ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:Η πορεία προς την Αίγυπτο. Η COP27 στο Σάρμ Ελ Σέιχ

Αναδημοσίευση :https://www.avgi.gr/politiki/430080_i-poreia-pros-tin-aigypto-i-cop27-sto-sarm-el-seih

Μόνο το 2019 πάνω από 40.000 μεγάλες πυρκαγιές κατέκαψαν περισσότερα από 9.000.000 στρέμματα τροπικού δάσους σε περιοχές του Αμαζονίου σε χώρες της Ν. Αμερικής

Η πρώτη πρόταση του μηνύματος του Λούλα, Προέδρου πια της Βραζιλίας, μόλις εκλέχθηκε στο ύπατο αξίωμα της χώρας του, μπορεί να μοιάζει παράταιρη σε ένα άρθρο που προσπαθεί να καταγράψει ορισμένα από τα γεγονότα που θα επικρατήσουν στη Διεθνή Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή. Όμως σκιαγραφεί την αλλαγή πορείας και πολιτικών τόσο της Νότιας Αμερικής όσο και ολόκληρου του κόσμου πάνω στο θέμα της κλιματικής αλλαγής.

Οι δασικές πυρκαγιές, και ιδιαίτερα στα τροπικά δάση, εντάθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Μόνο το 2019 πάνω από 40.000 μεγάλες πυρκαγιές κατέκαψαν περισσότερα από 9.000.000 στρέμματα τροπικού δάσους σε περιοχές του Αμαζονίου σε χώρες της Ν. Αμερικής (Βραζιλία, Βολιβία, Περού και Παραγουάη). Την ίδια εποχή, άλλες 10.000 φωτιές σημειώθηκαν στα δάση της τροπικής Αφρικής, ενώ με την έλευση της άνοιξης στο νότιο ημισφαίριο η Αυστραλία γνώρισε σημαντικές καταστροφές. Φέτος στη Βραζιλία στις 22 Αυγούστου καταγράφηκαν 3.358 πυρκαγιές, που αποτελεί αριθμό ρεκόρ έναρξης πυρκαγιών από το 2007 και είναι αριθμός έναρξης πυρκαγιών τριπλάσιος από «την ημέρα της φωτιάς», όταν το 2019 αγρότες στην πολιτεία Παρά έθεσαν σε εφαρμογή οργανωμένο σχέδιο για το κάψιμο τροπικού δάσους. Δυστυχώς, οι συνέπειες από τέτοιες φυσικές καταστροφές είναι πολύ σημαντικές και έχουν επιπτώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Με εργασία που δημοσιεύεται σε αναγνωρισμένο επιστημονικό περιοδικό, επιστήμονες διαπιστώνουν ότι τελικά τα τροπικά δάση της Βραζιλίας εκπέμπουν περίπου 20% περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα απ’ όσο απορρόφησαν την προηγούμενη δεκαετία.

Η Ε.Ε. στη νέα Δασική Στρατηγική διαπιστώνει ότι «οι ζώνες βλάστησης της Ευρώπης έχουν αρχίσει να μετατοπίζονται προς τα πάνω και βορείως, προκαλώντας τον μετασχηματισμό των δασικών οικοσυστημάτων στις περισσότερες περιοχές. Αυτό σημαίνει ότι πολύ λίγα δάση είτε δεν θα επηρεαστούν σοβαρά από την κλιματική αλλαγή είτε δεν θα απαιτήσουν άμεση διαχειριστική δράση για να μειωθεί η τρωτότητά τους στην κλιματική αλλαγή. Η ετήσια έκθεση της Ε.Ε. εκφράζει την ανησυχία της και επισημαίνει ότι η «κλιματική αλλαγή εξακολούθησε να επηρεάζει τη διάρκεια και την ένταση του κινδύνου πυρκαγιών στην Ευρώπη». Η κλιματική αλλαγή, βέβαια, δεν σταματά μόνο στον κίνδυνο της αύξησης, του πλήθους και της σφoδρότητας των δασικών πυρκαγιών, αλλά καλύπτει μεγάλο πλήθος θεμάτων.

O γ.γ. του ΟΗΕ σε μια δραματική προειδοποίηση από το βήμα της COP27 τονίζει ότι οι προσπάθειες της παγκόσμιας κοινότητας έχουν «εκτροχιαστεί» και πρέπει να επανέλθουν σε κανονική τροχιά. Τρία είναι τα βασικά θέματα, για τα οποία πρέπει να δοθούν απαντήσεις.

* Η εξασφάλιση της χρηματοδότησης των χωρών που πλήττονται περισσότερο από την κλιματική αλλαγή.

* Η διασφάλιση της διατροφικής ασφάλειας.

* Η μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων και ιδιαίτερα του μεθανίου, και μάλιστα του ενεργειακού τομέα, κατά 30% μέχρι το 2030.

Η παρούσα COP27 είναι καθοριστική για το μέλλον του πλανήτη και, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο γ.γ. του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες, «απαιτείται αλληλεγγύη για το κλίμα ή συμφωνία ομαδικής αυτοκτονίας…».

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής Δυτικής Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αντιπρ. Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, εκπρόσωπος της Βουλής στην COP27 και αν. τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας

Χ. Καφαντάρη: Η Αριστερά μπροστά στις νέες παγκόσμιες προκλήσεις

Aναδημοσίευση από: https://www.avgi.gr/politiki/414733_i-aristera-mprosta-stis-nees-pagkosmies-prokliseis

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. πρέπει να πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία ενός πλατιού λαϊκού μετώπου, με συνεργασίες όλου του προοδευτικού – δημοκρατικού φάσματος
Σήμερα ζούμε σε ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο, αφού η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τάραξε τα νερά, με τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται, ενώ διαφαίνεται η δημιουργία κλίματος επιστροφής στο παρελθόν, ξανά, με όρους «ψυχρού πολέμου».

Στη νέα αυτή εποχή, η Ευρώπη, κύρια, αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος βρίσκεται στη δίνη πολλαπλής κρίσης. Ενεργειακή, διατροφική, υγειονομική, κλιματική, αλλά και κοινωνική, είναι μερικές πτυχές της σημερινής παγκόσμιας κρίσης. Βεβαιότητες και δεδομένα χρόνων καταρρίπτονται, η ανασφάλεια επιτείνεται, ενώ παράλληλα μεγαλώνουν οι ανισότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Όλο το προηγούμενο χρονικό επικράτησαν νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, αντιεπιστημονικές θεωρίες και συντηρητικές απόψεις. Κύριες αξίες της πλέον είναι η οχύρωση στο παρελθόν, η στροφή στον απομονωτισμό και τον νεοσυντηρητισμό. Η σαφής υποχώρηση της παγκόσμιας τάξης βρήκε τον κόσμο απροετοίμαστο για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η συνεχιζόμενη απειλή της κλιματικής κρίσης και των συνεπειών της εμφανίζεται σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η απώλεια της Βιοποικιλότητας, συνέπεια της ανθρώπινης δραστηριότητας και της κλιματικής κρίσης, έχει σε πολλές περιπτώσεις απρόβλεπτες συνέπειες, όπως την εμφάνιση «ζωονόσων» που, μαζί με τα οξυμένα προβλήματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, προκαλούν αύξηση πρόωρων θανάτων παγκόσμια.

Αντεπίθεση του κεφαλαίου

Η έξοδος από την περίοδο των σκληρών λοκντάουν έφερε σαν συνέπεια, κατ΄ αρχήν, την αντεπίθεση του κεφαλαίου ώστε να ανακτήσει σε όσον το δυνατόν συντομότερο χρόνο τα χαμένα κέρδη, την απορρόφηση κρίσιμων δομών της οικονομίας και ακραίες κερδοσκοπικές κινήσεις. Οι κινήσεις αντιμετώπισης της νέα κατάστασης, δυστυχώς, μέχρι σήμερα, δεν έχουν φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα, αφού δεν έγινε δυνατό να απαλύνουν ούτε την ακρίβεια ούτε τη διατροφική ανασφάλεια που εμφανίζεται σταδιακά.

Η μετά την Covid εποχή, η εποχή της πολλαπλούς κρίσης, βάζει καινούργιες ανάγκες και απαιτήσεις. Απαιτεί μια νέου τύπου ανάπτυξη, στο πλαίσιο μιας «πράσινης ανάκαμψης από την κρίση», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε ο γ.γ. του ΟΗΕ. Μια ανάπτυξη, όμως, που να καλύπτει τις κοινωνικές ανάγκες στο ακέραιο. Εδώ, η Αριστερά έχει να παίξει σημαντικό ρόλο.

Η Αριστερά, ανέκαθεν, ήταν συνυφασμένη και ζυμωμένη με τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, τις φιλειρηνικές πολιτικές και την πρόοδο. Είναι λοιπόν ανάγκη να ξαναβρεί τον ορθό βηματισμό της, μακριά από αστικές ευγένειες και λύσεις, και να ηγηθεί στην νέα προσπάθεια για την ανάταξη της ανθρωπότητας και των κοινωνιών.

Η διεθνής Αριστερά πρέπει να αδράξει την ευκαιρία και το κάλεσμα της εποχής και να ηγηθεί της προσπάθειας για πάταξη της κοινωνικής αδικίας, της πείνας και της φτώχειας. Να αντιταχθεί στην επανάκαμψη φασιστικών πολιτικών και την επιβολή ναζιστιστικών πρακτικών. Μακριά από διαχωριστικά συνθήματα και αποκλεισμούς, να αγωνιστεί για την πρόοδο, την ειρήνη και ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ριζοσπαστικές προτάσεις

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Η Αριστερά ενωμένη, χωρίς ομφαλοσκοπήσεις και την αναμονή κανενός Μεσσία, να χαράξει τον δρόμο προς το μέλλον. Με ένα ρηξικέλευθο πρόγραμμα ριζοσπαστικών προτάσεων που θα καλύπτει τις ανάγκες των πολλών, προσφέροντας ίσες ευκαιρίες σε όλους και ένα μοντέλο ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού της χώρας. Θα πρέπει να υπενθυμιστεί όμως ότι οι νέες συγκυρίες και οι πραγματικές συνθήκες επιβάλλουν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, με αλλαγή τόσο των καταναλωτικών συνηθειών όσο και των αναπτυξιακών συνθηκών. Η ανάγκη αυτή καθίσταται, καθημερινά, όλο και πιο επιτακτική. Το μοντέλο αυτό, παίρνοντας την διεθνή εμπειρία, θα πρέπει να είναι βασισμένο στη διεθνή συνεργασία, τις παγκόσμιες αλλά και εγχώριες συναινέσεις και συνεργασίες, πάντοτε στον μακρύ δρόμο της κατανόησης, της φιλίας και της ειρήνης, με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Αλλιώς, το μέλλον για όλους προβλέπεται καταστροφικό.

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. να παίξει τέτοιο ρόλο; Και βέβαια μπορεί. Με τη δημιουργία ενός πλατιού λαϊκού μετώπου, με συνεργασίες όλου του προοδευτικού – δημοκρατικού φάσματος, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Μια διεθνής και πανευρωπαϊκή τάση, που βρίσκει ανταπόκριση σε πολλές χώρες. Χωρίς προκαταλήψεις, ιδεολογικές καθαρότητες (του παλιού καιρού), χωρίς την ιδιοκτησία της «μοναδικής αλήθειας». Αλλά με γνώμονα τις ανάγκες των πολλών, την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη νέα «Πράσινη Επανάσταση», που αποτελεί παγκόσμια ανάγκη, την εποχή της κλιματικής κρίσης.