Προστασία Γεωτόπων

syriza_logo

Αθήνα, 31 Μαΐου  2016

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: Προστασία γεωτόπων

 H Ελλάδα είναι μια από τις πρωτοπόρες χώρες στην ίδρυση του ευρωπαϊκού δικτύου των γεωπάρκων τα οποία πλέον, εντάσσονται επισήμως από το Νοέμβριο του 2015, κάτω από την αιγίδα της Unesco. H προστασία της γεωποικιλότητας δεν μπορεί να επαφίεται μόνο στις ιδιωτικές πρωτοβουλίες, καθότι η προστασία και ανάδειξη της γεωλογικής κληρονομιάς, πέρα από προφανή υποχρέωση της πολιτείας, αποτελεί και στοιχείο ενίσχυσης της ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών. Τα υπάρχοντα θεσμικά μέτρα προστασίας των γεωτόπων βασίζονται, κυρίως, στον ν.3937/2011. Με το συγκεκριμένο νόμο πραγματοποιήθηκε ένα βήμα προς την αποσαφήνιση των γεωπεριβαλλοντικών εννοιών και την αποσύνδεση της αξίας τους, αμιγώς από την φιλοξενούμενη βιοποικιλότητα, αν και το συνολικό νομοθέτημα στοχεύει στη διατήρηση αυτής. Το σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τη Βιοποικιλότητα που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2014 έχει έναν χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2020. Στις προτάσεις του, σχετικά με την προστασία του τοπίου, προστίθεται η αναγκαιότητα διατήρησης των γεωτόπων και της βιολογικής ποικιλότητας (ΥΠΕΚΑ, 2014). Όμως, ολοκληρωμένη προστασία της γεωλογικής κληρονομιάς υπάρχει μόνο αναφορικά με την προστασία των αρχαιολογικών σπηλαίων βάσει του αρχαιολογικού νόμου. Η εθνική νομοθεσία για τα υπόλοιπα σπήλαια, παλαιοντολογικά κατάλοιπα και λοιπές γεωμορφολογικές θέσεις είναι εξαιρετικά ελλιπής και καμία υπηρεσία, υπουργείου ή περιφερειακή (τοπικό επίπεδο) δεν αναλαμβάνει την προστασία τους. Στις γεωμορφολογικές θέσεις εντάσσονται και αυτές που έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο (πχ. μεταλλεία κλπ).  Στο ν. 3937/2011 παρατηρούμε ότι είναι αναγκαίος ο διοικητικός χαρακτηρισμός των γεωτόπων, με την περαίωση σειράς εξαιρετικά χρονοβόρων ενεργειών (πχ Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη) προκειμένου να ενταχθούν σε πλαίσιο προστασίας. Δηλαδή δεν υπάρχει η δυνατότητα ΑΜΕΣΗΣ ενεργοποίησης των διαδικασιών προστασίας τους. Επίσης, πριν το διοικητικό χαρακτηρισμό, οι φορείς οφείλουν πάντα να «αξιολογήσουν», χωρίς να υπάρχουν τυποποιημένα κριτήρια ή κατευθυντήριες οδηγίες, το κατά πόσο ένας γεώτοπος ή μια γεωμορφή πληροί τα κριτήρια της εξαιρετικής ή μοναδικής αξίας (για τα φυσικά μνημεία) ή του ξεχωριστού χαρακτήρα, με σημαντική αισθητική, οικολογική ή/και πολιτιστική αξία (για τα προστατευόμενα τοπία). Παρά την προσπάθεια που καταβλήθηκε για την εντονότερη προστασία του αβιοτικού περιβάλλοντος, αυτή δεν είναι επαρκής ενώ το διοικητικά αρμόδιο Υπουργείο δεν έχει συνειδητοποιήσει τις αρμοδιότητες του στον τομέα καθώς εστιάζει στην προστασία του βιοτικού περιβάλλοντος παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι κάθε μορφή ζωής εξαρτάται από το αβιοτικό περιβάλλον πάνω στο οποίο φιλοξενείται.

Με βάση τα ανωτέρω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:

  1. Πως επιτυγχάνεται η άμεση προστασία των γεωτόπων και γεωλογικών σχηματισμών όταν αυτοί κινδυνεύουν από καταστροφή ή μείωση της αξίας τους και για ποιους λόγους μέχρι σήμερα το υπουργείο δεν έχει επιδείξει ενεργοποίηση στο θέμα προστασίας της γεωποικιλότητας;
  2. Ποιες υπηρεσίες έχουν (εάν έχουν) την αρμοδιότητα σε περιφερειακό & τοπικό επίπεδο να επεμβαίνουν σε περιπτώσεις καταστροφής τους και πως εξασφαλίζεται ότι έχουν την αναγκαία τεχνογνωσία για την προσέγγιση του χώρου, αλλά και εκτίμησης της κατάστασης;

Η ερωτώσα Βουλευτής

 Χαρούλα (Χαρά) Καφαντάρη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: