Οι πολύ δύσκολες καταστάσεις φέρνουν και μεγάλες αλλαγές

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του σ/ν του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2019».​ (17.12.2018)

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Κατ’ αρχάς το ότι η Νέα Δημοκρατία  αναμασά τα ίδια στοιχεία και οι περισσότεροι ομιλητές της, εδώ, λένε συγκεκριμένα στοιχεία που δεν είναι αληθή, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι και η πραγματικότητα. Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα και υπάρχει η ΕΛΣΤΑΤ που αποτυπώνει την πραγματικότητα.  Βέβαια, θα συμφωνήσω με τον κ. Μπουκώρο σε ένα πράγμα. Είπε να απολογηθούμε στον ελληνικό λαό. Βεβαίως, απολογούμαστε στον ελληνικό λαό, γιατί τον βγάλαμε από τα μνημόνια, γιατί από το 25-26% που ήταν η μείωση του ΑΕΠ από το 2010 μέχρι το τέλος του 2014, το ΑΕΠ της χώρας μας αρχίζει και αυξάνει. Υπάρχουν και μία σειρά άλλα στοιχεία, τα οποία θα πω στη συνέχεια.

Έχουμε έναν προϋπολογισμό που είναι ο πρώτος ο οποίος δεν έχει δυσβάσταχτα μέτρα επιβάρυνσης για τον ελληνικό λαό, αλλά έχει μέτρα ανακούφισης και ανάπτυξης, μέτρα αποκατάστασης αδικιών για όλους τους εργαζόμενους, για όλους τους συμπολίτες μας. Οφείλουμε, όμως, να πούμε εδώ, ότι ο ελληνικός λαός πέρασε δύσκολα, στάθηκε όρθιος, έβαλε πραγματικά πλάτη στις δυσκολίες, στην κατάσταση που όλες αυτές οι πολιτικές  μας έφεραν έως το τέλος του 2014. Αυτές οι επί δεκαετίες πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας  και του ΠΑΣΟΚ, που έφεραν τη χώρα μας στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Είναι λοιπόν γεγονός ότι ο ελληνικός λαός σήκωσε το βάρος, αλλά δυσανάλογα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Όταν η οικονομική ελίτ της χώρας βρίσκει καταφύγιο φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής στα παραδεισένια νησιά, οι πολιτικοί εκφραστές της μας κουνούν το δάκτυλο εδώ, μέσα στη Βουλή και μας εγκαλούν για επιβαρύνσεις στη μεσαία τάξη. Μιλούν για περικοπές στις συντάξεις, κάτι το οποίο δεν τους βγήκε και τώρα ψάχνουν να βρουν κάτι αντίστοιχο με τις συντάξεις. Όπως δεν τους βγήκαν και άλλα πολλά αυτά τα τριάμισι χρόνια. Και βέβαια, καταφεύγουν στην προσφιλή τακτική των fake news, των κατασκευασμένων ειδήσεων. Ο στόχος, όμως, ποιος είναι; Η καλλιέργεια του φόβου. Ένας λαός φοβισμένος ξεχνάει εύκολα.

Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Η Ελλάδα άλλαξε πορεία. Και δεν το λέει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, το λένε οι δηλώσεις κορυφαίων ευρωπαίων αξιωματούχων. Ο κ. Ρέγκλινγκ είπε: «Σήμερα είναι μία μέρα γιορτής. Η Ελλάδα θα βγει από το πρόγραμμα του ESM και θα επανακτήσει την οικονομική της ανεξαρτησία.». Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είπε: «Με την ολοκλήρωση του προγράμματος στήριξης και σταθερότητας ο ελληνικός λαός ξεκινά νέο κεφάλαιο.». Ο Ντόναλντ Τουσκ είπε: «Συγχαρητήρια στην Ελλάδα και στον λαό της για τον τερματισμό του προγράμματος.». Και βέβαια, ο Μάριο Σεντένο, που στις 20 Αυγούστου είπε: «Πρώτη φορά από το 2010 η Ελλάδα μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια της».

Πώς άλλαξε αυτό το κλίμα σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο; Θυμόμαστε κάποτε, όταν ευρωπαίοι αξιωματούχοι μίλαγαν για τους Έλληνες τους τεμπέληδες, τους Έλληνες που δεν δουλεύουν, τους άθλιους και κατά συνέπεια έπρεπε οι Έλληνες να τιμωρηθούν με βάση τη βορειοευρωπαϊκή προτεσταντική λογική;

Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες,  η αλλαγή στο οικονομικό κλίμα της Ελλάδας πιστοποιείται πρώτα από όλα από τους οικονομικούς και τους κοινωνικούς δείκτες. Τα επίσημα στοιχεία πρέπει να βλέπουμε και όχι να τα ερμηνεύουμε όπως θέλουμε.

Κατ’ αρχάς, την πτώση της ανεργίας, που ανέφερε και ο κύριος Υπουργός, που έπεσε κάτω από το 19%, τα ποσοστά ανάπτυξης, την ύφεση την οποία είχαμε πριν, την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, την αύξηση των εξαγωγών κατά 7,6%. Υπάρχει και ένα ακόμα στοιχείο: το πρώτο εννεάμηνο του 2018 είχαμε αύξηση στον κατασκευαστικό τομέα, κάτι που σημαίνει και άλλα πράγματα, γιατί μία σειρά επιχειρήσεις στηρίζονται σε αυτόν.

Όμως, το πιο σημαντικό από όλα – επιτρέψτε μου – είναι ότι με βάση πρόσφατη δημοσκόπηση οι Έλληνες βλέπουν ότι το 2019 θα είναι καλύτερο από το 2018. Είναι ένα σημαντικό εύρημα που δείχνει ότι σιγά σιγά αποκαθίσταται η αισιοδοξία.

Εμείς, σαν Κυβέρνηση, πρέπει να αποκαταστήσουμε πλέον την πλήρη κανονικότητα σε αυτή τη χώρα. Τι είναι κανονικότητα; Κανονικότητα είναι ένα εργασιακό τοπίο με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, πάταξη της «μαύρης» εργασίας, όχι μισθολογικούς ρατσιστικούς ηλικιακούς διαχωρισμούς, σταδιακή άνοδο του κατώτερου μισθού, ελεύθερη πρόσβαση όλων στην υγεία. Κανονικότητα είναι μία χώρα ευρωπαϊκή, η οποία πρέπει να έχει δασικούς χάρτες, να έχει κτηματολόγιο, σαφές επενδυτικό τοπίο για κάθε ενδιαφερόμενο επενδυτή. Κανονικότητα σημαίνει επενδύσεις. Και επειδή πολλά ειπώθηκαν για τις επενδύσεις, θα πω ότι το ενδιαφέρον για τη χώρα μας είναι μεγάλο από το 2017 και μετά, που έκλεισαν σε κάτι λιγότερο από 4 δισεκατομμύρια ευρώ οι άμεσες ξένες επενδύσεις. Η δε συμμετοχή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών στην έρευνα υδρογονανθράκων δείχνει πραγματικά το ενδιαφέρον για τη χώρα μας και είναι ψήφος εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία. Κανονικότητα σημαίνει μία χώρα ισότιμη στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια δρώμενα, πολύ περισσότερο τώρα που αναδεικνύεται η χώρα μας γεωπολιτικά, αξιοποιώντας τη γεωγραφική της θέση, όπου τείνει να μετατραπεί σε ενεργειακό, ψηφιακό, διαμετακομιστικό κόμβο ήδη, με μεγάλες ενεργειακές τριμερείς συμφωνίες με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο, στον τομέα του φυσικού αερίου. Μιλάμε για μεγάλα έργα και επενδύσεις, κύριε Μπούρα, στον τομέα της ενέργειας.

Ο ρόλος της χώρας μας αναβαθμίζεται. Ο συνδυασμός των νέων δρόμων με την κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου, τον East Med, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Μέση Ανατολή στην Ευρώπη, την ηλεκτρική διασύνδεση EuroAsia Interconnector, με την παράλληλη διασύνδεση οπτικών ινών που θα βγάζει την Κύπρο από την ενεργειακή και διαδικτυακή απομόνωση και η πιθανή ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, όντως θα μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα ενεργειακό διαμετακομιστικό κέντρο όχι μόνο στα Βαλκάνια, αλλά σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Διανύουμε, λοιπόν, κύριοι Βουλευτές και κυρίες Βουλευτίνες,  μία καινούργια εποχή. Και αν έχουμε διαβάσει Ευριπίδη, θα θυμόμαστε ότι έλεγε πως «οι πολύ δύσκολες καταστάσεις φέρνουν και μεγάλες αλλαγές». Σε αυτή τη φάση ακριβώς είμαστε, γιατί δεν θέλουμε να γυρίσουμε στο αναπτυξιακό μοντέλο του 2008 που μας έφερε εδώ.

Μιλάμε για δίκαιη ανάπτυξη, για ένα άλλο μοντέλο αναπτυξιακό. Δίκαιη ανάπτυξη για τους ανθρώπους, με σεβασμό στο περιβάλλον, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις προκλήσεις του μεγάλου πλανητικού ζητήματος, που είναι η κλιματική αλλαγή, η οποία πλέον υπάρχει σε όλους τους τομείς της πολιτικής μας: κοινωνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς.

Σας ευχαριστώ, καλό βράδυ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: