Η Χαρά Καφαντάρη στο «Βουλής Βήμα»: Πολιτική Προστασία και Κλιματική Αλλαγή

Η Χαρά Καφαντάρη, Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Β’ Αθήνας και Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, στο Κανάλι της Βουλής και στην εκπομπή «Βουλής Βήμα» με την Αλεξία Κουλούρη, σε μία συζήτηση με θέμα την κλιματική αλλαγή και τις πολιτικές αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, με αφορμή την παρουσίαση της πρότασης αναβάθμισης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας «rescEU» από τον Ευρωπαίο Επίτροπο Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Δια­χείρισης Κρίσεων, Χρήστο Στυλιανίδη, στα μέλη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Δη­μόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Παραγωγής και Εμπορίου. (20.12.2018)

Advertisements

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, και τώρα τι κάνουμε;

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη από την εφημερίδα «Νέα Σελίδα», Κυριακή, 09/12/2018.

Άρχισε στo Kατοβίτσε της Πολωνίας την 2α Δεκεμβρίου η 24η διακυβερνητική συνδιάσκεψη για το κλίμα (COP 24). Μια κρίσιμη συνάντηση της διεθνούς κοινότητας, που στόχο έχει να θέσει σε τροχιά υλοποίησης τη Συμφωνία του Παρισιού.

Η Συμφωνία του Παρισιού το Δεκέμβρη του 2015 είναι ένα θετικό βήμα διεθνούς συνεργασίας στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής. Η δέσμευση που προέκυψε από τη διεθνή κοινότητα για πολιτικές αποτροπής της αύξησης της θερμοκρασίας, πέραν των 2 βαθμών στο τέλος του αιώνα και εάν είναι δυνατόν 1,5 βαθμών, απαιτεί δραστικές πολιτικές σε πολλά επίπεδα.

Η διεθνής επιστημονική κοινότητα, διεθνείς οργανισμοί, η Διακυβερνητική Επιτροπή για το κλίμα του ΟΗΕ (IPCC), εδώ και χρόνια προειδοποιούν για την αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη και την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων. Οι ειδικοί επιστήμονες, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός, «χτυπούν καμπανάκι» διαπιστώνοντας ότι το 2017 ήταν από τα θερμότερα έτη, ενώ εκτιμούν ότι το 2018 θα σημειωθούν θερμοκρασίες ρεκόρ, που δεν έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα. Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου αυξάνουν, το διοξείδιο του άνθρακα κυμαίνεται γύρω στα 405,5 μέρη ανά εκ., την ίδια δε ανοδική πορεία ακολουθούν και τα οξείδια του αζώτου και το μεθάνιο, βασικά αέρια του θερμοκηπίου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Να μην περιορίζεται η τουριστική ανάπτυξη της χώρας μας στο «ήλιο, θάλασσα κι ένα ουζάκι»

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου με θέμα ημερήσιας διάταξης: σ/ν Υπουργείου Τουρισμού «Θεματικός Τουρισμός – ειδικές μορφές τουρισμού – ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου στον τομέα του τουρισμού και της τουριστικής εκπαίδευσης – στήριξη τουριστικής επιχειρηματικότητας και άλλες διατάξεις» (4.12.2018)

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Καταρχάς, είναι πάρα πολύ σημαντικό να πούμε ότι ο ελληνικός τουρισμός στήριξε πραγματικά τη χώρα και την πατρίδα μας αυτά τα 8 χρόνια της κρίσης. Στην προσπάθεια που κάναμε να βγει η χώρα μας από αυτή τη μνημονιακή λαίλαπα, προσέφερε πολλά στην εθνική οικονομία. Εάν δούμε και συγκεκριμένα στοιχεία, δηλαδή ότι το 2017 η συνεισφορά του ήταν περίπου στο 20% του Α.Ε.Π., επιβεβαιώνονται αυτά τα οποία είπα.

Το ζήτημα, όμως, είναι η τουριστική ανάπτυξη της χώρας μας να έχει τέτοιο χαρακτήρα ώστε να μη περιορίζεται σε «ήλιο, θάλασσα κι ένα ουζάκι», να το πω έτσι, αλλά να επεκταθεί όλο το χρόνο, με ποικίλες μορφές, διότι η επέκταση της τουριστικής περιόδου είναι κάτι πολύ σημαντικό και, εάν θέλετε, επειδή όλα γενικότερα είναι εύθραυστα, το να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις για τουρισμό 365 ημέρες το χρόνο είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Σ’ αυτή την προσπάθεια έχει βασική θέση και η ανάπτυξη του θεματικού τουρισμού. Έχουμε ένα νομοσχέδιο, αυτή τη στιγμή, το οποίο εισάγει κάποιες έννοιες και κάποιους ορισμούς, εγώ θα έλεγα, δεν θεσμοθετεί, γιατί χρειάζονται και άλλες διαδικασίες και Υπουργικές Αποφάσεις κ.λπ., υπάρχει συναρμοδιότητα κι αυτό είναι, εάν θέλετε, και το πιο χαρακτηριστικό του τουρισμού, δεν νομίζω ότι μόνο του το Υπουργείο Τουρισμού μπορεί να προχωρήσει σε κάτι εάν δεν έρθει σε επαφή με πολλά Υπουργεία, όπως και τα θέματα που αναφέρθηκαν πριν από τον συνάδελφο στον αγροτουρισμό κ.λπ., είτε άλλα ζητήματα με το Υπουργείο Ανάπτυξης, το Υπουργείο Πολιτισμού, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Υγείας, δηλαδή πάντα υπάρχει συναρμοδιότητα.

