Η Χαρά Καφαντάρη για το Ελληνικό #MeToo

Όταν, το 2017, ξεκίνησε ουσιαστικά το κίνημα #MeToo, με αφορμή διεξοδικό ρεπορτάζ δημοσιογράφων των «New York Times», που οδήγησε σε σωρεία καταγγελιών για παρενοχλήσεις και βιασμούς εναντίον γνωστού παραγωγού του Χόλιγουντ, ο οποίος καταδικάστηκε, ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι κάτι παρόμοιο θα συνέβαινε και στη χώρα μας.

Μετά τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου, που είχε το θάρρος να καταγγείλει τον βιαστή της, βλέπουμε καθημερινά ανάλογες καταγγελίες γυναικών, κατά κύριο λόγο στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού. Μπορεί τα μεγέθη «εξουσίας» των κατηγορούμενων να είναι άνισα, διαφορετικού βεληνεκούς και υπό διαφορετικό πλαίσιο, η ουσία όμως είναι ίδια: Όποια εξουσία έχουν, ή θεωρούν ότι έχουν, την άσκησαν εις βάρος του «αδύναμου», την άσκησαν για να ικανοποιήσουν ίδιες επιθυμίες εις βάρος της αξιοπρέπειας του «αδύναμου», εις βάρος του σεβασμού απέναντι στον άνθρωπο. Σεβασμός που θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένος από όλους τους Ανθρώπους.

Η εκμετάλλευση που προκύπτει σχεδόν φυσικά, κάποιες φορές, από τους έχοντες εξουσία, δεν έχει μόνο σεξουαλική μορφή. Έχει και εργασιακή και κοινωνική και οικογενειακή. Στην εργασία όμως γίνεται ξεκάθαρη και μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί και σε σεξουαλική. Όλα ξεκινούν από το «Αν θέλεις αυτό, θα πρέπει να κάνεις εκείνο…». Τουτέστιν, «αν θέλεις τη δουλειά, πρέπει να αποδείξεις πόσο τη θέλεις», ή «εφόσον πήρες τη δουλειά, πρέπει να κάνεις ό,τι ο εργοδότης προστάζει». Δυστυχώς, είναι μια συνηθισμένη συζήτηση, ένα θέμα που έχουν συζητήσει πολλές γυναίκες μεταξύ τους ως κάτι φυσιολογικό, στη λογική τού «Έτσι έχουν τα πράγματα»…

Τώρα, λοιπόν, μέσα στην καταιγίδα καταγγελιών που δεν έχει κοπάσει ακόμη και τις οποίες οφείλει η Δικαιοσύνη άμεσα να διερευνήσει, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις, που κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από φαινομενικά εύλογες ερωτήσεις: «Γιατί δεν μίλησαν τότε; Γιατί τους άφησαν να αλωνίζουν; Γιατί δεν απευθύνθηκαν στην Αστυνομία;» Πολλές φορές, έχουμε και διαπιστώσεις: «Βρέθηκε στο ίδιο δωμάτιο μαζί του! Γνώριζε τις προθέσεις του και πήγε! Τα ανεχόταν τόσο καιρό!»

Αυτές οι αντιλήψεις έχουν βάση στο θέμα της ισότητας των φύλων και στο ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει όλοι την αναγκαιότητα να υπάρχει όντως πραγματική και ουσιαστική ισότητα. Είναι θέμα οικογένειας, πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, πώς τους δείχνουμε να σέβονται και να διεκδικούν την ισότητα. Είναι θέμα Παιδείας, πώς το σχολείο συμβάλλει στην κατανόηση αυτού του ζητήματος, πώς το «είμαστε όλοι ίδιοι» των βιβλίων μπορεί να διαμορφώσει την ανάλογη συμπεριφορά απέναντι στον συνάνθρωπο. Είναι θέμα της Πολιτείας, πώς διαχειρίζεται τα θέματα έμφυλης βίας, πώς προστατεύει τις γυναίκες που υφίστανται παρενόχληση και κακοποίηση.

Η Πολιτεία όμως μας έχει απογοητεύσει τον τελευταίο καιρό, με την υποβάθμιση της ΓΓΟΠΙΦ από την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και, άρα, με υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας. Τα Τμήματα-Γραφεία Αντιμετώπισης της Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ., που δημιουργήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι επαρκώς στελεχωμένα, ενώ πρέπει να αποτελούνται από αστυνομικούς κατάλληλα εκπαιδευμένους, ώστε με κατανόηση και δέουσα ευαισθησία να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά. Έτσι, μόνο οι γυναίκες δεν θα φοβούνται να πάνε στην Αστυνομία και να καταγγείλουν πράξεις βίας.

Η αντιμετώπιση της βίας σε όλους τους τομείς δεν πρέπει να γίνεται με όρους επιδίωξης δημοσιότητας, αλλά να συμβάλλει μέσω της δημοσιοποίησης στην εξάλειψη τέτοιων φαινομένων και να οδηγεί στην τιμωρία των υπευθύνων. Ο ρόλος της Δικαιοσύνης είναι καθοριστικός.

Να σπάσει επιτέλους η σιωπή. Τα θύματα έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να μιλήσουν. Ανεξαρτήτως οικονομικής ή οικογενειακής κατάστασης, ανεξαρτήτως επαγγέλματος ή επαγγελματικής καταξίωσης, ανεξαρτήτως του αν είναι δημόσια πρόσωπα ή όχι. Θα είναι δύσκολο, απαιτεί μεγάλες αντοχές, όμως η καταδίκη της κουλτούρας του βιασμού και της βίας, σε κάθε μορφή, είναι μονόδρομος.

Αναδημοσίευση από άρθρο της ιστοσελίδας https://www.greekschannel.com/gr/ με θέμα «8 Γυναίκες Πολιτικοί για το Ελληνικό #MeToo», όπου η Χαρά Καφαντάρη καταθέτει την άποψή της.

https://www.greekschannel.com/gr/8-gynaikes-politikoi-gia-to-ellhniko-metoo/?fbclid=IwAR3rmWqH1uXLqgcXWtlLkZkFNmosbs7DtJV0OfZtddIUMyOv8i9OLFxesGI

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter Ιανουαρίου 2021

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter με τις κοινοβουλευτικές και μη δραστηριότητες (ερωτήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές,  άρθρα, συνεντεύξεις κ.α.) της Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, Χαράς Καφαντάρη, για τον Ιανουάριο 2021.

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter Δεκεμβρίου 2020

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter με τις κοινοβουλευτικές και μη δραστηριότητες (ερωτήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές,  άρθρα, συνεντεύξεις κ.α.) της Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, Χαράς Καφαντάρη, για τον Δεκέμβριο 2020.

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Τέτοιες μέρες, πέρυσι και τα τελευταία χρόνια, συζητούσαμε για τα αποτελέσματα των διεθνών συνόδων για την κλιματική αλλαγή. Το κύριο ζήτημα των συζητήσεων ήταν η επιτάχυνση των προσπαθειών της παγκόσμιας κοινότητας για την εφαρμογή της κεντρικής πρότασης που θέτει το σύμφωνο του Παρισιού, την διατήρηση του εύρους της ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας στα ασφαλή επίπεδα του 1,5ο C μέχρι το τέλος του αιώνα. Παρεμπίπτον ζήτημα ήταν οι συνέπειες της απόφασης Τραμπ, για αποχώρηση από την παγκόσμια αυτή συμφωνία και η απομόνωση των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της πολιτικής «πρώτα η Αμερική».

Φέτος, η παγκόσμια εικόνα για την κλιματική αλλαγή, βρίσκεται σε πρωτόγνωρα αχαρτογράφητα νερά. Οι προσπάθειες για τον περιορισμό της παγκόσμιας υπερθέρμανσης και της ανησυχίας για την διάσωση της ανθρωπότητας κινούνται κάτω από τις προϋποθέσεις που θέτουν οι νέες συνθήκες, λόγω της πανδημίας. Μια από τις κύριες συνέπειες ήταν η αναβολή της Διεθνούς Συνδιάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή, που είχε προγραμματιστεί να γίνει στην Γλασκώβη. Μακάρι, οι συνθήκες να επιτρέψουν την διεξαγωγή της, την επόμενη χρονιά, στο ίδιο μέρος. Η πανδημία, είναι αλήθεια, άλλαξε τις κοινωνικές, εργασιακές και υγειονομικές συνθήκες σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάγκη της προστασίας της δημόσιας υγείας και των πληθυσμών από τις συνέπειες έφερε την εφαρμογή πρακτικών, ξεχασμένων τα τελευταία χρόνια. Απαγόρευση κυκλοφορίας και δραστική μείωση των μεταφορών, αναστολή λειτουργίας εργοστασίων, κλείσιμο καταστημάτων και εξαφάνιση αεροπορικών μεταφορών και του τουρισμού. Δυστυχώς, πολλές από τις επιπτώσεις, χρησιμοποιήθηκαν σαν ευκαιρίες για την μείωση εργατικών δικαιωμάτων και μειώσεων σε μισθούς, με σαφώς δυσάρεστες επιπτώσεις στις οικονομίες. Το λεγόμενο lockdown έδειξε από την αρχή ορισμένες, απρόσμενες θετικές επιπτώσεις. Από τα λιγότερο γνωστά θέματα των ημερών είναι οι επιπτώσεις της πανδημίας στην ποιότητα της περιβαλλοντικής κατάστασης, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις. Η επιβολή δραστικών μέτρων περιορισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων (lockdown) και της απαγόρευσης της κυκλοφορίας είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην βελτίωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, Ιταλία, ΗΠΑ, για παράδειγμα, αναφέρουν μειώσεις των ατμοσφαιρικών ρύπων, ακόμα και σε επίπεδα της τάξης του 50%.

Σημειώνουμε την σοβαρή επίπτωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη Δημόσια Υγεία. Για πρώτη φορά, η βρετανική δικαιοσύνη αναγνώρισε πρόσφατα τον ρόλο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε ένα θάνατο, αποφαινόμενη πως η ατμοσφαιρική ρύπανση «συνέβαλε» στον θάνατο ενός 9χρονου κοριτσιού στο Λονδίνο. 

Μελέτες που έγιναν σε αμιγώς βιομηχανικές περιοχές της Ασίας ή της Ευρώπης επιβεβαίωσαν την αλήθεια. Από την αρχή της εφαρμογής των μέτρων η βελτίωση ήταν θεαματική. Η ΕΕΑ (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος) με μετρήσεις που έγιναν επιβεβαιώνει ότι τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης έχουν μειωθεί, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019, σε σημαντικό επίπεδο. Ρώμη, Μαδρίτη, Λισσαβώνα, Λονδίνο, αλλά και Μιλάνο και Βαρκελώνη, γνώρισαν εποχές με πολύ καθαρότερη ατμόσφαιρα. Η Αθήνα, σύμφωνα με την ανακοίνωση της αρμόδιας διεύθυνσης του ΥΠΕΝ, παρουσιάζει την ίδια κατάσταση. Οι μετρήσεις των σταθμών της Αθήνας εμφάνισαν μείωση των επιπέδων ρύπων τις πρώτες μέρες εφαρμογής των μέτρων. Με την ένταση των μέτρων τα επίπεδα NOx παρουσίασαν μείωση κατά 48,5% ενώ των αιωρούμενων σωματιδίων ΡΜ10 κατά 48,8%, πάντοτε σε σύγκριση με τα επίπεδα της αντίστοιχης εποχής του 2019. Οι κύριες αιτίες για την μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων, είναι ο δραματικός περιορισμός των οδικών μετακινήσεων και του τουρισμού. Συγχρόνως δε, ευεργετικές επιπτώσεις σημειώθηκαν και σε άλλους τομείς, όπως η αύξηση της βιοποικιλότητας, ακόμα και σε αστικές περιοχές, η αύξηση των παγκόσμιων ιχθυαποθεμάτων κλπ. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνονται και από τις διαστημικές φωτογραφίες που έλαβαν οι δορυφόροι της NASA ή των ευρωπαϊκών δορυφόρων, οπτικοποιώντας, με γλαφυρό τρόπο, την βελτίωση της ποιότητας των δεικτών. Η έστω περιορισμένη επαναφορά αυτών των δραστηριοτήτων επανέφερε το πρόβλημα και σύμφωνα, όμως, με την έκθεση της ΕΕΑ για το 2020, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο, η μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων, περιορίστηκε.

Εν τω μεταξύ, παρά την θετική αυτή εικόνα, η ταχύτητα της κλιματικής αλλαγής δεν έχει μειωθεί και δεν σημειώνεται καμιά βελτίωση στην οπισθοχώρηση της παγκόσμιας υπερθέρμανσης. Μόλις λίγες μέρες πριν, ο ευρωπαϊκός οργανισμός Copernicus, ανακοίνωσε ότι, ο Νοέμβριος του 2020 ήταν ο θερμότερος όλων των εποχών. Μάλιστα, η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη, το τελευταίο δωδεκάμηνο, ανήλθε στο 1,28ο C, εξαντλώντας τα περιθώρια για τον ζητούμενο στόχο διατήρησης της, μόνο κατά 1,5ο C.

Είναι πλέον κατανοητό σε όλους ότι η αιτία της κλιματικής αλλαγής είναι η ανθρωπογενής της διάσταση. Οι συσσωρευμένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, και ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα και του μεθανίου, είναι ο παράγοντας που συνεχίζει να ενισχύει την παγκόσμια αλλαγή. Κακές πρακτικές, ανεξέλεγκτες δασικές πυρκαγιές, συνεχιζόμενη εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα, έλλειψη μέτρων περιορισμού της ερημοποίησης και λειψυδρία επιδεινώνουν ακόμα παραπέρα το φαινόμενο. Ενδεικτικά, αναφέρονται σαν παραδείγματα κακών πρακτικών στην Ελλάδα, τόσο η εξαγγελία χωρίς σχεδιασμό της απολιγνιτοποίησης και η χωρίς εξασφάλιση ικανής ενεργειακής επάρκειας από ΑΠΕ της ηλεκτροκίνησης των οχημάτων. Και τα δύο οδηγούν στην διαιώνιση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα και συγκεκριμένα από το φυσικό αέριο.

Στον αντίποδα, δηλώσεις και δεσμεύσεις κυβερνήσεων από το εξωτερικό. Η Δανία με την φιλοδοξία ανάπτυξης ΑΠΕ άνω του 70% και το Ηνωμένο Βασίλειο με τον σχεδιασμό μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 58%. Η προαναγγελθείσα επιστροφή των ΗΠΑ στην Συμφωνία του Παρισιού από την νέα διοίκηση Μπάιντεν, καλλιεργεί ακόμα περαιτέρω θετικές προσδοκίες. Ο κόσμος είναι αναγκαίο να στραφεί σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης με αλλαγή, ακόμα και, καταναλωτικών συνηθειών και την εφαρμογή καλών πρακτικών. Πρέπει να επιταχυνθούν οι προσπάθειες για την μείωση των εκπομπών από τομείς που ακόμα δεν έχουν σημαντική συνεισφορά στις μειώσεις, όπως για παράδειγμα η γεωργία. Ο κόσμος, μετά την πανδημία του κορωνοϊού, έχει ανάγκη «μιας πράσινης ανάκαμψης», όπως, επιγραμματικά τονίζει ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών.

Χαρά Καφαντάρη

Βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία

Αν. Τομεάρχης Πολιτικής Προστασίας ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter Οκτώβριος 2020

Ενημερωτικό Δελτίο – Newsletter με τις κοινοβουλευτικές και μη δραστηριότητες (ερωτήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές,  άρθρα, συνεντεύξεις κ.α.) της Βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυτικού Τομέα Αθήνας, Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και Αν. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας της Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Προοδευτική Συμμαχία, Χαράς Καφαντάρη, για τον Οκτώβριο 2020.

Mέτρα προστασίας των ένστολων ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία

«Εκτεθειμένοι και χωρίς προστασία στον κορωνοϊό οι ένστολοι εργαζόμενοι»

Η δήλωση των τομεαρχών του Τομέα Προστασίας του Πολίτη της Κ.Ο ΣΥΡΙΖΑ Χρ. Σπίρτζη, τομεάρχη,  Διονύση Καλαματιανού, αναπλ. Τομεάρχη, Χ.Καφαντάρη, αναπλ. Τομεάρχη Πολιτικής Προστασίας (30/9/20):

Να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση Μητσοτάκη και εκτός από τα παχιά λόγια να μεριμνήσει για τις υπηρεσίες που εποπτεύει

Η είδηση ότι σωφρονιστικός υπάλληλος στις φυλακές Αγίου Στεφάνου Πάτρας διαγνώστηκε θετικός στον κορωνοϊό έρχεται να προστεθεί στη λίστα αστυνομικών, σωφρονιστικών και πυροσβεστών που έχουν εκτεθεί στον covid19.

Την ίδια στιγμή οι φωνές αγωνίας των ενστόλων από όλη τη χώρα πληθαίνουν αφού δίνουν καθημερινά μάχη να ασκήσουν τα καθήκοντα τους προς όφελος της κοινωνίας, χωρίς να έχει ληφθεί μέριμνα από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για τη θωράκισή τους απέναντι στην πανδημία.

Είναι αυτονόητο ότι αστυνομικοί και πυροσβέστες θα έπρεπε να είναι απολύτως προστατευμένοι, ώστε να ασκούν με ασφάλεια τα καθήκοντα τους και έτσι να προφυλάσσονται τόσο οι ίδιοι και οι οικογένειές τους όσο και οι πολίτες με τους οποίους έρχονται σε επαφή.

Επίσης, είναι αυτονόητο ότι κλειστές δομές, όπως αυτές των φυλακών, θα έπρεπε να διέπονται από αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα για τη διασφάλιση της αποφυγής διασποράς του ιού.

Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα προς τον αρμόδιο Υπουργό και την Γενική Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής:

1.       Υπήρξε προληπτικός  έλεγχος  εργαζομένων και κρατουμένων στα Καταστήματα Κράτησης, καθώς, όπως αναφέρεται, εκτός της θερμομέτρησης κανένα άλλο μέτρο ανίχνευσης του ιού δεν υφίσταται;

2.       Υπάρχει άμεση παρέμβαση του ΕΟΔΥ, εφόσον έχετε ενημερωθεί και επίσημα για κρούσμα υπαλλήλου, ώστε να ελεγχθούν οι επαφές που τυχόν έχει με συναδέλφους του, αλλά και κρατουμένους;

3.       Υπάρχει προστατευτικός εξοπλισμός  στους εργαζομένους των καταστημάτων κράτησης;

4.       Υπήρξε πρόληψη για πρόσληψη  του  αναγκαίου ιατρικού  και νοσηλευτικού προσωπικού στα καταστήματα κράτησης;

5.       Η οδηγία – σύσταση της Γ.Γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής προς τους Διευθυντές των Καταστημάτων Κράτησης για τον περιορισμό χορήγησης ειδικών αδειών απουσίας λόγω COVID-19, πιστεύετε πραγματικά ότι συμβάλλει στην προστασία των υπαλλήλων και μάλιστα των πιο ευάλωτων από αυτούς, αλλά και των κρατουμένων;

Καλούμε, έστω και τώρα, την κυβέρνηση Μητσοτάκη – που ξέχασε τις εξαγγελίες προς τους ένστολους εργαζόμενους – και ιδιαίτερα το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να προμηθεύσουν με τον απαραίτητο υγειονομικό εξοπλισμό  τους ένστολους και να λάβουν άμεσα μέτρα για την προστασία της υγείας τους και της υγείας των κρατουμένων.

«ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ»

Αναδημοσίευση άρθρου πηγή Εφημερίδα Αυγή, 05 Σεπτεμβρίου 2020 17:35

Η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων

Της Χαράς Καφαντάρη*

Η διεθνής κοινότητα, μετά τη λαίλαπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δημιουργία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προσπαθεί να παρέμβει στη διευθέτηση ζητημάτων παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Με την αξιοποίηση των διεθνών οργανισμών, που εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν, και τη δράση της παγκόσμιας κοινότητας, παρεμβαίνουν ειρηνικά, τις περισσότερες φορές, προωθώντας λύσεις σε κοινωνικά ζητήματα και τομείς, όπως η καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας, η μείωση των θυμάτων από σοβαρές ασθένειες και η ειρηνική διευθέτηση θεμάτων εθνικής κυριαρχίας.

Η επιβολή εθνικής κυριαρχίας στις θάλασσες του πλανήτη ήταν από τα πιο σημαντικά θέματα. Μακρά η προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας, με προσπάθειες που κράτησαν πάνω από είκοσι χρόνια. Οι προσπάθειες ευοδώθηκαν με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο των Θαλασσών, γνωστή και ως το σύμφωνο του «Μοντέγκο Μπέι», υπογράφτηκε στην τελική της μορφή το 1982.

Πάνω από 160 χώρες συνυπέγραψαν τη σχετική σύμβαση, η οποία άρχισε την επίσημη εφαρμογή της μόλις το 1994, μετά την επικύρωση από το εξηκοστό κράτος – μέλος. Βέβαια πρέπει να τονιστεί ότι η γειτονική μας χώρα, η Τουρκία, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση, αναγνωρίζοντάς την de facto με την εφαρμογή της στη Μαύρη Θάλασσα.

Τα χωρικά ύδατα και οι ζώνες εκμετάλλευσης

Το Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS, καθορίζει τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών σε περιοχές πέραν της κυριαρχίας των χωρικών υδάτων, αναγνωρίζει τις ζώνες επιρροής κάθε κράτους και αποσαφηνίζει τα δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης.

Οι λεπτομέρειες της συνθήκης είναι σαφείς και δεν χωρούν αμφισβητήσεις για το πώς χαράσσονται οι γραμμές βάσης, απ’ όπου μετρώνται όλες οι αποστάσεις και το εύρος των ζωνών, όπως τα χωρικά ύδατα, η συνορεύουσα ζώνη, και καθορίζονται όλες οι δραστηριότητες εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των πόρων της θαλάσσιας περιοχής.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Δίκαιο της Θάλασσας δεν πρέπει να συγχέεται με τις διατάξεις για τη ναυσιπλοΐα και το ναυτικό δίκαιο, ενώ προβλέπει και τη λειτουργία διεθνούς δικαστηρίου για την επίλυση διαφορών που μπορεί να προκύψουν, με έδρα το Αμβούργο.

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις θάλασσες θέτει κανόνες όχι μόνο για τις σχέσεις μεταξύ των κρατών και καθορισμού των ορίων δικαιοδοσίας και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι προωθεί την περιφερειακή και διεθνή συνεργασία σε όλους τους τομείς.  Άρθρα προβλέπουν την ανάγκη της ελεύθερης πρόσβασης στη ναυσιπλοΐα, την παροχή βοήθειας και διάσωσης στον θαλάσσιο χώρο, την ελεύθερη πόντιση ηλεκτρικών καλωδίων ή καλωδίων μεταφοράς δεδομένων και αγωγών.

Τα πιο σημαντικά στοιχεία που εισάγονται είναι το «κυριαρχικό δικαίωμα των κρατών για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων» (άρθρο 193) απαγορεύοντας την άνευ αδείας έρευνα από άλλα κράτη και η αρχή ότι «η θαλάσσια περιοχή και οι πόροι της είναι κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας» και δεν πρέπει να σπαταλώνται αλόγιστα.

Δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις

Η σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, εκτός από τα δικαιώματα, επιβάλλει εξίσου σημαντικές υποχρεώσεις. Η κυριότερη υποχρέωση είναι η προστασία της ναυσιπλοΐας με τον καθορισμό διαδρομών ελεύθερης ναυσιπλοΐας ακόμη και σε στενές διόδους.  Όμως η σημαντικότερη υποχρέωση του παράκτιου κράτους είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η καλή κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων.

Μεγάλο μέρος της σύμβασης αποτελείται από άρθρα για την υποχρέωση προστασίας του περιβάλλοντος. Η γενική παραδοχή του όλου κειμένου της σύμβασης είναι η αποδοχή του όρου της πρόληψης, έναντι των πιθανών κινδύνων.  Άρθρα της σύμβασης προβλέπουν την πρόληψη, τον περιορισμό και τον έλεγχο της ρύπανσης από πλοία, από παράνομες απορρίψεις ακόμα και από την ξηρά, αλλά και από πηγές ρύπανσης στην ατμόσφαιρα, ή τις δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων.

Ουσιαστικό στοιχείο είναι η διατήρηση των ζώντων πόρων, η λήψη μέτρων για την ουσιαστική προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη μελέτη και την εκτίμηση των κινδύνων που το απειλούν. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την προστασία των θαλάσσιων θηλαστικών, δελφινιών, φαλαινών και άλλων κητωδών, πράγμα που γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο μετά την πρόσφατη, σπάνια είναι αλήθεια, εμφάνιση φάλαινας φυσητήρα στα ανοικτά των ακτών της Μάνης.

Οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με την επικύρωση των συμβάσεων για υποθαλάσσια εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και δυτικά της Κρήτης, η επικύρωση της σύμβασης για τον υδράργυρο ύστερα από προτροπή μας, η επικύρωση των συμβάσεων για τον αγωγό EastMed και ο καθορισμός ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο καθιστούν αδήριτη ανάγκη την επικύρωση αριθμού διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων που μέχρι σήμερα δεν έχουν επικυρωθεί.

Η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 30/2013, με τον Νόμο 4409/2016, δεν αρκεί, αλλά πρέπει να επικυρωθούν ορισμένες προσθήκες στο Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης για τις υπεράκτιες δραστηριότητες, για τις προστατευόμενες περιοχές, τη βιοποικιλότητα και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας και αν. τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

Η ΚΑΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Αναδημοσίευση άρθρου από το tvxs.gr

https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-kaysi-den-einai-monodromos-sti-diaxeirisi-aporrimmaton

Η ΚΑΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

To Μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθείται επί δεκαετίες, έχοντας σαν κυρίαρχες κατευθύνσεις την υπερπαραγωγή, υπερκατανάλωση και κατασπατάληση φυσικών πόρων έχει σαν συνέπεια και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ η διαφύλαξη του περιβαλλοντικού πλούτου και των φυσικών πόρων, σε συνδυασμό με την ορθολογική διαχείρισή τους και με κύριο άξονα τον αναντικατάστατο ρόλο του δημόσιου τομέα, μπορεί να είναι ο βασικότερος παράγοντας για την ανάπτυξη. Μπορεί επίσης να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά μιας βιώσιμης ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης μέσα στο πλαίσιο μιας νέας ανθρωποκεντρικής οικονομίας.

Η διαχείριση των απορριμμάτων είναι μια δημόσια υπόθεση. Τα απορρίμματα εν δυνάμει αποτελούν σημαντικό πόρο, πηγή πρώτων υλών και ενέργειας. Η ορθολογική διαχείρισή τους μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμες θέσεις εργασίας..

 

Το σχέδιο για το νέο ΕΣΔΑ (εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων), που ήρθε σε δημόσια διαβούλευση τον Αύγουστο και για περιορισμένο χρονικό διάστημα,  δημιουργεί  έμμεσα όλες τις  προϋποθέσεις για ουσιαστική εισαγωγής της διαδικασίας της καύσης, ως μονόδρομο στη διαδικασία διαχείρισης των απορριμμάτων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου