεσματική. Να δούμε την Π.Π. ως μια “ομπρέλα” που συντονίζει φορείς του Δημοσίου – από το ΕΚΑΒ μέχρι το Λιμενικό και τον ΟΑΣΠ. Να υπάρχει ένα κέντρο λήψης απόφασης στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, όπου θα υπάρχει η πλήρης εικόνα, ενημέρωση και σχεδιασμός, πάντα με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά και επιχειρησιακά δεδομένα και θα απαρτίζεται από άτομα με επιχειρησιακή και επιστημονική γνώση.

Πολλά μοντέλα Πολιτικής Προστασίας υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σημειώνουμε ότι στη Μ. Βρετανία και την Ιταλία η Π.Π. υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό, ενώ σε Γαλλία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, Πολωνία, Γερμανία, Αυστρία στο υπουργείο Εσωτερικών. Το μοντέλο υπαγωγής της Π.Π. στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη είναι ελληνική πρωτοτυπία.

Κοινό χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών πολιτικών Π.Π. είναι η θωράκιση των εθνικών τους αρχών Π.Π. με ισχυρά θεσμικά πλαίσια, έτσι ώστε κατά τη διαχείριση μιας κρίσης να λειτουργεί ένα κέντρο επιχειρήσεων σε εθνικό επίπεδο και ένα κέντρο λήψης αποφάσεων. Επίσης σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό είναι η συστηματική χρήση των ασκήσεων σε όλα τα επίπεδα, ως εργαλείο, όχι μόνο ελέγχου, αλλά και προετοιμασίας και ενημέρωσης του κοινού.

Κλείνοντας, και με βάση την πρόσφατη τραγική εμπειρία στο Μάτι Αττικής και τα συμπεράσματα που προκύπτουν, άμεσα η Πολιτεία οφείλει να δράσει, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Απαιτείται σύγκρουση με μικρά και μεγάλα συμφέροντα και αντιλήψεις δεκαετιών. Το πολιτικό κόστος είναι ελάχιστο μπροστά στο κόστος της ανθρώπινης ζωής.

 

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι γεωλόγος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας

 

http://www.avgi.gr/article/10811/9071084/politike-prostasia-e-epomene-mera-#

 

Advertisements

Γυναίκες και ΜΜΕ. Καταπολέμηση στερεοτύπων λόγω φύλου

Αναδημοσίευση άρθρου της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, στην Εφημερίδα «Αυγή», 20.05.2018.

femme-libre (1)

 

Ακόμη και σε ενημερωτικές εκπομπές, όπου θα περιμέναμε μία διαφορετική εικόνα, βλέπουμε γυναίκες είτε ως «γλάστρες» συμπαρουσιάστριες δίπλα σε άνδρες παρουσιαστές είτε ως προσκεκλημένες σε πάνελ με λιγότερο χρόνο ομιλίας και περισσότερες διακοπές ως προς τους άνδρες προσκεκλημένους

Της Χαράς Καφαντάρη*

 

Τα ΜΜΕ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων για το φύλο, ειδικά στους νέους και τις νέες που είναι περισσότερο δεκτικοί και λιγότερο επιφυλακτικοί στα μηνύματα που λαμβάνουν. Στη δική μας εποχή, του Διαδικτύου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα μέσα βρίσκονται στην κορύφωση της κυριαρχίας τους στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Η παραγωγή και αναπαραγωγή στερεοτυπικών συμπεριφορών ή στάσεων δεν είναι κάτι καινούργιο, όμως δεν είναι και κάτι που πρέπει να αφήσουμε να διαιωνίζεται.

Τη στιγμή που τα ΜΜΕ όχι μόνο αναδεικνύουν συγκεκριμένα κοινωνικά στερεότυπα, αλλά και ενισχύουν την προβολή τους σταθερά, είναι άτοπο να το θεωρούμε ζήτημα αμελητέας σημασίας.

Η τηλεόραση, το Διαδίκτυο και το ραδιόφωνο είναι τα κύρια μέσα ενημέρωσης και πλέον βρίσκονται σε κάθε σπίτι. Χρησιμοποιούνται όχι μόνο για την ψυχαγωγία και την ενημέρωση, αλλά πλέον και για την κοινωνικοποίηση (social media). Πρόκειται για μέσα που προβάλλουν έμφυλες σχέσεις εξουσίας και διαμορφώνουν συγκεκριμένα έμφυλα στερεότυπα.

Έχουμε δει εδώ και χρόνια, και δυστυχώς συνεχίζουμε να βλέπουμε καθημερινά, σε διάφορες εκφάνσεις του τηλεοπτικού κόσμου (σίριαλ, εκπομπές τύπου reality και talk show) να αποκτά ολοένα και πιο σταθερές βάσεις στην «τηλεοπτική παράδοση» ένα πρότυπο γυναίκας αφελούς και άβουλης, με κυρίαρχο -ορισμένες φορές και μοναδικό- μέλημά της την εξωτερική της εμφάνιση. Ένα πρότυπο γυναίκας άμυαλης και χωρίς ιδιαίτερα πνευματικά ενδιαφέροντα, αλλά αντικείμενο σεξουαλικού πόθου.

Αυτή η γυναίκα δεν έχει προσωπικότητα, δεν έχει άποψη πέραν των θεμάτων που αφορούν τη γυναικεία ομορφιά και την ενασχόληση με τη ζωή διάσημων -αν και όχι και ιδιαίτερα αξιόλογων- προσώπων. Δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει, αλλά και δεν την ενδιαφέρει να έχει, πολιτική άποψη, μεγάλους επαγγελματικούς στόχους και συνεπώς θέληση για μια ανεξάρτητη ζωή.

Ένα απλό παράδειγμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα δούμε έναν ανδρικό χαρακτήρα να επιδεικνύει εξαιρετικό δυναμισμό στην επαγγελματική του ζωή, να είναι ο μόνος που παράγει σε ένα σπίτι, να είναι ο λεγόμενος «κουβαλητής».

Σε αντίθεση με αυτό το θετικό για το ανδρικό φύλο στερεότυπο, θα δούμε τον αντίστοιχο γυναικείο ρόλο με εντελώς αρνητικό πρόσημο. Η γυναίκα είναι αυτή που συνήθως δεν εργάζεται και μάλιστα από επιλογή τις περισσότερες φορές, έχοντας ως μοναδική καθημερινή ασχολία τα κοινωνικά δρώμενα και το πώς θα ξοδέψει τα χρήματα που έχει αποσπάσει από τον άνδρα. Σημειωτέον ότι δεν είναι λίγες οι φορές που αυτή η πρακτική των γυναικών, της απόσπασης χρημάτων από τον άνδρα, γίνεται με δόλιο και πρόστυχο τρόπο.

Ακόμη και σε ενημερωτικές εκπομπές, όπου θα περιμέναμε μία διαφορετική εικόνα, βλέπουμε γυναίκες είτε ως «γλάστρες» συμπαρουσιάστριες δίπλα σε άνδρες παρουσιαστές είτε ως προσκεκλημένες σε πάνελ με λιγότερο χρόνο ομιλίας και περισσότερες διακοπές ως προς τους άνδρες προσκεκλημένους. Για να μην αναφερθούμε σε περιστατικά ωμής βίας κατά γυναικών, όπως χαστούκια και μπουγελώματα σε ενημερωτικές εκπομπές και μάλιστα μεγάλης ακροαματικότητας. Εδώ να σημειωθεί επίσης ότι η συμμετοχή των γυναικών στα διάφορα πάνελ των καναλιών είναι γύρω στο 10% (2% στη δημόσια τηλεόραση, ενώ στα ιδιωτικά 8%).

Ταυτόχρονα έχουν προβληθεί στην τηλεόραση αμέτρητα «ρεπορτάζ» σχετικά με τις ενδυματολογικές επιλογές των γυναικών πολιτικών, που παραπέμπουν και πάλι στο θέμα της εξωτερικής εμφάνισης ως κύριου μελήματος μιας γυναίκας, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε παρακολουθήσει συνεντεύξεις βουλευτριών, όπου οι περισσότερες ερωτήσεις που τους τίθενται έχουν να κάνουν με την προσωπική τους ζωή κι όχι με την πολιτική τους δράση.

Σε ό,τι αφορά τη διαφήμιση τα πράγματα μπορεί να είναι και χειρότερα. Παντού υπάρχουν διαφημίσεις και δυστυχώς οι περισσότερες χρησιμοποιούν το γυναικείο σώμα ως κύριο μέσο προώθησης των προϊόντων και έτσι καθίσταται αντικείμενο στη συνείδηση του θεατή. Η δεύτερη προσφιλής στους διαφημιστές εικόνα της γυναίκας είναι αυτή της νοικοκυράς. Στον χώρο αυτόν ο υποβιβασμός του γυναικείου φύλου, η καταστροφή της γυναικείας εκτίμησης και αυτοεκτίμησης, η ολοκληρωτική εν τέλει απαξίωσή της ίσως να φτάνει σε όρια ανεξέλεγκτα.

Η απάθεια και η αδιαφορία είναι η συνήθης αντίδραση της πλειονότητας των ανθρώπων. Πόσες φορές έχουμε ακούσει το επιχείρημα «εδώ ο κόσμος καίγεται» όταν αναφερόμαστε στο θέμα της προσβολής του γυναικείου φύλου από τα ΜΜΕ; Το λυπηρό είναι πως και μεγάλη μερίδα του γυναικείου πληθυσμού στέκει αδιάφορη παρ’ όλο που μπορεί να την αφορά άμεσα.

Ο υποβιβασμός της γυναίκας μέσω των διαμορφούμενων -αναχρονιστικών- προτύπων και της στρέβλωσης της φύσης και σεξουαλικότητάς της που προβάλλονται μέσα από τα ΜΜΕ έχουν ως αποτέλεσμα την υποβάθμισή της στη νοοτροπία, τον τρόπο σκέψης και τις στάσεις της κοινωνίας. Σύμφωνα με πολλές έρευνες, ένα άτομο που εκτίθεται περισσότερο σε βίαιες σκηνές στην τηλεόραση είναι πιο πιθανό να επιδεικνύει στο μέλλον μεγαλύτερη απάθεια σε περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς.

Είναι, λοιπόν, εύλογο να υποθέσουμε ότι, αν ο απόλυτος υποβιβασμός του γυναικείου φύλου εδραιώνεται -έστω υποσυνείδητα- στην αντίληψη των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, τόσο πιο εύκολο θα είναι γι’ αυτούς να προχωρήσουν σε βίαιες πράξεις και αποδοχή αυτών χωρίς καμία αντίδραση αντίστοιχα.

Η ΓΓΙΦ και το ΚΕΘΙ έχουν προβάλει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες προτάσεις για την καταπολέμηση των στερεοτύπων λόγω φύλου. Πιο συγκεκριμένα έχουν προταθεί η ανάγκη το ΕΣΡ να μεριμνά για την εφαρμογή της έμφυλης ισότητας στα ΜΜΕ και η επανεξέταση του Ελληνικού Κώδικα Διαφήμισης και Επικοινωνίας με ένταξη νέου παραρτήματος που θα εξειδικεύει την παρουσίαση των διαφημίσεων με την οπτική του φύλου, η ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στα όργανα των ΜΜΕ, η παρέμβαση στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο που αφορά τα ΜΜΕ για την κατοχύρωση της ισότητας και την υπέρβαση του σεξισμού.

Η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, που κυρώθηκε στις 29 Μαρτίου από την ελληνική Βουλή, αναφέρεται επακριβώς στο άρθρο 17 σε αυτά τα ζητήματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει ως βασική προτεραιότητά του την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας σε θέματα ισότητας. Επιδιώκει τη συνεργασία με όλους τους κοινωνικούς φορείς που προωθούν την έμφυλη ισότητα και με τους φορείς τους σχετικούς με τα ΜΜΕ. Έχει δεσμευτεί να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την καταπολέμηση των στερεοτύπων λόγω φύλου, αλλά και τη γενικευμένη νοοτροπία των μέσων που οδηγεί σε αναχρονιστικές αντιλήψεις και σεξισμό εις βάρος του γυναικείου φύλου. Ένα πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί ο νόμος που αναφέρθηκε.

Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι βασική προϋπόθεση όλων των καλών αλλαγών στην κοινωνία είναι πάντοτε η Παιδεία. Η προβολή στερεοτύπων από τα ΜΜΕ και η αποδοχή τους από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών είναι ένας ατέρμονος κύκλος δράσης και αντίδρασης. Γιατί, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει ή ακούσει στα ΜΜΕ συναφείς απόψεις όχι από επαγγελματίες των μίντια, αλλά από απλούς ανθρώπους που έτυχε να βρεθούν στον δρόμο κάποιου ρεπόρτερ ή που παίρνουν μέρος σε κάποιο reality για νέους.

Άλλωστε όλα τα μέσα ενημέρωσης απαρτίζονται από ανθρώπους. Άνθρωποι προωθούν τα μηνύματα και άνθρωποι τα αποδέχονται. Με μια παιδεία στηριγμένη στις αρχές της ισότητας και της δημοκρατίας, που θα περιλαμβάνει εκπαιδευτικά προγράμματα που θα προάγουν τον περιορισμό των έμφυλων διακρίσεων και των σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα φύλα, την καταπολέμηση του σεξισμού όλων των ειδών και των στερεότυπων αντιλήψεων που διέπουν τους ρόλους και την εικόνα των δύο φύλων, μπορεί να επιτευχθεί μια «πρωτόγνωρη» για τα ελληνικά δεδομένα μεταποίηση της κυρίαρχης νοοτροπίας και στάσης της κοινωνίας.

Βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου. Το άρθρο αποτελεί εκτεταμένη γραπτή εκδοχή της ομιλίας της στη διημερίδα που συνδιοργάνωσαν το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής / Φύλου του ΣΥΡΙΖΑ και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στις 28 και 29 Απριλίου

http://www.avgi.gr/article/10808/8913674/gynaikes-kai-mme-katapolemese-stereotypon-logo-phylou

 

ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΕ. ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου,  στην εφημερίδα Αυγή την 14.01.2018 

Το αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνουμε έχει βάση στην καινοτομία και σε επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας. Συνδέει την έρευνα με την παραγωγή, ενώ διατίθεται για την έρευνα ποσοστό 1% του ΑΕΠ

Της Χαράς Καφαντάρη

Είναι γεγονός ότι η Ε.Ε. βρίσκεται σε κομβικό σταυροδρόμι όσον αφορά την πορεία της. Έχει δυστυχώς απομακρυνθεί από τις θεμελιώδεις αξίες και αρχές της. Τη δημοκρατία, το κοινωνικό κράτος, την πολιτική και οικονομική συνοχή της. Οι ανισότητες έχουν ενταθεί μεταξύ των χωρών της, καθώς και σε κάθε χώρα στο εσωτερικό της. Ο νεοφιλελευθερισμός και οι πολιτικές λιτότητας που κυριαρχούν, ειδικά την εποχή της μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, από το 2009 και μετά, ενέτειναν αυτές τις ανισότητες. Οι ανισότητες στις περιφέρειες του Βορρά και των χωρών του Νότου έδωσαν έδαφος στην Ακροδεξιά και στον ευρωσκεπτικισμό. Το Βrexit γίνεται αφορμή για απόψεις που θέλουν περιορισμό ευρωπαϊκών πόρων για πολιτικές σύγκλισης των κρατών – μελών και σταθεροποίηση μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων. Οι παγκόσμιοι εμπορικοί και οικονομικοί ανταγωνισμοί, ειδικά μετά και την “επιθετική” είσοδο της Κίνας στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα, κάνουν αναγκαία την υιοθέτηση “επιθετικών” πολιτικών σύγκλισης μεταξύ των κρατών – μελών της Ε.Ε.

Η περιφερειακή πολιτική της Ε.Ε. είναι η βασική πολιτική επενδύσεών της. Το 1/3 περίπου του προϋπολογισμού της Ε.Ε. (351,8 δισ.) στοχεύει στις πολιτικές συνοχής για το διάστημα 2014-2020 με στόχο την πολιτική συνοχή. Το μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτήσεων στοχεύει στις αδύναμες χώρες μέσω των αντίστοιχων ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

“Η περιφερειακή πολιτική παρέχει το απαραίτητο επενδυτικό πλαίσιο για την υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνηβιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι πέντε στόχοι της Ε.Ε. για το 2020 είναι:

* Απασχόληση: απασχόληση 75 % των ατόμων ηλικίας 20-64 ετών

* Έρευνα και ανάπτυξη: 3% του ΑΕγχΠ της Ε.Ε. πρέπει να επενδύεται σε έρευνα και ανάπτυξη.

* Κλιματική αλλαγή και ενεργειακή βιωσιμότητα: Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20% από τα επίπεδα του 1990. Εξασφάλιση του 20% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Αύξηση κατά 20% της ενεργειακής απόδοσης.

* Εκπαίδευση: Μείωση των ποσοστών πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου κάτω από 10%.

* Καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού: Μείωση τουλάχιστον κατά 20 εκατομμύρια των ατόμων που βρίσκονται ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Το κάθε κράτος – μέλος έχει υιοθετήσει τους δικούς του εθνικούς στόχους σε αυτούς τους τομείς”.

Όσον αφορά την Ελλάδα:

Με αισιοδοξία ότι το 2018 η χώρα μας θα βγει από τις μνημονιακές συμφωνίες και την επιτροπεία στην οποία βρίσκεται εδώ και επτά χρόνια, ως κύριος στόχος είναι δύο ζητήματα.

Η ανάπτυξη με προσέλκυση επενδύσεων και μέτρα ρύθμισης του χρέους.

Όσον αφορά τις επενδύσεις, αποτελεί βασική προϋπόθεση η αλλαγή του παραγωγικού αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας. Το μοντέλο χρόνων με υπερδανεισμό, με καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας, με εικονική ανάπτυξη σε όφελος των λίγων, ενώ ο παράγων άνθρωπος ήταν υποτιμημένος, μια και η ανεργία θέριεψε στο τέλος του 2014, ήταν γύρω στο 27%, πρέπει να γίνει παρελθόν.

Μιλάμε για ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο -εργαζόμενο, σε όφελος των δυνάμεων της εργασίας και στόχο την κάλυψή τους. Ανάπτυξη που το περιβάλλον είναι σε προτεραιότητα, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη διάσταση της κλιματικής αλλαγής, παγκόσμιο πρόβλημα που η Ε.Ε. έχει ως προτεραιότητα, θέτοντας συγκεκριμένους στόχους και προτείνοντας συγκεκριμένες πολιτικές.

Έχει βάση η αισιοδοξία μας για το μέλλον;

Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει στοιχεία ανάκαμψης.

Δεν είναι μόνο η υπερκάλυψη των στόχων που υπάρχουν λόγω του προγράμματος το οποίο υλοποιείται ως δέσμευση της χώρας. Είναι ότι σταθερά επανερχόμαστε σε συνθήκες κανονικότητας.

Την απάντηση για το πώς πάει η χώρα τη δίνουν οι αγορές. Τα επιτόκια ελληνικών ομολόγων έπεσαν κάτω από το 4% (συνθήκες 2006), γεγονός που δείχνει ότι η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία σταδιακά αποκαθίσταται. Αυτό εκφράζουν και διεθνείς οίκοι, το δε Bloomberg αναφέρει ότι “τα ελληνικά ομόλογα είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές στις αποδόσεις.”

Ζητούμενο, η έξοδος της Ελλάδας από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής με παραπέρα μείωση επιτοκίων δανεισμού και δημιουργία αποθέματος – “μαξιλαριού”, ώστε να έχουμε καθαρή έξοδο στις αγορές.

Χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας είναι η αύξηση των επενδύσεων και η εξωστρέφεια. Έχουμε αύξηση εξαγωγών 8,6% σε ετήσια βάση, οι δε ξένες επενδύσεις στη χώρα μας αγγίζουν τα 4 δισ. το 2017. Το πρώτο δεκάμηνο έχουμε αύξηση του όγκου βιομηχανικής παραγωγής 4,7%. Ο δε Δείκτης Οικονομικού Κλίματος το πρώτο εντεκάμηνο του 2017 είναι ο υψηλότερος της τελευταίας τριετίας, ενώ το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,3% το τρίτο τρίμηνο του 2017.

Είναι σημαντικό ότι οι ιδιωτικοποιήσεις για τις οποίες δεσμεύτηκε η χώρα μας προχωρούν, με τελευταία την επένδυση στο Ελληνικό, καθώς εκδόθηκε το σχετικό Π.Δ., και αφορά μια συμβολική επενδυτική διαδικασία, στέλνοντας γενικότερα μήνυμα στους επενδυτές. Αλλά και οι λεγόμενες άυλες επενδύσεις προχωρούν: αναφέρω το σημαντικό επενδυτικό ενδιαφέρον για την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στον ελλαδικό θαλάσσιο και όχι μόνο χώρο, όπου μεγάλες εταιρείες επενδύουν.

Προτεραιότητα για τη χώρα μας αποτελεί ο τομέας της βιομηχανικής παραγωγής και μεταποίησης. Δίνονται κίνητρα μέσα από τον νέο Αναπτυξιακό Νόμο του 2016, καθώς και από την αξιοποίηση κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Εδώ αναφέρουμε την πρωτιά της Ελλάδας σε απορροφησιμότητα του ΕΣΠΑ 2014-2020, την αξιοποίηση του πακέτου Γιούνγκερ (2η θέση πανευρωπαϊκά) και τα επενδυτικά σχέδια (831 τον αριθμό) που έχουν κατατεθεί στον νέο Αναπτυξιακό Νόμο του 2016 και τα οποία σταδιακά εγκρίνονται. Ο δε νέος Αναπτυξιακός Νόμος δίνει για μεγάλες επενδύσεις, άνω των 20 εκατ. σταθερό φορολογικό καθεστώς. Το θέμα της φορολογίας είναι σοβαρό για έναν υποψήφιο επενδυτή. Όπως σοβαρό ζήτημα είναι και η διαδικασία αδειοδοτήσεων, όπου με τον Νόμο 4442/2016 ισχύει νέο αδειοδοτικό καθεστώς, με απλοποίηση διαδικασιών και περιορισμό της γραφειοκρατίας, παράλληλα όμως με ένταση του ελεγκτικού μηχανισμού. Σημειώνουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν ενταχθεί 20.000 επιχειρήσεις στο νέο σύστημα αδειοδοτήσεων.

Το αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνουμε έχει βάση στην καινοτομία και σε επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας. Συνδέει την έρευνα με την παραγωγή, ενώ διατίθεται για την έρευνα ποσοστό 1% του ΑΕΠ.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας, πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και της Βουλής

 

 

http://www.avgi.gr/article/10811/8646617/ependytike-politike-tes-e-e-kai-ellada

Ατμοσφαιρική ρύπανση, ένα σύγχρονο πρόβλημα

Αναδημοσίευση άρθρου της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, στην Αυγή, την 25.07.2017.

Η επιτυχής αντιμετώπιση των συνεπειών της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ένα σύνθετο πρόβλημα με πολλαπλές προκλήσεις. Χρειάζονται δράσεις και μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε πολλούς τομείς

Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για όλον τον πλανήτη και απειλεί ιδιαίτερα τις μεγαλουπόλεις. Οι αέριοι ρύποι μπορεί να εκπέμπονται είτε από ανθρωπογενείς , είτε από φυσικές αιτίες και μπορεί να είναι πρωτογενείς ρύποι που εκπέμπονται απευθείας ή να δημιουργούνται στην ατμόσφαιρα μετά από χημικές και καταλυτικές αντιδράσεις, ως δευτερογενείς ρύποι. Οι αέριοι έχουν αρνητικές επιδράσεις στη δημόσια υγεία, στα οικοσυστήματα, στον οικιστικό ιστό, αλλά και στο κλίμα. Οι κινήσεις των ανέμων μπορεί ακόμα να μεταφέρουν τους ρύπους σε μεγάλες αποστάσεις, και σε διασυνοριακό επίπεδο, επιδρώντας σε μεγάλες περιοχές. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Χαρά Καφαντάρη: Νέο αναπτυξιακό μοντέλο οικολογικού μετασχηματισμού της οικονομίας και της κοινωνίας

dd0f2fd9-077a-44ec-8fd8-e39548d48fe1
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Αυγή, 15/01/2015

1. Ποιό είναι το πολιτικό κλίμα και τα μηνύματα που παίρνετε στην περιοχή σας και ποιές οι προτεραιότητες που βάζετε ως υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Θα μπορούσα να πω πως η κυρίαρχη αίσθηση που αφήνει η επαφή με τον κόσμο αυτές τις τελευταίες μέρες είναι μια έντονη ελπίδα, χωρίς όμως αυταπάτες. Οι άνθρωποι των γειτονιών της Β’ Αθήνας έχουν βιώσει με τον πιο σκληρό τρόπο τις καταστροφικές, βίαιες συνέπειες της εφαρμογής των μνημονίων τα τελευταία πέντε χρόνια, είναι άνθρωποι που δίνουν καθημερινά τον αγώνα τους για να τα βγάλουν πέρα. Είναι λοιπόν λογικό ο κόσμος να είναι απογοητευμένος και εξοργισμένος. Ταυτόχρονα όμως, είναι ξεκάθαρο από τη συζήτηση μαζί τους πως η εκστρατεία του φόβου της ΝΔ δεν περνάει. Η καταιγίδα χοντροκομμένων ψεμμάτων στην οποία έχει επιδοθεί το επιτελείο του κ. Σαμαρά δεν αγγίζει πλέον τον κόσμο, ο οποίος έχει αντιληφθεί ότι οι μνημονιακές πολιτικές δεν μπορούν να συνεχιστούν σε αυτό τον τόπο. Αντίθετα, από τις πολλές φορές εξαντλητικές (και δικαίως) συζητήσεις, αυτό που αφουγκράζεται κανείς είναι η προσμονή για να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά που λέει, η ελπίδα ότι το πρόγραμμά μας -με τα πρώτα άμεσα μέτρα που περιλαμβάνει- θα είναι η απαρχή για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης και ότι θα αποτελέσει την αφετηρία για να ξανακερδίσει ο καθένας και η καθεμιά τη χαμένη ατομική του Aξιοπρέπεια˙ και όλοι μαζί τη συλλογική μας.

2. Ποια  θα πρέπει  να είναι τα πρώτα μέτρα  και οι πρωτοβουλιες που πρέπει να πάρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Η ελληνική κοινωνία δεν αντιμετωπίζει σήμερα μόνο την πρωτοφανή για περίοδο ειρήνης ανθρωπιστική κρίση, δεν είναι μόνο η ανέχεια και η ανεργία, δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση που την πληγώνουν. Για αυτά στο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτουμε ένα ολοκληρωμένο κυνερνητικό πρόγραμμα με σειρά άμεσων μέτρων, όπως το δωρεάν ρεύμα και τα κουπόνια σίτισης, η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η κατάργηση του μέτρου της εξίσωσης του ΕΦΚ του πετρελαίου θέρμανσης με κίνησης κ.λπ. Το πρόγραμμα αυτό, όπως παρουσιάστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ τον περασμένο Σεπτέμβριο και επικαιροποιήθηκε στην πορεία, αποτελεί για εμάς την πυξίδα των πρώτων ημερών διακυβέρνησης και δεσμευόμαστε για την εφαρμογή του. Δεσμευόμαστε να πάμε τη χώρα μπροστά και όχι απλά να τη γυρίσουμε προ μνημονίου στο 2009, με δημιουργική απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, μέσα από ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο οικολογικού μετασχηματισμού της οικονομίας και της κοινωνίας.

Ταυτόχρονα όμως, στην πατρίδα μας κυριαρχούν η γενικευμένη αίσθηση έλλειψης δικαιοσύνης, η διαφθορά, η αναξιοκρατία, η υπεράσπιση των συμφερόντων των λίγων έναντι των πολλών. Είναι λοιπόν η ώρα, και αυτό θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι στις πρώτες προτεραιότητες της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, να επιστρέψει η δημοκρατία στον τόπο που τη γέννησε, να γίνει για πρώτη φορά μια σοβαρή προσπάθεια πάταξης της διαφθοράς, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών με τη δημόσια και πραγματικά εκσυγχρονισμένη διοίκηση.

3.Κάνετε  αποτίμηση του έργου σας ως  βουλευτής

 Τα τελευταία δυόμιση χρόνια, όσες και όσοι είχαμε τη μεγάλη τιμή να εκπροσωπούμε τον ΣΥΡΙΖΑ στο κοινοβούλιο, δώσαμε ένα δύσκολο μα και ταυτόχρονα όμορφο, ανιδιοτελή αγώνα, για να εξυπηρετήσουμε τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς. Σε αυτό το πλαίσιο, και παρά τις αντιξοότητες καθώς η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να απαξιώσει πλήρως το κοινοβούλιο και τους δημοκρατικούς θεσμούς, προσπάθησα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου να συνεισφέρω, μέσα από τις ΕΕΚΕ ΥΠΕΚΑ και Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη.

Εστίασα τη δραστηριότητά μου σε θέματα σχετικά με τη βίαιη επίθεση που δέχθηκε ο φυσικός πλόυτος της χώρας μας στα μνημονιακά χρόνια, την ατμοσφαιρική ρύπανση και την αιθαλομίχλη που πνίγει τις μεγάλες πόλεις μας, την Κλιματική Αλλαγή που μας απειλεί άμεσα, τη Διαχείριση Απορριμμάτων και το εναλλακτικό ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα, την Προστασία των Ζώων, καθώς τέλος και σε θέματα Πολιτικής Προστασίας και Πυροσβεστικού Σώματος.

Εκπροσώπησα τη χώρα στις τρεις τελευταίες παγκόσμιες Συνδιασκέψεις του ΟΗΕ για το Κλίμα (Ντόχα, Βαρσοβία και Λίμα). Μέσα από πλήθος ερωτήσεων (631 συνολικά, 16η στη σχετική λίστα των ερωτώντων βουλευτών όλων των κομμάτων), αλλά και μέσα από τις υπόλοιπες κοινοβουλετικές διαδικασίες είχα την τιμή –ξαναλέω- να συμβάλω στη διαμόρφωση και την προώθηση των θέσεών μας.

Σε κάθε περίπτωση, ήταν κυρίως ο συλλογικός μας αγώνας που θα μείνει παρακαταθήκη σε όλες και όλους μας και θα αποτελέσει το υπόδειγμα πάνω στο οποίο θα δουλέψουμε αύριο ως κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Καλή μας δύναμη!