Έχουν γίνει, λοιπόν, πολλές προσπάθειες και θα έλεγα, εάν θέλετε να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, και επενδύσεις. Επειδή κάποιοι ρωτούν τι επενδύσεις έχουν γίνει, έχουν γίνει πολλές επενδύσεις στον τουριστικό τομέα, σε μεγάλα ξενοδοχεία, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά γενικότερα και στην Περιφέρεια.

Πάντα, όμως, ο νους μας πρέπει να είναι – και από εδώ και πέρα πρέπει να το δούμε και σ’ αυτό βοηθάει και το θέμα της ανάπτυξης του θεματικού τουρισμού – το περιβάλλον, η φύση και η επιβάρυνση που γίνεται τοπικά. Γι’ αυτό λέμε ότι και για ανάπτυξη αποκεντρωμένων και θεματικών μορφών τουρισμού και όχι φαραωνικά έργα, είναι σ’ αυτή την κατεύθυνση ώστε να είναι συμβατά και με την ιστορία μας, με το περιβάλλον μας, με την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Έρχομαι τώρα συγκεκριμένα στο άρθρο 4, όπου δίνει κάποιους ορισμούς, εγώ έτσι θα το έλεγα, γιατί είπαμε χρειάζονται και άλλες ενέργειες για να υλοποιηθούν αυτά. Εκεί, στον τουρισμό υπαίθρου, χαίρομαι πολύ που άκουσα από πολλούς συναδέλφους και όχι μόνο από το κόμμα στο οποίο είμαι εγώ για το θέμα του γεωτουρισμού ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό και θα ήθελα πάνω σε αυτό να πω μερικά πράγματα. Καταρχάς υπάρχει το Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO και η Ελλάδα είναι μία από τις πρωτοπόρες χώρες στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων, τα οποία, πλέον, εντάσσονται, από τον Νοέμβριο του 2015, κάτω από την αιγίδα της UNESCO. Πρέπει να πούμε όμως, ότι στο δίκτυο των γεωπάρκων, έχουν αναγνωριστεί 4 στη χώρα μας: της Λέσβου, του Ψηλορείτη, του Χελμού – Βουραϊκού –  Βίκου – Αώου και της Σητείας.

Είναι μια διαδικασία, που θα έλεγα ότι έχει προχωρήσει από το 2016 και εγώ προσωπικά έχω καταθέσει σχετικά δύο ερωτήσεις, για την ανάπτυξη και την ανάδειξη των γεωτόπων. Στη χώρα μας έχουμε μάθει να προστατεύουμε, ως πολιτιστική κληρονομιά, τις αρχαιότητες, αλλά εξίσου σημαντική κληρονομιά είναι και η γεωλογική και η παλαιοντολογική κληρονομιά. Όπως έλεγε ο Αϊνστάιν, «περιβάλλον είναι ό,τι δεν είμαι εγώ» και όταν λέμε περιβάλλον, δεν εννοούμε μόνο το βιοτικό, δηλαδή την προστασία της βιοποικιλότητας κ.λπ., αλλά και το αβιοτικό. Εκεί εντάσσεται και το θέμα των γεωτόπων, των γεωπάρκων κ.λπ..

Μετά από δύο χρόνια, εδώ και δεκαπέντε μέρες, κάτω από σχετική πίεση, έχει συσταθεί μια Επιτροπή στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, για να εξετάσει τα ζητήματα των γεωτόπων και της γεωλογικής μας κληρονομιάς. Η Υπουργός θα γνωρίζει, ότι σε αυτή την Επιτροπή συμμετέχει και ένας Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Τουρισμού. Θα έλεγα, λοιπόν, αφού φαίνεται και από τις τοποθετήσεις και επειδή πιστεύω, κυρία Υπουργέ, ότι θα έχετε και εσείς το ίδιο ενδιαφέρον, ότι καλό είναι το Υπουργείο Τουρισμού να πιέσει στο βαθμό που μπορεί. Επίσης, μπορούμε ως Επιτροπή, άκουσα μια ανάλογη πρόταση από συνάδελφο άλλου κόμματος, να καταθέσουμε συγκεκριμένη πρόταση για την ανάδειξη του γεωτουρισμού, που επισημαίνω ότι δεν είναι θέμα μόνο του Υπουργείου Τουρισμού, αλλά είναι συναρμοδιότητα πολλών Υπουργείων.

Είναι ένα θέμα που μπορούμε να αναδείξουμε και θέλω να αναφέρω το επιτυχημένο παράδειγμα του γεωπάρκου στη Λέσβο, που έχει αγροτουρισμό, πολιτισμό, εκπαίδευση, που συνδυάζει τα πάντα. Άρα, θα πρότεινα να γίνει από την πλευρά σας μια προσπάθεια ανάδειξης της σημασίας του γεωτουρισμού, σε συνεργασία με άλλα Υπουργεία, γιατί όπως προείπα το Υπουργείο Τουρισμού πάντα συνεννοείται και με άλλα Υπουργεία, γιατί ο τουρισμός είναι κάτι, που αφορά πολλές πτυχές της εθνικής οικονομίας και γι’ αυτό ασχολούνται πολλά Υπουργεία.

Θα κλείσω λέγοντας, ότι στον τουρισμό δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται θέσεις εργασίας, δεν είναι μόνο οι επενδύσεις που έχουν γίνει τα τελευταία τρία – τέσσερα χρόνια. Δεν μπορώ να μην ξαναπώ, ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα στον εργασιακό έλεγχο από το ΣΕΠΕ, δηλαδή από την Επιθεώρηση Εργασίας, αναφορικά με τις δύσκολες εργασιακές συνθήκες που βιούν οι εργαζόμενοι ξενοδοχοϋπάλληλοι. Επίσης, θα δουν σημαντική αύξηση, με την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων, που έγινε από τον Αύγουστο του 2018. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι αφορά πάνω από εκατό χιλιάδες εργαζόμενους στο χώρο του τουρισμού και η διαδικασία αυτή συνεχίζεται.

 

Δενδροφύτευση στο Πάρκο Τρίτση παρουσία Χ. Καφαντάρη

Η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β Αθηνας Χαρά Καφαντάρη παραβρέθηκε σήμερα στη δενδροφύτευση που πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Τρίτσης .

 

 Η δενδροφύτευση πραγματοποιήθηκε  από τον Φορέα του Πάρκου, παρών στη δενδροφύτευση και ο Πρόεδρος του Φορέα  καθηγητής κ. Πολύζος, τους φίλους του Πάρκου, αυτοδιοικητικές κινήσεις των όμορων Δήμων και πολίτες της περιοχής.

Αισθητή είναι πλέον η αναβάθμιση του Πάρκου μετά τη δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης επί υπουργείας Πάνου Σκουρλέτη, έχοντας πλέον εξασφαλίσει σταθερή ετήσια χρηματοδότηση.Τα προβλήματα εγκατάληψης χρόνων, σιγά -σιγά επιλύονται, το Πάρκο αποκτά ζωή, δραστηριότητες πολιτιστικές, περιβαλλοντικές και μια -μια οι “παρανομίες” αποκαθίστανται.

Σημαντική είναι η συνεισφορά των κινημάτων πολιτών της περιοχής στις νέες δραστηριότητες του Πάρκου και την ουσιαστική αναβάθμισή του.

Το Πάρκο Τρίτσης αποτελεί “ανάσα ζωής” για την πολύπαθη περιβαλλοντικά Δυτική Αθήνα, καθώς αποτελεί το μεγαλύτερο πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των Βαλκανίων  και η περαιτέρω αξιοποίησή του θα  προσφέρει πολλά ,σε πολλούς τομείς , όχι μόνο τοπικά, αλλά συνολικά στο λεκανοπέδιο Αττικής ,καθώς αποτελεί  υπερτοπικό πόλο αναψυχής.

https://left.gr/news/dendrofyteysi-sto-parko-tritsi-paroysia-h-kafantari

Ο δημόσιος χαρακτήρας του νερού πρέπει να προστατεύεται από το Σύνταγμα

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, κατά την συνεδρίαση της Υποεπιτροπή Υδατικών Πόρων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος με θέμα ημερήσιας διάταξης: Προγραμματισμός των εργασιών της Υποεπιτροπής. (29.11.2018)

Πάρκο Α. Τρίτσης, ανάσα αναπνοής στην πολύπαθη περιβαλλοντικά Δυτική Αθήνα

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, κατά την συνεδρίαση της Eιδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος, (08.11.2018) με θέμα ημερήσιας διάταξης: Μητροπολιτικό Πάρκο Περιβαλλοντικών και Eκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων και Ανάπτυξης Κοινωνικής Οικονομίας «Αντώνης Τρίτσης» – Ενημέρωση από τον Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου

 

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Καταρχάς, να ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο και τους εκπροσώπους του Φορέα, για την ενημέρωση που μας έκαναν. Επειδή το θέμα του Πάρκου Τρίτση, της αξιοποίησης του, της αναζωογόνησης του και της λειτουργίας του όπως πρέπει να λειτουργεί ένα περιβαλλοντικό πάρκο, ένα πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και, μάλιστα, το μεγαλύτερο των Βαλκανίων, όπως είναι το Αντώνης Τρίτσης το παρακολουθώ από το 2012 που τυχαίνει να βρίσκομαι στη Βουλή, θα έλεγα ότι πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια και στο Φορέα Διαχείρισης και σε αυτά τα οποία κατόρθωσαν σ’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα να κάνουν.

Μετά από πολλά χρόνια εγκατάλειψης με Κοινή Υπουργική Απόφαση του τότε Υπουργού, κ. Σκουρλέτη, και συναρμόδιων Υπουργών, στις 10/3/2017 μπήκε ένα τέλος στο μαρασμό και την υποβάθμιση του Πάρκου. Όπως αναφέρθηκε, υπάρχει μηνιαία πρόσοδος στο Φορέα Διαχείρισης 58.000 € και μέσα στις δύσκολες δημοσιονομικά συνθήκες που βιώσαμε – γιατί τώρα βρισκόμαστε σε μια καινούργια φάση της οικονομίας –  αυτό που έγινε ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

Με σχετική Τροπολογία τον Σεπτέμβριο του 2014 δόθηκε στον ΑΣΔΑ η διαχείριση, και όλα όσα έγιναν τα ανέφερε πριν ο κ. Τσιρώνης – δεν θα τα επαναλάβω. Δεν προβλεπόταν κάποια συγκεκριμένη σταθερή χρηματοδότηση. Οφείλουμε, λοιπόν, να αναγνωρίσουμε ότι έχει γίνει ένα σοβαρό βήμα.

Μάλιστα, ο Φορέας, εκτός από το συγκρότημα των στάβλων ή το  Κέντρο Περιβάλλοντος και Επιστημών, την Κιβωτό των Σπόρων, αξιοποίησε και το εκκλησάκι του Αγίου Παύλου – νομίζω δεν το αναφέρατε, αλλά έχει και αυτό τη σημασία του. Είναι ένα βυζαντινό μνημείο. Επιδιορθώθηκε. Γίνονται και λειτουργίες. Με το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων υπάρχει μνημόνιο συνεργασίας για την προώθηση και την προβολή του Πάρκου και την περιβαλλοντική ενημέρωση του κόσμου. Και υπάρχουν και πάρα πολλά, τα οποία, από δω και πέρα, μπορούν, πραγματικά, να γίνουν.

Καταρχάς, θα έλεγα ότι η σημασία του Πάρκου Τρίτση είναι σημαντική, ειδικά για την πολύπαθη δυτική Αθήνα, μια περιοχή της Πρωτεύουσας που περιβαλλοντικά είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένη. Επιβάλλεται η σωστή αξιοποίηση, η ανάδειξη της μεγάλης αυτής έκτασης του Πάρκου Τρίτση, που είναι γύρω στα 1000 στρέμματα. Και εδώ θα προσθέσω ότι ήταν παραπάνω, αλλά οι πολιτικές των Κυβερνήσεων το τεμαχίζανε και το κάνανε –δεν ξέρω – μπορεί και super market και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο στην περιοχή! Επειδή αναφερθήκατε στα 1400 στρέμματα. Τώρα έχουμε περίπου τα 1000.

Λοιπόν, θα έλεγα ότι μέσα σε αυτά τα 3-3,5 χρόνια, κοινοβουλευτικά είχαμε παρέμβει.

Θα ήθελα να πω και για το θέμα του μετρό στο Πάρκο Τρίτση, για το οποίο με ένα Συνάδελφο είχαμε καταθέσει ερώτηση. Επειδή έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτό, δεσμεύθηκε ο Υπουργός και το αρμόδιο Υπουργείο Υποδομών, ότι μέσα στη γραμμή 4 προβλέπεται και στάση στο Πάρκο. Και είναι σημαντικό, διότι τέτοια μεγάλα πάρκα έχουν και υπέρ τοπική σημασία συνολικά για το λεκανοπέδιο και για όλα αυτά τα οποία ανέφεραν στην αρχή και οι καθηγητές και σε σχέση με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και τοπικά στο μικρο-κλίμα.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να θέσω κι ένα ερώτημα. Άλλη μια επίκαιρη ερώτηση, που είχα κάνει στον Υπουργό, κ. Γαβρόγλου, για το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, που είναι και πρόταση του «Πάρκου» και είχε δεσμευθεί ότι θα λειτουργήσει. Σε ποια φάση βρίσκεται το συγκεκριμένο; Διότι, είναι πολύ σημαντικό και αυτό.

Επίσης, ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι σημαντικός. Το «Πάρκο» δέχεται πολλές πιέσεις σήμερα. Δέχεται πιέσεις και από κομμάτι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αναφέρομαι και στο Δήμο Ιλίου. Ενώ προβλεπόταν θέση στο Δ.Σ. του Φορέα και ο άλλος όμορος Δήμος, των Αγίων Αναργύρων, συμμετέχει, ο Δήμος Ιλίου δεν συμμετέχει στο Δ.Σ. Από την άλλη μεριά, τώρα προβάλλει κάποιες αξιώσεις και είναι κάποια ζητήματα που πρέπει να δούμε, όπως αναφέρθηκαν π.χ. εγκαταστάσεις του δήμου, σκουπίδια κ.λπ.

Τέλος, θα ήθελα να κλείσω με το θέμα της ύδρευσης, διότι το θέμα του νερού στο Πάρκο είναι το μείζον αυτή τη χρονική στιγμή. Υπάρχει μια μελέτη της ΕΥΔΑΠ, από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, έχοντας δει κάποια πράγματα και νομίζω και εσείς, ως Φορέας, είχατε κάνει ερωτήματα στην ΕΥΔΑΠ. Μήπως κάνω λάθος, κύριε Πολύζο; Μια κουβέντα. Μη βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Την επιστήμη πρέπει να την αξιολογούμε με το βάρος το οποίο έχει, για όποια λύση, μέσα από συγκεκριμένη πρόταση, η οποία υπάρχει. Πρέπει να κάτσουμε να τη δούμε σοβαρά αυτή την πρόταση, χωρίς να βγάλουμε βεβιασμένα συμπεράσματα.

Επίσης, να μην ξεχάσω να πω και για τους τοπικούς φορείς και τα κινήματα των πολιτών, τόσα χρόνια, που εμπόδισαν τον οριστικό μαρασμό με τη δραστηριότητά τους μέχρι να δοθεί αυτή η λύση που δόθηκε από την εν λόγω Κυβέρνηση με τη σύσταση του Φορέα και με όλα όσα ελέχθησαν και όσα έγιναν.

Αυτά ήθελα να πω.

Καλή επιτυχία και συγχαρητήρια για όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα. Φυσικά και θα μας έχετε και πάλι αρωγούς.

Ευχαριστώ.

 

 

SHOW LESS

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι fake news, είναι πανταχού παρούσα

29664114_1481631618612342_1096755187_n

 

Η Χαρά Καφαντάρη, βουλευτής Β’ Αθήνας και πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, τοποθετήθηκε στην Ημερίδα της Περιφέρειας Αττικής, που είχε ως θέμα «Κλιματική Αλλαγή και Φυσικές καταστροφές».

Η Χαρά Καφαντάρη τοποθετήθηκε με θέμα: «Kλιματική Αλλαγή και Διάβρωση ακτών. Πρόληψη»:

Η Παράκτια Διάβρωση είναι μια φυσική διεργασία που εδώ και αιώνες έχει σχηματίσει τις ακτές της γης, αλλά ως παράκτια διάβρωση έχει θεωρηθεί και η μείωση της ακτής

Παρ’ ότι πρόκειται για φυσικό φαινόμενο, οι αυξανόμενες ανθρώπινες δραστηριότητες στα οικοσυστήματα των ακτών το επιδεινώνουν, οδηγούν σε επιτάχυνση του φαινομένου, καθιστώντας το ένα σοβαρό πρόβλημα. To μεγαλύερο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη κατοικεί σεπαρακτιες περιοχές. Ανθρώπινες λοιπόν παρεμβάσεις και δραστηριότητες, λιμενικά και άλλα τεχνικά έργα, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, τουριστική εκμετάλλευση πρόσθεσαν νέες πιέσεις στις ακτογραμμές. Η αλματώδης και χωρίς μέτρο ανάπτυξη των ακτογραμμών έχει διαταράξει τη φυσική εξέλιξή τους. Οι συνέπειες του προβλήματος (της διάβρωσης των ακτών) είναι πολλές και μεγάλα ποσά επενδύονται για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Το ένα πέμπτο περίπου των ακτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ήδη πληγεί σοβαρά, δεδομένου ότι υποχωρούν κατά 0,5 έως 2 μέτρα ετησίως και, σε μερικές περιπτώσεις, κατά 15 μέτρα. Κάθε χρόνο, 100 εκατομμύρια τόνοι άμμου που είναι αναγκαίοι για την αποκατάσταση των ακτών, χρησιμοποιούνται για κατασκευές στις ακτές της Ευρώπης (πρόγραμμα Εurosion, 2004). Στη χώρα μας τουλάχιστον το 20% της συνολικής ακτογραμμής απειλείται από τη διάβρωση, ενώ το 30% των τουριστικών ακτών της χώρας μας υποχωρεί καθε χρόνο 20 εκ περίπου.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με εκτεταμένη ακτογραμμή και πληθώρα νησιών. Το μήκος της ελληνικής παράκτιας ζώνης είναι 16.200 χιλιόμετρα, γεγονός που κατατάσσει τη χώρα μας τη μεγαλύτερη σε παράκτια ζώνη στην Ευρώπη έχοντας στην επικράτειά της 3.000 νησιά. Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι τα ζητήματα της οργάνωσης, της διαχείρισης και της προστασίας του θαλάσσιου και ιδιαίτερα του παράκτιου χώρου, θα έπρεπε να είναι στις άμεσες προτεραιότητες της πολιτείας.

Η IPCC (Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή) με μελέτες και ανακοινώσεις της, καταδεικνύει το πρόβλημα και τις συνέπειες που θα έχει το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» ή αλλιώς η υπερθέρμανση του πλανήτη, ενισχυόμενο από την κλιματική αλλαγή. Από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα είναι η αύξηση της μέσης στάθμης της θάλασσας, είτε από το λυώσιμο των πάγων, είτε από την θερμική διαστολή του θαλασσινού νερού, με αποτέλεσμα την κατάκλυση νησιών και παράκτιων περιοχών.Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί τις ίδιες τις παράκτιες εγκαταστάσεις, είτε είναι κατοικίες, είτε είναι βιομηχανίες, τουριστικές εγκαταστάσεις ή παράκτιες υποδομές. Όμως, και πολλές παράκτιες περιοχές θα καταστούν ακατοίκητες, είτε λόγω κατάκλυσης, είτε λόγω υφαλμύρισης του νερού και υποβάθμισης του υδροφόρου ορίζοντα. Η μετακίνηση και η ανάγκη μεταστέγαση πληθυσμών θα διαταράξει το σύστημα παραγωγής και κατανάλωσης της ενέργειας, ενώ θα επηρεάσει όλους του δημογραφικούς δείκτες.

Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας τα τελευταία 100 χρόνια υπολογίζεται γυρω στα 4-8 εκ, ενώ με βάση εκτιμήσεις επιστημονικές τα επόμενα 100χρόνια θα κυμανθεί από 4-36 εκ.Στη Μεσόγειο η IPCC υπολογίζει την άνοδο της στάθμης περί τα 61 εκ.τον 21ο αιώνα,ενώ στην Αν Μεσόγειο περί το ένα μέτρο.

Tα ακραία καιρικά φαινόμενα συνέπεια της Κλιματικής Αλλαγής εμφανίζονται και με τυφώνες,τροπικέςκαταιγίδες ,μεγάλης έντασης. Η υπερθέρμανση των ωκεανών λόγω υπερθέρμανσης του πλανήτη αποδίδουν θερμική ενέργεια με συνέπεια οι τυφώνες και καταιγίδες να απειλούν ιδιαίτερα τα παράκτια οικοσυστήματα.

Το μέγεθος της διάβρωσης των ακτών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως:

  • Η τοπογραφία, η μορφολογία και η γεωλογία της ακτής

  • Οι επικρατούσες κλιματικές και κυματικές συνθήκες

  • Η συχνότητα και η ένταση ακραίων καιρικών και κυματικών φαινομένων

  • Ο όγκος ιζήματος στην περιοχή . Εδ’ω σημειώνουμε ότι με βάση υπολογισμούς περί το 45% κάθε χρόνο των φερτών υλικών, που προσκομίζονται από ποταμούς στη Μεσόγειο, είτε κατακρατούνται από τα φράγματα, είτε συλλέγονται από τις κοίτες των ποταμών για την αξιοποίηση της άμμου, κάτι που σημαίνει έλλειμμα φερτών υλικών στην ακτογραμμή.

Η διάβρωση διακρίνεται στην μακροχρόνια και στην επεισοδιακή. Η επεισοδιακή αναφέρεται στις διακυμάνσεις της ακτογραμμής χωρίς να οδηγεί σε μόνιμη υποχώρησή της. Μπορεί να προκληθεί κατά τη διάρκεια μιας κυματικής καταιγίδας. Η μακροχρόνια διάβρωση συνεπάγεται τη μόνιμη υποχώρηση της ακτογραμμής και μπορεί να προκληθεί από τη μόνιμη άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Φυσικές αιτίες της διάβρωσης είναι:

  • τα Κύματα

  • ο Άνεμος

  • οι Παλίρροιες

  • τα Παράκτια θαλάσσια ρεύματα

  • οι Καταιγίδες

  • η Αύξηση της στάθμης της θάλασσας

  • κάποιες Διαδικασίες ολίσθησης πρανών

  • οι Κατακόρυφες εδαφικές μετακινήσεις

  • βαρομετρικές μεταβολές

Ανθρωπογενείς αιτίες διάβρωσης είναι:

  • Τα Σκληρά μέτρα προστασίας (π.χ. κυματοθραύστες, αναχώματα κλπ)

  • Η Αστικοποίηση (μείωση του παράκτιου συστήματος για απορρόφηση των δυνάμεων διάβρωσης)

  • Τεχνικά έργα σε ποταμούς (π.χ. φράγμα – συγκράτηση νερού – μικρότερος όγκος μεταφοράς ιζημάτων)

  • Μείωση βλάστησης ( αύξηση διείσδυσης νερού στα πρανή – υποσκαφή)

  • Εξόρυξη φυσικού αερίου ή άντληση ύδατος (καθιζήσεις και υποχώρηση ακτών)

  • Κύματα προκαλούμενα από πλοία

Επιπτώσεις από τη διάβρωση των ακτών: Η διάβρωση των ακτών έχει δραματικές συνέπειες στο περιβάλλον και την ανθρώπινη δραστηριότητα, με κυριότερες επιπτώσεις:

  • Απώλεια γης οικολογικής αλλά και οικονομικής αξίας

  • Μείωση της βιοποικιλότητας

  • Απώλεια περιουσιών

  • Κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία

  • Καταστροφή της φυσικής άμυνας (π.χ. αμμόλοφοι)

  • Υπόσκαψη των τεχνικών αμυντικών συστημάτων

Οι γενικές πολιτικές που ακολουθούνται για την αντιμετώπιση του φαινομένου της παράκτιας διάβρωσης είναι:

  • Η Πολιτική αδράνειας (Do nothing): όπου δεν πραγματοποιείται καμία επένδυση ή δράση για την αντιμετώπιση του κινδύνου.

  • Πολιτική οπισθοχώρησης (Managed realignment):καθορισμός νέας γραμμής άμυνας προς τη ξηρά. Σπάνια πολιτική που αφορά στη μετακίνηση ιδιοκτησιών από τις επικίνδυνες περιοχές.

  • Πολιτική διατήρησης της ακτογραμμής (Hold the line): Η διατήρηση της ακτογραμμής πραγματοποιείται με ενίσχυση της ήδη υπάρχουσας άμυνας στο φαινόμενο (χρήση κυματοθραυστών, οχυρώσεων, κ.α.). Αφορά τις περιπτώσεις όπου έχουμε διάβρωση παραλίων με τουριστικό ενδιαφέρον και όπου υπάρχουν οικονομικές δραστηριότητες.

  • Πολιτική κίνησης προς τη θάλασσα (Move seaward): Αναφέρεται στην ενίσχυση της προστασίας με νέα μέτρα τα οποία τοποθετούνται προς τη θάλασσα (π.χ. αμμοθίνες) και αφορά σε τεχνικά έργα για τη διαπλάτυνση της παραλίας. Αυτή η πρακτική αποφεύγεται στις περιπτώσεις που η συνεπαγόμενη αποκατάσταση γης είναι εκτεταμένη.

  • Πολιτική περιορισμένης επέμβασης (Limited intervention): χρήση φυσικών διαδικασιών για τη μείωση του κινδύνου μη επεμβαίνοντας στη φυσική αλλαγή της ακτής (εμπλουτισμός της ακτής με άμμο, συστήματα πρόβλεψης πλημμύρων, δημιουργία βλάστησης κ.α.). αφορούν περισσότερο σε μέτρα για τη μείωση του κινδύνου επιτρέποντα παράλληλα τις φυσικές διεργασίες στην ακτή.

Εκτός της διάβρωσης των ακτών, επίσης σημαντικά προβλήματα για τις παράκτιες ζώνες, που συνδέονται και με τη διάβρωση, είναι:

  • Η υποβάθμιση της ποιότητας των θαλάσσιων νερών (μόλυνση και θαλάσσια ρύπανση)

  • Η υφαλμύριση εδαφών και υδροφορέων (υπεράντληση νερού λόγω αυξημένων αναγκών)

  • Η απώλεια βιοτόπων (ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα του παράκτιου περιβάλλοντος)

  • Η απώλεια βιοποικιλότητας

  • Η σύγκρουση χρήσεων γης (προβλήματα συγκρούσεων χρήσεως γης μεταξύ τουρισμού, γεωργίας, εξορυκτικής δραστηριότητας, ιχθυοκαλλιεργειών, αλιείας, προστατευόμενων περιοχών, αυθαίρετης δόμησης, κυκλοφορίας)

Προβλήματα διάβρωσης ακτών έχουν αναφερθεί σε πολλά σημεία της χώρας. Αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο σοβαρά. Ενδεικτικά αναφέρονται Μεσσηνία, Κορινθία, Σίφνος,Λέσβο, Χανιά κ.α.

Πολλά από τα προβλήματα αυτά έχουν δημιουργηθεί από εσφαλμένες παρεμβάσεις, από λάθος μελέτες, αλλά και από έλλειψη ορθολογικού χωροταξικού σχεδιασμού και σχεδιασμού χρήσεων γης.

‘Όμως, πριν προβούμε σε έργα αποκατάστασης ακτών, πρέπει να ακολουθήσουμε σοβαρές πολιτικές, ηπίων παρεμβάσεων με παράλληλη αποφυγή βαριών κατασκευών, ή αποφυγή σοβαρών τεχνικών παρεμβάσεων που αλλοιώνουν ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον.

Άλλωστε σε όλες τις περιπτώσεις το κόστος της πρόληψης είναι πάντα μικρότερο από το κόστος αποκατάστασης των ζημιών.

Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιων Ζωνών (ΟΔΠΖ)

Η Ευρωπαϊκή επιτροπή ορίζει την ΟΔΠΖ ως «…μια συνεχή διαδικασία της διοίκησης, γενικός σκοπός της οποίας είναι να κάνει πράξη την αειφορική ανάπτυξη και τη διατήρηση στις παράκτιες ζώνες, καθώς και να διαφυλάξει τη βιοποικιλότητα σε αυτές. Για τον σκοπό αυτό, η ΟΔΠΖ επιδιώκει, μέσα από μια αποτελεσματική διαχείριση να εγκαθιδρύσει και να διατηρήσει την άριστη χρήση και αειφορικά επίπεδα ανάπτυξης και δραστηριότητας (χρήσης) στην παράκτια ζώνη, και με το πέρασμα του χρόνου να βελτιώσει τη φυσική κατάσταση του παράκτιου περιβάλλοντος, με τρόπο ώστε να συνάδει με συγκεκριμένους, κοινά αποδεκτούς και συμφωνημένους κανόνες».

Η Υποεπιτροπή Υδατικών Πόρων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος της Βουλής ασχολήθηκε σε ειδική συνεδρίαση με θέμα : «Διάβρωση και προστασία των ακτών» και κατέληξε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα όπως:

  • Αφού η παράκτια περιοχή της Ελλάδας είναι περίπου το ένα τρίτο της παράκτιας περιοχής της Μεσογείου, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη θέση και θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση.

  • Είναι σημαντική η Κύρωση από την Ελλάδα του Σχέδιου Δράσης για την Μεσόγειο, στο Πλαίσιο της Σύμβασης της Βαρκελώνης του Ο.Η.Ε. που περιλαμβάνει εργασίες για το θαλάσσιο περιβάλλον, την προστασία του και για την ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης. Στην πρωτοβουλία αυτή συμμετέχουν όλες οι παράκτιες χώρες της Μεσογείου ως συμβαλλόμενα μέρη της Ε.Ε.. Η Σύμβαση αυτή είναι δεσμευτική και στρέφει την προσοχή ιδιαίτερα στην διάβρωση των ακτών με άρθρο το οποίο προσκαλεί τις χώρες να περιορίσουν και να αποτρέψουν το αρνητικό αντίκτυπο.

  • Απαιτούνται νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον αιγιαλό, και απλοποίηση διαδικασιών για ήπιες επεμβάσεις στις ακτές.

  • Επισημάνθηκε η ανάγκη της αναθεώρησης της πολιτικής για τις αμμοληψίες από ποταμούς και η διερεύνηση των πλεονεκτημάτων της δημιουργίας τράπεζας, με επιστημονικά προγράμματα και συμπεράσματα μελετών ώστε να αντλείται η απαιτούμενη τεκμηρίωση.

  • Είναι αναγκαία η σύσταση Διαχειριστικών Επιτροπών για το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού του Παράκτιου Χώρου ανά Περιφέρεια και η συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε διάφορα επίπεδα στη λήψη αποφάσεων.

  • Ο κακός συντονισμός και η έλλειψη σαφούς δράσεως, εκπαίδευσης και αρμοδιοτήτων έχει οδηγήσει στην διόγκωση του προβλήματος. Η εφαρμογή μέτρων τοπικού και αποσπασματικού χαρακτήρα συνήθως, επιδεινώνουν το πρόβλημα σε παράκτιες γειτονικές περιοχές με εντονότερα χαρακτηριστικά. Έτσι, επιβάλλεται να εφαρμοστούν μέτρα και παρεμβάσεις ενιαίας λογικής και ευρείας γεωγραφικής αναφοράς. .

  • Οι εμπλεκόμενοι φορείς, πρέπει να έχουν ενιαία και συντονισμένη δράση για την αντιμετώπιση της διάβρωσης. Να υπάρχει κεντρικός και συνολικός σχεδιασμός των επεμβάσεων. Οι μελέτες πρέπει να στηρίζονται σε συνολική αξιολόγηση και διεπιστημονική προσέγγιση όλων των γεωμορφολογικών, τοπογραφικών, γεωφυσικών, σεισμολογικών και υδρολογικών δεδομένων.

  • Κλείνοντας,

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι fake news είναι πανταχού παρούσα και ο χρόνος αναστροφής των συνεπειών της είναι λίγος.

Οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε άμεσα.

https://left.gr/news/h-kafantari-i-klimatiki-allagi-den-einai-fake-news-einai-pantahoy-paroysa

Πολιτική και Επιστήμη πρέπει να συμβαδίζουν στη σύγχρονη εποχή

Η Χαρά Καφαντάρη, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, στον ρ/σ «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5», στην εκπομπή «Μεταξύ Σοβαρού και Αστείου», με τον Δημήτρη Κουκλουμπέρη. (24.08.2018)