ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΧΑΡΑΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ_ΑΠΡΙΛΙΟΣ – ΜΑΪΟΣ 2020

Ενημερωτικό δελτίο – Newsletter με τις κοινοβουλευτικές και μη δραστηριότητες (ερωτήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές,  άρθρα, συνεντεύξεις κ.α.) της Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α.  Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και Αν. Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Χαράς Καφαντάρη, για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο 2020.

ok_

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ_ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2020 – ΜΑΙΟΣ 2020

Από την ελαστικότητα εργασίας στην ελαστικότητα της κοινωνίας

Αναδημοσίευση άρθρου της Χαράς Καφαντάρη, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Δυτικού Τομέα Αθήνας, αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής και αν. τομεάρχη Περιβάλλοντος της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ, στην εφημερίδα KONTRA (Κυριακή 31/05).

Οι παραδοσιακές μορφές εργασίας που βασίζονταν στη πλήρη απασχόληση, τα οριοθετημένα επαγγέλματα και την ορισμένη σταδιοδρομία από το βιολογικό κύκλο, σταθερά διαβρώνονται, ιδίως τελευταία, λόγω της επιδημικής κρίσης. Οι μορφές αυτές στοιχειώνονται από μια κοινωνία ανέργων προερχόμενη όχι μόνο από την «εύκολη» δικαιολογία των νέων τεχνολογιών (οι θέσεις εργασίας στους τομείς της οικονομίας ακολουθούν το δρόμο που πήραν αυτές του αγροτικού τομέα, επειδή αυτοματοποιούνται ριζικά και σταδιακά αποσύρονται), αλλά κυρίως από τους θεσμούς και τις πολιτικές που καθορίζουν τη δημιουργία, ή τη κατάργηση θέσεων εργασίας. Γιατί είναι ο διεθνής ανταγωνισμός και οι πολιτικές που μετασχηματίζουν θεμελιωδώς τη φύση της εργασίας. Γιατί μπορεί οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης να εξασφαλίζουν αύξηση του ΑΕΠ, της ανταγωνιστικότητας και των κερδών, αλλά δεν δημιουργούν αντίστοιχα νέες θέσεις εργασίας.

Η καθοδηγούμενη αυτή τάση ελαστικοποίησης αποτελεί τη βάση των νέων εργασιακών σχέσεων, της προσωρινής και εκ περιτροπής εργασίας και της ημιαπασχόλησης. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η ευρύτερη κατηγόρια της «ελαστικής εργασίας» παίρνει αυτές τις διαφορετικές μορφές ανάλογα με τις εκάστοτε δημοσιονομικές και εργασιακές ρυθμίσεις.

Το «ελαστικό» εργατικό δυναμικό είναι χωρίς επιδόματα, ασφάλιση και δυνατότητα σταδιοδρομίας, αφού απολύεται και ευκολότερα. Οι αναθέσεις έργου αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς υποβοηθούμενες από το διαδίκτυο και αφορούν όλους τους τομείς της οικονομίας.

Έτσι σχηματίζεται ένας θύλακας μόνιμου εργατικού δυναμικού, όπου όμως οι υπερεργολαβίες και οι μετακλητοί σύμβουλοι τείνουν να κυριαρχήσουν. Είναι ευνόητο ότι από την ελαστικότητα αυτή οι εργαζόμενοι είναι οι χαμένοι. Άρα, όσο πιο περιορισμένη είναι η ελαστικότητα και μεγαλύτερη η διαπραγματευτική ισχύς του συνδικαλιστικού κινήματος, τόσο μικρότερη και η μείωση των μισθών και ο περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Είναι κοινά παραδεκτό ότι η μερική απασχόληση αποτελεί τη φθηνότερη μορφή ελαστικότητας. Δεν είναι τυχαίο δε ότι η εργοδοσία προτιμά τη χρήση μη κανονικών μορφών απασχόλησης, αφού η προσφυγή στις απολύσεις είναι εύκολη, παράλληλα η νεοφιλελεύθερη οπτική από τη πλευρά της συνιστά ως τη μόνη αποδεκτή μορφή της εργασίας, που δεν αυξάνει το εργατικό κόστος.

Στη χώρα μας, την αύξηση της δομικής ανεργίας (η σχεδόν αποκλειστική εμμονή στους στόχους της νομισματικής πολιτικής) ακολούθησε στα χρόνια των μνημονίων η μείωση των πραγματικών μισθών, η αύξηση των ανισοτήτων και η εργασιακή ανασφάλεια. Με την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να ισορροπούν τα πράγματα. Όμως, με την κυβέρνηση της Ν.Δ., η οποία αξιοποιεί την υγειονομική κρίση, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην υποαπασχόληση, στη διαίρεση του εργατικού δυναμικού, στην αδήλωτη εργασία και τέλος στη εξαθλίωση  των ήδη περιθωριοποιημένων αγροτών.

Οι κυβερνητικοί κύκλοι, σε πλήρη ιδεολογική ταύτιση με τον ΟΟΣΑ και το ΔΝΤ, υποστηρίζουν ότι η ανεργία, η υποαπασχόληση, οι μισθολογικές ανισότητες η φτώχεια και η κοινωνική πόλωση οφείλονται στη χαμηλής ποιότητας εκπαίδευση και στην ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος να παρέχει νέες επαγγελματικές δεξιότητες σε μια αγορά εργασίας με «έλλειψη» ελαστικότητας. Στο σημείο αυτό φαίνεται να μη γλυτώνει ούτε το εκπαιδευτικό σύστημα από τα πλοκάμια της ελαστικότητας και όχι τόσο από εκπαιδευτικής πλευράς αλλά από εργασιακής. Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι η γνώση δεν τελειώνει ποτέ, άρα ούτε η εκπαίδευση ούτε η κατάρτιση, αφού οι νέες ανάγκες της αγοράς και της τεχνολογίας αλλάζουν αδιαλείπτως τους ορισμούς δεξιοτήτων, προσπαθεί να εισάγει εκπαιδευτικά –εργασιακά ωράρια διαφορετικών ταχυτήτων. Παρά την κοινή αποδοχή για την αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος, (αν και μελέτες υποστηρίζουν ότι οι μειωμένοι μισθοί των εργαζομένων με χαμηλή εκπαίδευση δεν συνιστούν αιτία μισθολογικής αύξησης των απασχολούμενων με υψηλά  προσόντα) είναι πρόδηλα φανερό ότι η καλύτερη εκπαίδευση θα συνεισφέρει μακροπρόθεσμα στην αύξηση της παραγωγικότητας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά στη μείωση της ανεργίας και στη άμβλυνση των μισθολογικών ανισοτήτων. Η εργασία γίνεται πιο ευάλωτη με την άκρατη ελαστικότητα και δεν αφορά μόνο το ανειδίκευτο εργατικό προσωπικό.

Αυτού του είδους αντεργατικές πολιτικές ή καλύτερα οι τόσο «προσφιλείς» σε όλους μας διαρθρωτικές αλλαγές, οδηγούν σε κοινωνικές αναδιαρθρώσεις συμπιέζοντας τους μισθούς και υποβαθμίζοντας τις εργασιακές σχέσεις .Στη παρούσα οικονομική συγκυρία για να ανατρέψει τη πτώση των κερδών η Κυβέρνηση και ιδιωτικά κεφάλαια θέλουν να επιδράσουν μέσα από τη συγκαλυμμένη μορφή της ελαστικότητας περιορίζοντας το εργατικό κόστος, καθώς εντάσσει τις υπερωρίες στο κανονικό ωράριο εργασίας, χωρίς τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά και να μειώσουν επίσης το κόστος μιας αλυσίδας νέων εργασιών. Τέλος η Κυβέρνηση εξακολουθεί να αλλάζει συνεχώς τις συνθήκες της αγοράς εργασίας, αποδυναμώνοντας έτσι τα συνδικάτα.

Η αύξηση της ελαστικότητας είναι επικίνδυνη, πιέζει αμείλικτα την εργασία και την οδηγεί στα έσχατα όριά της και αφορά μόνο χώρες με υψηλό βιοτικό επίπεδο και υψηλές αποδοχές. Αντιπαραθέτει την ακαμψία της εργασίας στη κινητικότητα του κεφαλαίου, εξαφανίζει τη θεσμική προστασία της εργασίας και αυξάνει την ατομική διαπραγμάτευση, διχάζει τους εργαζόμενους, διχάζει τη κοινωνία και δημιουργεί μια κοινωνία χωρίς κανόνες.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Kαταδικαστέα η φασιστικού τύπου επίθεση στα γραφεία της ΟΜ Αγ. Αναργύρων

 

Χ. Καφαντάρη:Kαταδικαστέα η  φασιστικού τύπου επίθεση στα γραφεία της ΟΜ Αγ. Αναργύρων

Η Βουλευτής Δυτ. Αθήνας Χαρά Καφαντάρη,   μετά την επίθεση «αγνώστων» στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Αγ. Αναργύρων, δηλώνει:

«HKυβέρνηση  «κόπτεται» για την Προστασία και Ασφάλεια του Πολίτη. Πως συνδυάζονται όμως οι δηλώσεις με την πραγματικότητα?

Πριν από δύο μέρες ακραία στοιχεία προπηλάκισαν τον Βουλευτή Δ. Αττικής Γ. Τσίπρα ,έξω από το Δημαρχείο Μεγάρων, χθες επιτέθηκαν και έσπασαν τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Αγ. Αναργύρων ,αύριο?

Καταδικάζουμε την επίθεση, ζητάμε τη διερεύνηση και αποκάλυψη των δραστών και δηλώνουμε ότι δεν φοβόμαστε.

Ο αγώνας για Δημοκρατία, ουσιαστική προστασία του πολίτη, αναχαίτηση των φασιστικών ενεργειών και αντιλήψεων είναι διαρκής. Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ιδεοληψίες  αγωνίζεται σταθερά ενάντια σε κάθε βίαιη ενέργεια.

Δεν αρκούν οι δηλώσεις περί Ασφάλειας του αρμόδιου  Υπουργού, όταν το έγκλημα του «κοινού ποινικού δικαίου» ανθεί,  η καθημερινότητα και η ασφάλεια των πολιτών  και στις γειτονιές της ιδιαίτερα «εγκαταλελειμμένης» Δυτ. Αθήνας πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΜΑ

Η ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων είναι μια σοβαρή δημόσια υπόθεση. Ειδικά σήμερα, την εποχή της Κλιματικής Κρίσης, η περιβαλλοντική διάσταση της διαχείρισης είναι καθοριστική, ενώ επιδρά σημαντικά και στην δημόσια Υγεία.

Ορθολογική διαχείριση σημαίνει πιστή εφαρμογή αντίστοιχης Οδηγίας της ΕΕ (98/2008) και των σταδίων που προβλέπονται, καθώς και αποφυγή καύσης σύμμεικτων απορριμμάτων.

Ο Εθνικός σχεδιασμός (ΕΣΔΑ) που ψηφίστηκε από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 προβλέπει την εφαρμογή όλων των σταδίων, πρόληψη, διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση και βέβαια τελική διάθεση. Ακολούθησαν βέβαια και οι αντίστοιχοι Περιφερειακοί σχεδιασμοί. Η Αττική έχει Περιφερειακό σχεδιασμό (ΠΕΣΔΑ) από το 2016, που στηρίζεται στις γενικές κατευθύνσεις του Εθνικού. Σημειώνουμε ότι ο εν λόγω ΠΕΣΔΑ τελεί υπό αναθεώρηση – επικαιροποίηση εν όψει της νέας προγραμματικής περιόδου ΕΣΠΑ.

Τα σχέδια όμως του νέου Περιφερειάρχη κ Πατούλη οδηγούν σε αντίθετη κατεύθυνση, επαναφέροντας τη λογική φαραωνικών έργων, όχι σε αποκεντρωμένη κατεύθυνση, επανεισάγοντας και τα σχέδια των ΣΔΙΤ.
Παράλληλα, στον πρόσφατα ψηφισθέντα από τη κυβερνητική πλειοψηφία Νόμο 4685/20, που ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ‘αντί’ –περιβαλλοντικό, στο άρθρο 92 (Προσωρινή Λειτουργία Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων) αναφέρει :
«Εγκρίνονται οι θέσεις για την προσωρινή λειτουργία εγκαταστάσεων αστικών υποδομών κοινής ωφέλειας και ειδικότερα Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ), στα σημεία όπου ήδη λειτουργούν σήμερα, όπως εμφαίνονται στα τοπογραφικά διαγράμματα και δημοσιεύονται σε φωτοσμίκρυνση στο Παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος για τους Δήμους: Αγίων Αναργύρων – Καματερού, Αλίμου, Ασπρόπυργου, Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, Βριλησσίων, Βύρωνος, Γλυφάδας, Ερμιονίδας, Ζωγράφου, Ηλιούπολης, Κηφισιάς, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Νέας Σμύρνης, Παλαιού Φαλήρου, Παπάγου – Χολαργού, Πειραιά, Περάματος, Περιστερίου, Πετρούπολης, Ραφήνας – Πικερμίου, Σαλαμίνος, Σπάτων – Αρτέμιδος και Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας.

Η προσωρινή λειτουργία επιτρέπεται από τη δημοσίευση του παρόντος έως τον καθορισμό χώρου προοριζόμενου για τη χρήση αυτή είτε με έγκριση ή τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου, είτε με τροποποίηση ΓΠΣ ή με έγκριση ΤΧΣ και μέχρι τρία (3) έτη. Μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής παύει η προσωρινή λειτουργία του ΣΜΑ. Καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του ΣΜΑ επιβάλλεται η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την αποφυγή της όχλησης, την οπτική απομόνωση με περιμετρικές φυτεύσεις ή περιφράξεις και τη χρήση των βέλτιστων τεχνικών για τη μεταφόρτωση των απορριμμάτων. Για τις ανάγκες της προσωρινής λειτουργίας των ΣΜΑ στους ανωτέρω χώρους, ανεξαρτήτως του ιδιοκτησιακού καθεστώτος αυτών και του τρόπου κτήσης τους, επιτρέπονται οι προσωρινές κατασκευές του άρθρου 21 του ν. 4067/2012 (Α’ 79) «Νέος Οικοδομικός Κανονισμός». Μετά τη λήξη της προθεσμίας ή την με οποιονδήποτε τρόπο παύση της λειτουργίας του ΣΜΑ, ο Δήμος οφείλει εντός ενός (1) έτους να αποκαταστήσει τον χώρο στην αρχική του μορφή. Ειδικά, για τις περιπτώσεις παρόδου του χρονικού διαστήματος των τριών (3) ετών, δεν επιτρέπεται παράταση της προσωρινής λειτουργίας των ΣΜΑ.»
Το άρθρο 92, (άνευ ουσιαστικής διαβούλευσης) στην ουσία χωροθετεί Σταθμούς Μεταφόρτωσης ΣΜΑ και δείχνει ότι το ΥΠΕΝ προσπερνά ακόμα και αποφάσεις του ΣτΕ για παράνομη χωροθέτηση και λειτουργία τους.

Επίσης, με την αιτιολογία της προσωρινής χωροθέτησης προσχηματικά παρακάμπτονται θεσμοθετημένες χρήσεις γης και εγκεκριμένα τοπικά ρυμοτομικά σχέδια, που ρητώς δεν επιτρέπουν τις χωροθετήσεις ΣΜΑ σε συγκεκριμένα οικόπεδα.

Οι Σταθμοί Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) είναι εγκαταστάσεις όπου λαμβάνει χώρα η μεταφόρτωση των στερεών αποβλήτων από το μέσο συλλογής σε άλλο μέσο μεταφοράς με ταυτόχρονη μείωση του όγκου τους, μέσω κινητής ή μόνιμης εγκατάστασης. Θα μπορούσαν να έχουν οφέλη για ένα δήμο, οικονομικά και συγκοινωνιακά (μείωση δρομολογίων, όγκου απορριμμάτων κλπ.). Στις πόλεις μας όμως, δυστυχώς, άναρχα και χωρίς κανένα σχεδιασμό, χωρίς μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και Επιδημιολογικές Μελέτες, εγκαθίστανται μέσα σε οικιστικούς ιστούς, δίπλα σε σπίτια, υπαίθρια, με βλαβερές αναθυμιάσεις, οσμές, μολύνσεις και κινδύνους για την υγεία, όχι μόνο εργαζομένων και όσων κατοικούν πλησίον, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή.

Και βέβαια, με το να τοποθετείται μπροστά στο ΣΜΑ, ένα Πράσινο Σημείο, δεν συνεπάγεται κάποια περιβαλλοντική αναβάθμιση, ασφάλεια και υγιεινή .

Με επανειλημμένες τοποθετήσεις μας και με άλλους βουλευτές της Δυτικής Αθήνας, όπως και με ερωτήσεις, άρθρα και αναφορές, σημειώνουμε την ανάγκη συνολικού σχεδιασμού για το θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων στη περιοχή μας, με βάση τον ισχύοντα ΠΕΣΔΑ.

Οι προτεινόμενες από το νόμο λύσεις είναι προσωρινές και δίνουν μια παράταση στις Διοικήσεις θεωρητικά, για να ολοκληρώσουν το τοπικό σχεδιασμό τους.

Απαιτείται να εφαρμοσθούν αυστηρά οι όροι προσωρινής παραμονής, δηλαδή, η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την αποφυγή της όχλησης, η οπτική απομόνωση με περιμετρικές φυτεύσεις, ή περιφράξεις και η χρήση των βέλτιστων τεχνικών για τη μεταφόρτωση των απορριμμάτων.

Απαιτείται άμεσα να προχωρήσουν τα τοπικά σχέδια διαχείρισης στους Δήμους, με βάση τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και σεβασμό στο Περιβάλλον και την Δημόσια Υγεία.

 

Χαρά Καφαντάρη
Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας
Αν. Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ

 

Κύριε Μπακογιάννη, τι προτείνετε για την κυκλοφορία των αυτοκινήτων και την ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλούν στην Αθήνα;

Τοποθέτηση της Χαράς Καφαντάρη, Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής και Αν. Τομεάρχη Περιβάλλοντος της Κ.Ο. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στις 28.05.2020, στην συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος με θέμα ημερήσιας διάταξης: Περιβαλλοντικές διαστάσεις του ιού COVID-19.

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

 Να καλωσορίσω κι εγώ στην Επιτροπή μας το Δήμαρχο Αθηναίων κ. Μπακογιάννη, καλή επιτυχία στο έργο του.

Ακούσαμε πολύ ωραίους σχεδιασμούς σε σχέση με την Αθήνα. Πιστεύω ότι όλοι θέλουμε να υλοποιηθούν, γιατί είναι ένας διάλογος και μια ιστορία, η οποία συζητιέται χρόνια, κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και νομίζω όλοι συμφωνούμε σ’ αυτό.

Το θέμα μας σήμερα, κυρία Πρόεδρε, είναι η μετά κορονοϊό, εποχή και οι πόλεις πάνω σ’ αυτό θα ήθελα να προσθέσω και εγώ δυο – τρεις προβληματισμούς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η διάσωση και ενίσχυση της βιοποικιλότητας συμβάλλει στη διατροφική ασφάλεια

Τοποθέτηση της Χαράς Καφαντάρη, Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής και Αν. Τομεάρχη Περιβάλλοντος της Κ.Ο. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., σήμερα, 28.05.2020, στην συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος με θέμα ημερήσιας διάταξης: Προστασία βιοποικιλότητας και αγροτική παραγωγή: Νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα και Στρατηγική «από το αγρόκτημα στο πιάτο».

ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Πρόκειται για μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Το ζητούμενο βέβαια είναι να μην μείνει μόνο στη συζήτηση, αλλά να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα και να υλοποιηθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καθορίσει το 2020 με το 2030 μία δεκαετία βιοποικιλότητας. Είναι μέσα στο πλαίσιο και δεν έρχεται σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία για ουδέτερη από άνθρακα Ευρώπη, κλιματικά ουδέτερη το 2050. Εκτός των άλλων της κλιματικής αλλαγής και η κρίση του COVID-19 μας οδήγησε να βγάλουμε συγκεκριμένα συμπεράσματα για την σημασία που έχει η βιοποικιλότητα, η προστασία της, αλλά και η αποκατάστασή της. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η δεκαετία αυτή, η εθνική στρατηγική, της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη βιοποικιλότητα, την προστασία, την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων που έχουν καταστραφεί, γιατί η κλιματική αλλαγή παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην καταστροφή των οικοσυστημάτων, παράλληλα βέβαια με πολιτικές, δηλαδή, τον ανθρωπογενή παράγοντα που είναι πολύ σημαντικός. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών

26112222_720709258128076_5033529950541802997_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

28/05/2020

Θέμα: Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών.

Με πρωτοβουλία της Αναπληρώτριας Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Χαράς Καφαντάρη, και τη συνυπογραφή 55 Βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., κατατέθηκε σήμερα Ερώτηση προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα το μέλλον των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ).

Με τις διατάξεις του Γ’ κεφαλαίου του (αντι)περιβαλλοντικού νόμου 4865/2020 «Διαχείριση Προστατευόμενων Περιοχών» εισάγεται ουσιαστικά η κατάργηση των ΦΔΠΠ. Το αποκεντρωμένο, συμμετοχικό μοντέλο διαχείρισής τους, αντικαθίσταται από ένα μοντέλο αυστηρά ελεγχόμενο από το κεντρικό κράτος, χωρίς πραγματική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης, των ΜΚΟ, των παραγωγικών φορέων και της κοινωνίας των πολιτών.

Όλες οι ρυθμίσεις του νόμου που αφορούν τους ΦΔΠΠ βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με την νέα στρατηγική για τη βιοποικιλότητα της ΕΕ, όπου προτείνεται συγκεκριμένα βήματα για να τεθεί η βιοποικιλότητα της Ευρώπης στην πορεία ανάκαμψης έως το 2030, συμπεριλαμβανομένης της μετατροπής τουλάχιστον του 30 % των εδαφών και των θαλασσών της Ευρώπης σε αποτελεσματικά διαχειριζόμενες προστατευόμενες περιοχές. Διαθέτει δε,20 δις. ευρώ τον χρόνο για τη βιοποικιλότητα μέσω διαφόρων πηγών, τόσο από τα ταμεία της ΕΕ όσο και από πηγές εθνικής και ιδιωτικής χρηματοδότησης.

Στην κατατεθείσα ερώτηση, ερώταται ο Υπουργός:

-Είναι συμβατές οι διατάξεις του κεφαλαίου Γ, του νόμου 4685/2020  (διαχείριση ΠΠ) με τις δεσμεύσεις και τις συστάσεις της Ε.Ε.;

– Με  τα νέα 24 (αντί των υπαρχόντων 36) σχήματα, εξασφαλίζεται η αρμονική αντιστοίχιση των ορίων περιοχών, με την καλύτερη δυνατή προστασία τους  (τοπικότητα, γνώση περιοχής, γνωματεύσεις);

– Τα νέα σχήματα θα έχουν αρμοδιότητα γνωμοδότησης κατά τη διαδικασία της περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων, σχεδίων διαχείρισης και δραστηριοτήτων της περιοχής ευθύνης τους;

– Πως θα αντιστοιχηθούν οι μεγαλύτερες από πριν, περιοχές ευθύνης των νέων μονάδων, με το αναγκαίο προσωπικό και πως θα εξασφαλισθεί η επάρκεια και αποτελεσματικότητα τους;

– Πως θα συμμετέχουν οι εμπλεκόμενοι φορείς των ΜΔΠΠ στην κεντρική διοίκηση του ΟΦΥΠΕΚΑ;

– Πως θα εμπλέκονται στις αποφάσεις οι τοπικές κοινωνίες;

-Πως θα διασφαλισθεί η εργασία των  εργαζομένων στους φορείς διαχείρισης προστατευομένων περιοχών; Θα υπάρξει μοριοδότηση τους μέσω ΑΣΕΠ;

-Ποιος είναι ο σχεδιασμός του υπουργείου για την υλικοτεχνική υποδομή και την περιουσία των υπαρχόντων φορέων;

– Πως θα εξασφαλισθεί η Φύλαξη των Π.Π., η οποία δεν περιλαμβάνεται στο Νόμο 4865/2020;

– Τι θα γίνει με τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα των φορέων που είναι σε εξέλιξη (διασυνοριακές συνεργασίες, ΕΣΠΑ, Life, Intereg κλπ) και τις προτάσεις που έχουν ήδη κατατεθεί με ώριμες δράσεις;

-Τι θα γίνει με υπάρχοντες φορείς, που δεν αναφέρεται καν το όνομα τους στο ΦΕΚ( Εθνικό Πάρκο Αξιού) ;

-Τι θα γίνει με δικαστικές διεκδικήσεις και νομικές εκκρεμότητες φορέων;

 

Το Γραφείο Τύπου

Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών

syriza_logo

Αθήνα, 28 Μαΐου 2020

ΕΡΩΤΗΣΗ

 Προς τον κ. Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών»

Την 5η Μαΐου, ψηφίσθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με τίτλο: «Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις».

Ο νόμος 4865/2020 χαρακτηρίσθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ  ως αντι-περιβαλλοντικός. Συμπεριλαμβάνει πολλά και διαφορετικά θέματα περιβάλλοντος και ενέργειας, τα οποία προκάλεσαν αντιδράσεις από δεκάδες περιβαλλοντικές ΜΚΟ εθνικού επιπέδου. Περισσότερα από 120 περιβαλλοντικά κινήματα και συλλογικότητες, φορείς προστατευόμενων περιοχών (ΦΔΠΠ), εργαζόμενοιστους Φορείς, πανεπιστημιακά τμήματα, κόμματα της αντιπολίτευσης, φορείς δικαστικών κ.λ.π. εξέφρασαν αντιρρήσεις.

Με τις διατάξεις του Γ’ κεφαλαίου, «Διαχείριση Προστατευόμενων Περιοχών» καταργούνται οι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ). Το αποκεντρωμένο, συμμετοχικό μοντέλο διαχείρισής τους, αντικαθίσταται από ένα μοντέλο αυστηρά ελεγχόμενο από το κεντρικό κράτος, χωρίς πραγματική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης, των ΜΚΟ,των παραγωγικών φορέων και της κοινωνίας των πολιτών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου