Τοποθέτηση της Χαράς Καφαντάρη στην Υποεπιτροπή Υδατικών Πόρων (20.01.2016)

Τοποθέτηση της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας και Προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, Χαράς Καφαντάρη, κατά τη συνεδρίαση της 20.01.2016 της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος με θέμα «Οι Γεωτρήσεις και ο ρόλος τους στη διαχείριση των υδατικών πόρων.»

ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ:

Γεια σας και από εμένα, ευχαριστούμε πάρα πολύ και τους υπηρεσιακούς παράγοντες και Επιστήμονες από τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος που ήρθαν εδώ και μας ενημερώσανε, τους Πανεπιστημιακούς που επίσης έβαλαν το δικό τους πόνο και την επιστημονική διάσταση του θέματος, αυτό του φυσικού χώρου του νερού. Θα ήθελα καταρχάς να πω ότι μιλάμε για ένα φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουμε πλέον και στις συνθήκες κλιματικής αλλαγής, τα ανέφερε ιδιαίτερα και ο κ. Στουρνάρας σαν αναρμόδιος Καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας.

Θα ήθελα επιπλέον να πω, πέραν του θέματος της κλιματικές αλλαγής που αφορά και τη χώρα μας, που είναι διαφορετικές οι συνθήκες, όπως ελέχθει από τις βόρειες χώρες της Ευρώπης, το μεσογειακό κλίμα, έντονα καιρικά φαινόμενα, κάτι το οποίο θα πρέπει να το τονίσουμε ιδιαίτερα γιατί πέραν της ερημοποίησης που δυστυχώς έχει ξεκινήσει στον ελλαδικό χώρο και στις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, το θέμα του να έχουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα μεγάλες ποσότητας νερού, όπως είπε ο συνάδελφος πριν, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αποταμίευσης αυτού του νερού, είναι ένα σοβαρό θέμα και είναι και εάν θέλετε μιας συνέπεια αυτού που λέμε κλιματική αλλαγή. Τα έντονα καιρικά φαινόμενα, πολύ νερό και όχι η δυνατότητα αξιοποίησης του αντίστοιχα, εάν δεν παρθούν κάποια συγκεκριμένα μέτρα.

Το θέμα των παράνομων γεωτρήσεων είχε μπει 10 – 15 χρόνια πριν. Μπορεί οι παράνομες γεωτρήσεις στη χώρα μας να είναι περισσότερες και από τα αυθαίρετα κτίσματα, για να καταλάβουμε, δηλαδή, το μέγεθος του προβλήματος και ότι κάποια στιγμή η πολιτεία πρέπει να αποφασίσει κάποια πράγματα.

Πάνω σ΄ αυτό όμως θα έλεγα ότι πρέπει να απαντήσουμε και σε ένα κυρίαρχο ερώτημα που κατά τη γνώμη μου είναι, κατά πόσο μπορεί να είναι δημόσιο αγαθό στην κυριολεξία το νερό. Είναι δημόσιο αγαθό για όλους, αλλά δημόσιο αγαθό με την έννοια του ότι κάνω ό,τι θέλω με το νερό, βρίσκω νερό άρα το νερό είναι δικό μου μέσα στο κτήμα μου, είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να απαντηθεί. Χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, διότι δεν έχουμε την πολυτέλεια στις συνθήκες που ζούμε το νερό να σπαταλάται και όπως εύστοχα ελέχθη το 86% είναι στη γεωργία και έχει να κάνει και με τον τρόπο άρδευσης, με την στάγδην άρδευση, με την διά καταιονισμού άρδευση και όλα αυτά. Δηλαδή, η πολιτεία πρέπει να πάρει κάποια μέτρα.

           Πρώτα απ’ όλα, όμως θα ήθελα να πω, επειδή ακούστηκαν πολλά από πολλούς συναδέλφους γεωλόγους, ότι υπάρχει στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης συγκεκριμένη υπηρεσία με πλούσιο αρχείο και συμβολή στον αγροτικό τομέα, όπως είπε η  συνάδελφος και το γνωρίζω πολύ καλά, υπάρχει η Γενική Γραμματεία Υδάτων στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, υπάρχουν τα Πανεπιστήμια. Πρέπει, όμως, κάποια στιγμή ό,τι αφορά τη διαχείριση του φυσικού αυτού πόρου να πάει ενιαία κάπου; Αυτό το θέτω ως ένα ερώτημα και νομίζω ότι είναι ένα θέμα, δεν ξέρω εσείς πώς το βλέπετε, αλλά που πρέπει και η πολιτεία να το δει γιατί πραγματικά δεν έχουμε την πολυτέλεια να κωλυσιεργήσουμε και να αναβάλλουμε λήψεις αποφάσεων σε σχέση με το συγκεκριμένο.

          Ο έλεγχος της κατανάλωσης των ιδιωτικών γεωτρήσεων που οι περισσότερες είναι αρδευτικές είναι δύσκολος. Πρέπει, κατά την άποψή μου, να υπάρχουν συλλογικά αρδευτικά δίκτυα σε αντικατάσταση των ιδιωτικών γεωτρήσεων με την εφαρμογή ενός συστήματος απαλλοτρίωσης τους που ίσως μπορεί να λύσει κάποια προβλήματα. Πρέπει να υπάρχουν σαφώς καθορισμένα δικαιώματα της πολιτείας ειδικότερα στα υπόγεια νερά. Χωρίς δικαιώματα ιδιοκτησίας υπάρχει η τάση τα υπόγεια νερά να υπεραντλούνται και να μονοπωλούνται. Επειδή πολλές φορές τα υπόγεια νερά εντοπίζονται σε εκλεκτικές ζώνες αυτό σημαίνει ότι σε γειτονικά αγροκτήματα, σε κάποια από αυτά, μπορεί οι γεωτρήσεις να είναι επιτυχούσες, ενώ σε άλλα αυτό να μην ισχύει.

            Δεύτερον, απαιτείται έλεγχος των αντλούμενων ποσοτήτων με άλλα λόγια να τοποθετούνται κάποια παροχόμετρα. Αυτό κατά τη γνώμη μου θα περιορίσει σημαντικά τις υπερκαταναλώσεις και θα μπορέσει να εφοδιάσει με νερό γειτονικά αγροκτήματα και αυτό είναι ένα θέμα αίσθησης δικαίου. Για να πραγματοποιηθεί, όμως, αυτό πρέπει βέβαια να πειστούν οι εμπλεκόμενοι για την αναγκαιότητα ενός τέτοιου μέτρου.

            Το τρίτο είναι ο έλεγχος της ποιότητας. Δεν είναι μια απλή διαδικασία που μπορεί να παρακολουθείται κατά τακτά χρονικά διαστήματα σε κάθε γεώτρηση. Εδώ πρέπει να παρέμβει η πολιτεία με υδροχημικούς χάρτες, να παρακολουθεί συνεχώς τα σημεία που έχουν επιλεγεί με επιστημονικό τρόπο και τα οποία θα δηλώνουν την τυχόν μεταβολή της ποιότητας του νερού.

            Θα αναφέρω κάποια σημεία κλείνοντας, που έχουν να κάνουν και με προτάσεις οι οποίες υπάρχουν και από το Συνήγορο του Πολίτη, σύμφωνα με μια έκθεση που έγινε το 2013, όπου ο  Συνήγορος του Πολίτη αναφέρει ότι οφείλουμε να δημιουργηθούν κίνητρα προσέλευσης των πολιτών, σύνδεση με μελλοντική δυνατότητα χρήσης νερού ανάλογα με τις ανάγκες του ενδιαφερομένου, δηλαδή, κίνητρα να έρθουν να δηλώσουν τις γεωτρήσεις τους. Να προσκομίζονται στοιχεία, όλα όσα υπάρχουν στη διάθεση των ενδιαφερομένων για το υδροσημείο που εκμεταλλεύονται και ιδίως τη γεωγραφική του θέση, το βάθος της γεώτρησης, τεχνικά χαρακτηριστικά, ποσότητα αντλούμενου νερού. Να γίνει αξιοποίηση όλων των υπαρχουσών καταγραφών και μελετών για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης πληροφοριακής βάσης δεδομένων. Γίνεται μια προσπάθεια με τα MC τώρα και τα διαχειριστικά σχέδια και είναι σημαντικό αυτό. Θα τολμούσα να πω ακόμη και  κυρώσεις για όσους δεν προσέλθουν να καταγράψουν τα υδροσημεία και βέβαια η αρμόδια υπηρεσία της διοίκησης, όποια αποφασίσουμε ότι πρέπει να είναι αυτή,  να έχει και την ευθύνη για όλα αυτά τα οποία ανέφερα.

Πρέπει, δηλαδή, να μπούμε τελικά σε μια άλλη λογική, γιατί έχουμε να κάνουμε με έναν φυσικό πόρο σε ανεπάρκεια και βέβαια πρέπει με οποιοδήποτε τρόπο να το διαχειριστούμε. Είναι κάτι το οποίο ανήκει σε όλους, ανήκει στην κοινωνία, γιατί το νερό είναι το συστατικό στοιχείο της ζωής, βασικό θεμελιώδες δικαίωμα κατά τον ΟΗΕ, όπως ξέρετε ότι έχει ανακηρυχθεί και η δυνατότητα πρόσβασης σε καθαρό νερό για όλες τις χρήσεις είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Από κει και πέρα η διαχείρισή του πρέπει να είναι κάτω από κάποιους κανόνες και πρώτα απ’ όλα κανόνες δικαιοσύνης και κανόνες οι οποίοι διασφαλίζουν αυτό το φυσικό πόρο. Ευχαριστώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: