ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη από το https://pitsounicity.gr/

 

29664114_1481631618612342_1096755187_n

Στη νέα μεταμνημονιακή περίοδο που διανύουμε, σταθερά και σταδιακά αποκαθίστανται οι αδικίες και οι σκληρές συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, επίκεντρο πάντα είναι ο Άνθρωπος και οι ανάγκες του. Οι ανάγκες του για αξιοπρεπή εργασία, για δικαίωμα στην Υγεία, την Παιδεία, για μια αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής, για ένα νέο Μοντέλο Δίκαιης Ανάπτυξης στις σύγχρονες παγκόσμιες συνθήκες. Την οκταετία της κρίσης που περάσαμε βρήκαν έδαφος και καλλιεργήθηκαν ακραίες, λαϊκίστικες ακόμη και φασιστικές απόψεις. Τα κόμματα εξουσίας της εποχής, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που κυβέρνησαν επί δεκαετίες, έφεραν τη χώρα στα μνημόνια και στο χείλος της χρεοκοπίας, καταστρέφοντας την παραγωγική της βάση.

Κατακρεούργησαν τα εργατικά δικαιώματα, μείωσαν σε μια νύκτα πάνω από 40% τις συντάξεις, μείωσαν τους μισθούς, εισήγαγαν τον ρατσιστικό υποκατώτατο μισθό, έκλεισαν δομές υγείας, άφησαν ανασφάλιστους και έξω από το σύστημα υγείας 2,2 εκατομμύρια πολίτες, απόλυσαν καθηγητές ΕΠΑΛ, δημοτικούς αστυνομικούς και σχολικούς φύλακες, εξαφάνισαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων με το PCI, εκτόξευσαν την ανεργία στο 27%… ‘Έκαναν ότι ήταν δυνατό για να γονατίσουν την χώρα μας και να μην ξανασηκώσει κεφάλι! Προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελούν η αποκατάσταση του εργασιακού τοπίου, η μείωση της ανεργίας και η αντιμετώπιση της φτώχειας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αδράνεια και σιωπή στην έμφυλη βία σημαίνει ευθύνη και συνενοχή

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη.

Πηγή: http://www.opalmos.gr

https://www.opalmos.gr/2015-02-15-10-46-34/diadimotika/9384-xara-kafantari-adraneia-kai-siopi-stin-emfyli-via-simainei-efthyni-kai-synenoxi

ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Τους τελευταίους δύο μήνες, παρακολουθούμε συγκλονισμένοι ακόμη τις εξελίξεις μετά τις στυγερές δολοφονίες των δύο γυναικών, της Ελένης και της Αγγελικής. Πρόκειται για εγκλήματα, καθώς αποτελούν εκδηλώσεις ακραίας έμφυλης βίας. Οι δολοφόνοι της Ελένης δεν ήθελαν να δεχτούν το «όχι» της απέναντι στις σεξουαλικές τους διαθέσεις και ο πατέρας της Αγγελικής σκότωσε το παιδί του επειδή δεν ενέκρινε τον σύντροφό της. Αυτές οι νέες γυναίκες χάθηκαν επειδή οι επιλογές τους δεν ήταν αρεστές σε κάποιους, επειδή θέλησαν να ορίσουν οι ίδιες τις επιλογές και τις ζωές τους.  Επέλεξαν να προβάλλουν το δικαίωμα του αυτεξούσιου της ύπαρξης τους απέναντι στην πατριαρχία και το μισογυνισμό.

Η έμφυλη βία έχει πολλές μορφές: σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική, λεκτική κλπ. Η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο που μας αφορά όλους. Δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται προσωπική υπόθεση του θύματος. Και φυσικά, δεν πρέπει επ’ ουδενί να γίνεται λόγος για «μεμονωμένα περιστατικά» ενδοοικογενειακής βίας. Είναι ένα ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία και η εξάλειψή του θα έχει μεγάλο αντίκτυπο σε πολλές πτυχές της  κοινωνικής ζωής. Από την καθημερινότητα των οικογενειών μέχρι την πολιτική. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ένα παράθυρο στο μέλλον

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη, από την εφημερίδα ΑΥΓΗ, που δημοσιεύτηκε σήμερα, Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ένα παράθυρο στο μέλλον

Τις μέρες που διανύουμε ο αέρας είναι γεμάτος με πυκνές πολιτικές εξελίξεις. Όλοι ασχολούνται με το αν υπουργοί παραιτούνται ή δεν παραιτούνται ή  κόμματα διαλύονται ή δεν διαλύονται.  Όλα με επίκεντρο την επικύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, μιας συμφωνίας που επιχειρεί να δώσει την καλύτερη δυνατή λύση σε ένα από τα χρονίζοντα εθνικά θέματα της χώρας μας. Ωστόσο, όλες οι συντηρητικές και φοβικές πολιτικές δυνάμεις συστρατεύτηκαν ενάντια σε αυτό το σύμφωνο.

Όλα τα χρόνια που πέρασαν, οι ελληνικές κυβερνήσεις, μέσω της αδιαφορίας και της αδράνειας, δεν εφάρμοζαν πολιτικές με αποτέλεσμα τα γεγονότα να τις ξεπερνούν. Έτσι, φτάσαμε, παρά τα όποια κροκοδείλια δάκρυα, οι βόρειοι γείτονες μας να αναγνωρίζονται ως «Μακεδονία» από 140 χώρες και από όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Για να μην αναφερθούμε στο διαδίκτυο, όπου όλοι οι ιστότοποι έχουν μια ένδειξη  και αυτή δεν είναι «ΠΓΔΜ». Δυστυχώς, η έλλειψη ορθών πολιτικών αναλύσεων, η παντελής απουσία ανάληψης πολιτικής δράσης και η επιλογή της μη λύσης οδηγούν στη δημιουργία τετελεσμένων.  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Την 21η Αυγούστου ξηµερώνει µια άλλη, καλύτερη ηµέρα για την πατρίδα

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Το ΧΩΝΙ», σήμερα, 19.08.2018.

«Την 21η Αυγούστου η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Από το γκρίζο τοπίο των Μνημονίων, από την αυστηρή επιτροπεία των δανειστών και τις πολιτικές λιτότητας χωρίς προοπτική, θα μπορούμε πλέον να ανασαίνουμε πιο ελεύθερα, να σχεδιάζουμε το Μέλλον μας σε καινούρια βάση, με πρώτο στόχο την ευημερία του ελληνικού λαού.

Ο ελληνικός λαός υπέφερε πολλά αυτά τα χρόνια. Βεβαιότητες χρόνων, ειδικά στον τομέα της εργασίας, της ασφάλισης, της ποιότητας ζωής κατέρρευσαν, με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας. Η χώρα την περίοδο 2010-2015 έχασε το 25% του παραγόμενου πλούτου της (ΑΕΠ), με ότι αυτό συνεπάγεται. Όταν το Σεπτέμβρη του 2015 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, έχοντας πει την Αλήθεια στον ελληνικό λαό για τις δυσκολίες, δεσμεύτηκε να βγάλει τη χώρα από τις μνημονιακές πολιτικές, με την Κοινωνία όρθια, εφαρμόζοντας ένα παράλληλο πρόγραμμα στήριξης. Πέρασαν τρία χρόνια και πλέον η κοινωνία όρθια, μπορεί να ελπίζει, να σχεδιάζει για το καλύτερο. Από το Σεπτέμβρη του 2019 δεν θα ζούμε βέβαια σε ένα Παράδεισο. Οι δεσμεύσεις της χώρας μας και ότι έχουμε υπογράψει ισχύουν. Αυτό που αλλάζει είναι ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική και οι όποιες κινήσεις της Κυβέρνησης δεν θα είναι υπό την ασφυκτική και απόλυτη έγκριση των δανειστών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η θρασύτητα είναι η «Μάσκα» του Φόβου…

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη από την Εφημερίδα «Νέα Σελίδα» της 10ης Ιουνίου 2018. 

 

Η θρασύτητα είναι η «Μάσκα» του Φόβου…

Μια χώρα, η Ελλάδα, στα όρια της χρεοκοπίας και κατάρρευσης το 2015 κατάφερε αργά και βασανιστικά μέσα σε τρία χρόνια, να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Μέσα σε ένα δύσκολο Μνημονιακό περιβάλλον, για τους πολλούς, κατάφερε να ανακτήσει σταδιακά την αξιοπιστία της, η Κοινωνία να αναπνεύσει, ενώ η οικονομία της να βρίσκεται σε τροχιά ανάκαμψης. Η αναβάθμιση της χώρας και γεωπολιτικά, αναγνωρίζεται πλέον και από ξένους αξιωματούχους, ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος της στα τεκταινόμενα της ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία βρίσκεται πλέον σε κρίσιμο σταυροδρόμι, με την ακροδεξιά να ενισχύεται και τις πολιτικές δυνάμεις και σχηματισμούς να αναδιατάσσονται. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου