ΕΡΩΤΗΣΗ

08 Σεπτεμβρίου 2020

Προς τους κ.κ. Υπουργούς:

– Περιβάλλοντος και Ενέργειας

– Εξωτερικών

– Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

ΘΕΜΑ: Επικύρωση Διεθνών Συμφωνιών για περιβαλλοντικά θέματα.

Εδώ και ένα χρόνο έχει κατατεθεί  στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, η ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τον τίτλο «Επισκόπηση της εφαρμογής της περιβαλλοντικής πολιτικής της ΕΕ 2019. Έκθεση χώρας ΕΛΛΑΔΑ».

Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει τις απόψεις και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πάνω στο σύνολο των θεμάτων που αφορούν τις περιβαλλοντικές πολιτικές της χώρας για τον προηγούμενο χρόνο. Στα θέματα που καλύπτονται, πέρα από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που ελήφθησαν, περιλαμβάνεται και ειδικό κεφάλαιο για τις διεθνείς συμμετοχές και τις διεθνείς συμφωνίες, τις οποίες έχει υπογράψει η χώρα μας. Στο αντίστοιχο κεφάλαιο με τίτλο «Διεθνείς Συμφωνίες» (σελ. 38 της παραπάνω έκθεσης) αναφέρονται, επί λέξει:

«Επί του παρόντος, η Ελλάδα έχει υπογράψει, αλλά δεν έχει ακόμη επικυρώσει, μια σειρά συνθήκες, ήτοι:

–          το πρωτόκολλο υπεράκτιων δραστηριοτήτων της σύμβασης της Βαρκελώνης·

–          το πρωτόκολλο για τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο·

–          το πρωτόκολλο για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παρακτίων ζωνών·

–          τρεις συμφωνίες στο πλαίσιο της σύμβασης σχετικά με τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση·

–          το πρωτόκολλο του Κιέβου περί των μητρώων έκλυσης και μεταφοράς ρύπων·

–          τη συμφωνία για τη διατήρηση των αποδημητικών υδρόβιων πτηνών της Αφρικής και της Ευρασίας· και

–          το πρωτόκολλο για τη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση της σύμβασης του Espoo».

Οι συμβάσεις αυτές είναι αποτέλεσμα διεθνών συνδιασκέψεων και πρωτοβουλιών διεθνών Οργανισμών, με κύριο σκοπό την υποχρέωση των μελών τους στην δημιουργία δεσμευτικών κανόνων για την βελτίωση της περιβαλλοντικής κατάστασης, την διατήρηση και προστασία της βιοποικιλότητας, την μεταφορά αερίων ρύπων και τελικά υιοθετούν κανόνες που διέπουν τις διακρατικές σχέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχούς συμφωνίας σε περιβαλλοντικά θέματα αποτελεί η αποδοχή και η επικύρωση της συμφωνίας γνωστής σαν «πρωτόκολλου του Μόντρεαλ» για την απαγόρευση της χρήσης και έκλυση χλωροφθορανθράκων στην ατμόσφαιρα, για την προστασία της στιβάδας του όζοντος. Η Διεθνής συνεργασία και η εφαρμογή της σύμβασης αυτής, εκτιμάται ότι, υπάρχουν θετικά σημεία ανάκαμψης και η τρύπα του όζοντος μειώνεται.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό η υπογραφή, ή η επικύρωση, όπως στην περίπτωση αυτή, τέτοιων συμφωνιών αποτελεί σημαντικό ζήτημα εξωτερικής πολιτικής και άσκησης ακόμα και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Οι τρεις πρώτες περιπτώσεις αφορούν παραρτήματα και αναθεωρήσεις της σύμβασης της Βαρκελώνης για την προστασία της Μεσογείου, η υπογραφή της οποίας άρχισε το 1976, υπό την αιγίδα της UNEP, Επιτροπής Περιβάλλοντος των ΗΕ. Έκτοτε έχουν προστεθεί πρωτόκολλα και προσθήκες. Κάποια από αυτά έχουν επικυρωθεί από την Ελληνική Πολιτεία και άλλα, ενώ έχουν υπογραφεί δεν έχουν επικυρωθεί. Στον κατάλογο των προς επικύρωση πρωτοκόλλων της Συνθήκης της Βαρκελώνης, περιλαμβάνονται:

Ø  Το πρωτόκολλο υπ’ αριθ. 7 για την βιοποικιλότητα και τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές,

Ø  Το πρωτόκολλο υπ’ αριθ. 8 για τις υπεράκτιες δραστηριότητες

Ø  Το πρωτόκολλο υπ’ αριθ. 9 για την ολοκληρωμένη διαχείριση παράκτιων ζωνών

Ομοίως, υπό την αιγίδα της UNEP βρίσκεται και η συμφωνία για τη διατήρηση των αποδημητικών υδρόβιων πτηνών της Αφρικής και της Ευρασίας, που, κατά την ΕΕ, δεν έχει επικυρωθεί.  

Σύμφωνα με την έκθεση της ΕΕ δεν έχουν επικυρωθεί :

Ø  το πρωτόκολλο του Γκέτεμποργκ για τη μείωση της οξίνισης, του ευτροφισμού και του τροποσφαιρικού όζοντος

Ø  το πρωτόκολλο για τους έμμονους οργανικούς ρύπους· 

Ø  το πρωτόκολλο για τα βαρέα μέταλλα

Ø  το «Πρωτόκολλο Κιέβου» για τα μητρώα έκλυσης και μεταφοράς ρύπων.

Τα παραπάνω, σύμβαση Γκέτεμποργκ και  πρωτόκολλο Κιέβου βρίσκονται υπό την αιγίδα της UNECE (United Nations Economic Commission for Europe).

Τέλος, η αναφορά της Επιτροπής: «Επίσης, η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει ή επικυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας”, γεγονός που προκαλεί απορία. Απορία, επίσης, προκαλεί και το ιστορικό της εν λόγω σύμβασης.

Η Διεθνής σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας που υπογράφηκε το 1946 στην Ουάσιγκτον διασφαλίζει τόσο τη διατήρηση όσο και τη βιώσιμη διαχείριση των φαλαινών σε παγκόσμιο επίπεδο. Το πρωτόκολλο της σύμβασης επικαιροποιήθηκε το 1956 πάλι στην Ουάσινγκτον.

Οι στόχοι της συμφωνίας ήταν η προστασία όλων των ειδών φαλαινών με τη θέσπιση ενός συστήματος διεθνούς ρύθμισης για την αλιεία φαλαινών και τη διασφάλιση της σωστής διατήρησης και ανάπτυξης των αποθεμάτων φαλαινών. Το κύριο μέσο για την υλοποίηση αυτών των στόχων είναι η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας, η οποία δημιουργήθηκε σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση. Η επιτροπή έχει κάνει πολλές αναθεωρήσεις στο χρονοδιάγραμμα που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της αυτής της σύμβασης. Η Επιτροπή έχει επίσης δώσει στις κυβερνήσεις το δικαίωμα να διεξάγουν επιστημονικές έρευνες που αφορούν τη θανάτωση φαλαινών.

Η Ελλάδα κύρωσε τη συμμετοχή της στη Σύμβαση αυτή με το ν. 3568/2007.

Ωστόσο, με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση η Ελλάδα αποχώρησε από τη Διεθνή Σύμβαση. Συγκεκριμένα με την απόφαση του Υπ. Εξωτερικών με αριθμό ΑΠ0546/Μ.5471/ΑΣ58 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α αρ. 40/15-2-2013 ανακοινώθηκε η αποχώρηση της Ελλάδας τόσο από τη Διεθνή Σύμβαση, όσο και από το συναφές με αυτήν Πρωτόκολλο. Πειστικές αιτιολογίες για τους λόγους αποχώρησης δεν υπάρχουν.

Υπενθυμίζεται ότι το διάστημα 2015-2019 / επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προωθήθηκαν και κυρώθηκαν, μεταξύ άλλων:

–       Η Συμφωνία των Παρισίων για την Κλιματική Αλλαγή (Νόμος 4426/2016, ΦΕΚ 187/Α/6-10-2016).

–       Η τροποποίηση που έγινε στο Κιγκάλι (Ρουάντα) στις 10-15 Οκτωβρίου 2016, του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ του 1987, που κυρώθηκε με το ν. 1818/1988 (Α’ 253), σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος (Νόμος 4560/2018, ΦΕΚ 165/Α/11-9-2018).

–       Η Κύρωση των τροποποιήσεων της Σύμβασης για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακό πλαίσιο, που υπεγράφη στο Espoo της Φινλανδίας το 1991 και κυρώθηκε με το ν. 2540/1997 (Α’ 249) (Νόμος 4562/2018, ΦΕΚ 168/Α/17-9-2018).

–       Η Κύρωση του Πρωτοκόλλου της Ναγκόγια σχετικά με την πρόσβαση στους γενετικούς πόρους και τον δίκαιο και ισότιμο καταμερισμό των οφελών που απορρέουν από τη χρησιμοποίησή τους, στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιοποικιλότητα και άλλες διατάξεις (Νόμος 4617/2019, ΦΕΚ 88/Α/10-6-2019).

–       H ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/30/ΕΕ( νόμος 4409/16),  που αφορά Πλαίσιο για την ασφάλεια στις υπεράκτιες εργασίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων.

Επιπλέον αναφέρεται και η κύρωση της Διεθνούς Συμφωνίας για την  Προστασία και Αειφόρο Ανάπτυξη της Περιοχής του Πάρκου Πρεσπών (Νόμος 4453/2017, ΦΕΚ 19/Α/20-2-2017), όπου συμβαλλόμενο μέλος είναι και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Παράλληλα, προετοιμάστηκαν και βρισκόταν σε κύκλο υπογραφών για την προώθησή τους στη Βουλή:

–       Η κύρωση της Συμφωνίας για την προστασία των κητωδών του Εύξεινου Πόντου, της Μεσογείου και της παρακείμενης περιοχής του Ατλαντικού (Accobams).

–       Η κύρωση της Συμφωνίας για τη διατήρηση των αποδημητικών υδρόβιων πτηνών της Αφρικής και της Ευρασίας (ΑEWA

τα οποία δεν έχουν κατατεθεί ακόμα στη Βουλή για την κύρωση τους.

Επειδή:

–          η αντιμετώπιση των διαρκώς αυξανόμενων παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων απαιτούν επιτακτικά την ανάπτυξη και προαγωγή συνεργασιών και μέτρων σε διεθνές επίπεδο,  

–          η συμμετοχή, η υπογραφή, ή η επικύρωση, όπως στην περίπτωση αυτή, τέτοιων συμφωνιών αποτελεί σημαντικό ζήτημα εξωτερικής πολιτικής και άσκησης ακόμα και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Και δεδομένου ότι,

Ø  η έκθεση της ΕΕ σημειώνει σαν δράσεις προτεραιότητας για το 2019 την «Εντατικοποίηση των προσπαθειών για υπογραφή και επικύρωση των υπόλοιπων σχετικών πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών».

Ø  οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με την επικύρωση των συμβάσεων για υποθαλάσσια εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και Δυτικά της Κρήτης, η επικύρωση της σύμβασης για τον υδράργυρο, μετά από προτροπή μας, η επικύρωση των συμβάσεων για τον καθορισμό ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, καταστούν αδήριτη ανάγκη της επικύρωσης αριθμού διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων, που μέχρι σήμερα δεν έχουν επικυρωθεί.

Ø  ιδιαίτερη μνεία γίνεται, στο Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας για την προστασία των θαλάσσιων θηλαστικών και κητοειδών (άρθρα 65 και 120,του νόμου 2321/1995- ΦΕΚ 136/Α/23.6.95- κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της θάλασσας). Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι «τα Κράτη συνεργάζονται με σκοπό τη διατήρηση των θαλασσίων θηλαστικών και στην περίπτωση των κητοειδών εργάζονται ιδιαίτερα μέσω των αρμοδίων διεθνών οργανισμών για τη διατήρηση, διαχείριση και μελέτη τους». Το θέμα είναι ιδιαίτερα επίκαιρο μετά την πρόσφατη και σπάνια θέαση  φάλαινας  φυσητήρα, στα ανοικτά των ακτών της Μάνης.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί,

1.    Τί μέτρα προτίθενται να προωθήσουν για την υπογραφή, ή προσχώρηση των εκκρεμών περιπτώσεων περιβαλλοντικών συνθηκών;

2.    Τί μέτρα προτίθενται να προωθήσουν για επικύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιοτων συμβάσεων που εκκρεμούν και την εισαγωγή τους στην Ελληνική έννομη τάξη και σε ποιες έχει δοθεί προτεραιότητα;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)

Αβραμάκης Ελευθέριος

Αλεξιάδης Τρύφωνας

Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)

Αυγέρη Θεοδώρα (Δώρα)

Αυλωνίτης Αλέξανδρος

Βαρδάκης Σωκράτης

Βέττα Καλλιόπη

Δραγασάκης Ιωάννης

Δρίτσας Θεόδωρος

Ζαχαριάδης Κωνσταντίνος

Ζειμπέκ Χουσείν

Ηγουμενίδης Νικόλαος

Θραψανιώτης Εμμανουήλ

Καρασαρλίδου Ευφροσύνη (Φρόσω)

Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)

Κατρούγκαλος Γεώργιος

Κόκκαλης Βασίλειος

Μάλαμα Κυριακή

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Μάρκου Κωνσταντίνος

Μεικόπουλος Αλέξανδρος

Μιχαηλίδης Ανδρέας

Μουζάλας Ιωάννης

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παπαδόπουλος Αθανάσιος (Σάκης)

Παππάς Νικόλαος

Πέρκα Θεοπίστη (Πέτη)

Πολάκης Παύλος

Πούλου Παναγιού (Γιώτα)

Ραγκούσης Ιωάννης

Σαντορινιός Νεκτάριος

Σκουρλέτης Παναγιώτης (Πάνος)

Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)

Σκούφα Ελισάβετ (Μπέττυ)

Συρμαλένιος Νικόλαος

Τελιγιορίδου Ολυμπία

Τζάκρη Θεοδώρα

Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος

Τσίπρας Γεώργιος

Φάμελλος Σωκράτης

Φίλης Νικόλαος

Χαρίτου Δημήτριος

Χατζηγιαννάκης Μιλτιάδης

Χρηστίδου Ραλλία

Ψυχογιός Γεώργιος

Πολιτική βούληση και λήψη αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της Πανδημίας

Η Χαρά Καφαντάρη, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Δυτικού Τομέα Αθήνας και Αν. Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ, στο τηλεοπτικό κανάλι Action 24,  την Δευτέρα 7.09.2020.

Σχετικά με την ανεπιτυχή διαχείριση της Πανδημίας στην δεύτερη φάση η Βουλευτής τόνισε ότι «ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά ότι σαν πολιτική δύναμη στηρίξαμε τα μέτρα που επιβλήθηκαν την περίοδο Μαρτίου – Απριλίου, στο γενικό lockdown, που είχε ένα καλό σχετικά αποτέλεσμα  για την χώρα μας.  Τα στηρίξαμε  γιατί ήμαστε υπεύθυνοι και γιατί πιστεύαμε ότι κάποια πράγματα έπρεπε να γίνουν έτσι για την αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας. Από την πρώτη στιγμή είχαμε συγκεκριμένο πρόγραμμα, γιατί η υγεία – η υγειονομική κρίση που περάσαμε και περνάμε και τώρα είναι ένα σοβαρό θέμα και γιατί η ανθρώπινη ζωή είναι το πρώτο, όμως, έχουμε και την οικονομική κρίση ένα εξίσου σοβαρό θέμα. Από την αρχή σαν ΣΥΡΙΖΑ διατυπώσαμε προτάσεις για συγκεκριμένες οικονομικές ομάδες και κοινωνικά στρώματα. Η επιτυχία της  χώρας μας ήταν επιτυχία του ελληνικού λαού που πειθάρχησε στα μέτρα. Εμείς, έγκαιρα κρούσαμε τον κώδωνα του κινδύνου για το δεύτερο κύμα που έλεγαν οι επιστήμονες.  Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη έπρεπε να παρθούν επιπλέον μέτρα για την προστασία της υγείας και της οικονομίας. Είχαμε τονίσει ότι ήμασταν μια χώρα σε καλή υγειονομική κατάσταση και θα μπορούσαμε να προσελκύσουμε τουρισμό με συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα. Ο τουρισμός όμως άνοιξε χωρίς σχέδιο, χωρίς μέτρα. Τώρα η κυβέρνηση πρέπει να διαχειριστεί την κατάσταση που έφερε στη χώρα, τόσο στον τουρισμό όσο στην οικονομία και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.Σχετικά με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η βουλευτής είπε  ότι, τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν για λόγους ψυχοκοινωνικούς και εκπαιδευτικούς, τα παιδιά πρέπει να είναι στο περιβάλλον τους, το σχολικό.  Από τον  Μάιο που κάπως ισορρόπησε η κατάσταση είχαμε επισημάνει ότι έπρεπε η πολιτεία έγκαιρα να προετοιμαστεί.  Να βρεθούν χώροι, να γίνουν γενναίες προσλήψεις εκπαιδευτικών και προσωπικού καθαριότητας _η πρόσφατη προκήρυξη που έγινε αφορά τον ίδιο αριθμό καθαριστριών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στην Αθήνα για 400 σχολεία οι καθαρίστριες είναι λιγότερες από 300, ενώ έπρεπε να είναι πολύ περισσότερες.  Η κυβέρνηση όμως μέσα στον μήνα Ιούνιο με νόμο, αύξησε τον αριθμό των μαθητών από 22 σε 25  στα τμήματα.  Υπάρχουν λύσεις εάν υπάρχει βούληση έστω και τώρα και η κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει η οικονομική δυνατότητα γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε ένα αποθεματικό που ένα μέρος του θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και για τα σχολεία.»​ 

7 Σεπτεμβρίου – Διεθνής ημέρα Καθαρού Αέρα και Μπλε Ουρανών.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

7/9/2020

Χαρά Καφαντάρη: 7 Σεπτεμβρίου – Διεθνής ημέρα Καθαρού Αέρα και Μπλε Ουρανών.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 19 Δεκεμβρίου 2019, όρισε την 7η Σεπτεμβρίου ως τη Διεθνή Ημέρα του Καθαρού Αέρα για γαλάζιο ουρανό.

Ο ΟΗΕ τόνισε την ανάγκη να καταβληθούν σε όλες τις χώρες προσπάθειες για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ώστε να προστατευτεί η ανθρώπινη υγεία.

Η ΕΕ έχει προτείνει συγκεκριμένη περιβαλλοντική πολιτική για ΚΑΘΑΡΟ ΑΕΡΑ – ΓΑΛΑΖΙΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ, ενώ σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία 2016/2284 πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές διοξειδίου του θείου, τα οξείδια του αζώτου, αιωρούμενα σωματίδια, αμμωνία και πτητικές οργανικές ενώσεις, πλην μεθανίου.

Ο καθαρός αέρας είναι σημαντικός για την υγεία και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι ο μεγαλύτερος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία και μία από τις κύριες αιτίες θανάτου και ασθενειών παγκοσμίως, επηρεάζει δε, ιδιαίτερα τις γυναίκες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, ενώ έχει αρνητικό αντίκτυπο στα οικοσυστήματα.

Υπάρχει ανάγκη ουσιαστικής μείωσης των θανάτων και ασθενειών από επικίνδυνα χημικά προϊόντα, ρύπανση του αέρα, των υδάτων και του εδάφους, καθώς και ανάγκη μείωσης των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις πόλεις, με προσοχή στην ποιότητα του αέρα και τη διαχείριση αστικών και άλλων αποβλήτων έως το 2030.

Ο καθαρός αέρας συνδέεται άμεσα με την κλιματική αλλαγή, καθώς η βελτίωση της ποιότητας του αέρα επιδρά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και οι προσπάθειες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα του αέρα.

Η πρόσφατη πανδημία και το lockdown απέδειξαν για άλλη μια φορά τη σχέση της ποιότητας του αέρα και του μοντέλου ανάπτυξης σε μια σειρά τομείς, όπως είναι και οι Μεταφορές.

Σημαντική συμβολή στην ποιότητα του αέρα αποτελεί και ο τομέας διαχείρισης απορριμμάτων. Ο νέος ΕΣΔΑ της κυβέρνησης της ΝΔ, επαναφέροντας παλιά μοντέλα διαχείρισης με κυρίαρχη την καύση, δεν συμβάλει στην κατεύθυνση προστασίας της ποιότητας του αέρα,.

Πλέον, δεν αρκούν μόνο οι Διεθνείς ημέρες αφύπνισης της Κοινωνίας και η επισήμανση των προβλημάτων που προκαλεί η ρύπανση του αέρα (και των υδάτων, του εδάφους και του υπεδάφους κ.ά.), στην Υγεία και στο Περιβάλλον.

Απαιτείται μια ολιστική αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης της χώρας μας, μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές πρόληψης και μέσα από συγκεκριμένες δράσεις σε όλους τους τομείς δραστηριότητας όπως:

  • Ανάπτυξη περιαστικού πράσινου, μεγάλοι ελεύθεροι χώροι στις πόλεις
  • Ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων,
  • Αναθεώρηση του πράσινου δακτυλίου και επαναφορά της απαγόρευσης πετρελαιοκίνησης στα μεγάλα αστικά κέντρα
  • Ενίσχυση των ΜΜΜ και ουσιαστική ενίσχυση και γενναία κίνητρα για ηλεκτροκίνηση.

Το Γραφείο Τύπου

«ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ»

Αναδημοσίευση άρθρου πηγή Εφημερίδα Αυγή, 05 Σεπτεμβρίου 2020 17:35

Η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων

Της Χαράς Καφαντάρη*

Η διεθνής κοινότητα, μετά τη λαίλαπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δημιουργία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προσπαθεί να παρέμβει στη διευθέτηση ζητημάτων παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Με την αξιοποίηση των διεθνών οργανισμών, που εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν, και τη δράση της παγκόσμιας κοινότητας, παρεμβαίνουν ειρηνικά, τις περισσότερες φορές, προωθώντας λύσεις σε κοινωνικά ζητήματα και τομείς, όπως η καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας, η μείωση των θυμάτων από σοβαρές ασθένειες και η ειρηνική διευθέτηση θεμάτων εθνικής κυριαρχίας.

Η επιβολή εθνικής κυριαρχίας στις θάλασσες του πλανήτη ήταν από τα πιο σημαντικά θέματα. Μακρά η προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας, με προσπάθειες που κράτησαν πάνω από είκοσι χρόνια. Οι προσπάθειες ευοδώθηκαν με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο των Θαλασσών, γνωστή και ως το σύμφωνο του «Μοντέγκο Μπέι», υπογράφτηκε στην τελική της μορφή το 1982.

Πάνω από 160 χώρες συνυπέγραψαν τη σχετική σύμβαση, η οποία άρχισε την επίσημη εφαρμογή της μόλις το 1994, μετά την επικύρωση από το εξηκοστό κράτος – μέλος. Βέβαια πρέπει να τονιστεί ότι η γειτονική μας χώρα, η Τουρκία, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση, αναγνωρίζοντάς την de facto με την εφαρμογή της στη Μαύρη Θάλασσα.

Τα χωρικά ύδατα και οι ζώνες εκμετάλλευσης

Το Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS, καθορίζει τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών σε περιοχές πέραν της κυριαρχίας των χωρικών υδάτων, αναγνωρίζει τις ζώνες επιρροής κάθε κράτους και αποσαφηνίζει τα δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης.

Οι λεπτομέρειες της συνθήκης είναι σαφείς και δεν χωρούν αμφισβητήσεις για το πώς χαράσσονται οι γραμμές βάσης, απ’ όπου μετρώνται όλες οι αποστάσεις και το εύρος των ζωνών, όπως τα χωρικά ύδατα, η συνορεύουσα ζώνη, και καθορίζονται όλες οι δραστηριότητες εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των πόρων της θαλάσσιας περιοχής.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Δίκαιο της Θάλασσας δεν πρέπει να συγχέεται με τις διατάξεις για τη ναυσιπλοΐα και το ναυτικό δίκαιο, ενώ προβλέπει και τη λειτουργία διεθνούς δικαστηρίου για την επίλυση διαφορών που μπορεί να προκύψουν, με έδρα το Αμβούργο.

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις θάλασσες θέτει κανόνες όχι μόνο για τις σχέσεις μεταξύ των κρατών και καθορισμού των ορίων δικαιοδοσίας και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι προωθεί την περιφερειακή και διεθνή συνεργασία σε όλους τους τομείς.  Άρθρα προβλέπουν την ανάγκη της ελεύθερης πρόσβασης στη ναυσιπλοΐα, την παροχή βοήθειας και διάσωσης στον θαλάσσιο χώρο, την ελεύθερη πόντιση ηλεκτρικών καλωδίων ή καλωδίων μεταφοράς δεδομένων και αγωγών.

Τα πιο σημαντικά στοιχεία που εισάγονται είναι το «κυριαρχικό δικαίωμα των κρατών για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων» (άρθρο 193) απαγορεύοντας την άνευ αδείας έρευνα από άλλα κράτη και η αρχή ότι «η θαλάσσια περιοχή και οι πόροι της είναι κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας» και δεν πρέπει να σπαταλώνται αλόγιστα.

Δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις

Η σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, εκτός από τα δικαιώματα, επιβάλλει εξίσου σημαντικές υποχρεώσεις. Η κυριότερη υποχρέωση είναι η προστασία της ναυσιπλοΐας με τον καθορισμό διαδρομών ελεύθερης ναυσιπλοΐας ακόμη και σε στενές διόδους.  Όμως η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων.

Μεγάλο μέρος της σύμβασης αποτελείται από άρθρα για την υποχρέωση προστασίας του περιβάλλοντος. Η γενική παραδοχή του όλου κειμένου της σύμβασης είναι η αποδοχή του όρου της πρόληψης, έναντι των πιθανών κινδύνων.  Άρθρα της σύμβασης προβλέπουν την πρόληψη, τον περιορισμό και τον έλεγχο της ρύπανσης από πλοία, από παράνομες απορρίψεις ακόμα και από την ξηρά, αλλά και από πηγές ρύπανσης στην ατμόσφαιρα, ή τις δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων.

Ουσιαστικό στοιχείο είναι η διατήρηση των ζώντων πόρων, η λήψη μέτρων για την ουσιαστική προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη μελέτη και την εκτίμηση των κινδύνων που το απειλούν. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την προστασία των θαλάσσιων θηλαστικών, δελφινιών, φαλαινών και άλλων κητωδών, πράγμα που γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο μετά την πρόσφατη, σπάνια είναι αλήθεια, εμφάνιση φάλαινας φυσητήρα στα ανοικτά των ακτών της Μάνης.

Οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με την επικύρωση των συμβάσεων για υποθαλάσσια εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και δυτικά της Κρήτης, η επικύρωση της σύμβασης για τον υδράργυρο ύστερα από προτροπή μας, η επικύρωση των συμβάσεων για τον αγωγό EastMed και ο καθορισμός ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο καθιστούν αδήριτη ανάγκη την επικύρωση αριθμού διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων που μέχρι σήμερα δεν έχουν επικυρωθεί.

Η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 30/2013, με τον Νόμο 4409/2016, δεν αρκεί, αλλά πρέπει να επικυρωθούν ορισμένες προσθήκες στο Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης για τις υπεράκτιες δραστηριότητες, για τις προστατευόμενες περιοχές, τη βιοποικιλότητα και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας και αν. τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

Μέτρα για τα σχολεία και ειδικά για Αιγάλεω – Αναφορά

106391928_607459190181670_8037206647755270142_n

 

Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

ΑΝΑΦΟΡΑ

Για τον κ. Υπουργό Εσωτερικών 

Θέμα: «Μέτρα για τα σχολεία- και, ειδικά για Αιγάλεω».

 Οι  Βουλευτές  Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας, καταθέτουν αναφορά προς τον  κ. Υπουργό, με θέμα:

«Μέτρα για τα σχολεία-ειδικά για Αιγάλεω».

Επισυνάπτεται  σχετικό κείμενο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Αιγάλεω, με ανησυχίες και προβληματισμούς των γονέων και των εκπροσώπων των γονέων του Αιγάλεω, σχετικά με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και με προτεινόμενες/απαιτούμενες δράσεις/ενέργειες .

Παρακαλούμε, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς σας, για την απάντηση σχετικά με τις ενέργειες του Υπουργείου για αποτελεσματική και οριστική επίλυση του θέματος.

Αθήνα, 1/9/2020

 

Οι Βουλευτές

Χαρούλα (Χαρά) Καφαντάρη

Δημήτριος Βίτσας

Ιωάννης Δραγασάκης

Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος

anak

Η ΚΑΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Αναδημοσίευση άρθρου από το tvxs.gr

https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-kaysi-den-einai-monodromos-sti-diaxeirisi-aporrimmaton

Η ΚΑΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

To Μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθείται επί δεκαετίες, έχοντας σαν κυρίαρχες κατευθύνσεις την υπερπαραγωγή, υπερκατανάλωση και κατασπατάληση φυσικών πόρων έχει σαν συνέπεια και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ η διαφύλαξη του περιβαλλοντικού πλούτου και των φυσικών πόρων, σε συνδυασμό με την ορθολογική διαχείρισή τους και με κύριο άξονα τον αναντικατάστατο ρόλο του δημόσιου τομέα, μπορεί να είναι ο βασικότερος παράγοντας για την ανάπτυξη. Μπορεί επίσης να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά μιας βιώσιμης ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης μέσα στο πλαίσιο μιας νέας ανθρωποκεντρικής οικονομίας.

Η διαχείριση των απορριμμάτων είναι μια δημόσια υπόθεση. Τα απορρίμματα εν δυνάμει αποτελούν σημαντικό πόρο, πηγή πρώτων υλών και ενέργειας. Η ορθολογική διαχείρισή τους μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμες θέσεις εργασίας..

 

Το σχέδιο για το νέο ΕΣΔΑ (εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων), που ήρθε σε δημόσια διαβούλευση τον Αύγουστο και για περιορισμένο χρονικό διάστημα,  δημιουργεί  έμμεσα όλες τις  προϋποθέσεις για ουσιαστική εισαγωγής της διαδικασίας της καύσης, ως μονόδρομο στη διαδικασία διαχείρισης των απορριμμάτων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

AYTH H KYΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΛΥΝΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΟΥΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΑ

newlogosyriza_2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

31.08.2020

ΔΗΛΩΣΗ Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

AYTH H KYΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΛΥΝΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΟΥΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΑ

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ Πατέλη ,συμβούλου του Πρωθυπουργού, δηλαδή οι δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη, αποκαλύπτουν πλέον την ουσία της πολιτικής της ΝΔ., που είναι η ιδιωτικοποίηση του Ασφαλιστικού, σε πρώτη φάση της Επικούρησης.

Αποτυπώνουν την κοινωνική αναλγησία της Κυβέρνησης, με την κατεδάφιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και την ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, διότι η Επικούρηση είναι δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Έτσι η Κυβέρνηση της ΝΔ στρώνει το δρόμο για περαιτέρω μείωση και της κύριας σύνταξης.

Η μετατροπή του χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό, από αναδιανεμητικό, που είναι σήμερα, η αναίρεση της αρχής της Αλληλεγγύης Γενεών, είναι συνταγή δοκιμασμένη χρόνια από συντηρητικές κυβερνήσεις παγκόσμια, όπου δε εφαρμόσθηκε, ΑΠΕΤΥΧΕ.

Μαζί με την κατάργηση των ΣΣΕ, με την απελευθέρωση όποιων προστατευτικών κανόνων και ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους, με την αύξηση της ανεργίας, προδιαγράφεται ένα Μέλλον γκρίζο για τους εργαζόμενους και το λαό.

Έχουμε μια Κυβέρνηση χωρίς πυξίδα στην εξωτερική πολιτική, χωρίς σχέδιο εξωτερικής πολιτικής, μια κυβέρνηση που βλέπει «τα πλοία να περνούν» στο Αιγαίο, χωρίς να διεκδικεί  ενεργητικά τα εθνικά συμφέροντα, με βάση πάντα το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Αντί να πρωταγωνιστεί στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου με διεθνείς πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, χωρίς να αξιοποιεί τα «εργαλεία» που άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ,όπως οι κυρώσεις για την Τουρκία, που αποφασίσθηκαν από την ΕΕ τον Ιούνιο του 2019, παρακολουθεί «αμήχανη» τα γεγονότα. Καθυστερημένα δε, ζητά κυρώσεις.. για την Τουρκία.

Αλλά και στο υγειονομικό επίπεδο, λόγω και της Πανδημίας, οι χειρισμοί της Κυβέρνησης είναι πρόχειροι, αποσπασματικοί, χωρίς σχεδιασμό.

Ο Τουρισμός «άνοιξε» με αρνητικά αποτελέσματα και για τη δημόσια Υγεία, εκτός από τα μειωμένα έσοδα και την καταστροφή των ΜμΕ του κλάδου και των εργαζομένων.

Έτσι χωρίς πολιτικές πρόληψης και χωρίς σχεδιασμό, πρόχειρα, ανοίγουν και τα σχολεία. Ανοίγουν με τη λογική του «μέσου όρου μαθητών ανά τάξη», χωρίς την έγκαιρη πρόβλεψη για επί πλέον χώρους διδασκαλίας, χωρίς επιπλέον προσλήψεις εκπαιδευτικών, χωρίς να είναι σίγουρο ότι με το άνοιγμα, θα υπάρχουν και οι μάσκες στα σχολεία…

Έχουμε λοιπόν μια Κυβέρνηση πιστή στο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, με πολιτικές για τους λίγους, τους «αρίστους» και όχι για την κοινωνική πλειοψηφία..

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

newlogosyriza_2019

30.8.2020

 Χ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ: Η ΠΑΙΔΕΙΑ «ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ»…

 Τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων ανακοινώθηκαν. Μια διαδικασία μέσα σεδύσκολες,  ιδιαίτερες  και πρωτόγνωρες συνθήκες,  λόγω και της Πανδημίας.

Συγχαρητήρια στους επιτυχόντες, αλλά και σε όσα παιδιά δεν πέτυχαν, άλλωστε η προσπάθεια και η  εμπειρία είναι εφόδια  για τη ζωή.

Ένα ενδιαφέρον ταξίδι ξεκινά.  Ένα ταξίδι στον κόσμο της  Γνώσης και της Επιστήμης, στον κόσμο του Μέλλοντος. Μακάρι το συναρπαστικό αυτό ταξίδι να συνοδεύεται από ευτυχία, υγεία και εκπλήρωση των στόχων.

Το Υπουργείο Παιδείας όμως, την ίδια μέρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων και έχοντας «επιλύσει»  χρονίζοντα προβλήματα όπως:

Την αποκατάσταση σεισμοπαθών σχολείων,τόσο στη  Δ. Αθήνα (πχ Αιγάλεω) όσο και στην Περιφέρεια,

Τη μείωση  στο ωρολόγιο πρόγραμμα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των ωρών στις  Φυσικές επιστήμες(Χημεία, Βιολογία, Γεωγραφία),

Τον εξοβελισμό  της Κοινωνιολογίας, τηςΓεωλογίας φυσικών Πόρων, των καλλιτεχνικών μαθημάτων, επαναφέροντας    τα Λατινικά,

Το με «προχειρότητα»   και «μέσους όρους» άνοιγμα των σχολείων, εν μέσω Πανδημίας,

Τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Έκανε δεκτό  το αίτημα της Ομοσπονδίας  αθλητικού ομαδικού χορού -τσιρλιντιγκ..για ενημέρωση των μαθητών στα σχολεία.

Καλή η αθλητική ενημέρωση, αλλά αυτή  είναι η  αναβάθμιση της Παιδείας που ευαγγελίζονται;

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