«Συνεταιριστικό κίνημα – Από τα Αμπελάκια μέχρι σήμερα»

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, στην Ολομέλεια της Βουλής στις 20.04.2016 επί του σ/ν «Αγροτικοί συνεταιρισμοί, μορφές συλλογικής οργάνωσης του αγροτικού χώρου και άλλες διατάξεις.»

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά θεωρώ ότι ζούμε ένα θέατρο παραλόγου σήμερα στην Ελληνική Βουλή. Ακούμε τους Εισηγητές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ να μιλάνε για κρατικό παρεμβατισμό. Τους ακούμε να μιλάνε για κομματικοποίηση, για προσπάθεια κομματικοποίησης από την πλευρά της Κυβέρνησης και του Υπουργού με το εν λόγω σχέδιο νόμου. Ποιος μιλάει για κομματικοποίηση; Αυτοί οι οποίοι φέρανε το συνεταιριστικό κίνημα και τους συνεταιρισμούς σήμερα στην κατάσταση την οποία βρίσκονται και αναγκαστικά ερχόμαστε να νομοθετήσουμε ξανά για να επαναφέρουμε την υγιή λειτουργία του συνεταιριστικού κινήματος;

Μίλησε ο κ. Βλάχος και είπε ως προς τον κύριο Υπουργό, προς την Κυβέρνηση δηλαδή, «δεν ξέρετε εσείς από ιδιωτική πρωτοβουλία, θέλετε κρατικό παρεμβατισμό». Ποια ιδιωτική πρωτοβουλία; Ποια κατάσταση μάς έφερε εδώ που μας έφερε, να χρωστούν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί γύρω στα 3,6 δισεκατομμύρια, 1,5 δισεκατομμύριο στην κακή Αγροτική Τράπεζα, στον εκκαθαριστή; Σε ανακτήσεις 600 εκατομμύρια; Χρέη σε ΦΠΑ, ταμεία, περί το 1 δισεκατομμύριο και βέβαια άλλα 600 εκατομμύρια;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά πρέπει η χώρα μας να αποκτήσει κάποια στιγμή ένα σταθερό πλαίσιο αγροτικής πολιτικής με καθαρό προσανατολισμό στο κοινοτικό πλαίσιο που ζούμε και βέβαια, στις ιδιαίτερες δημοσιονομικές συνθήκες που διανύουμε. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, κινείται και το εν λόγω σχέδιο νόμου για τους συνεταιρισμούς.

Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας βασίζεται κυρίως στον αγροτικό τομέα. Ένα υποσύνολο της αγροτικής πολιτικής, απαραίτητο για την επιτυχία της, είναι και το εργαλείο των αγροτικών συνεταιρισμών. Ειδικά στις σημερινές συνθήκες της κρίσης, η ανάγκη συλλογικότητας και η ενίσχυση της υγιούς συνεταιριστικής λογικής είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Αλλά ποιοι συνεταιρισμοί και τι είδους συνεταιρισμοί; Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε ότι από τους εξίμισι χιλιάδες συνεταιρισμούς μόνο οι είκοσι είναι οικονομικά βιώσιμοι ή, τέλος πάντων, έχουν θετικά οικονομικά αποτελέσματα, ενώ περί τους χίλιους είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι εθελοντικές οργανώσεις των αγροτών και έχουν σαν στόχο να περιορίσουν την εκμετάλλευση των μελών τους από το μεγάλο κεφάλαιο, να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση, να μειώσουν το κόστος παραγωγής. Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί σαν εθελοντικές ενώσεις προϋποθέτουν την αυτοτελή ύπαρξη αγροτών και την πλήρη, τυπική τουλάχιστον, δυνατότητα αυτοδιάθεσής τους, δηλαδή την πλήρη τυπική ελευθερία να αποφασίζουν μόνοι τους για τη συμμετοχή τους σε διάφορες συλλογικές οικονομικές οργανώσεις και δραστηριότητες.

Οι μικροί επαγγελματίες, όπως ονομάζονται οι αγρότες, λόγω των αναγκών επιβίωσης οδηγήθηκαν στη συνένωση προκειμένου να αποκτήσουν μια διαπραγματευτική δύναμη, γεγονός που αποτελεί και την κύρια αιτία για τη δημιουργία των συνεταιρισμών. Από τις Αμφικτιονίες και Συμπολιτείες της Αρχαιότητας δημιουργήθηκε το 1778 ο ονομαστός -παγκόσμια τότε- Συνεταιρισμός των Αμπελακίων στα Αμπελάκια, ο οποίος διαλύθηκε το 1811 λόγω μεγάλων αλλαγών στην αγορά. Μετά τη διάλυση αυτού του Συνεταιρισμού δεν μπορεί ουσιαστικά να γίνει λόγος για αξιόλογη συνεταιριστική κίνηση, έως τότε που δημιουργήθηκε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Αλμυρού-Μετοχικός, Γεωργικός Συνεταιρισμός.

Ακολούθησαν μια σειρά νόμοι. Ο πρώτος είναι ο ν.602/1915, ο οποίος είχε ισχύ μέχρι το 1979. Τον ν. 602/1915 ακολούθησε ο ν. 2810/2000, ο ν. 4015/2011. Παράλληλα δε, ξεκίνησαν ευρείας έκτασης συγχωνεύσεις αγροτικών συνεταιρισμών.

Όμως, μέχρι σήμερα οι πολιτικές που έφεραν και τους συνεταιρισμούς εδώ που τους έφεραν, οι πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έπαιζαν μόνιμα παιχνίδια στις πλάτες των αγροτών και με αυτοσχεδιασμούς, αποσπασματικά μέτρα ήθελαν να είναι ευχάριστοι και χρήσιμοι. Προσπαθούσαν με το μικρότερο δυνατό κόστος και ψηφίζονταν νόμοι να καλυφθούν και οι απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέσα στα κοινοτικά δρώμενα χωρίς, όμως, πραγματική εφαρμογή. Από την άλλη μεριά, μια σειρά Υπουργοί των εν λόγω κυβερνήσεων έπαιζαν παιχνίδια -και προσωπικά- και όλα αυτά μας έφεραν εδώ που μας έφεραν.

Επίσης, θα ήθελα να πω ότι υπήρχε πάντα έλλειψη ενός σταθερού και συναινετικού συστήματος αξιών και συνεταιριστικής παιδείας και κουλτούρας που προάγουν τη συλλογικότητα με στόχο τη δημιουργική κοινωνικοοικονομική επιχειρηματικότητα μέσω του σχήματος  «συνεταιρίζεσθαι».

Θα αναφερθώ στο άρθρο 39 που αφορά το Ταμείο Συνεταιριστικής Εκπαίδευσης. Εδώ έχει μεγάλη σημασία, όπως και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που έφερε ο Υπουργός, γιατί η Κυβέρνηση αυτή ακούει και άκουσε και τη δημόσια διαβούλευση που έγινε. Και πέρα από τα ζητήματα που θέτει, το ότι πρέπει το Ταμείο να χρηματοδοτεί επιμορφωτικά προγράμματα, ζητήματα με το περιβάλλον, φυτοπροστατευτικά κλπ., θα ήθελα να αναφέρω ότι με βάση τις σημερινές συνθήκες είναι πολύ σημαντικό να ενημερωθούν οι αγρότες και για τις διαντλαντικές συμφωνίες, TTIP, IPI και CETA, να γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό και τι σημαίνει η κατάργηση όποιων προστατευτικών ρυθμίσεων και φραγμών υπάρχουν για τη διατροφική ασφάλεια.

Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ συγκεκριμένα στο άρθρο 2 που αφορά τους γυναικείους συνεταιρισμούς, το οποίο είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα, φέρνει έμμεσο αποτέλεσμα υπέρ των γυναικών, βοηθά στην ενίσχυσή τους και αποσκοπεί μέσα από πραγματικά κίνητρα να συμμετέχουν σε επαγγελματική διαδικασία, διασφαλίζοντας την ισότητα ευκαιριών, ενώ υπάρχουν παραδείγματα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για γυναικείους αγροτουριστικούς και αστικούς συνεταιρισμούς, οι οποίοι υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη.

Κλείνοντας, το τελευταίο στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ, κύριε Υπουργέ, είναι ότι καταθέσαμε μία τροπολογία για τα αλιευτικά, για τις λιμνοθάλασσες. Έχετε πει ότι θα έρθει άμεσα νομοσχέδιο για την αλιεία. Θα θέλαμε να έρθει άμεσα –το εννοώ- γιατί ο Αλιευτικός Κώδικας ισχύει για περισσότερα από τριάντα πέντε χρόνια και πρέπει να εκσυγχρονιστεί.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και συγγνώμη για τον χρόνο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: